Η καρδιά του πρωταθλητή κινδυνεύει από την υψηλή πίεση
Τι μπορούμε να ...ανακαλύψουμε τώρα; Πάει ο Κετσπάγια που δεν μίλαγε καλά στους παίκτες και τους είχε δημιουργήσει του κόσμου τα ψυχολογικά πρόβλήματα, πάει και ο Ζίκο, το θέμα της διαιτησίας το ...παίξαμε αλλά δεν ακουμπάει κανένανή για να ακριβολογούμε μόνο κάποιους δημοσιογράφους και τον Σάββα Θεοδωρίδη. Τι μας έμεινε; Οι εννέα μέρες ρεπό που έδωσε ο Ζίκο στους παίκτες τις μέρες των Χριστουγέννων. Και αυτό, πλέον, δεν περνάει στους φίλους του Ολυμπιακού...
Θα μπορούσα να φανταστώ την επόμενη μέρα για τον Ολυμπιακό διαφορετικά. Δεν είναι δα και η συντέλεια του κόσμου ότι το πρωτάθλημα δεν θα έρθει στα χέρια του και φέτος, όπως όλα δείχνουν. Θα μπορούσα, αν έβλεπα διάθεση και ανθρώπους που είναι ικανοί, που πραγματικά το έχουν ανάγκη να προβληματιστούν για το πώς φτάσαμε έως εδώ…
Αμφιβάλει κανείς ότι αν ο Ολυμπιακός κέρδιζε την Κυριακή τον ΠΑΟΚ και η διαφορά από τον Παναθηναϊκό έφτανε στους πέντε βαθμούς, κανείς δεν θα μίλαγε για αυτά που τώρα πληγώνουν. Ούτε ο κόσμος, ούτε ο Τύπος, ούτε οι παίκτες. Εδώ έφτανε μια νίκη επί του Παναθηναϊκού να μιλήσουμε για μερικά πράγματα που δεν αλλάζουν, όπως η ΚΑΡΔΙΑ του πρωταθλητή ενώ ήταν ηλίου φαεινότερο ότι όχι απλά μερικά αλλά ΟΛΑ έχουν αλλάξει. Σήμερα θα μιλούσαμε για τον Ζίκο, για το μυαλό που είχε μόνο στο άγαλμα που τον έστησαν και για τον Ντάτολο που θα πάρει την ομάδα από το χέρι και θα την οδηγήσει ψηλά….
Αυτό που πρέπει να τρομάζει τους φίλους του Ολυμπιακού είναι η δικιά τους αντίδραση, αλλά και η διάθεση που υπάρχει διαχρονικά στο σύλλογο να ανακαλύψουν τις πιο αστείες δικαιολογίες για να καλύψουν τις δικές τους αδυναμίες. Είναι άλλο θέμα οι αδυναμίες του Κετσπάγια, του Ζίκο και άλλο τα… κενά του επίσημου Ολυμπιακού.
Μια ομάδα που έχει 12 πρωταθλήματα στα 13 δεν μπορεί να φτάνει στο σημείο οι παίκτες να καλούν ραδιοταξί για να φύγουν από το Καραϊσκάκη φοβούμενοι την αντίδραση του κόσμου της. Το χειρότερο είναι ότι ο φόβος είναι τόσο έντονος που ακόμα και μέσα στην ομάδα δεν αποδοκιμάζουν τέτοιες αντιδράσεις. Και δεν είναι μόνο ο φόβος, αλλά και ο λαϊκισμός. Ακόμα και παλαίμαχοι παίκτες δικαιολογούν τον κόσμο. Για καθήστε ρε μάγκες, όταν παίζατε εσείς είχατε μόνο νίκες; Δεν λέω για τον Τύπο που πάει το καράβι εκεί που θέλει ο κόσμος. Το έκανε και σε περιόδους όπου ήταν πιο εύκολα τα πράγματα για τον τύπο, δεν θα το κάνει φυσικά τώρα που υπάρχει …κρίση…
Να με συγχωρέσουν οι φίλοι του Ολυμπιακού, αλλά δεν μπορώ να δεχτώ ορισμένα πράγματα. Η ομάδα βρίσκεται σε μια πολύ δύσκολη περίοδο. Υπάρχει ο κίνδυνος να γυρίσει στα πολύ παλιά. Ατμόσφαιρα πέτρινων χρόνων δεν νοείται με ένα τίτλο να χάνεται και όμως υπάρχει και σε αυτό φταίει πάνω από όλα η αλαζονική διάθεση όλων. Δεν σκέφτηκε και δεν προετοιμάστηκε ποτέ ψυχολογικά ο Ολυμπιακός ότι θα έρθουν τα δύσκολα..
