“Ελλειψις χρημάτων, στάσις εμπορίου”
Την ώρα που η Ρεάλ δίνει περίπου 100 εκατομμύρια στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ παίρνοντας στη Μαδρίτη και τον Κριστιάνο Ρονάλντο, οι "μεγάλοι" ελληνικοί σύλλογοι πασχίζουν να ρίξουν τις απαιτήσεις για τον κάθε Μπομπό ή τον κάθε Μάκο, επιδιώκοντας το ακατόθωτο: "μεταγραφές αεροδρομίου" σε τιμή κάτω του κόστους.
Δείτε το απλά: Σε μια αντιπροσωπεία πολυτελών αυτοκινήτων, υποψήφιος πελάτης επιθυμεί να αγοράσει το ακριβότερο αυτοκίνητο χωρίς να σκέφτεται το ποσό που θα δώσει και χωρίς να αξιώνει ευκολίες πληρωμής. Την ίδια ώρα, εσείς είστε σε αντιπροσωπεία κορεάτικων αυτοκινήτων και θέλετε να πάρετε το φθηνότερο μοντέλο της εταιρίας, προσπαθώντας να εξασφαλίσετε την καλύτερη δυνατή πληρωμή, αφαιρώντας παράλληλα από τον εξοπλισμό το ραδιοσιντί για να σας έρθει φθηνότερα.
Η σύγκριση περί τα μεταγραφικά μεταξύ Ελλάδας και λοιπών Ευρωπαίων (ειδικά των ποδοσφαιρικά προηγμένων) είναι αδύνατη -δεν συγκρίνονται ανόμοια μεγέθη. Βλέπετε, την ώρα που η Ρεάλ Μαδρίτης είναι διατεθειμένη να δαπανήσει το εξωφρενικό ποσό των 300 εκατομμυρίων ευρώ για να δημιουργήσει τους “galacticos νο.2” (με τις μεταγραφές των Κακά, Κριστιάνο Ρονάλντο και Βίγια),οι “μεγάλοι” ελληνικοί σύλλογοι πασχίζουν να ρίξουν τις απαιτήσεις για τον κάθε Μπομπό ή τον κάθε Μάκο, επιδιώκοντας το ακατόθωτο: “μεταγραφές αεροδρομίου” σε τιμή κάτω του κόστους. Όταν αυτός ο συνδυασμός -όπως είναι φυσικό- αποτυγχάνει, τότε επινοείται το… πρότζεκτ “μεταγραφές ουσίας”. Ας τα (τους) πάρουμε με τη σειρά:
Στον Ολυμπιακό, υπάρχουν τέσσερα ανοιχτά μεταγραφικά μέτωπα, όπου η μάχη γίνεται για τα οικονομικά. Στην περίφημη υπόθεση Μπομπό, ο Ολυμπιακός έχει έρθει σε συμφωνία με τον παίκτη και τον μάνατζέρ του, Φιχέρ, για ένα ποσό της τάξεως των 3 εκατομμυρίων ευρώ και συνιδιοκτησία. Ωστόσο, η ολοκλήρωση της μεταγραφής προσκρούει στις αυξημένες απαιτήσεις της Μπεσίκτας, η οποία ανέβασε το ποσό αγοράς στα 8 εκατομμύρια. Μιλάμε, δηλαδή, για διαφορά 5 εκατομμυρίων, η οποία σε κάθε περίπτωση θα έκανε κάποιον σαν τον Φλορεντίνο Πέρεθ να ξεκαρδίζεται…
Τα ίδια πάνω-κάτω και με τον Ντάρμπισαϊρ. Οι ερυθρόλευκοι δεν θέλουν να δώσουν πάνω από 2,5 εκατομμύρια ευρώ για να αγοράσουν τον Αγγλο επιθετικό (άντε, το πολύ μέχρι 3 εκατομμύρια), την ώρα που η Μπάκμπερν ζητά 4,5 με 5 εκατομμύρια. Περίπου τόσα ζητά και η Λίβερπουλ για να παραχωρήσει τον Λέτο, με τον οποίο ο Ολυμπιακός έχει συμφωνήσει για τετραετές συμβόλαιο έναντιενός εκατομμυρίου ευρώ το χρόνο.
