Η ασόβαρη πλευρά του ΠΑΟΚ

Δεν αποτελεί ελαφρυντικό, αλλά δικαιολογία για την ήττα, η καθολική υπεροχή του ΠΑΟΚ στο πρώτο ημίωρο του αγώνα και οι πολλές ευκαιρίες που έχασε. Η ομάδα του Μάκη Χάβου ακόμα και σ’ αυτό το διάστημα ήταν ασόβαρη, με παίκτες απρόσεκτους, αφηρημένους και αναποφάσιστους.



Μ’ αυτή την εικόνα ήταν λογικό ότι θα λειτουργούσε αργά ή γρήγορα ο νόμος του ποδοσφαίρου, που λέει ότι όταν χάνεις ευκαιρίες, δέχεσαι γκολ. Ο Νικουλάε έκανε σε μια φάση αυτό που δεν μπόρεσαν ο Μουσλίμοβιτς και ο Σαλπιγγίδης σε πολλαπλάσιες. Τους έβαλε τα γυαλιά κανονικά, δείχνοντας με πόσο απλό τρόπο τελειώνει μια φάση ένας σέντερ φορ.



Το γκολ ξεκίνησε από την πλευρά του Ετό, ο οποίος, δυστυχώς, εξελίσσεται πολύ σύντομα σε «Λίνο νούμερο 2». Έχεις κάποιες επιθετικές αρετές, αλλά μπακ δεν μπορείς να τον πεις σε καμία περίπτωση. Στη φάση του πρώτου γκολ, ως κλασικός Βραζιλιάνος, ξεχάστηκε στην επίθεση, προκαλώντας με την ανευθυνότητά του αλυσιδωτές αρνητικές επιπτώσεις στην αμυντική γραμμή της ομάδας του. Αναγκαστικά ο Κοντρέρας πήγε δεξιά για να μαρκάρει και έτσι ο Νικουλάε στο κέντρο της άμυνας βρήκε τον Σνάουτσνερ και τον Τσουκαλά και τους «άδειασε» εύκολα.

Αλλά και σε όλο σχεδόν το υπόλοιπο ματς ο Ετό σπάνια βρίσκονταν στην θέση του. Πού τον έχανες, πού τον έβρισκες, όλο στην επίθεση ήταν, αφήνοντας ελεύθερο χώρο για… πάρτι στον Αμπτούν, ο οποίος άλλο που δεν ήθελε. Ο Αλγερινός επιθετικός της Καβάλας απέδειξε και μέσα στη Τούμπα ότι είναι παιχταράς και αυτό το κατάλαβε καλά και ο Σνάουτσνερ όταν έπαιζε στην πλευρά του. Πολύ σύντομα αυτός ο φαντεζί και ουσιαστικός ταυτόχρονα Βορειοαφρικανός επιθετικός θα αποτελέσει μήλον της έριδας για τις μεγάλες ομάδες.



Επίσης, αποδείχτηκε άστοχη και λανθασμένη επιλογή του Μάκη Χάβου η αλλαγή του Ελ Ζαρ με τον Ίβιτς με το ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου. Ο Ελ Ζαρ ήταν μακράν ο πιο επικίνδυνος παίκτης του ΠΑΟΚ στο πρώτο ημίχρονο. Απ’ αυτόν ξεκίνησαν οι περισσότερες ευκαιρίες στο πρώτο ημίωρο και κακώς αντικαταστάθηκε από τον κουρασμένο και άτονο Ίβιτς.



Η αλλαγή αυτή σε συνδυασμό με την μετατροπή του συστήματος από το 4-4-2 του πρώτου ημιχρόνου, στο 4-2-3-1, έκανε τον ΠΑΟΚ εντελώς ακίνδυνο στο δεύτερο ημίχρονο, αφού έπαιζε πλέον με έναν μόνο σέντερ φορ, παρότι έχανε. Όταν διόρθωσε το λάθος του ο Χάβος, βάζοντας και τον Αθανασιάδη στο παιχνίδι, ήταν ήδη αργά, αφού είχε γίνει, προηγουμένως, το 0-2.



