Γράμμα στον Άγιο Βασίλη: Το πρωτάθλημα και το… πρωτάθλημα
Μέσα στο 2011; Τα πάντα όλα. Και στην κορυφή του ελληνικού ποδοσφαίρου επέστρεψε. Και νέους ήρωες (Τζιμπούρ, Μιραλας) ανέδειξε. Και πολύ καλή εικόνα εμφάνισε στο χορτάρι. Ό,τι μπορούσε να ζητήσει ο Ολυμπιακός από τον άγιο-Βασίλη το έλαβε… Στο 2012 λοιπόν;
…Μια από τα ίδια θα ήταν περίφημα. Γιατί σε αντίθεση με όσους επιμένουν ότι υπάρχει η προσδοκία του Europa League που αλλάζει τους όρους του παιχνιδιού, ο Ολυμπιακός είναι σε θέση να αντιληφθεί πράγματα αυτονόητα. Το πρωτάθλημα. Εκείνο είναι που διαχωρίζει την επιτυχία από την αποτυχία. Και εκείνο είναι που κάνει τον… Άγιο Βασίλη θέμα συζήτησης μονάχα την Πρωτοχρονιά. Και όχι το… Καλοκαίρι και το Φθινόπωρο.
Εκείνο στήνει Φιέστα. Εκείνο εξασφαλίζει την παρουσία στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Το σημαντικό οικονομικό δέλεαρ των 20+ εκατ ευρώ. Το πρωτάθλημα.
Έχει δημιουργήσει σημαντικές διαφορές ο Ολυμπιακός από τους εγχώριους αντιπάλους του. Η μοναδική μεγάλη ομάδα της χώρας που αυτές τις μέρες δεν ελπίζει σε έναν… επενδυτή. Είτε από την Αραβία, είτε από την Α(νδ)ραβίδα που είχε πει και η μεγάλη Άντζελα Δημητρίου. Είναι η μοναδική ομάδα που έχει τον ίδιο (καλό) προπονητή 1,5 χρόνο στον πάγκο της. Που έχει δημιουργήσει στο ίδιο διάστημα έναν ισχυρό αγωνιστικό κορμό. Για να δοθεί ψήφος εμπιστοσύνης σε αυτό το σύνολο και για να μπορεί αυτή η προσπάθεια να πάει παρακάτω, υπάρχει μόνο μια «ασφαλής» παράμετρος. Το πρωτάθλημα. Για να ανοίξει ακόμη περισσότερο η ψαλίδα της διαφοράς; Το πρωτάθλημα. Άρα λοιπόν, άγιε Βασίλη; Γίνεται τα 38 να προκύψουν 39; Αυτό θα ήταν το πραγματικά μεγάλο δώρο…
ΥΓ. Άγιε Βασίλη αν τέλος πάντων επιμένεις εσύ και για κάτι καλό στο Europa δεν θα τα χαλάσουμε…
