Για να πάει μπροστά η ΑΕΚ χρειάζεται κάτι πιο στιβαρό στο ιδιοκτησιακό – διοικητικό
Για να φτάσει η ΑΕΚ στο σημείο να χάσει μέσα σε 4 μέρες δυο φορές στο «σπίτι» της από «κόκκινους» και «πράσινους»,συνέβησαν μια σειρά από γεγονότα τα οποία ξεκινούν από τη λήξη της περσινής σεζόν.
Στις 31 Μαΐου 2009 η ΑΕΚ είχε χάσει και πάλι από τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ. Μετά από εκρηκτικό ξεκίνημα, μόλις έφαγε το πρώτο, μπλόκαρε και παραδόθηκε. Μικρό το κακό τότε. Διότι θα ήταν αφέλεια να πιστεύαμε ότι θα μπορούσε η (τωρινή) ΑΕΚ να διεκδικούσε κάτι καλύτερο σε προκριματικά Τσάμπιονς Λιγκ απ’ ότι ο Παναθηναϊκός.
Δυο μέρες αργότερα, στο ξενοδοχείο της Αττικής Οδού, έχω τη βεβαιότητα πλέον ότι παραπλανήθηκε όλος ο κόσμος της ΑΕΚ. Πρώτη δημόσια εμφάνιση Νίκου Νοτιά, συνέντευξη Τύπου, από δίπλα ο πρόεδρος Νίκος Θανόπουλος να θυμίζει περισσότερο πολιτικό που υπόσχεται πράγματα σε προεκλογικό πάνελ. Και ο Νοτιάς, να κερδίζει όλο τον κόσμο (και τον υπογράφοντα) με τα σπαστά του ελληνικά, τον πράο λόγο, την ειλικρίνεια.
Κάτι σαν το «καλό παιδί», που παίρνει ύφος μελό, μόνο που η ΑΕΚ δεν έχει ανάγκη από Νίκο Ξανθόπουλο, αλλά από μεγαλομέτοχο που θα στηρίζει την επένδυση του με έργα και όχι με λόγια. Να υπενθυμίσω μερικές από τις ατάκες Νοτιά, στις 2 Ιουνίου:
* «Εμείς πήραμε μία ευθύνη και δεν την αφήνουμε. Εμείς χτίζουμε την ΑΕΚ γι’ αυτόν τον λαό και για να χαρεί»
* «Το όραμά μου είναι να φτιάξουμε νέους ΑΕΚτζήδες. Να κάνουμε νέα παιδιά που θα γίνουν ΑΕΚ. Αυτό είναι το μέλλον της ΑΕΚ»
* «Είναι μεγάλη η ΑΕΚ, εμείς έχουμε την υποχρέωση να τη σηκώσουμε ψηλά. Εμείς μπήκαμε στα δύσκολα, παραμένουμε στα δύσκολα και θα την πάμε μπροστά».
Πολύ όμορφα λόγια. Αγγίζουν όλους τους ΑΕΚτζίδες. Αλλά μόνο με τα λόγια, τις έντιμες προθέσεις και την ειλικρίνεια, η ΑΕΚ δεν θα σηκωθεί ψηλά. Δεν θα απογειωθεί. Τα λόγια για να γίνουν πράξεις έχουν κάποιο κόστος. Έναν λογαριασμό που δεν πλήρωσε τούτο το καλοκαίρι ο μίστερ 33% της ΑΕΚ. Ούτε ένα σεντ δεν έστειλε από τη Ν.Υόρκη. Και περίμεναν οι ΑΕΚτζίδες όλο το καλοκαίρι από τον Θανόπουλο να κάνει μετεγγραφές. Με τι λεφτά αγαπητοί φίλοι; Ο Θανόπουλος το πήρε πάνω του και βγήκε στην γύρα για παίκτες μόλις πούλησε τον Κυργιάκο. Και δεν ξόδεψε ούτε τα μισά χρήματα της πώλησης Κυργιάκου. Διότι αυτή την εντολή είχε από τους μετόχους που έκλεισαν την κάνουλα.
Αντί να στείλει έμβασμα ο Νοτιάς να κάνει η ΑΕΚ 3-4 ποιοτικές μετεγγραφές, ο Θανόπουλος το έριξε στην ποσότητα. Πήρε 13, αν είχε μπάτζετ να ξοδέψει, έπρεπε να πάρει λίγους και καλούς. Σέντερ μπακ κλάσης. Αμυντικό χαφ που να γεμίζει το γήπεδο. Αριστερό μπακ που θα είναι εν ενεργεία ποδοσφαιριστής. Σέντερ φορ που θα μπορεί να κάνει περισσότερα πράγματα στο γήπεδο απ’ ότι ο Μπλάνκο κι ας βάζει λιγότερα γκολ.
