Εκεί που σταματά η λογική…
Καλό είναι που και που να σταματάει η (ποδοσφαιρική) λογική, για να δίνει έστω και μια μικρή δόση χαράς, τούτη η ΑΕΚ, στους φίλους της. Ο Γ.Ξενάκης σχολιάζει...
Εκατό φορές αν παίξει η ΑΕΚ με τον Άρη, όταν δέχεται στο 72′ το 1-2 και παίζει με 9 εναντίον δέκα, τις πέντε, τις δέκα φορές μπορεί να σώσει τον βαθμό της ισοπαλίας. Και τη μια φορά, θα κάνει τη μεγαλειώδη υπέρβαση, έτσι όπως της έκατσε το απόγευμα της Κυριακής.
Δεν θα μπω στη λογική ορισμένων, ότι ο Μπάγεβιτς πήρε την ταυτότητα του Κούπερ. Επειδή ο Αργεντινός είχε την φαεινή ..έμπνευση να βάλει τον Φερνάντες αντί του Αράνο και κυρίως επειδή έβγαλε άσο από το μανίκι του ο Ντούσκο: Λεονάρντο αντί Μαντούκα. Ο ίδιος άσος (Λεονάρντο), σε πολλά άλλα ματς δεν του βγήκε. Την Κυριακή έκανε κέντα …χρώμα. Γιατί ο Λεονάρντο, δεν βρέθηκε στη θέση που του είχε πει ο προπονητής να κινείται, αλλά προωθήθηκε μερικά μέτρα, έβαλε τα δυο γκολ και ουσιαστικά έκανε για πρώτη φορά αισθητή την παρουσία του (άντε, να προσθέσουμε και το όμορφο γκολ στη Ν.Σμύρνη, όπου όμως η ΑΕΚ έχασε, και το εντός έδρας με την Ξάνθη). Περισσότερο όμως και από τις κινήσεις του Μπάγεβιτς, η ΑΕΚ έκανε την τεράστια ανατροπή, επειδή λειτούργησε σε μερικούς παίκτες το ένστικτο της επιβίωσης. Ο ποδοσφαιρικός εγωισμός. Το φιλότιμο που δυστυχώς δεν υπήρχε σε πολλά παιχνίδια.
Τι καλά και όμορφα που θα ‘ταν για την ομάδα, αν ο Σκόκο είχε σε περισσότερα ματς, αυτό το πείσμα, το πάθος, τα τρεξίματα των τελευταίων 20 λεπτών. Τον έβλεπες να σκίζεται, να κάνει τάκλιν, να το “φωνάζει” πως αυτός είναι το αφεντικό, θα πάρει την ομάδα πάνω του και θα αλλάξει τη ροή του αγώνα.
Τέτοιον Σκόκο, η ΑΕΚ οφείλει …χτες να του ανανεώσει για πολλά χρόνια το συμβόλαιο, με αυξημένες αποδοχές. Όμως υπάρχουν μερικά “αλλά”. Πρώτον, ότι είναι δεδομένη η θέληση, η επιθυμία του Αργεντινού να αλλάξει περιβάλλον και άρα δεν βάζει την υπογραφή του σε επέκταση της συνεργασίας. Δεύτερον, ότι δεν έχει δώσει δείγματα σταθερότητας. Με πέντε, εφτά, οχτώ ματς τον χρόνο δεν είσαι ο ηγέτης που χρειάζεται η ομάδα. Και τρίτον, η ΑΕΚ δεν έχει την πολυτέλεια να εκποιήσει περιουσιακό της στοιχείο. Αν, δηλαδή, δεν τον πουλήσει φέτος το καλοκαίρι (και παράλληλα δεν ανανεώσει) του χρόνου τέτοια εποχή ο Αργεντινός θα κουνάει μαντήλι και η ΑΕΚ θα μετράει τη χασούρα.
