Έκανε προσπάθεια για να το χάσει…
Συμβόλαιο με τη νίκη δεν θυμάμαι καμία ομάδα να έχει υπογράψει. Αν κάποιος περίμενε και περιμένει από τον Ολυμπιακό το απόλυτο στις επιτυχίες, αναφέρεται σε κάτι άλλο και όχι στο ποδόσφαιρο. Αυτή είναι η μια πλευρά της ήττας από την ΑΕΚ. Υπάρχει,όμως, και η άλλη που κάνει την βραδιά του Σαββάτου μελαγχολική για τους ερυθρόλευκους και δεν μπορεί κανείς να επικαλεστεί κάτι, το παραμικρό, για να λειτουργήσει ως ...αθωωτική διαδικασία και να γλυκάνει τον ...φαρμακωμένο ουρανίσκο των φίλων του. Ο Λάζαρος Μουρκάκος σχολιάζει...
Είναι από τις ήττες που δεν…καταπίνονται. Ο Ολυμπιακός, ακόμα και αυτός ο Ολυμπιακός, που σε κανένα σημείο του ματς δεν γοήτευσε, είχε τις ευκαιρίες όλου του κόσμου να πάρει το ματς, ή, στην χειρότερη περίπτωση να μην το χάσει. Η αναφορά μας δεν είναι σε κλασικές ευκαιρίες, αλλά στην εικόνα του ματς.
Να το πούμε πιο απλά. Θέλει μεγάλη προσπάθεια για να χάσεις αυτό το παιχνίδι και η ομάδα του Βαλβέρδε τα …κατάφερε να χάσει ένα ματς από αυτά που μόνο αν συνωμοτήσει το σύμπαν μπορεί να το χάσεις.
Δεν θα πρέπει βέβαια ο Ολυμπιακός να αναζητήσει τα αίτια της απώλειας, της τρίτης ήττας σε δώδεκα παιχνίδια σε μεταφυσικά αίτια. Γήινες και μόνο είναι οι αιτίες.
Οι ερυθρόλευκοι πήγαν στο ΟΑΚΑ ως το απόλυτο φαβορί για να αντιμετωπίσουν την ΑΕΚ των χιλίων προβλημάτων. Μοναδική σκέψη, η μοναδική αίσθηση του φόβου είχε να κάνει με την εικόνα της αμυντικής γραμμής όπου υπήρχαν τρεις απουσίες βασικών στελεχών. Το οξύμωρο είναι ότι τα μετόπισθεν πήγαν καλά, δεν είχαν βέβαια και σούπερ πίεση για να είμαστε ειλικρινείς, αλλά στάθηκαν. Ακόμα και στο γκολ, ευθύνη υπάρχει στον Ντουντού που παρακολουθεί τον Ντιόπ να κάνει το μπάσιμο από τα αριστερά και δεν μπορεί να του βάλει την κόντρα για να μην βγει η σέντρα.
Εκεί που πόνταραν οι ερυθρόλευκοι, εκεί υπήρχαν τα προβλήματα. Στον άξονα τόσο ο Ντουντού όσο και ο Ουρτάδο δεν πήραν ούτε μια πρωτοβουλία. Ο Βραζιλιάνος έκανε το χειρότερο φετινό του παιχνίδι και η κρίση μας δεν επηρεάζεται από την απώλεια του πέναλτι, αλλά από την γενικότερη εικόνα του. Όσο δε για τον Ουρτάδο, οκέι είναι νωρίς για κρίσεις με σιγουριά, αλλά προσωπικά βλέπω ένα κλασικό αμυντικό χαφ που ούτε τις σούπερ βοήθειες δίνει στο καταστροφικό παιχνίδι.
Ο Βαλβέρδε ήθελε, αυτό είχε σχεδιάσει, να χτυπήσει την άμυνα της ΑΕΚ από τα πλάγια με τους Ρόμενταλ και Ριέρα. Ο Ισπανός τραυματίστηκε νωρίς, αναγκάστηκε ο προπονητής της πειραϊκής ομάδας να αλλάξει πλάνα, αλλά καμία σκέψη του δεν …περπάτησε. Ο Δανός σε ρηχά νερά, δεν βοήθησε ούτε σε ένα χρονικό διάστημα.
Μετά Χριστόν προφήτης γινόμαστε, αλλά φάνηκε ότι ο Ιμπαγάσα που μπήκε στο ματς δεν ήταν έτοιμος. Δεν μπορούσε ο Αργεντινός, ήταν ολοφάνερο ότι είχε επηρεαστεί από τον πρόσφατο τραυματισμό του. Ο Φετφατζίδης έδειξε ότι έπρεπε να μπει στο ματς στο χρονικό σημείο που ο Βαλβέρδε έριξε στο ματς τον Ιμπαγάσα.
