Η ανάλυση της κλήρωσης των ημιτελικών

Μπάγερν Μονάχου – Μπαρτσελόνα: Στη σκιά του Γκουαρδιόλα

Ένας… άνεργος προπονητής θα επισκιάσει έναν εκ των ημιτελικών του Champions League, σε μία πιθανή τελετή παράδοσης παραλαβής. Η παντοκράτειρα του παγκοσμίου ποδοσφαίρου τα τελευταία χρόνια Μπαρτσελόνα ενδέχεται να δώσει τα σκήπτρα στην ανερχόμενη μηχανή της Μπάγερν, με τον άνθρωπο που θα βρίσκεται στο “τιμόνι” των 2 συλλόγων να είναι ο ίδιος: ο Πεπ Γκουαρδιόλα.

Το δημιούργημα του Καταλανού τεχνικού δεν διάγει την καλύτερη περίοδο το τελευταίο διάστημα κι έχει δώσει περιθώρια αμφισβήτησης στην κυριαρχία του. Ο 42χρονος προπονητής αναλαμβάνει τους Βαυαρούς το ερχόμενο καλοκαίρι, μια ομάδα γεμάτη δυναμική και με αξιοζήλευτη πορεία τα τελευταία χρόνια, έτοιμη να διεκδικήσει την κορυφή του ποδοσφαιρικού κόσμου. Για να την αποκτήσει, βέβαια, θα πρέπει να αποκαθηλώσει τον καλύτερο και η κλήρωση των ημιτελικών της δίνει την ευκαιρία.

Οι “μπλαουγκράνα” προέρχονται από μία πρόκριση δίχως νίκη απέναντι στην Παρί Σεν Ζερμέν και μία εμφάνιση με πολλά πρόσωπα απέναντι στη Μίλαν. Η επιστροφή του Λιονέλ Μέσι είναι βέβαιη μέχρι τον 1ο ημιτελικό (ο Αργεντινός μετράει 6 νίκες, 3 ισοπαλίες και καμία ήττα, καθώς και 12 γκολ, 3 ασίστ κόντρα σε γερμανικούς συλλόγους), ωστόσο θα χρειαστεί κάτι παραπάνω από τους συμπαίκτες του Αργεντινού για να αντιμετωπίσουν μία ασταμάτητη μηχανή όπως αυτή των πρωταθλητών Γερμανίας.

Το θετικό για τους Καταλανούς είναι το αγωνιστικό καλεντάρι, που τοποθετεί τις αναμετρήσεις ανάμεσα σε παιχνίδια πρωταθλήματος δίχως πραγματικό ενδιαφέρον, αφού η Μπαρτσελόνα δείχνει να έχει κατακτήσει ήδη τον ισπανικό τίτλο, ενώ δεν υπάρχουν υποχρεώσεις για το κύπελλο.

Οι Γερμανοί, από την πλευρά τους, προέρχονται από τη μαθηματική κατάκτηση της Bundesliga σε χρόνο ρεκόρ, όντες 20 βαθμούς μπροστά από την προηγούμενη κάτοχο Ντόρτμουντ, την οποία νίκησαν και στα προημιτελικά του DFB Pokal. Αυτή είναι και η μοναδική παράλληλη υποχρέωση της ομάδας του Γιουπ Χάινκες, αφού ο ημιτελικός με τη Βόλφσμπουργκ είναι προγραμματισμένος για τις 16 Απριλίου.

Τακτική ανάλυση

Η επιστροφή του Μέσι οδηγεί τον Τίτο Βιλανόβα σε γνωστές εντολές. Το μοναδικό πρόβλημα εντοπίζεται στην άμυνα, αφού ο Κάρλες Πουγιόλ βρίσκεται σε περίοδο αποθεραπείας και θα του λείπουν παιχνίδια την ώρα του 1ου ημιτελικού, ενώ ο Χαβιέρ Μαστσεράνο τέθηκε νοκ άουτ μέχρι το τέλος της σεζόν στον 1ο προημιτελικό κόντρα στην Παρί Σεν Ζερμέν. Με δεδομένο ότι ο Βιλανόβα (σε αντίθεση με τον Γκουαρδιόλα) δεν αρέσκεται στις αλχημίες, δεν πρόκειται να γυρίσει πίσω τον Σέρχιο Μπουσκέτς ή να χρησιμοποιήσει τον άπειρο Μαρκ Μπάρτρα και εάν δεν είναι έτοιμος ο αρχηγός των Καταλανών, τότε ο Ερίκ Αμπιντάλ πιθανότατα να πραγματοποιήσει εντυπωσιακή επιστροφή.

