Έχασε ένα ημίχρονο, του έκλεψαν τη νίκη
Δεν επισημάνθηκε απλώς, υπερτονίστηκε καθ' όλη τη διάρκεια της εβδομάδας, ότι το πιο αξιοσημείωτο στοιχείο στο παιχνίδι του Ολυμπιακού επί Βαλβέρδε, είναι η πίεση που ασκεί στα 3/4 του γηπέδου όσο οι δυνάμεις των παικτών το επιτρέπουν.
Στο δεύτερο ημίχρονο η κατακόρυφη άνοδος του Ζιλμπέρτο Σίλβα, το μυαλωμένο παιχνίδι του Κατσουράνη, αλλά και το ξεφούσκωμα των ερυθρόλευκων μεσοεπιθετικών, έκανε πολύ ευκολότερα τα πράγματα στη μάχη του κέντρου, με αποτέλεσμα την κυριαρχία του Παναθηναϊκού σχεδόν στο σύνολο του χρόνου.
Αν κάποια ομάδα δικαιούταν τη νίκη, αυτή είναι πέραν πάσης αμφιβολίας ο Παναθηναϊκός και βάσει ευκαιριών, αφού ακόμη και στο δικό τους πρώτο ημίχρονο οι Πειραιώτες δεν απείλησαν πέραν της φάσης που ο Σπυρόπουλος πρόλαβε τον Τζιμπούρ (η φάση του Μιραλάς εντάσσεται στην κατηγορία “υποψίας”).
prasinanea.gr
Ο μη καταλογισμός του πέναλτι στο χέρι του Τοροσίδη στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου, η ακύρωση του κανονικότατου γκολ του Κατσουράνη και η κατακύρωση του αντικανονικότατου γκολ του Τζιμπούρ, είναι τόσα πολλά, ώστε να εξαθλιώνουν οποιαδήποτε προσπάθεια ένταξής τους στην κατηγορία των ανθρώπινων λαθών.
Δυστυχώς, η εξόφθαλμη αλλοίωση του αποτελέσματος ξεπέρασε κάθε προηγούμενη στη σύγχροινη ιστορία του επαγγελματικού ποδοσφαίρου και αμαύρωσε συνολικά την εικόνα, όπως βέβαια και τη συμπαθητικότερη ατμόσφαιρα των τελευταίων ετών στο γήπεδο Καραϊσκάκη (εξαιρούνται βέβαια όσα ακολούθησαν το σφύριγμα της λήξης).
Να πούμε κρίμα είναι ίσως το λιγότερο…
