Ενας “νεκρός” Ολυμπιακός…

Ναι, εντάξει… Ο Ολυμπιακός κόντρα στη Λάρισα, είχε πάθος, έτρεξε και δεν ήταν τόσο κακός όσο σε προηγούμενα ματς. Δυστυχώς, δεν θα μπω στη διαδικασία να γράψω, όλα εντάξει, οι «ερυθρόλευκοι» στο +2 από ΑΕΚ και στο +4 από τον Παναθηναϊκό και στην Ξάνθη μπορούν να σφραγίσουν τον τίτλο. Δεν γίνεται δηλαδή… Κατά τη γνώμη μου, ο φετινός Ολυμπιακός είναι ο χειρότερος των τελευταίων ετών, δεν σε «γεμίζει» αν είσαι οπαδός του.

Όσο καλή ομάδα κι αν είναι η Λάρισα, ο Ολυμπιακός παίζοντας για σημαντικό διάστημα με παίκτη παραπάνω, ναι μεν είχε δύο δοκάρια, αλλά προβλημάτιζε. Η Θεσσαλική ομάδα έκανε πολλές ευκαιρίες για ομάδα που επισκέπτεται το Καραϊσκάκη και το να ανακηρύσσεται κορυφαίος ο Νικοπολίδης, είναι… κατάντια.

Ενδεχομένως πολλοί να διαφωνήσουν με την παραπάνω άποψη, αλλά συγχωρήστε μας, άλλα έχουμε δει από τον Ολυμπιακό. Προσοχή, όμως. Το γεγονός ότι φέτος ο Ολυμπιακός δείχνει «νεκρός», δεν σημαίνει ότι δεν θα πάρει δίκαια το πρωτάθλημα (αν τελικά το κατακτήσει). Κι αυτό, γιατί συμμετέχει σε ένα «πεθαμένο» πρωτάθλημα.

Δείτε τους άλλους αντιπάλους του στη διεκδίκηση του τίτλου και θα καταλάβετε πολύ καλά τι εννοούμε… Κι ας μην βιαστούν οι οπαδοί της ΑΕΚ να μας κατακρίνουν, έχοντας στο μυαλό τους το 4-0… Ας δουν και πιο πίσω.

Από εκεί και πέρα, μετά το τέλος του αγώνα με την Λάρισα, οι οπαδοί του Ολυμπιακού δεν ήξεραν τι να κάνουν. Να πανηγυρίσουν; Να αισθάνονται λυτρωμένοι; Να πιουν το χάπι για την καρδιά; Ή να κοιτάξουν τον πίνακα, γιατί έχασαν το γκολ του Μήτρογλου κι άκουσαν τους διπλανούς τους να πανηγυρίζουν; Ο κόσμος του Ολυμπιακού, μέχρι να δει τον… Τζίγκερ (ο πρόεδρος της Σούπερ Λίγκα δεν κάνει την απονομή του πρωταθλήματος;) να δίνει την κούπα στον Τζόρτζεβιτς, δεν θα το πιστεύει.

Έφευγαν οι οπαδοί από το γήπεδο και στο μυαλό τους είχαν, τι εικόνα ομάδας θα δουν την επόμενη Κυριακή, στην Ξάνθη. Δεν την πιστεύουν την ομάδα τους, εκεί έχουν φτάσει, αφού δόθηκαν δικαιώματα. Για το ματς στην Ξάνθη πάντως, θα έχουμε την ευκαιρία να τα πούμε τις επόμενες ημέρες…

Στον αγώνα με την Λάρισα, βγήκαν και πάλι αρκετά συμπεράσματα. Πρώτο από όλα, ότι άγχος έχουν άπαντες. Άπαντες. Πανηγυρίζοντας πήγε στα αποδυτήρια ο Ίλια Ίβιτς, απλούστατα γιατί ο τεχνικός διευθυντής των «ερυθρολεύκων», γνωρίζει ότι κι αυτός κρίνεται. Να πάμε στους υπόλοιπους; Ο Χοσέ Σεγκούρα, αισθανόταν λυτρωμένος και δήλωνε κουρασμένος! Από το άγχος είχε λυγίσει κι αυτός, που τα άκουσε από την κερκίδα.

Οι παίκτες, μία από τα ίδια. Να τα πάρουμε, όμως με τη σειρά. Ο Νικοπολίδης, στο τέλος της σεζόν θα είναι με διαφορά ο κορυφαίος. Σε διάρκεια πάνω από όλα, ο διεθνής τερματοφύλακας με αυτά που βλέπει, ίσως να το σκεφτεί να μην κρεμάσει τα γάντια του στο τέλος του 2009. Ο Πάντος ορθώς αποβλήθηκε, την… πάτησε από την κίνηση του αντιπάλου του, τρέχει, παλεύει, αλλά εξαρτάται που θες να πας το ποδόσφαιρο και την ομάδα σου. Άλλη κουβέντα αυτή. Ο Λεονάρντο, χρειάζεται χρόνο. Είναι καλός παίκτης πάντως. Ο Άντζας από τους κορυφαίους της σεζόν, με τον τραυματισμό του να αποτελεί μεγάλο πονοκέφαλο για τα δύο ματς που απομένουν. Ο Ζεβλάκοφ έχει τις στιγμές αδυναμίας, αλλά στα τελευταία λεπτά, έπαιζε για… τρεις στην άμυνα.