Το 4-1-2-3 μοιάζει αδιαπραγμάτευτο, απέναντι σε μία ομάδα που έχει υιοθετήσει το πρέσινγκ και με πανίσχυρο κέντρο είναι σε θέση να απορροφήσει μεγάλο μέρος της πίεσης που θα ασκήσουν οι Καταλανοί. Η παρουσία του κορυφαίου παίκτη του κόσμου και με τον Ντάβιντ Βίγια και τον Πέδρο θα επιχειρήσουν να πλήξουν την Μπάγερν στην “αχίλλειο πτέρνα” της, το κέντρο της άμυνας και δη τον Τζερόμ Μπόατενγκ.

Ο Χάινκες, από την πλευρά του, αντιμετωπίζει μία ιδιαίτερη κατάσταση. Ο MVP της φετινής σεζόν, Τόνι Κρόος, δεν είναι διαθέσιμος λόγω του τραυματισμού του στα προημιτελικά του Champions League, ωστόσο αυτό το γεγονός τοποθετεί τον Άριεν Ρόμπεν στην ενδεκάδα. Έναν παίκτη που μπορεί να χτυπήσει από το δεξί άκρο, από ένα σημείο του γηπέδου, δηλαδή, που η διαρκής άνοδος του Τζόρδι Άλμπα αφήνει κενά.

Σε συνδυασμό με αυτά που αναπόφευκτα θα βρει ο Φρανκ Ριμπερί από την αντίθετη πτέρυγα, η απουσία του Κρόος ίσως αποδειχθεί ευλογία για τα πλάνα του 67χρονου προπονητή, ο οποίος το καλοκαίρι θα αποχωρήσει από τους πάγκους και επιθυμεί να φτάσει το στάτους του Ούντο Λάτεκ και του Ότμαρ Χίτσφελντ.

Η προϊστορία

Τα συμπεράσματα που εξάγονται από τους αριθμούς των 2 ομάδων είναι διφορούμενα. Αφενός, η Μπάγερν Μονάχου μετράει μόλις μία ήττα απέναντι στους Καταλανούς, αφετέρου η Μπαρτσελόνα μετράει 17 σερί ματς κόντρα σε γερμανικές ομάδες δίχως ήττα και στην τελευταία αναμέτρηση των 2 ομάδων νικούσε τους Βαυαρούς με 4-0 από το ημίχρονο.

Εκείνη η αναμέτρηση, του 2008-2009, αφορούσε στα προημιτελικά του Champions League, σε μία σεζόν όπου η Μπαρτσελόνα του Γκουαρδιόλα κατέκτησε και τους 6 τίτλους τους οποίους διεκδίκησε. Το πρώτο παιχνίδι στο “Καμπ Νόου” εξελίχθηκε σε πάρτι για τους γηπεδούχους και το 1-1 του επαναληπτικού δεν είχε ουσία. Από την αποστολή εκείνου του αγώνα, η Μπαρτσελόνα έχει χάσει τους Σαμουέλ Ετό, Τιερί Ανρί, Σεϊντού Κεϊτά, Μπόγιαν Κρκιτς, Ράφα Μάρκες, Γιάγια Τουρέ, Μάρτιν Κάσερες, Έϊντουρ Γκούντιονσεν και Σιλβίνιο, ενώ η Μπάγερν Μονάχου έχει κρατήσει τους Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ, Φρανκ Ριμπερί, Φίλιπ Λαμ και Χόλγκερ Μπάντστουμπερ (έχει χάσει τη σεζόν λόγω τραυματισμού).

Αντιθέτως, η προηγούμενη φορά που οι 2 ομάδες τέθηκαν αντιμέτωπες στη διοργάνωση, τη σεζόν 1998-1999, η Μπάγερν νίκησε 1-0 στο Μόναχο και 2-1 στη Βαρκελώνη στη φάση των ομίλων και μαζί με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, προκρίθηκαν στην επόμενη φάση, έφτασαν μέχρι τον τελικό για τον πιο ιστορικό αγώνα της ιστορίας στο “Καμπ Νόου” και άφησαν τους Καταλανούς στην 3η θέση του γκρουπ.

