Διυλίζουν τον κώνωπα και καταπίνουν την κάμηλο με τον Γεωργιάδη

Ας ξεκινήσουμε από τα αυτονόητα… Ο Γιώργος Γεωργιάδης δεν είχε πρόθεση
να σακατέψει τον Νίκο Καράμπελα. Όπως πρόθεση δεν έχει και κανένας ποδοσφαιριστής ανά τον κόσμο να τραυματίσει σοβαρά συνάδελφό του, εκτός και εάν έχει κάποιο
ψυχοπαθολογικό πρόβλημα.

Ο Γεωργιάδης δεν ήταν ποτέ « βρώμικος» παίκτης, για πρώτη φορά μετά από 20ετή καριέρα προκάλεσε σοβαρό τραυματισμό σε άλλο ποδοσφαιριστή και φυσικά έχει σώας τας φρένας.

Είναι αστείος ο ισχυρισμός ότι τραυμάτισε με πρόθεση τον Καράμπελα. Δεν είχε κανένα λόγο να το κάνει. Υπερβολικό πάθος και ένταση λόγω ντέρμπι μπορεί να τον είχαν κυριεύσει, αλλά το αντιαθλητικό μαρκάρισμά του πάνω στον Καράμπελα, που ήταν καραμπινάτη αποβολή, ήταν μια άτυχη στιγμή, η κακιά ώρα που λέμε.

Εξάλλου στον αθλητισμό και στα δυναμικά ομαδικά σπορ όπως το ποδόσφαιρο ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος ενός σοβαρού τραυματισμού. Μ’ αυτό δεν θέλουμε να πούμε ότι δεν έπρεπε να κατακριθεί ο Γεωργιάδης για την ενέργειά του. Βεβαίως να κατακριθεί για να προσέχουν όλοι οι ποδοσφαιριστές τα μαρκαρίσματά τους, σεβόμενοι την σωματική ακεραιότητα του αντιπάλου. Αλλά μέχρι εκεί. Δεν έγινε ξαφνικά και ο… Πάσσαρης του ποδοσφαίρου.

Η «δαιμονοποίησή» του προσέφερε ένα πρώτης τάξεως άλλοθι στη διοίκηση, αλλά και σε αρκετούς οπαδούς του Άρη για να δικαιολογήσουν την… άνετη ήττα της ομάδας τους με 3-0 από τον «μισητό» αντίπαλο. Πάντα μία ήττα με 3-0 σε τοπικό ντέρμπι «τσούζει» τον ηττημένο.

Αλλά όσοι εντός και εκτός Άρη μονοδιάστατα « επιτέθηκαν» στον «κακό» Γεωργιάδη… διύλισαν τον κώνωπα και κατάπιαν την κάμηλο, που ήταν τα αίτια της άθλιας εμφάνισης του Άρη στην Τούμπα, ο οποίος ήταν η ομάδα που ανέστησε έναν ημιθανή ΠΑΟΚ. Αυτή είναι η πραγματικότητα.