Εύκολο θύμα ο Χάβος

Ο Μάριο Μπερέτα έμεινε μόλις 23 μέρες, ο Παύλος Δερμιτζάκης λίγο παραπάνω από δυο μήνες, ο Χάβος ανέλαβε ως υπηρεσιακός για μερικές μέρες και τελικά έκλεισε εφτά μήνες στον πάγκο. Με την αξία του και την δουλειά του, φυσικά, αφού κανείς δεν του χαρίστηκε. Πήρε τα ηνία μιας σπαρασσόμενης από εσωτερικά προβλήματα ομάδας και από την αρχή… έσπασε αυγά. Συγκρούστηκε με τον λαοπρόβλητο Πάμπλο Γκαρσία, κάτι που στοίχισε ανεπανόρθωτα στην δημοφιλία του, αλλά ήταν αναγκαία επιλογή για την επαναφορά της στοιχειώδους πειθαρχίας στα αποδυτήρια.

Η εντυπωσιακή πορεία του ΠΑΟΚ σε πρωτάθλημα και Ευρώπη τον πρώτο μήνα του Χάβου, δημιούργησε ένα ρεύμα υπέρ του στις τάξεις των οπαδών και φιλάθλων της ομάδας, αλλά ήταν ισχνό και ασταθές. Μόλις ήρθαν τα πρώτα στραβά αποτελέσματα, ο αποκλεισμός από την ΤΣΣΚΑ, η απώλεια της δεύτερης θέσης στην κανονική περίοδο και ο αποκλεισμός από τον τελικό του κυπέλλου, το κλίμα στον κόσμο «γύρισε» οριστικά εναντίον του και η κατάσταση ήταν μη ανατρέψιμη.

Ήταν, εξάλλου, το εύκολο… θύμα πάνω στο οποίο φορτώθηκαν όλα τα λάθη σεζόν και εκτονώθηκε ο εκνευρισμός και η απογοήτευση του κόσμου για την απώλεια των μεγάλων στόχων. Ο Θόδωρος Ζαγοράκης και οι περισσότεροι βασικοί παίκτες είχαν πάντα ισχυρή επιρροή στον κόσμο. Ο Χάβος ήταν ο «αδύναμος κρίκος» και λειτούργησε κλασικά ως ο αποδιοπομπαίος τράγος.

Εννοείται, ότι η συνολική του πορεία στον απαιτητικό πάγκο της Τούμπας ήταν θετική. Πήρε ως υπηρεσιακός τον ΠΑΟΚ στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας του πρωταθλήματος και τον πήγε στα πλέι οφ, όπου έχασε την έξοδο στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ στις λεπτομέρειες (για έναν βαθμό). Οδήγησε την ομάδα στον ημιτελικό του κυπέλλου, όπου και πάλι αποκλείστηκε από την ΑΕΚ στις λεπτομέρειες. Διέγραψε, τέλος, μια εξαιρετική πορεία με τον ΠΑΟΚ στην Ευρώπη και αποκλείστηκε και πάλι από τους «16» του θεσμού στις λεπτομέρειες.

Και μην μου πείτε ότι ο ίδιος δεν είχε καμία συμμετοχή και όλα τα κατάφεραν οι προσωπικότητες των παικτών, διότι οι ίδιες προσωπικότητες μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου πήγαιναν την ομάδα από το κακό στο χειρότερο στο πρωτάθλημα. Η ουσία είναι ότι ο Χάβος δεν κατάφερε να ολοκληρώσει την επίτευξη ενός μεγάλου στόχου, που θα του έδινε ίσως το «διαβατήριο» της παραμονής. Έκανε, λόγω απειρίας, και σοβαρά λάθη, με αποκορύφωμα το άτοπο πείραμα του ΟΑΚΑ με την ΑΕΚ στα πλέι οφ, αλλά ποιος είναι αλάνθαστος;

Επειδή πάσχουμε από έμφυτο μηδενισμό στην Ελλάδα ο Χάβος απαξιώθηκε και λοιδορήθηκε με πρωτοφανές μερικές φορές μίσος από τους προπονητές της κερκίδας. Λες και επρόκειτο για κάποιον φτασμένο και ακριβοπληρωμένο προπονητή που υποσχέθηκε τίτλους και απέτυχε. Πολλοί αγνοούσαν, γιατί αυτό τους βόλευε, ότι ήταν ένας υπηρεσιακός προπονητής που κλήθηκε να διαχειριστεί μια πολύ δύσκολη κατάσταση στην μέση της σεζόν, επειδή η διοίκηση δεν είχε χρήματα για την πρόσληψη ενός γνωστού ξένου προπονητή. Εν πάσει, περιπτώσει, επειδή η πλειοψηφία των φιλάθλων του ΠΑΟΚ, δεν είναι αγνώμονες και αχάριστοι, έστω και τώρα στο τέλος, πολλοί ένιωσαν την ανάγκη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να του πουν ένα «ευχαριστώ» για όσα πρόσφερε με σεμνότητα στην ομάδα με την οποία συνέδεσε και ο ίδιος την ποδοσφαιρική του καριέρα.

Τώρα, πλέον, ο ξεκάθαρος στόχος της διοίκησης, χωρίς τις περσινές αμφιταλαντεύσεις, είναι η επιλογή ενός ξένου προπονητή εγνωσμένης αξίας και μακράς πνοής, ο οποίος θα αναλάβει την ομάδα εν λευκώ για τα επόμενα τρία τουλάχιστον χρόνια, όπως έγινε με τον Φερνάντο Σάντος. Ήδη ο Παντελής Κωνσταντινίδης «ψάχνε黨για την καλύτερη και οικονομικότερη λύση, αλλά αυτή δεν θα είναι μεσοβέζικη στυλ Μπερέτα. Ο Ζαγοράκης έμαθε από το περσινό πάθημα και, παρά τις οικονομικές δυσκολίες της ΠΑΕ, είναι αποφασισμένος να επενδύσει στην πρόσληψη ενός γνωστού ξένου τεχνικού.