Η πρώτη φορά που οι 2 σύλλογοι συναντήθηκαν σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, παρά την πλούσια ιστορία τους, ήταν μόλις τη σεζόν 1995-1996, στα ημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων. Στον πρώτο αγώνα, στη Γερμανία, μετά από 2 ανατροπές, οι 2 ομάδες αναδείχθηκαν ισόπαλες 2-2 και έδωσαν ραντεβού στο “Καμπ Νόου”. Εκεί, η Μπάγερν του Φραντς Μπέκενμπαουερ έδωσε το τελικό “χαστούκι” στην Μπαρτσελόνα του Γιόχαν Κρόιφ, νίκησε 2-1, έφτασε μέχρι την κατάκτηση του τροπαίου (απέναντι στην Μπορντό του Ζινεντίν Ζιντάν) και έκλεισε τον “κύκλο” του “ιπτάμενου Ολλανδού” στους Καταλανούς.

Ντόρτμουντ – Ρεάλ Μαδρίτης: Δύο προπονητές και μία ανάμνηση

Δύο ομάδες που επιχειρούν να ανατρέψουν την κυριαρχία της Μπαρτσελόνα και της Μπάγερν στα εγχώρια πρωταθλήματα τον τελευταίο καιρό καλούνται να διασταυρώσουν τα ξίφη τους, σε μία αναμέτρηση που επίσης οι προπονητές κλέβουν την παράσταση.

Στον έναν πάγκο, ο πάντοτε πρωταγωνιστής Ζοζέ Μουρίνιο, ο οποίος διεκδικεί τον πιο σημαντικό τίτλο της καριέρας του. Ουδείς προπονητής δεν έχει κατακτήσει 3 φορές το Champions League με 3 διαφορετικές ομάδες, ωστόσο η ακόμα μεγαλύτερη τιμή που αναζητά ο Special One είναι αυτή του προπονητή που θα οδηγήσει την πολυνίκη του θεσμού στη décima, στη 10η κούπα. Μία διάκριση που οι “μερένγκες” αναζητούν εδώ και 10 χρόνια, από το 2002. Ο Πορτογάλος τεχνικός έσπασε την 7ετή κατάρα της φάσης των 16, έσπασε το σερί της Μπαρτσελόνα στο πρωτάθλημα και τώρα, στο “κύκνειο άσμα” του στο σύλλογο, θα επιχειρήσει να… εκπληρώσει τους όρους του πλουσιοπάροχου συμβολαίου του. Εκείνου που υπέγραψε το καλοκαίρι του 2010, ως πρωταθλητής Ευρώπης με την Ίντερ, και που ανέγραφε ατύπως ότι οφείλει να οδηγήσει τη Ρεάλ Μαδρίτης στην ίδια επιτυχία, ώστε να δικαιολογηθεί ο μισθός των 10.000.000 ευρώ ετησίως.

Στην αντίπερα όχθη κρύβεται μία εξίσου συναρπαστική ιστορία. Ένας προπονητής που αναμόρφωσε τη Μάιντς και την κατέστησε μόνιμη διεκδικήτρια ευρωπαϊκού “εισιτηρίου”, ένας προπονητής που δημιούργησε το πιο ενθουσιώδες και θεαματικό ποδοσφαιρικό σύνολο στη Γερμανία τα τελευταία χρόνια, είναι και ο νούμερο ένα υποψήφιος για να αναλάβει τη Ρεάλ Μαδρίτης το καλοκαίρι, μετά από τη σχεδόν βέβαιη αποχώρηση του Μουρίνιο. Ο 45χρονος Γίργκεν Κλοπ πληροί όλες τις προϋποθέσεις. Νεαρός, με φρέσκες ιδέες, εμμονή στο θεαματικό ποδόσφαιρο, θιασώτης του 4-2-3-1, ισχυρή προσωπικότητα, πιστός “στρατιώτης” του συλλόγου όπου εργάζεται και ικανότατος διαχειριστής των media. Οι κατά καιρούς δηλώσεις του δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τις πολυδιαφημισμένες ατάκες του Μουρίνιο και εάν καταφέρει να οδηγήσει την Μπορούσια και στην ύψιστη ευρωπαϊκή διάκριση, τότε θα έχει δείξει όλα τα διαπιστευτήρια που χρειάζεται, ώστε να χρησιμοποιηθεί ως προεκλογική υπόσχεση του Φλορεντίνο Πέρεθ, πριν από τη σχετική διαδικασία του Μαΐου.

