Επίθεση Ντούνγκα στη Βραζιλία του ’82!

Κατέκτησε το
Κόπα Αμέρικα της Βενεζουέλας, τη στιγμή που συμπατριώτες του και όχι μόνο τον κατηγορούσαν επειδή μετέτρεψε την
Βραζιλία του θεάματος και της ποιότητας σε μία ομάδα που θυμίζει σκανδιναβικό σύλλογο, παρά “σελεσάο”. Ο
Κάρλος Ντούνγκα, μετά το
3-0 επί της
Αργεντινής στον τελικό της κορυφαίας ποδοσφαιρικής διοργάνωσης της Λατινικής Αμερικής, πέρασε στην αντεπίθεση.

Στο στόχαστρό του βρέθηκε μία ομάδα με εξαιρετικούς βιρτουόζους παίκτες, η οποία, όμως, δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιον τίτλο. Ο πρώην αρχηγός της εθνικής Βραζιλίας επέκρινε το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας του που το 1982, με παίκτες όπως ο Ζίκο, ο Σόκρατες, ο Φαλκάο και ο Εντερ δεν κατάφερε να φτάσει ούτε στα ημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

“Εχω κουραστεί να διαβάζω ύμνους για την ομάδα του 1982. Ηταν φανταστική, αλλά ανίκανη να συσπειρωθεί απέναντι στο μοναδικό στόχο, που ήταν η νίκη, όπως ήταν η δική μας ομάδα του 1994”, δήλωσε ο παγκόσμιος πρωταθλητής του Μουντιάλ των ΗΠΑ.

Ο Ντούνγκα ήταν αρχηγός εκείνης της ομάδας, η οποία με τον Κάρλος Αλμπέρτο Παρέιρα στο “τιμόνι” εμφάνισε ένα πρόσωπο… ευρωπαϊκό και τα κατάφερε μέχρι τέλους.

“Η αλήθεια του ποδοσφαίρου είναι τα αποτελέσματα και όχι η επιδεξιότητα. Είναι απαραίτητο να αναζητήσουμε τίτλους και όχι θέαμα, γιατί εάν επιμείνουμε στο θέαμα θα φτάσουμε και πάλι τα 24 χρόνια για να κατακτήσουμε το Παγκόσμιο Κύπελλο. Και αυτό θα κάνει χαρούμενους τους Ευρωπαίους”.

Ο νυν ομοσπονδιακός τεχνικός της “σελεσάο” απαντά και σε όσους του άσκησαν (και συνεχίζουν να του ασκούν κριτική παρά την κατάκτηση του Κόπα Αμέρικα) κριτική για τον τρόπο παιχνιδιού της Βραζιλίας: “Είδα πολλές ομάδες με δεξιοτέχνες ποδοσφαιριστές να χάνουν. Αυτό που με ενδιαφέρει μπαίνοντας στο γήπεδο είναι να κερδίσω. Από τη Βραζιλία όλοι περιμένουν και απαιτούν θέαμα, αλλά για μένα το καλύτερο θέαμα είναι η νίκη”.

Οσο για επίλογο, ο Ντούνγκα έκλεισε τις δηλώσεις του με μία… σπόντα: “Το ποδόσφαιρο έχει εξελιχθεί. Δεν μπορούμε να κάνουμε τα στραβά μάτια για να ευχαριστούμε τους πάντες. Πρέπει να σκέφτεσαι γρήγορα, να παίζεις με τη μία, να παλεύεις, να μαρκάρεις, να πιέζεις. Ας αφήσουμε τη Βραζιλία του 1982 να ας ευχαριστηθούμε τους τίτλους“.