Η φθηνή και συμφέρουσα λύση ακούει στο όνομα Ντραγκουντίνοβιτς, για τον οποίο ο Ολυμπιακός δεν χρειάζεται να εκταμιεύσει μεγάλο ποσόπροκειμένου να τον ντύσει στα ερυθρόλευκα. Συγκεκριμένα, ο Ολυμπιακός δίνει στη Σεβίλλη 700.000 ευρώ, ενώ οι Ανδαλουσιάνοι ζητούνένα εκατομμύριο. Η διαφορά των 300.000 ευρώ δεν δείχνει ικανή να χαλάσει τη μεταγραφή.
Μικρό καλάθι
Στον πολυμετοχικό Παναθηναϊκό μάλλον ισχύει αυτό που λέει ο θυμόσοφος λαός: όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι. Αν εξαιρέσουμε την περίπτωση Χούλιο Κρουζ, στον οποίο έχει γίνει πρόταση 5 εκατομμυρίων ευρώ για 2 χρόνια, οι πράσινοι δενφαίνονται διατεθειμένοι να σπαταλήσουν πακτωλό χρημάτων για να φέρουν τον κόσμο στο αεροδρόμιο εν μέσω θέρους. Εξάλλου, ο Αργεντινός στράικερ έμεινε ελεύθερος από την Ιντερ, οπότεο Παναθηναϊκός μπορεί να κάνει χρήση του πλεονεκτήματοςότι δεν χρειάζεται να δώσει χρήματα στους “νερατζούρι”.
Την ίδια ώρα που διαβάζουμε στις εφημερίδες ότι οι περιπτώσεις Μπομπό, Ντάρμπισαϊρ ή Μάκου έχουν δυσκολίες στο να επιτευχθούν συμφωνίες, βλέπουμε παχυλά εξώφυλλα εφημερίδων που διαλαλούν ότι ο Παναθηναϊκός κινείται για την απόκτηση του Γραφίτε. Θυμίζουμε ποιος είναι: Βραζιλιάνος επιθετικός της Βόλφσμπουργκ, πρώτος σκόρερ στο φετινό πρωτάθλημα της Μπουντεσλίγκα, τον οποίο οι “λύκοι” κοστολογούν από 10 εκατομμύρια και άνω.
Το αυτόισχύει και στην περίπτωση του
Γιοβάνοβιτς, για τον οποίο οι πράσινοι δίνουν 5 εκατομμύρια στη Σταντάρ Λιέγης,πέραν των 2εκατομμυρίων στον ποδοσφαιριστή για διετές συμβόλαιο. Εδώ, όμως,εμπόδιο είναιη επιθυμία του ποδοσφαιριστή να παραμείνει στο Βέλγιο.
Στην περίπτωση του Κατσουράνη, ο Παναθηναϊκός παίρνει τον διεθνή μέσο σε… τιμή ευκαιρίας, αφού θα δώσει μόλις 2 εκατομμύρια αρχικά για να αγοράσει ο παίκτης την ελευθέρας του, ενώ στη συνέχεια του δίνει κάτι παραπάνω απόένα εκατομμύριο το χρόνο για τετραετές συμβόλαιο συνεργασίας.
Κατά τα λοιπά, ο Παναθηναϊκόςαρκείται προς το παρόνσε αγορές χαμηλού κόστους, αφού παίρνει τον Καντέ ελεύθερο από τη Νις (δίνει στον ποδοσφαιριστή 700.000 ευρώ το χρόνο για τριετές συμβόλαιο), ενώ έχει σταντ-μπάι τον Πουγκρινιέ, για τον οποίο δεν χρειάζεται να ξοδέψει πάνω από 500.000 ευρώπροκειμένου να τον πάρει δανεικό από τη Ζενίτ μέχρι το επόμενο καλοκαίρι.
