Ελλάδα-Γερμανία με στυλ αθλητικό
Η Εθνική Ελλάδας έχει ελπίδες επικράτησης μόνο σε αθλητική επίπεδο της Γερμανίας. Οι διεθνείς έστειλαν το μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση, τη στιγμή που οι Γερμανοί παρασύρονται σε έναν απρόσμενο "εμφύλιο". Γρηγόρης Μάκος και Μάριο Γκόμεθ κεντρίζουν το ενδιαφέρον, στο πρώτο ματς των 2 χωρών μετά τον... "αποσυντονισμό" του Ολυμπιακού Σταδίου το 2001.
Ως Έλληνες, πόσο σίγουροι είμαστε ώστε να θέλουμε να ανακατέψουμε την πολιτική στον προημιτελικό του Euro 2012 κόντρα στη Γερμανία; Υπερτερούμε σε αυτόν τον τομέα; Ο Γερμανός πολίτης φοβάται την επόμενη κίνηση των πολιτικών ηγετών μας ή συμβαίνει το αντίθετο;
Κατά συνέπεια, ως περιοριστούμε εκεί όπου πραγματικά έχουμε ελπίδες επικράτησης του κυρίαρχου κράτους της Ευρώπης, με αρωγό την ελληνική μέθοδο, που δεν περιλαμβάνει ούτε Μνημόνια, ούτε Μεσοπρόθεσμα.
Ο τρόπος αυτός περιλαμβάνει ψυχή, πάθος, που δεν σβήνεται εξαιτίας της απουσίας του τιμωρημένου Γιώργου Καραγκούνη. Ο αντικαταστάτης του, κατά τα φαινόμενα ο Γρηγόρης Μάκος, έχει “σφυρηλατηθεί” ψυχολογικά μέσα στο κλίμα που έχει διαμορφώσει ο αρχηγός της Εθνικής Ελλάδας και μαζί με τους υπόλοιπους 10 διεθνείς καλείται να επιβεβαιώσει τον ομοσπονδιακό τεχνικό της… Γερμανίας, Γιόαχιμ Λεβ.
“Οι Έλληνες είναι καλλιτέχνες της επιβίωσης”, σημείωσε σχεδόν ποιητικά ο κατά τα άλλα “αρχιτέκτονας” της εθνικής Γερμανίας, που τα τελευταία 6 χρόνια έχει αναγεννηθεί από τις “στάχτες” της, επιστρέφοντας στην ελίτ του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Μπλουζάκια με συνθήματα “είναι η σειρά μας να σας διώξουμε από το Euro” δεν πτοούν τον 52χρονο προπονητή που έχει σημαντικότερους “πονοκεφάλους”.
Ο “εμφύλιος” των Γερμανών
Το ρεπορτάζ του Γιώργου Βαβρίτσα για το Contra.gr φέρνει στο φως τις ταραχώδεις σχέσεις που υποβόσκουν στις τάξεις της γερμανικής ομάδας. Οι παρομοιώσεις με την Μπάγερν Μονάχου αποδεικνύονται αληθινές σε κάθε επίπεδο, μόνο που ο αντίστοιχος Άριεν Ρόμπεν, ήτοι το “μαύρο πρόβατο”, στην προκειμένη περίπτωση ονομάζεται Μάριο Γκόμεθ.
Ο γόνος Ισπανού πατέρα και Γερμανίδας μητέρας με τα 11 γκολ στα τελευταία 13 ματς των “πάντσερ”, τα 12 στο φετινό Champions League, τα 41 συνολικά σε διασυλλογικό επίπεδο τη χρονιά που μας πέρασε και τα 3 στη διοργάνωση (1ος σκόρερ) είναι πιθανό να “τιμωρηθεί” για την ανασταλτική αδιαφορία που επιδεικνύει. Ο άσος της Μπάγερν είναι “δακτυλοδεικτούμενος” στα αποδυτήρια και ο άνθρωπος που ορέγεται τη θέση του δεν είναι κάποιος τυχαίος, αλλά ο 2ος σκόρερ στην ιστορία της Γερμανίας και στην ιστορία των Παγκόσμιων Κυπέλλων και 2ος σε συμμετοχές στη “νάτσιοναλμανσαφτ”, Μίροσλαβ Κλόζε.
Επιπροσθέτως, τα “μουρμουρητά” για την παραμονή στον πάγκο ορισμένων άκρως ταλαντούχων παικτών που έχουν ηγετικό ρόλο στους συλλόγους τους (Μάριο Γκέτσε, Μάρκο Ρόις, ακόμα και Τόνι Κρόος που στην Μπάγερν είναι βασικός, με αναπληρωματικό τον Τόμας Μίλερ) έχουν μετατραπεί σε ανοιχτές δηλώσεις και τίποτα δεν μπορεί αποπνέει γαλήνη και ομοψυχία στο γερμανικό “στρατόπεδο”. Παρά την αναταραχή, μόνο ο Γκόμεθ κινδυνεύει να χάσει τη θέση του από την ενδεκάδα που έβγαλε νικηφόρα τη φάση των ομίλων, ήτοι τους Μάνουελ Νόιερ, Τζερόμ Μπόατενγκ (τιμωρημένος κόντρα στη Δανία, αλλά επιστέφει στη θέση του Λαρς Μπέντερ), Ματς Χούμελς, Χόλγκερ Μπάντστουμπερ, Φίλιπ Λαμ, Σάμι Κεντίρα, Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ, Μίλερ, Μεσούτ Οζίλ και Λούκας Ποντόλσκι.