Αναγεννημένος ο Τζόρτζεβιτς (αλήθεια, ποιο κώμα; Μέχρι το 95’ έτρεχε), ο Στολτίδης «μαχητής», αλλά δεν πάει… άλλο, θέλει ανάσες, που, όμως η δυνατότητα να τις βρει, όσο βλέπουμε τέτοιον Λεντέσμα; Ο Γκαλέτι μπήκε σαν… δαιμονισμένος, αλλά έπεφτε με την πάροδο του χρόνου. Για τον Κοβάσεβιτς, τα έχουμε ξαναπεί. «Σκασμένος» είναι, αλλά τον βγάζεις από την ενδεκάδα;

Πολλοί, ίσως και από εσάς, θα έχετε μπει στη διαδικασία να κρίνετε, αν ο Μπελούτσι αξίζει τα χρήματα που δαπανήθηκαν για το… ένα του πόδι (ο Ολυμπιακός έχει πάρει το 50%). Η γνώμη μου που την έχω επαναλάβει κι άλλες φορές, είναι πως έναν παίκτη τέτοιον, δεν τον κρίνεις τώρα. Θα περιμένω την προετοιμασία και τη νέα χρονιά να τον δω. Ο Μπελούτσι, κινδυνεύει να «καεί» στη συνείδηση του κόσμου, απλούστατα γιατί μπήκε σε μία ομάδα που έχει χάσει την ταυτότητά της και στην τελική, ζητάει την μπάλα, αλλά δεν τροφοδοτείται όσο θα έπρεπε…

Αφήσαμε τελευταίες τις αλλαγές. Ο Τοροσίδης έπαιξε σε άλλη θέση από αυτή που θέλει να αγωνίζεται (μήπως και στην Εθνική το ίδιο δεν γίνεται;), προσπάθησε, αλλά ο κόσμος έχει παράπονα από αυτόν φέτος. Ο Σίσιτς, έκανε πολλούς να πάψουν μέχρι νεοτέρας. Είχε διάθεση και απέδειξε κάτι. Ότι σε αυτόν τον Ολυμπιακό, θα μπορούσε αυτή τη στιγμή να χωρέσει αρκετός κόσμος. Μήπως δηλαδή δεν χωράει ο Κλέιτον της Λάρισας; Ο Λεονάρντο του Λεβαδειακού; Για να μην συνεχίσουμε και με άλλους.

Ο Μήτρογλου, έχει ένστικτο σκόρερ, πάει και τελείωσε. Έχει πετύχει γκολ σε όλες τις διοργανώσεις, πλην Τσάμπιονς Λιγκ, όπου έπαιξε ελάχιστα. Πρωτάθλημα, κύπελλο, Σούπερ Καπ, σκόραρε και αυτό, σημαίνει πολλά. Μήπως θα πρέπει να πιστέψουν πάνω του πολύ περισσότερο; Στοιχεία Κοβάσεβιτς έχει, αλλά αν δεν δουλευτεί (από έναν προπονητή με γνώσεις και εμπειρία) και δεν πάρει ευκαιρίες, θα… γράφουμε κάποτε, που θα πάει δανεικός ή αν θα λύσει συμβόλαιο.

Στο τέλος θα γίνει το ταμείο, αλλά μετά από ένα καλοκαίρι μεγάλων και πολλών αλλαγών, αποδεικνύεται κάτι περίτρανα. Ο Ολυμπιακός θέλει καλό προπονητή, αλλά και πολλούς παίκτες με ποιότητα. Πολλούς…

Α! Και κάτι για το τέλος, να τελειώνουμε με αυτό το… παραμύθι του CAS, αλλά καλό θα είναι ορισμένες ομάδες να παίζουν όπως ο ΟΦΗ την Κυριακή ή η Λάρισα στο Καραϊσκάκη… Έτσι για την ιστορία. Πάμε για δύσκολη εβδομάδα και χωρίς κανείς να ξέρει, τι θα μας βρει το πρωί της ερχόμενης Δευτέρας.

Για τον κόσμο δεν χρειάζονται πολλές αναλύσεις. Μάλλον, αν τελικά κατακτηθεί ο τίτλος, θα πρέπει να πάνε να αφιερώσουν εκεί ένα κομμάτι. Όχι για τη συμπαράστασή του κυρίως, αυτή είναι γνωστή εδώ και χρόνια, αλλά για τα όσα έχει αντέξει φέτος.