Η επιλογή του αυτοσκοπού
Η βαριά ήττα από τη Σταντάρ το βράδυ της Πέμπτης στο ΟΑΚΑ (1-3) δεν αφήνει πολλά περιθώρια πρόκρισης στον Παναθηναϊκό, ο οποίος εστιάζει πλέον στους εγχώριους στόχους. Οι Δ. Κριτής, Γ. Τριανταφυλλίδης και Α. Τόμπρος εντοπίζουν τα αίτια της αποτυχίας και σχολιάζουν την επόμενη μέρα στο στρατόπεδο του "τριφυλλιού". Ομιλία Νιόπλια: "Παίζατε για τους εαυτούς σας".
Πριν χαρακτηρίσουμε με οποιοδήποτε τρόπο την χθεσινή ήττα του Παναθηναϊκού και αναζητήσουμε τα αίτια που οδήγησαν σε αυτή, θα πρέπει να απαντήσουμε στο ερώτημα εάν ο Παναθηναϊκός κυνήγησε την πρόκριση με όλες του τις δυνάμεις και όλα του τα όπλα.
Η δική μου απάντηση είναι αρνητική, χωρίς να μπω στη διαδικασία να εξετάσω εάν έπραξε σωστά ή όχι. Αυτή είναι μια άλλη κουβέντα, που ευχαρίστως να την κάνουμε, αλλά σε δευτερεύοντα χρόνο.
Από τη στιγμή λοιπόν που μπαίνεις στο παιχνίδι με τη λογική «πάμε κι ό,τι βγει», είναι προφανώς υποκριτικό να ρίξεις κατόπιν εορτής αναθέματα και πέραν πάσης λογικής να λειτουργήσεις ισοπεδωτικά.
Η ξεκάθαρη στάση εντός των παναθηναϊκών τειχών από την αρχή της χρονιάς, η αταλάντευτη μέχρι σήμερα πρόκριση της επανάκτησης των ελληνικών πρωτείων ως βασική προτεραιότητα, δεν είναι λογικό να εξαρτάται από το όνομα του ευρωπαϊκού αντιπάλου, ούτε μπορεί να θυσιαστεί στον βωμό μιας παραπάνω πρόκρισης.
Ακούω από χθες ότι «εάν δεν τον ενδιέφερε η Ευρώπη, ας αποκλειόταν από τη Ρόμα που δεν θα του έλεγε κανείς τίποτε, αλλά όχι από την Σταντάρ»… Συγχωρείστε με, αλλά δεν αντιλαμβάνομαι τη συγκεκριμένη λογική, εφ’ όσον δεν αλλάζει η ουσία. Και η ουσία είναι ότι ο Παναθηναϊκός έχει αποφασίσει ότι δεν θα ρισκάρει την κατάκτηση του πρωταθλήματος (ή του νταμπλ αν προτιμάτε), προκειμένου να επιτύχει μία ακόμη πρόκριση στους «8».
Γιατί μην γελιόμαστε, εδώ είναι που σφίγγουν τα γάλατα από πλευράς χρόνου και υποχρεώσεων και όχι στη φάση των «32», όπου υπήρχαν ακόμη ανοικτές ημερομηνίες και πολυτέλειες πιο σφικτής διαχείρισης του έμψυχου δυναμικού.
Φυσικά υπάρχει και ποδοσφαιρική εξήγηση για όσα συνέβησαν. Η Ρόμα ανοίχθηκε για να επιβάλλει την ανωτερότητά της και το πλήρωσε. Η Σταντάρ κλείστηκε για να κρύψει τις αδυναμίες της και να εκμεταλλευτεί του αντιπάλου της και πληρώθηκε.
Υπάρχει και η απλουστευμένη άποψη ότι «πολύ απλά η Σταντάρ είχε τερματοφύλακα». Ναι, αλλά αυτό το γνωρίζαμε από πριν (κατά κόρον αναφέρθηκε ο τουρκικής καταγωγής γκολκίπερ ως μία από τις σημαντικότερες μονάδες της). Όπως επίσης γνωρίζαμε ότι ο Γκαλίνοβιτς δεν διέρχεται και την καλύτερη περίοδο της ζωής του, λόγω εξωποδοσφαιρικών και πολύ σοβαρότερων προβλημάτων. Φαίνεται όμως ότι ο Καρνέζης απλά συμπληρώνει το ρόστερ…
Για το ευάλωτο κέντρο άμυνας στις κόντρα επιθέσεις γρήγορων αντιπάλων είναι μάλλον δώρον άδωρον να επαναλαμβανόμαστε και να γινόμαστε πληκτικοί.
Θέλω να πω, υπάρχουν εξηγήσεις και σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να κάνουμε λόγο για μαγική εικόνα και μεταφυσικά φαινόμενα. Όμως θα ξαναπώ, ότι θα είχε πραγματικά νόημα να εμβαθύνουμε εάν ο Παναθηναϊκός είχε εξαντλήσει δυνατότητες και πιθανότητες. Όμως ακόμη και η καθυστερημένη αντίδραση στο σοκ που επιφύλαξαν τα πρώτα δεκαέξι λεπτά (0-2) ενισχύει την αντίθετη άποψη…