Η αμφισβητούμενη φάση πέναλτι του Ελ Ζαρ, τον οποίο δεν φάνηκε ξεκάθαρα εάν τον βρήκε ο Γκαλίνοβιτς, πιθανότατα άλλαξε την ροή του αγώνα, όχι μόνο επειδή δεν καταλόγισε παράβαση ο Αθηναίος διαιτητής Παππάς, αλλά κυρίως διότι ο κάκιστος χλοοτάπητας της Τούμπα στέρησε το γκολ στον ΠΑΟΚ στο πλασέ του Μαροκινού. Η μπάλα είχε καταφανώς πορεία προς τα δίχτυα, αλλά ένα μέτρο πριν από την γραμμή της εστίας του Γκαλίνοβιτς βρήκε πάνω σε μια υπερυψωμένη λακούβα (υπάρχουν και τέτοιες στα ελληνικά γήπεδα) και άλλαξε πορεία, καταλήγοντας άουτ.



Κάτι άλλο τώρα… Ο Αρίας πότε θα παίξει; Πάνω από ένα μήνα έχει που προπονείται με την ομάδα. Ακόμα δεν προσαρμόσθηκε; Ο Χάβος επιμένει στον φιλότιμο, αλλά μέτριο έως τώρα, Τσουκαλά, ο οποίος δεν έχει εμφανώς την ποιότητα για να σταθεί δίπλα στον κουρασμένο 34χρονο Γκαρσία και να τον βοηθήσει στο κέντρο.



Η απόκτηση του Αρίας συνοδεύτηκε από μεγάλες προσδοκίες και έγινε με την προοπτική της άμεσης ενίσχυσης της ομάδας, λόγω του τραυματισμού του Βιτόλο, αλλά μέχρι τώρα δεν αξιοποιήθηκε ο Κολομβιανός. Έπαιξε μόνο για ένα δεκάλεπτο αλλαγή στον αγώνα με τον Παναθηναϊκό και από τότε… αγνοείται η τύχη του, ενώ αντιθέτως ο έτερος νεοαποκτηθείς τον Ιανουάριο, Ετό, μπήκε και έπαιξε κατευθείαν. Εν κατακλείδι, το κέντρο του ΠΑΟΚ με Τσουκαλά, Γκαρσία και Ίβιτς είναι πολύ αργό και βαρύ. Άρα, η απουσία του Βιτόλο στο κέντρο καλύπτεται επαρκώς μόνο από έναν εξίσου γρήγορο μέσο και τέτοιος δεν είναι σίγουρα ο Τσουκαλάς.



Ένα άλλο αξιοσημείωτο γεγονός που εξηγεί το γιατί ο ΠΑΟΚ έμεινε τόσο πίσω στην βαθμολογία είναι ότι έχει πέντε ήττες μέσα στη Τούμπα, οι τρεις, μάλιστα, από ασθενέστερους θεωρητικά αντιπάλους (Ολυμπιακός Βόλου, Ατρόμητος, Καβάλα). Προβληματίζει σαφώς η ευκολία με την οποία χάνει ο ΠΑΟΚ μέσα στη Τούμπα φέτος. Ούτε τις χειρότερες χρονιές του δεν είχε πέντε εντός έδρας ήττες πριν καν μπει η Άνοιξη.



Αναμφισβήτητα η Καβάλα ήταν η καλύτερη ομάδα μαζί με τον Ολυμπιακό Βόλου που πέρασαν φέτος από την Τούμπα. Θα ήταν καλύτερα, βέβαια, εάν είχε και κανέναν Έλληνα στην 11άδα, αλλά αυτό είναι αποτέλεσμα της παγκοσμιοποίησης που έπληξε και το ποδόσφαιρο.



Συμπερασματικά, ο ΠΑΟΚ έχασε ένα κομβικό παιχνίδι με αντίπαλο ανταγωνιστή στην βαθμολογία, ψαλιδίζοντας και τις πιθανότητες εκκίνησης με καλή βαθμολογία στα πλέι οφ. Απαιτείται η μέγιστη συγκέντρωση βαθμών στα εναπομείναντα παιχνίδια της κανονικής περιόδου, η οποία θα προσφέρει την δυνατότητα της όσον το δυνατόν καλύτερης αφετηρίας στα πλέι οφ, όπου, μην ξεχνάμε, ότι ο ΠΑΟΚ έχει ως μεγάλο στόχο την έξοδο στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ.



ΥΓ: Ο αγώνας της Τετάρτης για το κύπελλο με την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ είναι αγώνας τίτλου και άρα υψηλού κινήτρου. Ως εκ τούτου, λογικά, θα δούμε έναν τελείως διαφορετικό και καλύτερο ΠΑΟΚ, με παίκτες πλήρως αυτοσυγκεντρωμένους στον στόχο τους, που θα είναι ένα καλό, βατό και διαχειρίσιμο σκορ, ενόψει της ρεβάνς στη Τούμπα.