Η ιστορική ευκαιρία του Ατρομήτου

Αφού και η μεγάλη ομάδα της δεκαετίας του 70 δεν μπόρεσε να διατηρηθεί στη μεγάλη κατηγορία (παραμένοντας όμηρος ανίκανων διοικήσεων), ο σύλλογος έπεσε σε δυσμένεια για πολλά χρόνια με συνέπεια τα νέα παιδιά στο Περιστέρι να στραφούν στις μεγάλες ομάδες. Απόλυτα λογικό με βάση την εξέλιξη που είχαν τα πράγματα.

Ο σαββατιάτικος τελικός του Κυπέλλου κόντρα στην ΑΕΚ αποτελεί, άρα,για τον Ατρόμητο μία ιστορική ευκαιρία. Οχι τόσο για να βάλει η ομάδα ένα τρόπαιο στην τροπαιοθήκη της (χωρίς να παραγνωρίζει βέβαια κανείς την αξία του τίτλου) αλλά περισσότερο για να κερδίσει το “Αστέρι” τη μαζική εμπιστοσύνη των Περιστεριωτών (αρχικά) φιλάθλων. Αλλωστε, όταν ο Γιώργος Σπανός έπαιρνε στα χέρια του τις τύχες του Ατρομήτου το καλοκαίρι του 2005, έθετε ακριβώς αυτόν το στόχο. Να δημιουργήσει, σε βάθος χρόνου βεβαίως, έναν αξιοσέβαστο πόλο στο ποδόσφαιρο της Αθήνας παίρνοντας ενέργεια και δύναμη από το μεγάλο πληθυσμό του Δήμου.

Εν έτει 2011 ουδείς μπορεί να ισχυριστεί ότι αυτός ο στόχος έχει επιτευχθεί. Εχουν, όμως, διαμορφωθεί εκείνες οι προϋποθέσεις έτσι ώστε η ομάδα να έχει σταθερή παρουσία στη μεγάλη κατηγορία και να κοιτάει στα μάτια όλους τους αντιπάλους της. Η διοίκηση Σπανού, παρά τα λάθη και τις παραλείψεις της τα τελευταία έξι χρόνια, κατάφερε να βάλει γερά θεμέλια στο οικοδόμημα του Ατρομήτου και να θέσει τις βάσεις για καλύτερες ημέρες στο άμεσο μέλλον. Το “Αστέρι” δεν χρωστά σε κανέναν, εξασφαλίζει κάθε χρόνο εύκολα την αδειοδότηση, διαθέτει ποδοσφαιρική ακαδημία που θα ζήλευαν και οι μεγάλοι του ποδοσφαίρου μας. Τι άλλο να ζητήσει κανείς;

Μιλώντας περισσότερο ειδικά για τον σαββατιάτικο τελικό είναι σαφές ότι ο Ατρόμητος έχει ένα τεράστιο πλεονέκτημα. Αντιμετωπίζει έναν αντίπαλο ο οποίος αφενός δεν έχει πείσει με τη φετινή αγωνιστική παρουσία του (το αντίθετο μάλιστα) και αφετέρου έχει τεράστια πίεση για το θετικό αποτέλεσμα. Μία ενδεχόμενη ήττα για την ΑΕΚ το Σάββατο ανοίγει για τα καλά τον ασκό του Αιόλου στις σχέσεις διοίκησης και κόσμου με απρόβλεπτες συνέπειες. Αν ο Ατρόμητος χάσει, ουδεμία επίπτωση (τουλάχιστον σοβαρή) θα υπάρξει.

Με δεδομένο το παραπάνω στοιχείο, ο Γιώργος Δώνης σχεδίασε με την απαραίτητη ηρεμία την τακτική του ποντάροντας στη μεγάλη θέληση των ποδοσφαιριστών του και στην έλλειψη άγχους. Οσοι γνωρίζουν καλά τον προπονητή του Ατρομήτου, ξέρουν ότι πρόκειται για άτομο φιλόδοξο που δεν αφήνει τις ευκαιρίες διάκρισης να περνούν ανεκμετάλλευτες. Και όσο και αν ισχυρίζεται ότι δεν τον ενδιαφέρει μία ρεβάνς από την ΑΕΚ, είναι δεδομένο ότι ο τρόπος που αποχώρησε από την Ενωση το φθινόπωρο του 2008 του δίνει ένα επιπλέον κίνητρο.

Στην παρούσα φάση, προφανώς δεν έχει νόημα να μιλήσουμε για συγκεκριμένες ποδοσφαιρικές τακτικές και προπονητικά πλάνα. Με λίγα λόγια μπορούμε να πούμε ότι ο Ατρόμητος θα παραταχθεί με 4-3-3 με στόχο να κυκλοφορήσει την μπάλα και να μην επιτρέψει στην ΑΕΚ να έχει πολλή ώρα την κατοχή. Ψιλά γράμματα. Τον κυρίαρχο ρόλο θα παίξουν στοιχεία όπως η θέληση ,το πάθος, οι προσωπικές μονομαχίες και η δίψα για την κούπα. Οσο κλισέ και αν ακούγεται.

Συμπερασματικά, ο Ατρόμητος ζει το όνειρό του. Και όπως τόνισε και ο Δώνης στη συνέντευξη τύπου, κανείς δεν μπορεί να απαγορεύσει στους ποδοσφαιριστές του (αλλά και στους οπαδούς του θα συμπληρώναμε εμείς) να ονειρεύονται. Αλλωστε στο λαϊκότερο και δικαιότερο των αθλημάτων, τα όνειρα γίνονται πολλές φορές πραγματικότητα. Λέτε να ζήσει μεγάλες στιγμές το Σάββατο το βράδυ το Μπουρνάζι;