ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

H αμείλικτη λογική των αριθμών και η μεγάλη πρόκληση του τελικού

Πέρυσι ο Ατρόμητος τερμάτισε στην 7η θέση του πρωταθλήματος συγκεντρώνοντας 38 βαθμούς και κάνοντας 10 νίκες. Φέτος, αν νικήσει και την αδιάφορη Καβάλα στο πλαίσιο της τελευταίας αγωνιστικής, θα φτάσει τους 36 βαθμούς και τις 8 νίκες. Οι αριθμοί, αμείλικτοι όπως πάντα, δείχνουν ότι οι Περιστεριώτες δεν πέτυχαν αυτά που ήθελαν στο φετινό πρωτάθλημα.

H αμείλικτη λογική των αριθμών και η μεγάλη πρόκληση του τελικού

Όταν ο νέος Ατρόμητος «χτιζόταν» το καλοκαίρι στα βουνά του Καρπενησίου και της Γερμανίας, άπαντες στην ομάδα είχαν ένα στόχο. Να διαγράψουν μία πορεία καλύτερη από την περσινή. Οι συντηρητικοί δεν έδιναν κάποιο άλλο στίγμα, οι πιο αισιόδοξοι όμως δεν δίσταζαν να κάνουν λόγο για συμμετοχή της ομάδας στα πλέι οφ. Ακόμα και μετά το μέτριο ξεκίνημα, η αισιοδοξία δεν εγκατέλειψε ποτέ τα στελέχη του συλλόγου, τόσο στο ποδοσφαιρικό τμήμα όσο και στη διοίκηση.

Κατά τη διάρκεια της σεζόν όμως, αποδείχθηκε ότι κάποια πράγματα υπερεκτιμήθηκαν στη φετινή προσπάθεια του Ατρομήτου. Ο Ανρί Καμαρά, μακράν η πιο ακριβή μεταγραφή στην ιστορία της ομάδας, δεν είχε το εύκολο γκολ και παρά το γεγονός ότι σε πολλά παιχνίδια πρόσθεσε το όνομά του στον κατάλογο των διακριθέντων, δεν έδωσε τα προσδοκώμενα. Ο Σαμπού Μασάμπα, ο οποίος αποκτήθηκε για να δώσει λύσεις στο κέντρο της άμυνας, εμφάνισε πρόβλημα στην προσαρμοστικότητά του και δεν μπόρεσε να κάνει τη διαφορά. Στη θέση του αριστερού μπακ τέλος έπαιξαν ούτε λίγο ούτε πολύ πέντε ποδοσφαιριστές (Μελισσάς, Βινιάλ, Σκόνδρας, Δάρλας, Νάστος). Από τον Δεκέμβριο του 2009 έως τον Ιανουάριο του 2011 αποκτήθηκαν τρεις παίκτες για το αριστερό άκρο της άμυνας (Μπιλαγί, Βινιάλ, Δάρλας), κανείς όμως δεν κατάφερε να μονιμοποιηθεί.

Όλα αυτά σε συνδυασμό με την παροιμιώδη ανικανότητα του Ατρομήτου να εκμεταλλευτεί την έδρα του στα παιχνίδια με τις μικρομεσαίες ομάδες, έφερε τους Περιστεριώτες σε κατάσταση συναγερμού (αλλά και αγωνίας) στα τελευταία παιχνίδια. Ο Γιώργος Δώνης αναγκάστηκε να αναπροσαρμόσει τα πλάνα του καθιερώνοντας ένα μάλλον συντηρητικό σχήμα με τρεις αμυντικούς χαφ (Σαρμιέντο, Νεμπεγλέρα, Σφακιανάκη) έτσι ώστε να διασφαλίσει το μίνιμουμ των στόχων του ο Ατρόμητος.

Φυσικά μπροστά υπάρχει η μεγάλη πρόκληση του τελικού του Κυπέλλου. Πρόκληση για όλους. Για τους ποδοσφαιριστές των οποίων τελειώνουν τα συμβόλαια (είναι, σχεδόν, οι μισοί του ρόστερ), για το τεχνικό επιτελείο, που φέτος αμφισβητήθηκε, αλλά και για τη διοίκηση η οποία πήρε δύσκολες αποφάσεις και περιμένει τώρα τη δικαίωση. Είναι σαφές ότι το αποτέλεσμα της μεγάλης αναμέτρησης της 30ής Απριλίου με την ΑΕΚ θα κρίνει και το προγραμματισμό της επόμενης σεζόν.

Αν ο Ατρόμητος επικρατήσει και γράψει την πιο λαμπρή σελίδα στην ιστορία του, θα αποκτήσει το δικαίωμα για συμμετοχή στα προκριματικά του Europa League κάτι που αυτόματα σημαίνει ότι η διοίκηση θα επιχειρήσει να κάνει την υπέρβαση για την αποφασιστική ενίσχυση της ομάδας (πάντα με βάση τη λογική διότι η δύσκολη οικονομική συγκυρία δεν επιτρέπει σπατάλες ακόμα και στα πιο γερά πορτοφόλια).

Αν όμως οι Περιστεριώτες ηττηθούν, θα γίνει προσπάθεια για μία προσεκτική ανανέωση του έμψυχου δυναμικού με λίγες καλές μεταγραφές αλλά και προώθηση παικτών από την Ακαδημία του Ατρομήτου η οποία είναι μία από τις πιο επιτυχημένες στην Ελλάδα. Οσοι παίκτες ανανεώσουν τέλος, θα το κάνουν συμφωνώντας σε μία λογική μείωση την αποδοχών τους.

ΥΓ: Λάζαρε, καλό ταξίδι φίλε. Ακόμα δεν το έχουμε πιστέψει πάντως. Και μάλλον δεν θα το πιστέψουμε ποτέ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