Η διαφορά από νίκη σε νίκη
Στο ποδόσφαιρο υπάρχουν νίκες και νίκες. Κάποιες απλώς τις χειροκροτήσαμε, κάποιες άλλες μας σημάδεψαν. Στην τελευταία κατηγορία ανήκει η επιτυχία του Ολυμπιακού κόντρα στην Μπενφίκα με το εμφατικό 5-1. Το ζητούμενο από εδώ και πέρα για τους ερυθρόλευκους είναι η διάρκεια.
Υπάρχουν πράγματα στην ζωή που μας αρέσουν και άλλα που μας γοητεύουν. Ετσι είναι και με τις νίκες, σε όλα τα επίπεδα. Και στο ποδόσφαιρο υπάρχουν νίκες, τις οποίες χειροκροτήσαμε αλλά μέχρι εκεί. Κάποιες, όμως, επιτυχίες αναπόφευκτα μας σημαδεύουν. Και όσους συμμετέχουν, τους παίκτες, τον προπονητή, αλλά και όσους απλά παρακολουθούν, τους φίλους δηλαδή της ομάδας.
Ο Ολυμπιακός έτσι και αλλιώς είχε δυνατότητες για να αποχωρήσει από το Καραϊσκάκη με τη νίκη, με τους πρώτους του τρεις βαθμούς στον όμιλο του. Το ξέραμε…Αυτό που δεν γνωρίζαμε είναι ότι οι δυνατότητες της ομάδας είναι τέτοιες και τόσες, ώστε να μας αναγκάσουν να κάνουμε μια βαθιά υπόκλιση. Αυτό πέτυχε την Πέμπτη το βράδυ, κόντρα στην Μπενφίκα ο Βαλβέρδε και οι παίκτες της πειραϊκής ομάδας.
Η αναγνώριση της αξίας των παικτών του Ολυμπιακού υπήρχε πάντα. Το θέμα είναι από την βραδιά της πεντάρας οι φίλοι του απέκτησαν εμπιστοσύνη και στην αξία της ομάδας. Θα μπορούσε να σκορπίσει τους Πορτογάλους στους …πέντε ανέμους με μια εμφάνιση που θα έδινε το δικαίωμα στον Ολυμπιακό απλά να χαμογελάει αλλά οι ερυθρόλευκοι πέτυχαν πολλά πράγματα, εκτός από μια νίκη που φέρνει πιο κοντά τη πειραϊκή ομάδα στους 32.
Εχει προοπτική αυτός ο Ολυμπιακός, έχει στοιχεία αυτή η ομάδα που προσπάθησε να εμφυσήσει από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε ο Ερνέστο Βαλβέρδε. Το κυριότερο δείχνει να αποκτά ενιαία αγωνιστική, και όχι μόνο, φιλοσοφία και αυτό δίχως να αφαιρεί το δικαίωμα στους πρωταγωνιστές του να αυτοσχεδιάζουν.
Ο Ολυμπιακός που νίκησε την Μπενφίκα διαθέτει παίκτες με έντονη ποδοσφαιρική προσωπικότητα, διαφορετική βέβαια, αλλά με μια χημεία που σε εντυπωσιάζει. Οι κρίκοι έχουν αρχίσει να δένουν μεταξύ τους και να λειτουργούν σαν αλυσίδα. Η διάρκεια βέβαια είναι αυτή που δίνει το δικαίωμα σε μια ομάδα να χαρακτηρίζεται μεγάλη και ο Ολυμπιακός πρέπει να δείξει και στην συνέχεια ότι έχει μέλλον.
Ο Ερνέστο Βαλβέρδε ήρθε στην Ελλάδα και τον Ολυμπιακό για την εμπειρία αλλά και για τα χρήματα. Σε μια ηλικία όπου οι Ισπανοί προπονητές δεν φεύγουν , συνήθως, από την πατρίδα τους, ο τεχνικός της πειραϊκής δεν είπε όχι στην πρόταση του Σωκράτη Κόκκαλη.