Πρώτος από όλους δεν το σκέφτηκε ο Σωκράτης Κόκκαλης. Δεν ανανεώθηκε, πίστεψε ότι μια ζωή η δυναμική του παρουσία θα έφτανε και θα περίσσευε. Κάποια επιτυχημένα πράγματα δεν είναι νόμος ότι θα επαναληφθούν. Πήγε ο Κόκκαλης την Κυριακή, λίγες ώρες πριν το ματς με τον ΠΑΟΚ, στου Ρέντη και μίλησε με τους παίκτες. Ε, και; Δεν σημαίνει ότι θα φτάνει το ντοπάρισμα του προέδρου του μια ζωή.
Κάποια πράγματα για τον τρόπο που κινείται ο Ολυμπιακός στις μεταγραφές τα έχουμε επισημάνει. Μαζεύτηκαν πολλές άστοχες κινήσεις για να είναι όλα τυχαία. Προσέξτε, δεν μιλάμε για αποτυχημένες μεταγραφές, αλλά για ερασιτεχνικές κινήσεις. Προσκυνάμε τους μάνατζερ, δεν ξέρουμε τι πραγματικά θέλουμε, και δεν μπορούμε να καταλάβουμε ακόμα ποιος εισηγείται. Ακόμα και στην περίπτωση του Καστίγιο, ανεξάρτητα από τον αν ο Αχμέτοφ κάνει καψόνια, αυτό που βλέπουμε είναι η εικόνα με τον αδελφό του Νέρι, τον Αλεξ, να είναι από το πρωί μέχρι το βράδι στην πλατεία Αλεξάνδρας, και να προσπαθεί να κάνει την μεταγραφή. Είναι εικόνα αυτή του Ολυμπιακού;
Αποδείχτηκε ότι ο Ζίκο δεν ευθύνεται για τα πάντα. Για μερικά, πολλά ίσως, όχι για τα πάντα. Και τον Ζαϊρί που είχε εξαφανίσει ο Ζίκο, και τον Στολτίδη που δεν τον πήγαινε ο Βραζιλιάνος από την μέρα που είχαν …τσακωθεί για εκείνο το οικόπεδο στην Βουλιαγμένη, (πλάκα κάνουμε), τους έβαλε ο Μπάντοβιτς, αλλά δεν δικαιώθηκε η προσπάθεια να παρουσιάσουμε θησαυρούς που είχε μπροστά της η προηγούμενη τεχνική ηγεσία και δεν τους έβλεπε…
Ο Ολυμπιακός, το ρόστερ του, δεν έχει καμία σχέση με την ομάδα του παρελθόντος. Δεν έχει αυτή η ομάδα Αντζα, Τζόρτζεβιτς, Κοβάσεβιτς, τους πιο πρόσφατους θυμάμαι, για να μην πάμε στα παλιά με Ριβάλντο, Καρεμπέ, Τζιοβάνι. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα του Ολυμπιακού. Από την στιγμή που προέκυψε το θέμα με τον Γκαλέτι, από την στιγμή που παίκτες του έξι παίζουν για τρία, κάποια πράγματα είναι απόλυτα φυσιολογικά. Και δεν είναι τωρινά. Απλά φέτος συσσωρεύτηκαν προβλήματα που υπήρχαν και πέρυσι…
Ακούω ότι τώρα ο Ολυμπιακός πρέπει να σώσει την χρονιά. Πάμε στα ίδια δηλαδή… Το πρόβλημα του συλλόγου και όχι μόνο της ομάδας δεν είναι να βγει δεύτερος, η πρώτοςή να έχει μια καλή παρουσία στα ματς με την Μπορντό. Το πρόβλημαή μάλλον τα προβλήματα είναι να κάνεις αξιολόγηση. Δεν τραβάνε μερικά πράγματα…Στα γραφεία, στου Ρέντη, στον αγωνιστικό χώρο…Αυτό είναι το θέμα και όχι να πάρει ένα ακόμα τίτλοή να βγεις δεύτερος…Να το πούμε πιο απλά. Να μην ξεχαστούν αυτά που λέμε τώρα στις πρώτες επιτυχίες και να αρχίσουμε να μιλάμε για την ΚΑΡΔΙΑ του πρωταθλητή. Τι να σου κάνει και αυτή με υψηλή πίεση, τριγλυκερίδια, χοληστερίνη…