Το χειρότερο για τον Ολυμπιακό δεν ήταν ότι έχασε, αλλά ότι έδωσε δικαιώματα. Εδώ και πολλά ματς έστελνε μηνύματα για την κυριαρχία του και πάνω από όλα για την ωριμότητα και την σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζει τα ματς, και στο παιχνίδι με την ΑΕΚ δεν είχε αυτά τα στοιχεία, όπως και πολλά άλλα.
Να το πούμε πιο απλά. Θέλει μεγάλη προσπάθεια για να χάσεις αυτό το παιχνίδι και η ομάδα του Βαλβέρδε τα …κατάφερε να χάσει ένα ματς από αυτά που μόνο αν συνωμοτήσει το σύμπαν μπορεί να το χάσεις.
Δεν θα πρέπει βέβαια ο Ολυμπιακός να αναζητήσει τα αίτια της απώλειας, της τρίτης ήττας σε δώδεκα παιχνίδια σε μεταφυσικά αίτια. Γήινες και μόνο είναι οι αιτίες.
Οι ερυθρόλευκοι πήγαν στο ΟΑΚΑ ως το απόλυτο φαβορί για να αντιμετωπίσουν την ΑΕΚ των χιλίων προβλημάτων. Μοναδική σκέψη, η μοναδική αίσθηση του φόβου είχε να κάνει με την εικόνα της αμυντικής γραμμής όπου υπήρχαν τρεις απουσίες βασικών στελεχών. Το οξύμωρο είναι ότι τα μετόπισθεν πήγαν καλά, δεν είχαν βέβαια και σούπερ πίεση για να είμαστε ειλικρινείς, αλλά στάθηκαν. Ακόμα και στο γκολ, ευθύνη υπάρχει στον Ντουντού που παρακολουθεί τον Ντιόπ να κάνει το μπάσιμο από τα αριστερά και δεν μπορεί να του βάλει την κόντρα για να μην βγει η σέντρα.
Εκεί που πόνταραν οι ερυθρόλευκοι, εκεί υπήρχαν τα προβλήματα. Στον άξονα τόσο ο Ντουντού όσο και ο Ουρτάδο δεν πήραν ούτε μια πρωτοβουλία. Ο Βραζιλιάνος έκανε το χειρότερο φετινό του παιχνίδι και η κρίση μας δεν επηρεάζεται από την απώλεια του πέναλτι, αλλά από την γενικότερη εικόνα του. Όσο δε για τον Ουρτάδο, οκέι είναι νωρίς για κρίσεις με σιγουριά, αλλά προσωπικά βλέπω ένα κλασικό αμυντικό χαφ που ούτε τις σούπερ βοήθειες δίνει στο καταστροφικό παιχνίδι.
Ο Βαλβέρδε ήθελε, αυτό είχε σχεδιάσει, να χτυπήσει την άμυνα της ΑΕΚ από τα πλάγια με τους Ρόμενταλ και Ριέρα. Ο Ισπανός τραυματίστηκε νωρίς, αναγκάστηκε ο προπονητής της πειραϊκής ομάδας να αλλάξει πλάνα, αλλά καμία σκέψη του δεν …περπάτησε. Ο Δανός σε ρηχά νερά, δεν βοήθησε ούτε σε ένα χρονικό διάστημα.
Μετά Χριστόν προφήτης γινόμαστε, αλλά φάνηκε ότι ο Ιμπαγάσα που μπήκε στο ματς δεν ήταν έτοιμος. Δεν μπορούσε ο Αργεντινός, ήταν ολοφάνερο ότι είχε επηρεαστεί από τον πρόσφατο τραυματισμό του. Ο Φετφατζίδης έδειξε ότι έπρεπε να μπει στο ματς στο χρονικό σημείο που ο Βαλβέρδε έριξε στο ματς τον Ιμπαγάσα.
Το χειρότερο για τον Ολυμπιακό δεν ήταν ότι έχασε, αλλά ότι έδωσε δικαιώματα. Εδώ και πολλά ματς έστελνε μηνύματα για την κυριαρχία του και πάνω από όλα για την ωριμότητα και την σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζει τα ματς, και στο παιχνίδι με την ΑΕΚ δεν είχε αυτά τα στοιχεία, όπως και πολλά άλλα.