Στάση εμπορίου
Στην ΑΕΚ, ισχύει το “έλλειψις χρημάτων, στάσις εμπορίου”. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η περίπτωση του Γρηγόρη Μάκου. Ο Πανιώνιος (ο Τσακίρης για να ακριβολογούμε) τον κοστολογεί 1,2 εκατομμύρια ευρώ, με την ΑΕΚ να ξεκινά τις διαπραγματεύσειςαπό ένα ποσό της τάξεως των 600.000 ευρώ – στη μισή τιμή δηλαδή! Η προσφορά αυτήπροκάλεσε την αντίδραση του Τσακίρη, ο οποίος με απαξιωτικές ραδιοφωνικές δηλώσεις (περί… Κωτσόβολου) φαίνεται πωςερέθισετον “κιτρινόμαυρο” εγωϊσμό,με αποτέλεσμα να ανεβάσειη ΑΕΚ την προσφορά στα 800.000 ευρώ. Εχουμε όμωςδρόμο ακόμα…
Από κει και πέρα, ο Ιορντάκε έρχεται ελεύθερος με τριετές συμβόλαιο ύψους 600.000 ευρώ, το ίδιο και ο Λούκατς ο οποίος θαβολευτεί μετο ευτελές ποσότων 80.000 ευρώ ετησίως. Για τον Λεονάρντο πρόταση δεν υπάρχει, αλλά καιεδώ η ΑΕΚ θα προσπαθήσει με προσφορέςτύπου Μάκου να πείσει τον Λεβαδειακό να παραχωρήσει τον Βραζιλιάνο – πράγμα εξαιρετικά δύσκολο αν κρίνει κανείς από τις ειρωνικές δηλώσεις Κομπότη.
Την ελεύθερη αγορά προτίμησε για να κινηθεί και ο ΠΑΣ Γιάννινα, αλλά για τα δικά του δεδομένα έκανε την υπέρβαση. Βλέπετε, ο Αγιαξ της Ηπείρου πήρε παίκτες όπως ο Ελευθερόπουλος, ο Βαγγελής, ο Μενδρινός, ο Ντιμπαλά και ο Ανδράλας.
Εκαναν τη διαφορά
Ο ΠΑΟΚ δικαιούται να περηφανεύεται ότι έκανε τη διαφορά, αγοράζοντας τον “hot” Κουτσιανικούλη από τον Εργοτέλη αντί του ποσού – ρεκόρ των 1,2 εκατομμυρίων ευρώ (600.000 τώρα και τα υπόλοιπα τον ερχόμενο Μάιο). Φυσικά, κατά τα λοιπά, κινήθηκε για ελεύθερους ποδοσφαιριστές. Αμπουμπακαρί, Κρέσιτς, Παπάζογλου, Φωτάκης και Τσιρίλοαποδεσμεύθηκαν από τις προηγούμενες ομάδες τουςκαι ο ΠΑΟΚτους απέκτησε χωρίς κόστος. Με 180.000 ευρώ το χρόνο έκλεισε Αμπουμπακαρί, Παπάζογλου και Φωτάκη, με 250.000 τον Κρέσιτς και με 100.000 ευρώ περισσότερα τον Τσιρίλο. Κάπου εκείθα κυμανθείκαι η συμφωνία με τον Βιτόλο, μόλις ο Ισπανός μείνει ελεύθερος από τη Σανταντέρ.
Υπήρξε και μιαπερίπτωσηστην οποίαο “δικέφαλος του Βορρά”ενδιαφέρθηκε για ποδοσφαιριστή που δεν ήταν ελεύθερος: αυτή του Ζοάο Πάολο. Ο ΠΑΟΚ είχε έρθει σε συμφωνία με τον Πορτογάλο αμυντικό για συμβόλαιο με ετήσιες απολαβές 300-350.000 ευρώ, αλλά μόλις η Πόρτο αξίωσε 500.000 ευρώ για να τον αφήσει ελεύθερο… την κάναμε με ελαφρά πηδαματάκια.
Η Ρεάλ ξόδεψε πάνω από 100 εκατομμύρια για να πάρει τον Κακά στη Μαδρίτη και δείχνει διατεθειμένη να δώσει άλλα τόσα για να πάρει τον Κριστιάνο Ρονάλντο. Η Μπάγερν έδωσε 40 εκατομμύρια για να πάρει από την Στουτγκάρδη τον Μάριο Γκόμεζ.
Και ο Αρης της μετά Σκόρδα εποχής έβαλε βαθιά το χέρι στην τσέπη -για τα δικά του δεδομένα-ώστε να ντύσει στα κίτρινα τονβιρτουόζο Αργεντινό
Γκρασιάν (έδωσε περίπου 1 εκατομμύριο ευρώ στη Μπόκα για να τον πάρει με μορφή δανεισμού) ενώ συμφώνησε με τον -ελεύθερο-
Ναφτί για διετές συμβόλαιο ύψους 450-500.000 ευρώ το χρόνο.