Από τη στιγμή που τα αφεντικά θα χρηματοδοτούν για τα απολύτως απαραίτητα, ο Αδαμίδης θα πρέπει να ψάξει να βρει ρευστό. Αν ο δικηγόρος είχε χρήμα να διαχειριστεί θα μπορούσε πολύ πιο εύκολα να κάνει πράξη αυτό που είπε (προσφάτως) ο Μελισσανίδης: “Ο Σκόκο έχει ένα χρόνο ακόμα συμβόλαιο, τον βάζεις στην εξέδρα και έπειτα να πάει να φύγει!” Υπάρχουν κι άλλα πράγματα που έφεραν επιτέλους μια νότα αισιοδοξίας. Ο Γκέντσογλου. Στην ηλικία του νομίζω πως είναι μακράν ο πιο ποιοτικός Έλληνας (ανασταλτικός) χαφ. Λίγο να δυναμώσει και μπορεί η ΑΕΚ να βασιστεί πάνω του για αρκετά χρόνια. Ο μικρός δεν παίζει κλωτσοσκούφι, παίζει μπάλα, γιατί πάνω απ’ όλα ξέρει μπάλα, χάρη στην τεχνική του. Έχει πάσα στα 10 και 20 μέτρα, μπορεί να βγάζει την ομάδα μπροστά.
Ο Αραμπατζής με δυο τεράστιες αποκρούσεις απέδειξε είναι εδώ, μπορεί η ομάδα να βασίζεται πάνω του. Αυτό το παιδί αν δεν χτυπούσε στις 31 Γενάρη στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό θα χτυπούσε την πόρτα της εθνικής. Έστω για τρίτος τερματοφύλακας στο Μουντιάλ.
Μια θέση στην Εθνική, θα το ξαναγράψω τώρα που ζυγώνουν οι κλήσεις, που δικαιούται εκατό τοις εκατό ο Καφές. Συγκλονιστικός και με τον Άρη. Και στα κακά διαστήματα της ομάδας, έτρεχε, πίεζε, προσπαθούσε να παρασύρει και τους υπόλοιπους. Κι εκεί που πρέπει, έχει το καθαρό μυαλό: η πάσα στον Λεονάρντο για το καθοριστικό 2-2.
Ο Λαγός έχω την εντύπωση πως σιγά σιγά αρχίζει να παίρνει τα πάνω του. Χωρίς να είναι αριστερό μπακ, βρίσκει τα πατήματα του με πιο σίγουρες επιλογές και περιορίζει τα λάθη του. Δεν θα βρει, ούτε από την ΑΕΚ, αλλά ούτε κι από άλλη ομάδα (αν δεν συμφωνήσει) τα λεφτά που παίρνει τώρα (450.000 τον χρόνο). Αν δεχτεί τα (αρκετά) λιγότερα που θα του προτείνει ο Αδαμίδης, μπορεί να χτίσει από την αρχή την καριέρα του στην ΑΕΚ. Δεν ξέχασε την μπάλα ο Λαγός, δεν του λείπουν οι ικανότητες.
Πρόβλεψη στα 3 ματς που απομένουν δεν μπορεί φυσικά να γίνει. Θεωρώ, ωστόσο, πως είναι εξαιρετικά δύσκολο να τα πάρει και τα τρία ματς η ομάδα, μόνο και μόνο για ένα λόγο. Δεν φημίζεται για τη σταθερότητα της, για τη διάρκεια. Δεν εμπνέει εμπιστοσύνη. Το 20λεπτο με τον Άρη και κάποια καλά διαστήματα στο πρώτο ημίχρονο, είναι η εξαίρεση στον γενικό κανόνα. Το ζητούμενο είναι να γίνει σ’ αυτά τα τρία ματς, κατάθεση ψυχής. Να λειτουργήσει ξανά το φιλότιμο. Καμιά ομάδα στον κόσμο, που έτρωγε σίδερα, δεν βγήκε χαμένη…
ΥΓ: Διαψεύδεται από την ΑΕΚ αυτό που γράφει σουηδική εφημερίδα, ότι δηλαδή θα μείνει ελεύθερος ο Μαιστόροβιτς. Καλά, ας βρεθεί ομάδα που θα του καλύψει το συμβόλαιο και όχι μόνο θα τον αφήσει ελεύθερο ο Αδαμίδης, αλλά θα του κάνει και τα εισιτήρια, θα τον βάλει και στο αεροπλάνο. Για να πάψει η ομάδα να πληρώνει ένα εκατομμύριο τον χρόνο (με την εφορία) τις “γκέλες” του Σουηδού…
