Έσπασε το στάνταρ

Έχασαν την εικόνα τους…

Το κραταιό στάνταρ έσπασε εντός του Άρη. Το πίστευε ο Μίχαλ Πρόμπιερζ, το πίστευαν οι παίκτες του, η διοίκηση, άπαντες. Έλεγαν πως εύκολα ή δύσκολα, με τον ένα ή τον άλλον τρόπο, η νίκη θα ήταν με το μέρος τους. Φευ…

Το χειρότερο αποτέλεσμα δεν είναι η ισοπαλία, είναι πως με την εικόνα τους οι «κίτρινοι» έχασαν ακόμη κι αυτό το feeling που τους διέκρινε και ήθελε να πιέζουν μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο και σε αρκετές περιπτώσεις να καταφέρουν να κερδίσουν χαμένα παιχνίδια. Ο Παναιτωλικός πέρασε ένα πολύ ήσυχο απόγευμα, ο Μπλάζιτς ούτε που ανησύχησε…

Τα ελλείμματα της ομάδας

Ο Άρης ταλαιπωρείται από συγκεκριμένα ελλείμματα. Κίνηση παικτών, καθαρό μυαλό, ύπαρξη φορ που θα παίξει χωρίς την μπάλα και δεν θα πέφτει μόλις τον ακουμπήσουν, την ύπαρξη κρυφού φορ, ανασταλτικών παικτών που θα προκαλέσουν συμφόρηση στο παιχνίδι του αντιπάλου… Αλήθεια, πού είναι ο Σάκης Πρίττας; Αν, δηλαδή, υπέπεσε σε πειθαρχικό παράπτωμα, τι πρέπει να πούμε για τον Νέρι Καστίγιο; Για τον Μεξικανό που βγάζει γλώσσα στον Πρόμπιερζ και τον φίλαθλο κόσμο με την αγωνιστική συμπεριφορά του, σε σημείο που άκουσε τα εξ’ αμάξης από την κερκίδα; Μα, δεν είναι τωρινή η συμπεριφορά του «στο θολωμένο μου μυαλό» παίκτη… Κι άντε να απαλλαγείς τώρα απ’ αυτόν, το μεγαλύτερο συμβόλαιο σε περίοδο βαθιάς οικονομικής ύφεσης…

Το στάνταρ έσπασε καθώς οι «κίτρινοι» προσπαθούν να παίξουν μπάλα μετά την καταστροφική εποχή Τσιώλη. Ή μήπως δεν ευθύνεται για όλο το απερίγραπτο χάλι ο Καρδιτσιώτης; Μήπως οι παίκτες που ανήκουν στο ρόστερ είναι τόσο μέτριοι; Μήπως ξέρουν να παίζουν μόνον απέναντι σε μεγαλύτερους ή ισάξιους αντιπάλους, όταν το πάθος ξεχειλίζει με αποτέλεσμα να καλύπτουν άλλες εγγενείς αδυναμίες τους;

Το κεφάλι κάτω…

Το ψυχολογικό κομμάτι είναι ένα στοιχείο που δείχνει να χωλαίνει βαθιά, ο Σολτάνι βγήκε μόνος από δεξιά κι έκανε σέντρα στα… περιστέρια όταν ο Άρης προσπαθούσε να πιέσει, τι εκπληκτική εξέλιξη της φάσης για τον Μπλάζιτς αυτή… Ο μόνος τρόπος για να επανέλθει στα κανονικά επίπεδα, όμως, είναι να έρθουν οι νίκες. Συνεπώς, το κεφάλι κάτω για όλους και δουλειά χωρίς πολλά λόγια, έχοντας πλέον ένα δεδομένο: ο Άρης δεν μπορεί να μπει σε κανένα γήπεδο έχοντας τον αέρα του φαβορί.

Αυτό το προνόμιο το απεμπόλησε μόνος του, με τη λογική και τη φιλοσοφία που υιοθέτησε από το καλοκαίρι μέχρι σήμερα. Κι αυτό είναι έργο της διοίκησης Αθανασιάδη. Όσα σωστά έπραξε πέρυσι, τόσα σφάλματα δείχνει να πραγματοποιεί φέτος. Λανθασμένες κρίσεις, την ώρα που μια επωδός έρχεται στο μυαλό για το φτωχό και τη μοίρα του. Κι ας μένει το συμμάζεμα στον ισολογισμό ως κέρδος. Την ώρα που ευημερούν τα νούμερα, δηλαδή, οι Αρειανοί πένονται…