Η κριτική των Ελλήνων διεθνών
Το παιχνίδι κόντρα στην Ισπανία ήταν και το καλύτερο της Εθνικής Ελλάδας στο Euro 2008. Oι διεθνείς δημιούργησαν φάσεις, έκαναν γκολ και πάλεψαν όσο μπορούσαν. Είχαν όμως πρόβλημα φρεσκάδας που εν τέλει προκάλεσε την ήττα.
Αντώνης Νικοπολίδης: Στο τελευταίο παιχνίδι του με την Εθνική ομάδα, ο Ελληνας τερματοφύλακας φόρεσε το περιβραχιόνιο του αρχηγού και στάθηκε αρκετά καλά. Δεν ευθύνεται για τα γκολ που δέχθηκε, ενέπνευσε εμπιστοσύνη στους αμυντικούς του χωρίς να κάνει περιττά πράγματα.
Λουκάς Βύντρα: Με καλές και κακές στιγμές. Είχε πολλή δουλειά από την πλευρά του, κέρδισε όμως αρκετές μάχες ενώ προσπάθησε να βγει και μπροστά. Εδειξε, πάντως, να πατάει καλύτερα στο γήπεδο από ότι ο Σεϊταρίδης στα προηγούμενα παιχνίδια.
Νίκος Σπυρόπουλος: Εδειξε ότι μπορεί να καθιερωθεί στην αριστερή πλευρά της άμυνας της Εθνικής. Ανέβηκε αρκετές φορές, έδειξε να έχει αρκετές δυνάμεις, κάλυπτε (όσο μπορούσε) καλά τους χώρους. Προς το τέλος ,βέβαια, κουράστηκε.
Τραϊανός Δέλλας: Διόρθωσε αρκετά λάθη συμπαικτών του, μάρκαρε αποτελεσματικά στις περισσότερες φάσεις αλλά στο γκολ του Γκουίθα έχασε τον προσωπικό του αντίπαλο. Κουράστηκε αρκετά στην επανάληψη.
Σωτήρης Κυργιάκος: Δυναμικός, όπως πάντα, αν και λίγο άτσαλος στις επεμβάσεις του. Οι μέσοι και οι επιθετικοί της Ισπανίας βγήκαν αρκετές φορές στην πλάτη του και στην πλάτη του Δέλλα.
Κώστας Κατσουράνης: Αρχισε καλά, έδειξε διάθεση να βοηθήσει και μπροστά, όμως γρήγορα η απόδοσή του έπεσε. Γενικά ο Πατρινός μέσος δεν μας θύμισε τον Κατσουράνη της Πορτογαλίας γεγονός που έπαιξε το ρόλο του στις ήττες της Εθνικής.
Αγγελος Μπασινάς: Φανερά καταπονημένος, κατέβαλε υπερπροσπάθεια για να ανταποκριθεί στο ρόλο του. Δεν ήταν φρέσκος και αυτό φάνηκε κυρίως στο δεύτερο μέρος.
Γιώργος Καραγκούνης: Οσο ήταν ξεκούραστος είχε καλές στιγμές ενώ σέρβιρε το γκολ στον Χαριστέα. Γρήγορα, όμως, έχασε τη φρεσκάδα του και μοιραία αντικαταστάθηκε.
Γιάννης Αμανανίδης: Ετρεξε και πάλι αρκετά, γέμισε τις πλευρές στις οποίες αγωνίστηκε, βρέθηκε μέσα στις φάσεις αλλά στερήθηκε ψυχραιμίας στην τελική προσπάθεια. Του έλειψε η ουσία.
Δημήτρης Σαλπιγγίδης: Κατάπιε πολλά χιλιόμετρα αλλά στα πλάγια της επίθεσης (είτε δεξιά, είτε αριστερά), όμως δεν κατάφερε να απειλήσει την ισπανική άμυνα. Δεν δείχνει να του ταιριάζει η θέση του πλάγιου επιθετικού.
Αγγελος Χαριστέας: Κατά την ταπεινή μας άποψη ήταν ο κορυφαίος παίκτης της Εθνικής. Πέτυχε το μοναδικό γκολ της ομάδας στο τουρνουά, πίεσε τους αντίπαλους αμυντικούς, δημιούργησε για τους συμπαίκτες του.
Παρασκευάς Αντζας: Μπήκε και πήρε θέση στο κέντρο της άμυνας. Δεν έκανε άσχημη δουλειά όσο αγωνίστηκε.
Αλέξανδρος Τζιόλης: Δεν κατάφερε να περιορίσει την επιθετική δραστηριότητα των Ισπανών χαφ. Μπήκε σε μία στιγμή που οι υπόλοιποι μέσοι έδειχναν να μένουν από δυνάμεις.
Στέλιος Γιαννακόπουλος: Αγωνίστηκε λίγο και δεν μπορεί να κριθεί.