Ελλάδα-Ισπανία 2-3
Το τελευταίο αντίο του Θοδωρή Ζαγοράκη ήταν αυτό που του άξιζε. Ο κόσμος ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα, γέμισε το γήπεδο της Τούμπας (25.000) κι αποθέωσε τον αρχηγό, ο οποίος αγωνίστηκε για 120η φορά με το εθνόσημο στο στήθος. Η ήττα της Εθνικής με 2-3 από την Ισπανία ενδιέφερε περισσότερο τον Ότο Ρεχάγκελ και τα πλάνα του ενόψει Νορβηγίας.
Η βραδιά ανήκε αποκλειστικά στον
Θοδωρή Ζαγοράκη. Αυτός ήταν το κεντρικό, τιμώμενο πρόσωπο (αμέτρητες οι πλακέτες που έλαβε πριν από τη σέντρα) της φιλικής αναμέτρησης με την
Ισπανία στην κατάμεστηΤούμπα. Τα 17 λεπτά που αγωνίστηκε για τελευταία φορά με το εθνόσημο στο στήθος ήταν
μοναδικά. Το αγωνιστικό κομμάτι ήταν δεύτερο στην ιεραρχία. Η
Εθνική, σε τεστ ετοιμότητας,ηττήθηκε με
3-2, αποτέλεσμα δίκαιο, και σίγουρα ο
Ότο Ρεχάγκελ έβγαλε χρήσιμα συμπεράσματα ενόψει της μάχης του Όσλου με τη
Νορβηγία στις 12/09. Μια μάχη που δεν αποκλείεται
να επηρεάσει τη μοίρα της πρωταθλήτριας Ευρώπης στον προκριματικό όμιλο του Euro.
1ο λεπτό: Σουτ Γκέκα, κόρνερ έδιωξε ο Ρέινα
5ο λεπτό: Λάθος του Μαρτσένα, ο Γκέκας πλάσαρε, αλλά η μπάλα χτύπησε στο αριστερό δοκάρι.
17ο λεπτό: Έγινε αλλαγή και αποθεώθηκε ο Θοδωρής Ζαγοράκης, ο οποίος συμπλήρωσε 120 συμμετοχές.
19ο λεπτό: Ο Φάνης Γκέκας με κεφαλιά άνοιξε το σκορ.
21ο λεπτό: Κεφαλιά του Σαλπιγγίδη, πέρασε ελάχιστα άουτ.
25ο λεπτό: Σουτ-φάουλ του Βίγια, πέρασε άουτ.
27ο λεπτό: Δοκάρι για την Ισπανία, μετά από απόκρουση του Νικοπολίδη και κόντρα στο πόδι του Σίλβα.
29ο λεπτό: Τετ-α-τετ του Βίγια, ο Νικοπολίδης έδιωξε σε κόρνερ.
38ο λεπτό: Ο Μαρτσένα νικά την ελληνική άμυνα και με κεφαλιά ισοφάρισε.
44ο λεπτό: Μετά από ασίστ του Γκέκα, ο Κατσουράνης σκόραρε από το ύψος της περιοχής.
55ο λεπτό: Σουτ του Βίγια, ο Χαλκιάς έδιωξε ωραία σε κόρνερ.
59ο λεπτό: Κεφαλιά του Βίγια, η μπάλα πέρασε άουτ.
68ο λεπτό: Μετά από τριπλή προσπάθεια, ο Σίλβα έστειλε την μπάλα στα δίχτυα και ισοφάρισε εκ νέου.
93ο λεπτό. Ο Σίλβα με αριστοτεχνικό πλασέ χάρισε τη νίκη στην Ισπανία με 3-2
Η αύρα του αρχηγού, όσο διάστημα αγωνίστηκε έδωσε απίστευτη ενέργεια σε όλο το υπόλοιπο σύνολο. Δίχως να αντιμετωπίσουν πρόβλημα προσαρμογής στον κάκιστο, παρά τις διορθώσεις και τα εμφανήμπαλώματα, αγωνιστικό χώρο οι παίκτες του Ότο Ρεχάγκελ έκαναν…. παιχνίδι. Πίεσαν ψηλά και απέκτησαν τα ηνία. Τα αμυντικά λάθη των Ιβήρων, οι οποίοι έδειξαν περισσότερο φοβισμένοι παρά προσεκτικοί στο επικίνδυνο χορτάρι, ήταν πολλά και συνεχόμενα και ο Γκέκας, πάντα μέσα στις φάσεις, είχε ήδη δύο καλές στιγμές στο πεντάλεπτο. Μία όμως ο Ρέινα και μία το κάθετο δοκάρι του στέρησαν το γκολ.
Ένα γκολ, πάντως, που ήρθε την κατάλληλη στιγμή, αμέσως μετά από την αντικατάσταση και την αποθέωση που γνώρισε ο “Ζαγόρ” από τις 25.000 κόσμου που βρέθηκαν το βράδυ της Τετάρτης στην Τούμπα. Στο 19ο λεπτόο Καραγκούνης σέντραρε και ο Γκέκας με ωραία κεφαλιά δεν άφησε περιθώρια στο Ρέινα. Ο σκόρερ έτρεξε στον αρχηγό, τον αγκάλιασε και του αφιέρωσε το τέρμα. Όπως έκαναν και άλλοι δέκα. Ήταν το δώρο τους για όλα εκείνα που πρόσφερε τα 13 χρόνια πορείας στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα και κάμποσα εξ αυτών ως αρχηγός.
