Δικαίωση του Σάντος και του Ζαγοράκη

Μόνο ένας πρόεδρος που έχει παίξει μπάλα σαν τον Ζαγοράκη θα στήριζε ένα προπονητή τόσο πολύ, με προσωπικό κόστος. Και μόνο ένας τεχνικός διευθυντής που έχει παίξει σαν τον Ζήση Βρύζα θα συνεργαζόταν τόσο άψογα μαζί του, υλοποιώντας ιδανικά τις εισηγήσεις του.

Πολλά συγχαρητήρια αξίζουν και στον Βρύζα που βρήκε αυτούς τους σπουδαίους ποδοσφαιριστές με την ποιότητα, την προσωπικότητα και την νοοτροπία νικητή που απαιτεί μια μεγάλη ομάδα.

Από κει και πέρα όλα τα άλλα ήταν δουλειά του Φερνάντο Σάντος, που απέδειξε για άλλη μια φορά την ικανότητά του στην δημιουργία ομάδων επιπέδου. Ο ΠΑΟΚ στο Παγκρήτιο είχε εντυπωσιακή και ασυνήθιστη συνοχή για μια καινούργια ομάδα, αλλαγμένη κατά 50%, στις αρχές του πρωταθλήματος μάλιστα.

Φάνηκε ξεκάθαρα ότι είναι ομάδα πολύ δουλεμένη στην προετοιμασία και δεμένη. Με αυτοματισμούς στην επιθετική ανάπτυξη, αλληλοκάλυψη και εξαιρετική κυκλοφορία της μπάλας σε πολύ μικρούς χώρους και υπό την πίεση του αντιπάλου. Το γκολ του Κονσεϊσάο (πέρασε η μπάλα από δέκα πόδια ΠΑΟΚτσήδων μέχρι να καταλήξει στον Πορτογάλο) και οι μεγάλες ευκαιρίες του Ίβιτς από την πάσα του Βιερίνια και του Μουσλίμοβιτς από την σέντρα του Λάκη στο δεύτερο ημίχρονο, είναι ο ορισμός της καλοδουλεμένης ομάδας. Ομάδα με όλη την σημασία της λέξης έφτιαξε ο Πορτογάλος σε χρόνο ρεκόρ, μέσα σε μόλις δύο μήνες. Με ποδοσφαιριστές υψηλής ποιότητας.

Ο Κοντρέρας στο κέντρο της άμυνας έκανε αρχοντική εμφάνιση, έδειξε την τεράστια εμπειρία του και την μεγάλη κλάση του. Πρώτος έβγαινε στις φάσεις, με φοβερές τοποθετήσεις και τεχνικές αρετές στο κατέβασμα της μπάλας. Επί πάρα πολλά χρόνια ο ΠΑΟΚ δεν είχε έναν τέτοιο ηγέτη στην άμυνα.

Και ο Μάρκος Αντόνιο έδειξε ότι είναι πολύ καλός στο ψηλό παιχνίδι, σταθερός στις επεμβάσεις του. Χρειάζεται μόνο να αποκτήσει καλύτερο συγχρονισμό με τον Χιλιανό συμπαίκτη του.

Ο Γκαρσία στο ένα ημίχρονο που έπαιξε αποτέλεσμα δίδυμο υψηλών προδιαγραφών με τον Βερόν. Επιβλητικός στο κέντρο, με μπαλιά διαβήτη (έβγαλε και τη σέντρα από την εκτέλεση φάουλ στο γκολ του Μάρκος Αντόνιο), άψογη κάλυψη χώρων, δυνατός, ποιοτικός, ήξερε τι να κάνει μέσα στο γήπεδο. Δεν είναι τυχαίο ότι φόρεσε τη φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης. Από τα πόδια του Ίβιτς περνούσε όλο το παιχνίδι του ΠΑΟΚ. Η υψηλή τεχνική του Σέρβου και η μεγάλη ικανότητά του να κατευθύνει το παιχνίδι, δείχνουν ότι η απόδοσή του θα είναι βαρόμετρο για την ομάδα.

Ο Κονσεϊσάο έκανε εμφάνιση πραγματικού αρχηγού. Θύμισε κάτι από το σπουδαίο παίκτη της Ίντερ, της Λάτσιο, της Πόρτο, της Πάρμα, της Σταντάρ Λιέγης και της Εθνικής Πορτογαλίας. Έβαλε γκολάρα, έδειξε τη μεγάλη κλάση του, ήταν ασυγκράτητος στην δεξιά πλευρά και παθιασμένος για τη νίκη, γύρναγε και πίσω να μαρκάρει, όπως όλοι.

Εξαιρετική επιλογή ο νεαρός Βιερίνια. Γρήγορος, εκρηκτικός αριστερά, πολύ καλός διεμβολιστής. Δεν είναι τυχαίο ότι καλείται στην Εθνική Ελπίδων της Πορτογαλίας.

Με Γκαρσία, Βερόν, Ίβιτς, Κονσεϊσάο και Βιερίνια ο ΠΑΟΚ αν μη τι άλλο διαθέτει πλέον μεσαία γραμμή που χαρακτηρίζεται από ποιότητα. Μέχρι και ο Μπαλάφας που αντικατέστησε τον τραυματία Γκαρσία στο δεύτερο ημίχρονο ήταν… ένας άλλος Μπαλάφας. Αποφασιστικός, με αυτοπεποίθηση, κράταγε τη θέση του, δεν έχανε την μπάλα, έδινε σωστά τις πάσες. Μεγάλη βελτίωση. Και ο Μουσλίμοβιτς μπροστά έκανε πολύ δουλειά. Έφαγε… όλο το ξύλο και άνοιγε με τις κινήσεις του διαδρόμους για τους συμπαίκτες του. Λίγο πιο προσεκτικός εάν ήταν θα σκόραρε στην μεγάλη ευκαιρία που είχε στο τέλος. Και ο Σνάουτσνερ με τον Κωνσταντινίδη ήταν πολύ καλύτεροι από πέρυσι, αν και σ’ αυτές τις θέσεις έρχονται «ενισχύσεις» με τον Αραμπατζή και τον Δάρλα.

Ο Χαλκιάς ήταν ο… γνωστός Χαλκιάς. Είχε καλές επεμβάσεις, αλλά και τη γνωστή αστάθεια στις εξόδους, ενώ έκανε και το σοβαρό λάθος που παραλίγο θα στοίχιζε γκολ από τον Εντόι σε πολύ κρίσιμο σημείο του αγώνα. Είναι νωρίς να υποθέσει κάποιος ότι ίσως θα αποτελεί τον αδύναμο κρίκο. Συμπερασματικά, ακόμα είναι πολύ νωρίς για να πει κανείς μέχρι πού μπορεί να φτάσει ο φετινός ΠΑΟΚ, αλλά είναι προφανές ότι ο Σάντος φτιάχνει καλή ομάδα.