Η απόδραση των… 9

Η νίκη και η κατάκτηση του κυπέλλου προσλαμβάνει διθυραμβικό χαρακτήρα γιατί ήρθε έτσι όπως ήρθε… Εννέα εναντίον έντεκα. Δεν έχει σημασία για πόσο χρονικό διάστημα είχε το +2 η ΑΕΚ. Αυτό που μένει είναι το πώς αντέδρασαν οι ερυθρόλευκοι στις… εγκληματικά ανόητες δεύτερες κίτρινες κάρτες κάρτες που πήραν οι Γκαλέτι, Παπαδόπουλος.

Κατάσταση πανικού δεν ένοιωσε ποτέ ο Ολυμπιακός και προσωπική μας άποψη είναι ότι αυτό το στοιχείο τον οδήγησε στην κατάκτηση του κυπέλλου, που δημιούργησε μια ατμόσφαιρα η οποία δεν θα ακουμπούσε κανέναν, τουλάχιστον στον ηλεκτρισμό που προκάλεσε, αν το τρόπαιο ερχόταν με …φυσιολογικό τρόπο.

Δεν απώλεσε την ψυχραιμία του, ακόμα και όταν βρέθηκε πολύ νωρίς να χάνει με 2-0, ούτε ακόμα και τότε που στο 90 παρά κάτι δέχθηκε το τρίτο γκολ…

Είναι μια κουβέντα προς συζήτηση αν όλα αυτά οφείλονται στο μέταλλο του Ολυμπιακού ή, στην ανικανότητα του αντιπάλου. Μερικά πράγματα πάνε μαζί αλλά αυτό δεν μειώνουν τον περήφανο τρόπο που ο Ολυμπιακός παλεύει ματς, τα οποία δεν ξεκίνησαν με ιδανικό τρόπο και στην περίπτωση του τελικού όλα άρχισαν για την ομάδα του Βαλβέρδε με τον χειρότερο, αφού βρέθηκε πολύ νωρίς να χάνει με 2-0.

Ο χειρισμός της κατάστασης στο ματς του Σαββάτου από την πλευρά του Ολυμπιακού προσφέρει ένα απλό και χρήσιμο μάθημα, που αν το συνειδητοποιήσουν ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ, θα πλησιάσουν την πειραϊκή ομάδα και μπορεί να την ξεπεράσουν. Οι μεγάλοι παίκτες, οι μεγάλες προσωπικότητες μπορεί να βγάλουν την ομάδα από το τέλμα, μπορούν να οδηγήσουν το καράβι στην στεριά, ακόμα και όταν τα νερά φουσκώσουν και δείχνουν έτοιμα να σε καταπιούν. Και ο Ολυμπιακός μπορεί να έχει πολλές αδυναμίες αλλά διαθέτει αρκετούς χαρισματικούς παίκτες και δεν αναφερόμαστε μόνο στην αξία τους αλλά κυρίως στην αύρα που αφήνουν πίσω τους…

Την χάρηκε ο οπαδός του Ολυμπιακού την κατάκτηση του κυπέλλου, αλλά αυτό που τον έκανε να πετάξει στα ουράνια είναι ο τρόπος που ήρθε. Η χρονιά τελειώνει με τον καλύτερο τρόπο, το νταμπλ, οι ερυθρόλευκοι έχουν βέβαια να λένε για την ευρωπαϊκή αποτυχία αλλά εντός συνόρων δεν διατήρησαν απλά την σημαία, την δικιά τους σημαία, στην κορυφή του βουνού αλλά απέδειξαν ότι είναι έτη φωτός πιο μπροστά από τους άλλους.

Η γιορτινή ατμόσφαιρα που υπάρχει από το Σαββατόνραδο θα… βοηθήσει και στις συζητήσεις που θα γίνουν με τον Βαλβέρδε και την διοίκηση για την παραμονή του για μια ακόμα σεζόν. Η κατάκτηση του κυπέλλου έδωσε το δικαίωμα σε μερικούς παίκτες που αποτέλεσαν σημαντικά κομμάτια μιας εποχής του Ολυμπιακού να αποχωήσουν με τον ιδανικότερο τρόπο. Για τον Πρέντρακ Τζόρτζεβιτς και τον Παρασκευά Αντζα ο επίλογος της μεγάλης καριέρας τους γράφτηκε έτσι όπως τους άξιζε. Θα ήταν άδικο για αυτούς τους δυο παίκτες να σβήσουν τα φώτα και να μην νοιώσουν την τελευταία μεγάλη χαρά. Είχαν βέβαια την ευκαιρία στην …αιώνια διαδικασία των πέναλτι να βάλουν την υπογραφή τους αλλά ο… σκηνοθέτης ήθελε άλλο πρωταγωνιστή, τον Αντώνη Νικοπολίδη.

Από το ματς του Σαββάτου θα σταθούμε σε κάποια σημεία. Στην παρουσία των Ντάμπρισαϊρ, Ντουντού, Τζόρτζεβιτς. Ο Αγγλος απέδειξε σε ένα ακόμα ματς ότι μισή ευκαιρία να βρεί μπροστά του θα την κάνει γκολ και το κυριότερο έχει όλα τα στοιχεία ενός γκολτζή αφού σκοράρει με όλους τους τρόπους. Ο Ντουντού αποτελεί την αντιπροσωπευτική περίπτωση του σύγχρονου αμυντικού μέσου που η δουλειά του δεν εξαντλείται μόνο στον αμυντικό τομέα αλλά την… απλώνει. Και στον δημιουργικό τομέα ενώ ουκ ολίγες φορές φλερτάρει με το γκολ, με κύριο προσόν τις πολύ καλές τοποθετήσεις στα στημένα…

Φαντάζομαι ότι ο Τζόλε δυσκολεύτηκε πολύ μέχρι να πάρει την απόφαση να κρεμάσει τα παπούτσια του. Ακόμα πιο δύσκολο είναι να την πάρει… πίσω. Η εμφάνιση του στον τελικό, όπου με την είσοδο του έδωσε άλλη πνοή στον Ολυμπιακό, απέδειξε ότι μεγάλος παίκτης είσαι στα 23 και παραμένεις στην δύση της καριέρας σου. Ο Λέτο θα μπορούσε να πάρει πολλά από τον Τζόλε και σε θέματα νοοτροπίας, γιατί και πάλι ο Αργεντινός έδειξε ότι σε ορισμένες φάσεις ότι βάζει το εγώ πάνω από την ομάδα…