Γιώργος Καραγκούνης: Συλλέκτης Eμπειριών
Ο Καραγκούνης παραχώρησε συνέντευξη στο «Παναθηναϊκό Τριφύλλι», η οποία φιλοξενείται στο τεύχος που κυκλοφόρησε.
Ο Καραγκούνης παραχώρησε συνέντευξη στο «Παναθηναϊκό Τριφύλλι», η οποία φιλοξενείται στο τεύχος που κυκλοφόρησε. Τα κυριότερα αποσπάσματα ακολουθούν:
Για τις εμπειρίες που κέρδισε:
«Όταν έχεις ζήσει την εμπειρία ενός πρωταθλήματος σαν το Καμπιονάτο, όταν έχεις παίξει σε παιχνίδια τύπου Ίντερ-Μίλαν, Ίντερ-Γιουβέντους ή Μπενφίκα-Πόρτο είναι φυσικό να έχεις κερδίσει πολλά. Ως παίκτης και ως άνθρωπος. Πράγματα που συχνά είναι δύσκολο να εκφράσεις με λόγια, μα υπάρχουν. Εγώ… έπαιρνα απ’ όλους. Ό,τι μπορούσα. Όχι ως… κλέφτης, αλλά ως συλλέκτης εμπειριών. Θυμάμαι, ας πούμε, πως όταν ήμουν νεότερος, εμείς οι παίκτες συνηθίζαμε να λέμε από μέσα μας κάτι σαν «άντε να τελειώνουμε» κάθε φορά που το πρόγραμμα περιλάμβανε τακτική -διψούσαμε να αρχίσει η μπάλα να κυλάει στο χορτάρι. Όταν όμως πηγαίνεις π.χ. στην Ίντερ και βλέπεις διεθνούς εμβέλειας παίκτες να παρακολουθούν με προσήλωση την τακτική και μετά στην προπόνηση να φωνάζουν ο ένας στον άλλον «έλα, να κάνουμε αυτό ή εκείνο που μάθαμε»… προβληματίζεσαι. Κι από μέσα σου λες πως δεν μπορεί, κάτι θα ξέρουν κι αυτοί!»
Για την προτίμησή του στον ευρωπαϊκό στόχο, όταν ο Παναθηναϊκός αντιμετώπιζε την Πόρτο του Μουρίνιο και τέθηκε το δίλημμα «πρωτάθλημα ή Ευρώπη»:
«Ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να διαλέγει στόχους και οφείλει να είναι παντού και πάντα ανταγωνιστικός, μα από την άλλη σκεφτόμουν το εξής: πρωταθλήματα ο Παναθηναϊκός έχει πάρει πολλά και θα πάρει κι ακόμη περισσότερα στο μέλλον. Ευρωπαϊκές διακρίσεις όμως πόσες έχει; Αν αποκλείαμε την Πόρτο τότε -που μόνο εμείς, από όλες τις ευρωπαϊκές ομάδες είχαμε νικήσει μέσα στο Ντραγκάο με το γκολ του Ολιζαντέμπε- θα γινόμασταν αυτόματα το φαβορί. Ακόμη λοιπόν και αν ήταν επί ίσοις όροις εκείνη την εποχή τα πρωταθλήματα στην Ελλάδα, θα έλεγα να δώσουμε προτεραιότητα στο εξαιρετικό, την Ευρώπη».
Για το ίνδαλμά του:
«Είδωλο μου από τους Έλληνες ποδοσφαιριστές ήταν ο Δημήτρης Σαραβάκος. Φαντάσου λοιπόν πώς ένιωσα όταν τη δεύτερη κιόλας μέρα που ήμουν στην Παιανία, έτυχε να έρθει να καθίσει δίπλα μου στην τραπεζαρία…».
Σε ποιο τομέα θα ήθελε να είναι καλύτερος:
«Στις κεφαλιές -αν και για να είμαι ειλικρινής αν μου ζητήσεις να ξεχωρίσω κάποιο από τα γκολ που έχω βάλει με τη φανέλα του Παναθηναϊκού, σίγουρα ένα από τα πρώτα θα είναι αυτό εναντίον της Άρσεναλ στη Λεωφόρο. Με κεφαλιά»!
Για το εάν επικρατεί το ένστικτο ή η λογική την ώρα του αγώνα;
«Το ένστικτο περισσότερο. Αν λειτουργούσα με τη λογική ίσως και να μην το έκανα εκείνο το φάουλ στο 88′, στο κέντρο του γηπέδου (σ.σ.: στον ημιτελικό του Euro, που του στοίχισε την απουσία στον τελικό. Κι ο Κολίνα από την άλλη θα μπορούσε ίσως και να μην μου δείξει την κάρτα σε εκείνο το σημείο, αλλά…χαλάλι. Όποτε τον συναντούσαμε στον δρόμο μας ως Εθνική, μας έφερνε γούρι. Όσο για τη φάση του τραυματισμού μου στο Καμπ Νου, απέμεναν, θυμάμαι, μερικά λεπτά για να λήξει το ημίχρονο. Το είχα ακούσει το κρακ στο γόνατο μου, αλλά από την άλλη Μπαρτσελόνα είναι αυτή. Ήλπιζα πως κάπως θα μπορούσαν να μου το περιποιηθούν στο ημίχρονο και να συνεχίσω…».
Η εμπειρία του ως πατέρας:
«Το παιδί αλλάζει τη ζωή σου συνολικά. Προσωπικά το θεωρώ μεγάλη βοήθεια και -δεν είναι, νομίζω, τυχαίο πως- η περσινή μου χρονιά ήταν η καλύτερη. Γυρίζεις σπίτι και με το που το βλέπεις παύεις να σκέφτεσαι τον αγώνα που έπαιξες ή εκείνον που θα παίξεις μεθαύριο. Παίζεις μαζί του, σε γεμίζει θετική ενέργεια, τα ξεχνάς όλα, χαμογελάς. Το έχω πάρει απόφαση πως όσα βγάλω θα μου…τα φάει ο γιος μου».
Για τη σύγχρονη ομάδα του Παναθηναϊκού:
«Στον Παναθηναϊκό υπάρχουν πολλοί καλοί παίκτες, οι οποίοι βρίσκονται σε καλή ποδοσφαιρική ηλικία. Εκείνο όμως που αξίζει να προσέξει κανείς, είναι πως είναι ήδη δύο ή τρία χρόνια στην ομάδα του Παναθηναϊκού. Δεν υπάρχουν ως εκ τούτου δικαιολογίες, ούτε γι’ αυτούς, ούτε για κανέναν. Είναι ώρα να πάρει καθένας τις ευθύνες του, να εκμεταλλευτούν το ότι έχουν την τιμή να φορούν τη φανέλα του Παναθηναϊκού, να μάθουν να αντέχουν την πίεση».
Νίκη με κακή απόδοση ή ήττα με σπουδαία μπάλα;
«Νίκη με άθλια απόδοση»
Ελλάδα, Ιταλία ή Πορτογαλία;
«Από άποψη τρόπου ζωής, καιρικών συνθηκών και φυσικής ομορφιάς, ασυζητητί Ελλάδα. Υπερτερούμε σε πολλά. Ποδοσφαιρικά μιλώντας βέβαια, δεν νομίζω πως υπάρχει Έλληνας παίκτης που δε θα ήθελε να παίξει στις ομάδες που αγωνίστηκα εγώ».