Ο ελληνικός ρεαλισμός
“Εάν θέλετε πολιτικό σχόλιο, θα έχουμε σύντομα πρωθυπουργό, τηλεφωνήστε του”, απάντησε κυνικά σε προβοκατόρικη ερώτηση ο Γιώργος Σαμαράς, σε συνέντευξη Τύπου λίγες ώρες πριν ο συνεπώνυμός του Αντώνης αναλάβει τα πολιτικά “ηνία” της Ελλάδας. Το εάν τα έχει όντως ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας ή αυτά παραμένουν στα χέρια των… αντιπάλων της Εθνικής ομάδας στα προημιτελικά, είναι μία ερώτηση στην οποία δεν θέλησαν να απαντήσουν οι διεθνείς
Ουδείς κατέχων θεσμικό ρόλο στην Εθνική Ελλάδας δεν ξεγελάστηκε από τα δόκανα που έστησαν άνθρωποι αμφιβόλων γνώσεων για το ποδόσφαιρο. Αντ’ αυτού, όλοι γοητεύθηκαν με ποσοστά όπως το 85% κερδισμένων μονομαχιών του Κυριάκου Παπαδόπουλου (95% εάν υπολογίσουμε μόνο αυτές στον αέρα) που θα ζήλευε κι ο πιο σκληρός ελληνικός δικομματισμός.
Σε συνδυασμό με το 91% στην επιτυχία των μεταβιβάσεών του, ο στόπερ της Σάλκε, μαζί με τον Σωκράτη Παπασταθόπουλο αντιπροσωπεύουν τις δυνάμεις της ελληνικής ομάδας. “Είναι δύσκολο να βρεις ρήγματα στην ελληνική άμυνα”, επισημαίνει ο Σάμι Κεντίρα, ο “προστάτης” της γερμανικής άμυνας κι εκεί ποντάρει κάθε ρεαλιστής Έλληνας και… Πορτογάλος.
Στο Μιχάλη Σηφάκη στο τέρμα, στο Βασίλη Τοροσίδη, υποψήφιο για την κορυφαία ενδεκάδα του Euro 2012 στη θέση του δεξιού μπακ, στο δίδυμο Παπαδόπουλου-Παπασταθόπουλου στα στόπερ, στον Γιώργο Τζαβέλλα αριστερά στην άμυνα, στο Μάκο ως “ασπίδα”, επικουρούμενο από το Γιάννη Μανιάτη, στον Κώστα Κατσουράνη σε ρόλο αντι-Καραγκούνη.
Από εκεί και πέρα, εάν ελλείψει αρχηγού, ο Φερνάντο Σάντος επιθυμεί να τονώσει τη δημιουργικότητα στην ενδεκάδα της Εθνικής ομάδας, ίσως προτιμήσει το Σωτήρη Νίνη στα δεξιά αντί του Δημήτρη Σαλπιγγίδη, με τον άσο της Πάρμα (πλέον) να συγκλήνει προς τον άξονα και να παίζει συχνά πίσω από τον προωθημένο Φάνη Γκέκα και τον αριστερό εξτρέμ Σαμαρά.
Υστερούμε στην παράδοση
Η Ελλάδα της… Δημοκρατίας, του Αριστοτέλη και του Εμπεδοκλή θα πρέπει να καταχωνιάσει τα κιτάπια των παραδόσεων, εκεί όπου θα κρύψει και τις πολιτικές διασυνδέσεις. Διότι σε επίσημους αγώνες για οποιαδήποτε διοργάνωση, η χώρα μας μετρά 3 ισοπαλίες και 4 ήττες με τέρματα 6-14 απέναντι στη Γερμανία, Δυτική ή Ενωμένη.
Στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1962, η Γερμανία πέρασε με 3-0 απο την Αθήνα και νίκησε 2-1 και στο Άουγκσμπουργκ, ενώ στα προκριματικά του Euro 1976 σημειώθηκε η μεγαλύτερη ελληνική αντίσταση, αφού και τα 2 ματς έληξαν ισόπαλα (2-2 στην Αθήνα και 1-1 στο Ντίσελντορφ), στον “αστερισμό” του Γιώργου Δεληκάρη (σκόραρε και στα 2 ματς).
Ακολούθησε η μοναδική αναμέτρηση σε επίπεδο τελικής φάσης διοργάνωσης, στο Euro 1980, η “λευκή” ισοπαλία της 3ης αγωνιστικής των ομίλων (με την Εθνική του αείμνηστου Αλκέτα Παναγούλια να έχει αποκλειστεί ήδη και τη μετέπειτα κάτοχο να έχει προκριθεί). Τελευταίες αναμετρήσεις είναι αυτές για τα προκριματικά του Μουντιάλ του 2002, όταν στο Αμβούργο η Εθνική ηττήθηκε 2-0 και στο Ολυμπιακό Στάδιο η αποβολή του Ζεμπάστιαν Ντάισλερ στο 59′ μας αποσυντόνισε κι ενώ το σκορ ήταν στο 2-2, με συνέπεια να χάσουμε το προβάδισμα (που είχαμε στο 20ό λεπτό) και το ματς με 4-2 (στη 2η συμμετοχή του Κλόζε με τη Γερμανία).