Η εικόνα του Ολυμπιακού στο ματς με την Μπενφίκα προσφέρεται για εύκολες αναλύσεις. Οταν μια ομάδα είναι πολύ καλή η, πολύ κακή, νομίζουμε ότι δεν έχεις να πεις πολλά πράγματα. Η κλασική ατάκα , η εικόνα μιλάει μόνη της, δημιουργεί πολλές μια δυσφορία, ένα …κίνδυνο που έχουν όσα πράγματα τα έχουμε ακούσει πολλές φορές αλλά είναι η πραγματικότητα. Το θέμα στον Ολυμπιακό είναι η επόμενη μέρα, όπως επίσης έχει ενδιαφέρον να σταθούμε σε πρόσωπα. Αν και η μορφή του ματς Ολυμπιακού- Μπενφίκα δεν προσφέρεται για προσωποκεντρικές αναφορές, υπάρχουν οι φυσιογνωμίες της βραδιάς…Ο Ντιόγκο, ο Μπελούτσι και ο Πατσατζόγλου, έχουν κατά την ταπεινή μας άποψη, ιδιαίτερα ενδιαφέρον για να σταθείς με προσοχή στην παρούσία τους…
Την πρόκριση στους 32 του ΟΥΕΦΑ την έχει στα χέρια του ο Ολυμπιακός. Την Πέμπτη με τους Ουκρανούς είναι η μια ευκαιρία. Την άλλη, στο φινάλε των υποχρεώσεων στον όμιλο του, όταν υποδέχεται στο Καραϊσκάκη την Χέρτα. Οι ερυθρόλευκοι θα πρέπει να εκμεταλλευτούν την μια από τις δυο ευκαιρίες η, και τις δυο για να έχουν πιθανότητες ακόμα και για πρωτιά. Ο Ολυμπιακός της μαγικής βραδιάς έδειξε ότι όχι απλά μπορεί να προκριθεί αλλά και να πετάξει πολύ ψηλά. Είναι πολύ νωρίς για να ονειρεύεται πορεία σαν και αυτή που είχε κάνει ο Βαλβέρδε με την Εσοανιόλ αλλά μέσα του έχει το δικαίωμα να σιγοψυθυρίζει, γιατί όχι;
Προσωπικά δεν πίστευα τον Μπελούτσι. Η εκτίμηση μου ήταν, πολύ καλός παίκτης αλλά όχι μεγάλος…Από την Πέμπτη το βράδυ έχω σοβαρές αμφιβολίες για το αν ήταν σωστή η άποψη μου…
Ο Ανδρέας Νινιάδης, σκάουτερ του Ολυμπιακού, ακόμα και όταν φορούσε φανέλα και ποδοσφαιρικά παπούτσια ενημερωνόταν για τα πάντα. Είχε το …μικρόβιο. Κάποιοι θεωρούσαν σίγουρο ότι θα γίνει προπονητής η, ανιχνευτής ταλέντων. Οταν ανακάλυψε τον Ντιόγκο στην Πορτουγκέζα, η τιμή του δεν έφτανε πάνω από τρία εκ.ευρώ. Ο τότε τεχνικός διευθυντής του Ολυμπιακού, Ιλια Ιβιτς προτίμησε τον Νούνιες. Την κρίσιμη περίοδο του Αυγούστου , όταν εξελισόταν το θρίλερ Ντιόγκο, και όταν η τιμή του είχε εκτοξευθεί, άνθρωπος του Ολυμπιακού ρώτησε το Νινιάδη αν αξίζει τόσα λεφτά. “Πάρτε τον με κλειστά τα μάτια. Θα τα φέρει πίσω τα λεφτά του”, η ατάκα του. Επιτέλους ο Ολυμπιακός έριξε μαύρη πέτρα στην μεταγραφική του φιλοσοφία. Οι ομάδες, οι σοβαρές δεν κτίζονται με σταρ που βρίσκονται σε πτώση αλλά με ταλέντα, τύπου Ντιόγκο. Εχει και τα ρίσκα της αυτή η φιλοσοφία αλλά αξίζει.
Ο Χρήστος Πατσατζόγλου αντιμετωπίσθηκε με ένα περίεργο τρόπο από όλους φέτος. Μερικές φορές και άδικο. Από τους δημοσιογράφους, από μερίδα οπαδών της ομάδας. Ενας παίκτης βέβαια που πέρασε τόσα, που έφτασε στο σημείο να σκέπτεται, ακόμα και την αυτοκτονία, κατά δήλωση του ίδιου, την περίοδο του γολγοθά με τον σοβαρό τραυματισμό του, θα έβρισκε τον τρόπο να φανεί δυνατός σε δύσκολες καταστάσεις. Ο Πάτσα επανήλθε…
Υ.Γ. 1. Δεν μειώνει ούτε κατά ένα κομματάκι τη νίκη του Ολυμπιακού αλλά τι αετοί ήταν αυτοί. Το …πέταγμα της καρδερίνας είχε η Μπενφίκα. Αντε να είσαι Εουσέμπιο, να έχεις ζήσει τις μεγάλες στιγμές της Μπενφίκα και να βλέπεις αυτά τα χάλια…
1. Υ.Γ. 2 Μετά τη νίκη του Παναθηναϊκού επί της Βέρντερ είχαμε γράψει σε ένα σχόλιο ότι οι μεγάλες ομάδες φαίνονται στην διάρκεια, σε βάθος χρόνου δηλαδή. Αυτό θα πούμε και τώρα, μετά τη νίκη των πρασίνων επί της Ιντερ. Αυτή είναι η σκέψη μας και για τον Ολυμπιακό. Μεγάλη ομάδα έγινε ο Ολυμπιακός με το 6-2 επί της Λεβερκούζεν πριν από μερικά χρόνια; Επί του παρόντος, ας ευχαριστηθούμε το θέαμα και ας μιλήσουμε για την προοπτική που άφησε η ομάδα του Ερνέστο Βαλβέρδε. Μέχρι εκεί. Τα …υπόλοιπα, ας τα αφήσουμε για όταν έρθουν…