Μόνο που το πρόβλημα με τον Κλοπ έγκειται στον χαρακτήρα του και στο γεγονός ότι πρόκειται για “πιστό στρατιώτη”. Κατά καιρούς έχει δηλώσει πως θέλει να συνεχίσει τη δουλειά του στη Βεστφαλία σε αυτό το στάδιο και μετά την απώλεια του νταμπλ, αυτή αφορά πρώτα από όλα τους ημιτελικούς με τη Ρεάλ. Με έμψυχο δυναμικό νεαρούς, ταλαντούχους παίκτες που σε λίγο καιρό θα ζητάει η… Ρεάλ, καταστρώνει ήδη τα πλάνα του για την πιο σοβαρή υποχρέωση που υπάρχει στο πρόγραμμα της Ντόρτμουντ μέχρι το τέλος της σεζόν.

Στον αντίποδα, η Ρεάλ προετοιμάζεται για περισσότερους αγώνες. Δεν είναι μόνο ο τελικός του Copa del Rey με αντίπαλο την Ατλέτικο Μαδρίτης στις 17 Μαΐου, είναι και το αντίστοιχο ντέρμπι πρωταθλήματος στο “Βιθέντε Καλδερόν”, το οποίο πέφτει ανάμεσα στις 2 αναμετρήσεις των ημιτελικών. Αν και ο Μουρίνιο δεν θα διστάσει να χρησιμοποιήσει αναπληρωματικούς στην αναμέτρηση ενός πρωταθλήματος που κατά πάσα πιθανότητα θα τη βρει να τερματίζει στη 2η θέση του πίνακα της βαθμολογίας, υπάρχει πάντοτε το ζήτημα γοήτρου που εγείρεται σε τέτοια ντέρμπι και η παράδοση που θέλει τη Ρεάλ αήττητη από τη μισητή γειτόνισσα από το 1999.

Τακτική ανάλυση

Εάν η Ρεάλ θεωρεί ότι… ξεμπέρδεψε (τουλάχιστον μέχρι τις 25 Μαΐου) με τα clasico, τότε θα πρέπει να αναθεωρήσει. Ο Κλοπ έχει υιοθετήσει τη βασική αμυντική αρχή των Καταλανών, η οποία επιτρέπει στους “μπλαουγκράνα” να κυριαρχούν στον αγωνιστικό χώρο. Ασφυκτική πίεση για άμεση ανάκτηση της μπάλας τη στιγμή της απώλειας. Το “gegenpressing” έχει συμβάλλει τα μέγιστα, ώστε η Μπορούσια να υποτάξει ολοκληρωτικά την Μπάγερν τα προηγούμενα 2 χρόνια. Κάτι τέτοιο, βέβαια, δεν θα μπορούσε να εφαρμοστεί επί χόρτου, εάν δεν ευσταθούσε το αστείο του Μάρκο Ρόις, σε συνέντευξή του στα προημιτελικά του θεσμού, όταν ρωτήθηκε για το ποια ομάδα από τις 8 διέθετε το καλύτερο κέντρο. “Μετά από εμάς;”, αναρωτήθηκε ο Γερμανός μεσοεπιθετικός μεταξύ σοβαρού κι αστείου. “Μετά την Μπαρτσελόνα, σκεφτόμουν”, διευκρίνισε ο δημοσιογράφος, με τη σύγκριση των μεθόδων που χρησιμοποιούν οι 2 σύλλογοι να επιβεβαιώνεται ακόμα μία φορά.

Το σύστημα δεν είναι όμοιο με την “αιώνια” αντίπαλο της Ρεάλ, αφού ο Κλοπ εφαρμόζει το 4-2-3-1. Το πλήρες παιχνίδι και οι προωθήσεις του Ιλκάι Γιουντογκάν, όμως, καθώς και η ανέαη κίνηση του πιο ελπιδοφόρου δημιουργικού δίδύμου στον κόσμο, Ρόις και Μάριο Γκέτσε, είναι ικανοί παράγοντες ώστε να σμπαραλιαστεί οποιαδήποτε άμυνα που στηρίζεται στη δύναμη και στη σωματική διάπλαση, όπως εκείνη των “μερένγκες”.

Οι Καστιγιάνοι, πάντως, δεν πρόκειται να παραταχθούν με το μυαλό αποκλειστικά στην άμυνα. Τουλάχιστον όχι για 180 λεπτά, απέναντι στη μοναδική αήττητη ομάδα που έχει απομείνει στο θεσμό και η οποία της έκανε ζημιά στη φάση των ομίλων. Οι κολακείες του Μουρίνιο το φθινόπωρο είχαν βάση, αλλά κρύβουν και ένα μήνυμα… εκδίκησης, παρατάσσοντας μία πιο προσεκτική Ρεάλ στους ημιτελικούς. Μία Ρεάλ δίχως αγωνιστικά προβλήματα, αφού οι εσκεμμένες κίτρινες κάρτες των Σέρχιο Ράμος και Τσάμπι Αλόνσο στον 1ο προημιτελικό με αντίπαλο τη Γαλατάσαραϊ θέτει ξανά στη διάθεση του Πορτογάλου 2 βασικά “γρανάζια” των πλάνων του.