Οι μέτοχοι και βασικά ο Νοτιάς έκαναν το κορόιδο. Συγνώμη, αλλά με μεγαλομέτοχο από την Ν.Υόρκη που σταμάτησε την χρηματοδότηση, με έμμισθο υπάλληλο στη θέση του προέδρου και με προπονητή που από την αρχή έδειξε να είναι συγκαταβατικός με καταστάσεις που δεν θα ‘πρεπε να καλύπτει, η ΑΕΚ δεν μπορεί να τα βάλει ούτε με την αυτοκρατορία Κόκκαλη, ούτε με την οικογένεια Βαρδινογιάννη, Βγενόπουλου και Γιαννακόπουλου. Χαμένη από χέρι είναι.
Πέρασε πολλά η ΑΕΚ αυτό το καλοκαίρι. Από τον επενδυτή φάντασμα του Ιουλίου που δεν μάθαμε ποτέ ούτε για ποιο λόγο θα έβαζε τα ωραία του λεφτά στην ΑΕΚ, ούτε για ποιο λόγο δεν προχώρησε η δουλειά. Στους αόρατους Κύπριους επενδυτές που θα έφερνε ο Αθηνής, για να ασχοληθούν λέει και με το πρότζεκτ του γηπέδου. Αστεία πράγματα, αλλά ο κόσμος δεν είναι τόσο αφελής για να μασήσει.
Ο Μπάγεβιτς όφειλε να έχει την διορατικότητα, την αντίληψη να κοιτάξει λίγο παραπέρα. Όταν σου δίνουν σφεντόνες να πολεμήσεις, δεν περνάς προς τα έξω μήνυμα ότι έχεις τανκς. Ο Μανωλάς τα είδε όλα αυτά και τα βρόντηξε κι έφυγε. Ο Μπάγεβιτς δεν πάτησε πόδι, δεν απαίτησε πράγματα περισσότερα, υπερεκτίμησε δυνάμεις και δυνατότητες. Με άλλη ομάδα πήγε στην Αυστρία για το βασικό στάδιο της προετοιμασίας, με άλλη ομάδα δουλεύει από τις αρχές Σεπτεμβρίου.
Σαφέστατα η ΑΕΚ πρέπει να έχει πάντα στόχους και φιλοδοξίες, διότι ως γνωστόν οι τίτλοι δεν είναι «εφήμερες χαρές». Οι τίτλοι (και όχι ο «ποδοσφαιρικός πολιτισμός») δημιουργούν νέες γενιές ΑΕΚτζίδων. Το λάθος ήταν ότι με το ντεμαράζ μετεγγραφών στα τέλη Αυγούστου, καλλιεργήθηκε ένα κλίμα άκρατου ενθουσιασμού. Φυσικά και θα βγει ο προπονητής και θα πει ότι η ομάδα πάει για πρωτάθλημα. Είναι κουτό όμως να βγαίνει ο προπονητής στις 31 Αυγούστου και να μιλάει για «πληρότητα στο ρόστερ». Και αν το πίστευε, πάει στα κομμάτια.
Κατηγορήθηκε ο Μπάγεβιτς το καλοκαίρι επειδή, λέει, ψωνίζει μονάχα από το μαγαζί του Καινούριου. Εξ όσων γνωρίζω κι αν δεν κάνω κάποιο λάθος, η ΑΕΚ έκανε το καλοκαίρι 13 μετεγγραφές και παίκτες του ατζέντη Καινούριου είναι τρεις: ο Μάκος, ο Λεονάρντο και ο Ιορντάκε. Από τη στιγμή που οι μάνατζερ μπήκαν για τα καλά στο ποδόσφαιρο και δεν κουνιέται φύλλο στις μετεγγραφές χωρίς τη δική τους μεσολάβηση – συνδρομή, όλοι από κάπου θα ψωνίσουν. Άλλος θα αγοράσει από τον Πασχάλη και άλλος από τον Τραυλό. Άλλος από τον Κουτσολιάκο και άλλος από τον Αποστολόπουλο. Άλλος από τον Κίμωνα και άλλος από τον Καινούριο. Υπάρχουν μήπως αντικειμενικά κριτήρια στην ποδοσφαιρική πιάτσα που σου υποδεικνύουν από ποιο μαγαζί πρέπει να ψωνίσεις και ποιο πρέπει να αποφύγεις;
