Εκανε τα απολύτως απαραίτητα
Έκανε τα απολύτως απαραίτητα και αποδείχθηκαν αρκετά. Ο Παναθηναϊκός πέρασε νικηφόρα από το Καυτατζόγλειο και εγκαινίασε με τρίποντο τη σειρά των δύσκολων εκτός έδρας αγώνων που έχει στο πρόγραμμά του (με τη Νέα Σμύρνη και το «Βιθέντε Καλντερόν» της Μαδρίτης να ακολουθούν).
Ήταν εξ αρχής γνωστό ότι το παιχνίδι κόντρα στον «Γηραιό» μόνο εύκολο δεν ήταν. Δεν ήταν μόνο οι δύο συνεχόμενες ισοπαλίες που γκρέμισαν τους «πράσινους» από την κορυφή του βαθμολογικού πίνακα, αλλά και η ψυχολογική-αγωνιστική ανάταση των γηπεδούχων που προέρχονταν από ένα αήττητο σερί 8 αγώνων, που τους απομάκρυνε καθαρά από την ζώνη του υποβιβασμού.
Το παιχνίδι του Καυτατζογλείου ανήκει στη λίστα εκείνων των κρίσιμων λεπτομερειών, που μπορούν να γείρουν την πλάστιγγα όχι μόνο στη ζυγαριά των εντυπώσεων, αλλά και της ουσίας, κατά την διεκδίκηση υψηλών στόχων και γι αυτό μιλάμε για ένα πολύ σημαντικό βαθμολογικό τρίποντο και ίσως στην καταλληλότερη στιγμή.
Το Τριφύλλι ξεκίνησε αποφασιστικά την αναμέτρηση και με ξεκάθαρες προθέσεις να αναλάβει τα ηνία. Περιόρισε τον Ηρακλή σε παθητικό ρόλο και δεν είναι τυχαίο ότι η πρώτη φορά που απειλήθηκε (;) η εστία του Γκαλίνοβιτς ήταν στο 40ό λεπτό από ένα σουτ του Κατσιαμπή. Στον αντίποδα όμως δεν περίσσεψαν και οι ευκαιρίες στα καρέ του Ούρκο. Οι «πράσινοι» έλεγξαν τον ρυθμό, είχαν καλύτερη κυκλοφορία της μπάλας από τους αντιπάλους τους, απέφυγαν αβίαστα λάθη και ευτύχησαν να προηγηθούν στο 28ο λεπτό.
Δεν είχαν όμως και πάλι την τελική πάσα που θα βγάλει το επιθετικό δίδυμο φάτσα με το γκολ. Κι επειδή είναι μάλλον υπερβολικό να το αναμένει κανείς στην πρώτη εμφάνιση του Σιμάο στο ελληνικό πρωτάθλημα, η ευθύνη βαραίνει περισσότερο τους Γιώργο Καραγκούνη και Αντρέας Ίβανσιτς, με τον τελευταίο να διανύει εμφανώς περίοδο ντεφορμαρίσματος (και κόπωσης), με άμεσο αντίκτυπο στην δημιουργική δυστοκία του Παναθηναϊκού.
Ο Παναθηναϊκός του δευτέρου ημιχρόνου ήταν απροσδόκητα κακός ή μάλλον σωστότερα, δεν ήταν Παναθηναϊκός. Χωρίς την αυτοπεποίθηση των πρώτων 45 λεπτών, οι παίκτες του έχασαν πολλές προσωπικές μονομαχίες και έδωσαν την ευκαιρία στον Ηρακλή να αναθαρρήσει και να διεκδικήσει την ανατροπή. Δεν ήταν μόνο η εδαφική υποχώρηση και η ευγενική παραχώρηση της κατοχής μπάλας στον «Γηραιό», αλλά και το γεγονός ότι η αμυντική γραμμή διενεργούσε με υψηλό ρίσκο το τεχνητό οφσάιντ, προκαλώντας οριακές φάσεις και καταστάσεις κοντά στη μεγάλη περιοχή του Γκαλίνοβιτς.
Κι αν το τέρμα που σημείωσε με κεφαλιά ο Χλωρός στο 68’ ακυρώθηκε σωστά ως οφσάιντ (νωρίτερα διεκδίκησε ανεπιτυχώς την κεφαλιά ο Νικολόπουλος προερχόμενος από θέση οφσάιντ), υπήρξαν ακόμη 1-2 φάσεις, τόσο οριακές που ούτε τα ριπλέι του συνδρομητικού καναλιού κατάφεραν να μας διαφωτίσουν.
Σε αυτό το σαρανταπεντάλεπτο, χωρίς ίχνος υπερβολής, ξεχώρισε πλέον ως μύγα μέσα στο γάλα ο 19χρονος Σιμάο. Και στο πρώτο ημίχρονο ήταν στην πρώτη γραμμή των διακριθέντων, αλλά στην επανάληψη ήταν ίσως ο μοναδικός «πράσινος», χωρίς ψεγάδια στην αγωνιστική του δραστηριότητα. Με θράσος στις κινήσεις του, απίστευτο τσαμπουκά και εκτόπισμα στις προσωπικές μονομαχίες, χωρίς απερισκεψίες και λάθη σε απαγορευμένους χώρους, μετέφερε τη μπάλα στις πτέρυγες παίζοντας κυρίως με τον Δημούτσο από δεξιά και ήταν χωρίς αμφιβολία ο MVP της αναμέτρησης.
Άλλωστε ήταν αυτός που στη φάση του 28ου λεπτού κρατήθηκε όρθιος παρά το κράτημα της φανέλας από τον αντίπαλό του και έβγαλε την κάθετη μπαλιά στον Ίβανσιτς πριν αυτός σεντράρει για την επίτευξη του μοναδικού γκολ του αγώνα.
Ο προβληματισμός για την εμφάνιση του δευτέρου μέρους ανήκει στον Ζοσέ Πεσέιρο, όπως και οι κινήσεις διασφάλισης ότι είναι κάτι που δεν θα επαναληφθεί. Σε κάθε περίπτωση όμως, ελέω του εντυπωσιακού Σιμάο, το πρόβλημα δεν εντοπίζεται στο δίδυμο των ανασταλτικών μέσων, χώρο τον οποίο πολλοί φοβούνταν λόγω της πρώτης απουσίας του Μαρσέλο Μάτος από την ενδεκάδα του Παναθηναϊκού. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ήταν η δεύτερη συνεχόμενη εντυπωσιακή παρουσία του μικρού μέσα σε τέσσερις ημέρες!