Μέχρι εκεί όμως… Μια ακόμη κεφαλιά του Σαλπιγγίδη, δύο λεπτά αργότερα, απείλησε τον τερματοφύλακα της Λίβερπουλ, αλλά έκτοτε οι Ισπανοί, εξοικειωμένοι πια με τις ανάγκες του αγωνιστικού χώρου, ανέλαβαν δράση. Δέλλας, Καψής και Γκούμας, η τριάδα τηςάμυνας,δεν διακρίνονται ιδιαίτερα για την ταχύτητά τους, με αποτέλεσμα οι γρήγρες εναλλαγές της μπάλας στις ενέργειες των “φούριας ρόχας” να δημιουργούν κάθεταρήγματα.
Η ισοφάριση, βέβαια, των Ισπανών δεν ήρθε στα τετ-α-τετ των Σίλβα (δοκάρι) και Βίγια, στα οποία ο Νικοπολίδης είχε σωτήριες επεμβάσεις. Προήλθε από στημένη φάση και κεφαλιά του αμαρκάριστου Μαρτσένα. Λάθος αντίδραση της ελληνικής άμυνας, η οποία παρά το… ύψος που διαθέτει εκτέθηκε. Ο Κατσουράνης έβαλε και πάλι την Ελλάδα μπροστά στο 44′, μετά από συνδυασμένη προσπάθεια, αλλά ήταν περισσότεροέκλαμψη της στιγμής. Ήταν άλλωστε φανερό πως οι Ίβηρες ήταν ένα σκαλί πιο πάνω. Σε ταχύτητα και αντιδράσεις.
Υπάρχει ένα κενό. Αυτά, όμως, έχει η ζωή. Κάποια κεφάλαια πρέπει να κλείσουν κι άλλα να ανοίξουν. Ευχαριστήσω το Θεό που με κράτησε υγιή όλα αυτά τα χρόνια και τον κόσμο που με χειροκρότησε. Τώρα ξεκινάω κάτι άλλο, σε μια ομάδα που έχει τα φόντα να πετύχει κάτι καλό. Είμαστε υποχρεωμένοι να πολεμάμε κι αυτό σημαίνει πως είμαστε υγιείς “. Τα λόγια ανήκουν στον Θοδωρή Ζαγοράκη μετά από την αντικατάστασή του στο 17ο λεπτό.
Παντού και πάντα θα υπάρχουν “άρρωστα μυαλά”. Πολλά τα υβριστικά οπαδικά συνθήματα αλλά και αποδοκιμασίες προς τον Δημήτρη Σαλπιγγίδη. Ευτυχώς που υπήρχαν κάποιοι που με χειροκροτήματα προσπάθησαν να καλύψουν τις φωνές.
Στην επανάληψη δεν έτρεξαν πολύ, έχοντας όμως καλή κυκλοφορία στο χώρο του κέντρου, έφτιαξαν φάσεις στην εστία του Χαλκιά (ο Βίγια έχασε δύο) που είχε αρκετή δουλειά. Το 2-2 ήρθε νομοτελειακά στο 68′, όταν ο Σίλβα μετά από τριπλή προσπάθεια (απέκρουσε δις ο Χαλκιάς) και χωρίς κάποιος Έλληνας να τον πλησιάσει, πλάσαρε από κοντά με το αριστερό.
Την ίδια ώρα η Εθνική, με πολλές αλλαγές στη σύνθεσή της, ήταν μάλλον άχρωμη. Οι λανθασμένες εκτιμήσεις του Ρέινα δεν ήταν αρκετές για να δημιουργηθούν επικίνδυνες καταστάσεις, αφού στο μεγαλύτερο μέρος του δεύτερου 45λεπτου ο Γκέκας ήταν απομονωμένος μπροστά (Σαλπιγγίδης και Παπαδόπουλος κινήθηκαν κυρίως ως χαφ) κυνηγώντας κάποιες χαμένες μπαλιές. Εν τέλει, στην τελευταία φάση του ματς, η Εθνική δέχθηκε και τρίτο γκολ, όταν στο 93′ ο δαιμόνιος Σίλβα πλάσαρε μοναδικά τον Χαλκιά.
Οι συνθέσεις
Ελλάδα
: Νικοπολίδης (46′ Χαλκιάς), Σεϊταρίδης (46′ Βύντρα), Δέλλας (46′ Άντζας), Καψής, Τοροσίδης (46′ Πατσατζόγλου), Κατσουράνης (64′ Παπαδόπουλος), Μπασινάς (78′ Τζιόλης), Ζαγοράκης (17′ Γκούμας), Καραγκούνης, Σαλπιγγίδης, Γκέκας
Ισπανία: Ρέινα, Περνία, Μαρτσένα, Χουανίτο, Άνχελ, Αλμπέλδα (66′ Αλόνσο), Τσάβι (71′ Γκαρσία), Χοακίν (81′ Φάμπρεγας), Σίλβα, Τόρες (46′ Ινιέστα), Βίγια (76′ Ανγκούλο)
Κίτρινες: Πατσατζόγλου – Φάμπρεγας
