Η κριτική των “κιτρινόμαυρων”

Γιάννης Αραμπατζής: Στις καθυστερήσεις της αναμέτρησης πραγματοποίησε την απόκρουση του αγώνα και αυτό από μόνο του του δίνει πολλούς πόντους. Μόλις στο δεύτερο του παιχνίδι με τη φανέλα της ΑΕΚ, ήταν αρκετά σταθερός, αν και δεν δέχτηκε ιδιαίτερη πίεση από τους επιθετικούς του Ολυμπιακού. Στο γκολ δεν φέρει ευθύνη.

Κάρλος Αραούχο: Ο γνωστός Αραούχο. Από τους κορυφαίους της ΑΕΚ και σχεδόν αλάνθαστος σε όλο το παιχνιδί. Τα πήγε περίφημα τόσο απέναντι στον Όσκαρ όσο και απέναντι στον Ζαϊρί. Και έχασε και σημαντική ευκαιρία για γκολ.

Ντανιέλ Μαϊστόροβιτς: Ήταν λίγο ασταθής και κυρίως στο πρώτο ημίχρονο δεν έδιωχνε με σιγουριά. Στο δεύτερο μέρος και ειδικά στο τελευταίο εικοσάλεπτο, βελτιώθηκε και συνέβαλε τα μέγιστα στη διατήρηση του σκορ.

Ζεράλδο Άλβες: Ήταν σταθερός, κέρδισε αρκετές μονομαχίες και πήγε καλά (καλύτερα από τον Μαϊστόροβιτς) απέναντι στους επιθετικούς του Ολυμπιακού. Είναι ξεκάθαρο ότι πρέπει να παίζει βασικός.

Νίκος Καράμπελας: Στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα ήταν εξαιρετικός και πολύ μαχητικός. Έτρεχε ασταμάτητα και -πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- δεν αντιμετώπισε ιδιαίτερα προβλήματα με τον Γκαλέτι. Για μαρκάρισμα του στο δεύτερο ημίχρονο πάντως, έπρεπε να αντικρύσει τη δεύτερη κίτρινη κάρτα.

Παντελής Καφές: Δεν έκανε το καλύτερο του παιχνίδι. Ανασταλτικά δεν υστέρησε αφού στις περισσότερες περιπτώσεις έκοψε αποτελεσματικά. Ωστόσο, δεν μοίρασε παιχνίδι και δεν βοήθησε ιδιαίτερα στην ανάπτυξη της ΑΕΚ.

Σάνελ Γιάχιτς: Ξεκίνησε με ένα πολύ σκληρό μαρκάρισμα στον Όσκαρ που θα μπορούσε να του κοστίσει. Έπαιξε σκληρά, αλλά ήταν πολύ καλός. Έκοψε αντεπιθέσεις του Ολυμπιακού και κέρδισε πολλές μονομαχίες στο κέντρο. Έγινε αλλαγή από φόβο μην αποβληθεί.

Νάτσο Σκόκο: Άλλη κλάση. Ο αδιαμφισβήτητος MVP του αγώνα, πέτυχε και τα δύο γκολ της ΑΕΚ, όπως δύο εναντίον του Ολυμπιακού είχε πετύχει και στον περσινό τελικό του Κυπέλλου. Απρόβλεπτος κάθε φορά που θα έπαιρνε τη μπάλα στα πόδια του, έτρεξε αρκετά, κυνήγησε μπάλες και μάρκαρε κιόλας!

Γκουστάβο Μαντούκα: Δεν ήταν ο γνωστός Μαντούκα. Δεν πήρε πολλές πρωτοβουλίες, αλλά δεν ήταν και αρνητικός. Αγωνίστηκε και στα αριστερά και στα δεξιά (όπου τα πήγε καλύτερα). Στο δεύτερο μισό της επανάληψης κράτησε μπάλα και έδωσε ανάσες.

Ράφικ Τζιμπούρ: Προβλημάτισε πολύ την άμυνα του Ολυμπιακού με τις κινήσεις και την ποιότητα του. Έχασε πάντως σημαντικές ευκαιρίες, πιθανόν λόγω του ότι φάνηκε κάπως βαρύς και αργός, κάτι που ίσως να απορρέει από την παρατεταμένη αποχή του. Στο δεύτερο ημίχρονο ήταν καλύτερος σε σχέση με το πρώτο, όπου έψαχνε να βρει τα πατήματα του. Σε κάθε περίπτωση αποτέλεσε σημαντικό κομμάτι του “κιτρινόμαυρου” συνόλου και τη επιτυχία της ΑΕΚ.

Ισμαέλ Μπλάνκο: Πάλεψε, έτρεξε, έδωσε πάσες, γύριζε στο κέντρο, έδινε δίπλα του, βοήθησε παντού. Έκανε πολλά, αλλά σε θέση για γκολ δεν βρέθηκε, κυρίως στο δεύτερο μέρος που έπαιξε πίσω από τον Τζιμπούρ. Ήταν θετικός, αλλά πιθανόν να κουράστηκε και γι’ αυτό αντικαταστάθηκε. Κάτι που όπως φάνηκε δεν του άρεσε ιδιαίτερα.

Γρηγόρης Μάκος: Αγωνίστηκε μισή ώρα και τη δουλειά που είχε αναλάβει να κάνει, την έφερε σε πέρας. Κάλυψε χώρους, μάρκαρε καλά και απέφυγε τα λάθη.

Παναγιώτης Λαγός: Έχασε σπουδαία ευκαιρία στο τέλος και θα μπορούσε να αφήσει ανεξίτηλο το σημάδι του στον αγώνα. Δεν το έκανε, αλλά γενικά δεν υστέρησε στα λεπτά που αγωνίστηκε.

Παναγιώτης Ταχτσίδης: Αγωνίστηκε λίγο, αλλά πρόλαβε να κάνει πολλά. Έβγαλε την ΑΕΚ στην αντεπίθεση σε κρίσιμα χρονικά σημεία και κράτησε μπάλα όταν έπρεπε.