Με τον αρχισκόρερ του θεσμού με 11 γκολ, Κριστιάνο Ρονάλντο, σε φουλ φόρμα και έτοιμο να καταρρίψει κι άλλα ρεκόρ, και τον Ραφαέλ Βαράν να έχει αντικαταστήσει οριστικά τον Πέπε στα στόπερ, το μοναδικό ερώτημα που αφορά στο σύστημα και στην ενδεκάδα με την οποία θα παραταχθεί η πρωταθλήτρια Ισπανίας έχει να κάνει με το νούμερο 1… πρόβλημα του συλλόγου, τον Ίκερ Κασίγιας. Ο αρχηγός της Ρεάλ θα είναι απολύτως έτοιμος μέχρι τον 1ο αγώνα και αυτές οι 2 εβδομάδες θα δείξουν ποιος εκ του Κασίγιας και Μουρίνιο θα είναι νικήσει στην εσωτερική μάχη εξουσίας που δίνουν εδώ και τόσο καιρό.

Η προϊστορία

Τον Απρίλιο του 1998, από μία τέτοια αναμέτρηση, άρχισε η αναγέννηση της Ρεάλ Μαδρίτης. Στα ημιτελικά του Champions League, οι “μερένγκες” προετοίμαζαν το έδαφος για τους galacticos και με προπονητή τον Γιουπ Χάινκες, τέθηκαν αντιμέτωποι με την πρωταθλήτρια Ευρώπης Ντόρτμουντ. Στον 1ο αγώνα του “Σαντιάγο Μπερναμπέου”, σε ένα ματς όπου τα σπασμένα δοκάρια σε ένα τέρμα καθυστέρησαν τον αγώνα κατά 76 λεπτά και χρειάστηκε η μεταφορά άλλης εστίας από γειτονικό γήπεδο (” Torfall von Madrid“), τα γκολ των Φερνάντο Μοριέντες και Κριστιάν Καρεμπέ έκαναν τη διαφορά και η “λευκή” ισοπαλία στη Βεστφαλία “σφράγισε” την αλλαγή σκυτάλης. Η Ρεάλ κατέκτησε το πρώτο Κύπελλο Πρωταθλητριών μετά από 3 δεκαετίες και άνοιγε τον δρόμο για την 2η πιο πετυχημένη περίοδο της ιστορίας της.

Την επόμενη φορά που συναντήθηκαν οι 2 ομάδες, η Ρεάλ είχε κατακτήσει ήδη 3 Champions League και η Ντόρτμουντ ήταν πρωταθλήτρια Γερμανίας. Η 2η φάση ομίλων τις έφερε μαζί με την μετέπειτα νικήτρια του θεσμού Μίλαν, με συνέπεια μία εκ των 2 να αποκλειστεί. Αυτή ουσιαστικά κρίθηκε από τις μεταξύ τους αναμετρήσεις, αφού στην Ισπανία η Ρεάλ νίκησε 2-1 ανατρέποντας το γκολ του Γιαν Κόλερ, ενώ μία εβδομάδα αργότερα, το τέρμα του Χαβιέρ Πορτίγιο στις καθυστερήσεις ισοφάρισε εκείνο του υψηλόσωμου Τσέχου φορ και διαμόρφωσε το τελικό 1-1.

Οι 2 τελευταίες από τις 50 αναμετρήσεις των “μερένγκες” με αντίπαλο γερμανικές ομάδες (85-83 τα γκολ), δεν ήταν ο αξέχαστος περσινός ημιτελικός κόντρα στην Μπάγερν που κρίθηκε στα πέναλτι με νικητές τους Βαυαρούς, αλλά οι 2 αναμετρήσεις με την Ντόρτμουντ στη φάση των ομίλων. Το “γκρουπ του θανάτου” ανέδειξε νικητές τους Γερμανούς, οι οποίοι επιβλήθηκαν 2-1 στη Γερμανία και περιορίστηκαν στην ισοπαλία 2-2 στο “Σαντιάγο Μπερναμπέου”, μετά από μία καταπληκτική εμφάνιση και γκολ του Μεσούτ Εζίλ στο 89′.