Η ήττα είναι του Βαλβέρδε
Σπανίως ένα ντέρμπι, με τόσο χαμηλό δείκτη θεάματος, δίνει το δικαίωμα στις δυο ομάδες από ένα λόγο για να χαμογελάνε. Στον Ολυμπιακό επί της ουσίας και στον Παναθηναϊκό... επικοινωνιακά.
Ο μόνος που- πραγματικά- πιστεύουμε ότι έχασε την Κυριακή το βράδυ ήταν ο Ερνέστο Βαλβέρδε. Δεν έχουμε την διάθεση να… σταυρώσουμε τον Ισπανό τεχνικό αλλά ορισμένα πράγματα που έκανε αλλά και ορισμένα που δεν έκανε, είναι σημεία αναφοράς.
Δικαίωμα και υποχρέωση του προπονητή είναι να κρατάει αποστάσεις από τους παίκτες και να μην κάνει τα στραβά μάτια σε πειθαρχικά παραπτώματα. Ο Λέτο, πριν από το ματς με τον Εργοτέλη, έκανε κάτι που δεν άρεσε στον Ισπανό τεχνικό και ορθώς δεν τον πήρε στην αποστολή. Από το σημείο, όμως, αυτό, μέχρι να θέτει εκτός αποστολής έναν υπερπολύτιμο παίκτη στο ματς με τον Παναθηναϊκό, μια εβδομάδα μετά και ενώ το θέμα θεωρείται λήξαν, υπάρχει μεγάλη απόσταση. Ο Βαλβέρδε έδειξε ρεβανσιστικές τάσεις με το να αποκλείσει τον Αργεντινό από ένα ματς που κάθε παίκτης θέλει να παίξει. Λάθος αντιμετώπιση. Δεν κατάλαβε ο Ισπανός ότι τον τέλειωσε έτσι τον Αργεντινό, τον… σκότωσε ψυχολογικά. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για ένα παίκτη που έχει αποδείξει -και με τη λανθασμένη του συμπεριφορά- ότι είναι παίκτης ψυχολογίας.
Το «εγώ» του, έβαλε πάνω από την ομάδα ο Βαλβέρδε, κάτι που είναι απαράδεκτο για ένα προπονητή. Δεν είναι, όμως, η διαχείριση του θέματος του Λέτο που δεν μας άρεσε στον Ισπανό. Δεν είναι μόνο αυτό. Στο ματς με τον Παναθηναϊκό ο Βαλβέρδε και δεν… έπαιξε από τον πάγκο την ώρα που έπρεπε και όταν δραστηριοποιήθηκε, το έπραξε λανθασμένα. Με παίκτη περισσότερο παίζει ο Ολυμπιακός και πάει να πάρει το παιχνίδι χωρίς να εκμεταλλευτεί το πλεονέκτημα; Δεν κάνει την ομάδα, ποτέ, πιο επιθετική. Δεν μπορούσε να παίξει ο Λεονάρντο στην θέση του Πάντου και να κάνουν παιχνίδι οι «ερυθρόλευκοι» και από αυτή την πλευρά;
Με το που βγήκε ο Σαριέργκι στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου έπρεπε να γίνει αυτή η κίνηση Και αντί ο Ολυμπιακός να φαίνεται πιο επιθετικός, έχανε κάθε λεπτό που περνούσε και περισσότερο. Γιατί έπρεπε να συνεχίσει ο Ολυμπιακός να παίζει με δυο αμυντικά χαφ και να έχει την οδηγία ο Πατσατζόγλου να βγαίνει κρυφός κυνηγός. Δεν μπορούσε άλλος να πάρει αυτόν τον ρόλο. Τον Αγγλο για ποια ματς τον πήραν; Για να βοηθήσει από τον πάγκο σε ποια ματς; Και αν ο προπονητής δεν μπορεί να ρισκάρει εκ του… ασφαλούς, πότε θα τολμήσει;
Και εδώ μπαίνουν και άλλα ζητήματα. Η σωστή διαχείριση υλικού. Ο Ντουντού έλεγε μετά το ματς: «Ανθρωποι είμαστε, όχι μηχανές». Δεν μπορούσε, δεν υπήρχαν ματς όπου ο Βραζιλιάνος έπρεπε να πάρει κάποιες ανάσες ώστε να έχει δυνάμεις σε ματς υψηλού ενδιαφέροντος; Το θέμα της φυσικής κατάστασης. Τι συμβαίνει και η ομάδα… κάθεται στο τέλος; Οι δέκα παίκτες του Παναθηναϊκού φαίνονταν περισσότεροι από τους έντεκα του Ολυμπιακού.
Ολα αυτά δεν απαλλάσσουν από το κομμάτι των ευθυνών τους παίκτες. Προσωπικά, μόνο ο Γκαλέτι και ο Παπαδόπουλος ικανοποίησαν με την απόδοση τους. Από τους παίκτες που δεν τράβηξαν θα πρέπει να σταθούμε λίγο περισσότερο στον Ντιόγκο. Εντάξει, ανοίγει διαδρόμους, παίρνει φάουλ, δίνει μάχες, αλλά διάολε, για σέντερ φορ μιλάμε, και διαχρονικά δουλειά του κυνηγού είναι να βάζει γκολ. Οταν μάλιστα αναφερόμαστε σε ένα επιθετικό που αποτελεί την πιο ακριβοπληρωμένη μεταγραφή του συλλόγου, μοιραία οι απαιτήσεις είναι περισσότερες.
ΥΓ. 1 Το ίδιο ισχύει και για τον προπονητή.
ΥΓ. 2 Η πρόταση του Σωκράτη στον Ερνέστο για την παράταση της συνεργασίας τους εξακολουθεί να ισχύει. Εξακολουθεί αλλά κάποια πράγματα δεν είναι… ίδια.
ΥΓ. 3 Είναι, πλέον, σίγουρο ότι και τα επτά συμβόλαια θα ανανεωθούν το καλοκαίρι. Για τρεις, τουλάχιστον, περιπτώσεις υπάρχουν και άλλες σκέψεις..