Αν περάσουμε από «λαϊκό δικαστήριο» τον Μπάγεβιτς γιατί επέμενε τόσο πολύ με τον Μάκο, τότε θα πρέπει να περάσουμε από το ίδιο «δικαστήριο» και τον Νοτιά. Διότι, αν ο μεγαλομέτοχος στήριζε με έργα την επένδυση του, θα μπορούσε να στείλει ένα έμβασμα δυο εκατομμυρίων ευρώ από τη Ν.Υόρκη απευθείας στη Λισαβώνα. Και να πάρει πίσω η ΑΕΚ τον πιο ποιοτικό Έλληνα χαφ (εννοείται, πως όλα τα υπόλοιπα, ότι ο Κατσουράνης ήθελε να πάει μονάχα στον Παναθηναϊκό είναι ιστορίες για αγρίους. Περίμενε ένα τηλεφώνημα, μια κρούση από την ΑΕΚ ο Κατσουράνης. Δεν έγινε ποτέ. Διότι την ΑΕΚ το μόνο που την ενδιέφερε ήταν να πάρει τα φράγκα από τον Παναθηναϊκό. Τόσο πολύ την μίκρυναν την ΑΕΚ οι αμέτοχοι μέτοχοι, που είχαν ανάγκη τα ψίχουλα του Παναθηναϊκού για έναν ποδοσφαιριστή που την Κυριακή έπρεπε να παίζει αντίπαλος του Παναθηναϊκού…)
Δεν θεωρώ τον Μπάγεβιτς ούτε παρωχημένο, ούτε κακό προπονητή. Στα 61 ως προπονητής δεν είσαι τελειωμένος, τουλάχιστον για τα στάνταρ του ελληνικού πρωταθλήματος. Όσοι δεν γουστάρουν και δεν θέλουν να βλέπουν τον Μπάγεβιτς στον πάγκο της ΑΕΚ, στους περισσότερους βγαίνει η αντιπάθεια και το μίσος για το ’96. Και φυσικά είναι αναφαίρετο δικαίωμα τους να μην θέλουν να τον βλέπουν ούτε ζωγραφιστό.
Από κει και πέρα είναι δικαίωμα όλων των υπολοίπων φίλων της ομάδας να ποντάρουν στην παρουσία Μπάγεβιτς. Ότι θα μπορέσει σιγά σιγά να παίξει καλό ποδόσφαιρο. Και να πάρει αποτελέσματα. Για να πάρει και το πρωτάθλημα, έτσι όπως είναι διαμορφωμένο το σκηνικό στο ελληνικό ποδόσφαιρο, χρειάζεται κάτι πιο στιβαρό στο ιδιοκτησιακό – διοικητικό. Ή ένα τεράστιο οικονομικό μέγεθος, ένας μεγάλος παράγοντας της οικονομικής και κοινωνικής ζωής του τόπου που ποτέ δεν της έχει κάτσει της ΑΕΚ. Ή ένας Μελισσανίδης, που θα αποφασίσει (επιτέλους) να χάσει και μερικά εκατομμύρια για τα χρέη που θα του αφήσουν οι τωρινοί. Όταν ο Νοτιάς και ο (μέτοχος) Θανόπουλος θα ξαναχτυπήσουν την πόρτα του, το πακέτο των μετοχών θα του το χαρίσουν. Αν ήταν να του πληρώσουν και τα χρέη, τότε γιατί να του την δώσουν;
ΥΓ: Το μεγαλύτερο ανέκδοτο των τελευταίων ημερών. Λείπουν από την ΑΕΚ και την επίθεση της ο Εντίνιο και ο Τζιμπούρ. Με τα μυαλά που κουβαλάγανε ή χωρίς αυτά;
ΥΓ 2: Υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ Σκόκο και Μπλάνκο. Χαώδης. Ο ένας ξέρει μπάλα για 9 και παίζει για μηδέν. Προκλητικά αδιάφορος. Ο άλλος (ο Μπλάνκο), όσο ξέρει παίζει. Αδιάφορος δεν είναι. Το παλεύει. Μοχθεί. Δεν του βγαίνει. Την περσινή και προπέρσινη ρέντα ψάχνει.
ΥΓ 3: Η τραγική εμφάνιση της ΑΕΚ την Κυριακή, «κουκούλωσε» το δεύτερο στη σειρά χειρουργείο. Το «κλέψιμο» της μπάλας από τον Γιαχάγια πριν το γκολ του Παναθηναϊκού είναι ο ορισμός του φάουλ. Το πέναλτι στον Καφέ. Ο Θανόπουλος δεν ασχολείται, έχει εμπιστοσύνη στην ΚΕΔ. Άρα δεν πρόκειται ποτέ να χτυπήσει οργισμένα το χέρι στο τραπέζι. Και να ζητήσει παραιτήσεις. Του Τεροβίτσα και του Βασσάρα.
ΥΓ 4: Στα σκαριά είναι. Ψήνεται. Μια παραίτηση. Και ακολούθως μια δεύτερη…
