Η ενότητα του ΠΑΟΚ απειλείται μόνο εκ των έσω

Αρκετοί ανησύχησαν με την αποχώρηση του Θόδωρου Ζαγοράκη και άρχισαν να βλέπουν “φαντάσματα” που υπομονεύουν και επιβουλεύονται την ενότητα του ΠΑΟΚ και εξυφαίνουν ένα υπόγειο και οργανωμένο σχέδιο διάλυσής του. Μόνο που το σχέδιο, ως συνήθως σ’ αυτές τις περιπτώσεις, είναι φανταστικό.

Υπαρκτό είναι ένα σχέδιο υπονόμευσης μόνο όταν υπάρχουν έστω ενδείξεις στοιχείων που οδηγούν σε μια μεθόδευση, η οποία εξυπηρετεί έναν συγκεκριμένο στόχο. Εν προκειμένου, δεν καταγγέλθηκε τίποτα χειροπιαστό.

Οι περισσότεροι από ανιδιοτελή αγάπη για την ομάδα τους, άλλοι από αφέλεια και άλλοι για τους δικούς τους λόγους, συμμετείχαν αναίτια στην διαμόρφωσης ενός κλίματος απειλής της ενότητας του ΠΑΟΚ. Η ενότητα, εξ ορισμού, δεν απειλείται από εξωτερικούς εχθρούς, παρά μόνο από εσωτερικούς. Έτσι και η ενότητα ΠΑΟΚ απειλείται μόνο εκ των έσω .

Είναι γνωστό ότι τα κάστρα πέφτουν από μέσα… Αποδείχτηκε και πρόσφατα στον ΠΑΟΚ αυτό. Η ενότητα της ομάδας από την αρχή της σεζόν διαταράχθηκε από δυο γεγονότα: Πρώτον, από την γκρίνια και την συνεχή αμφισβήτηση, από μεγάλη μερίδα των οπαδών και του κόσμου, των επιλογών του Ζαγοράκη (Σάντος, Γκαγκάτσης, καλοκαιρινές μεταγραφές κ.τ.λ.). Και, δεύτερον, από τις έριδες μέσα στα αποδυτήρια, που προήλθαν από την ανησυχία περσινών βασικών παικτών για την θέση τους στην 11άδα, λόγω των νεοαποκτηθέντων και από την αναποφασιστικότητα στον αγωνιστικό σχεδιασμό του καλοκαιριού, αφού έμειναν – ενοχλημένοι αρχικά από την διοικητική συμπεριφορά – παίκτες στο ρόστερ, επειδή το ήθελε ο κόσμος με την ευρεία έννοια ή επειδή δεν βρέθηκε ομάδα να πουληθούν (π.χ. Μουσλίμοβιτς, Βερόν, Γκαρσία, Κονσεϊσάο).

Όσο πέρυσι δεν συνέτρεχαν οι παραπάνω λόγοι η ενότητα του ΠΑΟΚ ήταν αρραγής, ισχυρή και δεν απειλούνταν από κανέναν. Η επίκληση υπόγειων σχεδίων αποσταθεροποίησης του ΠΑΟΚ, τις περισσότερες φορές “φανταστικών”, δεν συσπειρώνει τον κόσμο, αλλά αντίθετα δημιουργεί ένα κλίμα πόλωσης και φανατισμού, προς πάσα κατεύθυνση, χωρίς λόγο. Και όπως έχουμε ξαναπεί, καμία υγιής προσπάθεια δεν μπορεί να πετύχει σε κλίμα υπερβολικής πίεσης, άγχους και ακραίου φανατισμού.

Αυτός ήταν, άλλωστε, και ο – πραγματικός – λόγος που έφυγε ο Ζαγοράκης και όχι οι εξωτερικοί εχθροί. Ο Βρύζας, όντως, χρειάζεται στήριξη και πολύ καλά έκαναν και του την προσέφεραν απλόχερα 25.000 οπαδοί και φίλαθλοι του ΠΑΟΚ στην Τούμπα, φωνάζοντας ρυθμικά το όνομά του. Χρειάζεται, όμως, και ηρεμία για να κάνει την δουλειά του. Δεν χρειάζεται εξαλλοσύνες και υστερικές κραυγές, χωρίς περιεχόμενο, στο όνομα του ΠΑΟΚ. Ο ακραίος φανατισμός δεν ωφελεί.

Αγωνιστικά, στον αγώνα με τον ΠΑΣ, ο ΠΑΟΚ έδειξε ότι ξαναβρίσκει την περσινή του ταυτότητα. Με “όπλο” την καλή του άμυνα ξεκίνησε και παίρνει νίκες και βαθμούς. Στο παιχνίδι με τον ΠΑΣ νίκησε με κορυφαίο τον Χαλκιά που έβγαλε δυο τετ α τετ σε καθοριστικά σημεία του αγώνα, σκόρερ τους δυο ακραίους του μπακ, τον Αραμπατζή και τον Λίνο και MVP τον αλάνθαστο στόπερ Μαλεζά που εξουδετέρωσε τον Μπακαγιόκο.

Είναι ενδεικτικό ότι στα τέσσερα τελευταία παιχνίδια με Πανιώνιο, Ατρόμητο, Ηρακλή και ΠΑΣ Γιάννενα ο ΠΑΟΚ δεν δέχθηκε γκολ και αυτόματα σκαρφάλωσε στην τρίτη θέση της βαθμολογίας. Η αμυντική θωράκιση θα ισχυροποιηθεί ακόμα περισσότερο με την επιστροφή του Κοντρέρας στο κέντρο της άμυνας, εκτός και εάν ο Σάντος εξακολουθήσει να τον δοκιμάζει δεξί μπακ, όπως στην προετοιμασία, ή σέντερ φορ…

Η νίκη αυτή δεν πρέπει, όμως, να σκεπάσει το εντονότατο επιθετικό πρόβλημα του ΠΑΟΚ που φάνηκε σε άλλο ένα παιχνίδι και το οποίο, δυστυχώς, δεν επιλύθηκε με τις καλοκαιρινές μεταγραφές, διότι ούτε ο Φιλομένο φαίνεται ικανός να το λύσει.

Συμπερασματικά, η ομάδα πάει καλά, η ηρεμία επανέρχεται σταδιακά, η διοικητική αλλαγή ήταν ομαλή με τον σεμνό, ικανό και φιλότιμο Ζήση Βρύζα νέο πρόεδρο, αλλά μην τρελλαίνεστε… Τον ΠΑΣ Γιάννενα κέρδισε ο ΠΑΟΚ μέσα στην Τούμπα και έχει ακόμα εφτά βαθμούς διαφορά από τους πρώτους Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό.