Η Λέσχη διευρύνεται, ο Άρης μεγαλώνει
Η Λέσχη Φίλων Άρη ακολουθεί το επιτυχημένο μοντέλο των "μπλαουγκράνα" και ο πρόεδρος της αναλύει στο contra.gr τα αίτια της δημιουργίας, το ρόλο στην ΠΑΕ και τη σχέση με τους οργανωμένους οπαδούς.
Στο contra.gr μιλά ο πρόεδρός της Γιάννης Γρανούζης , κι εξηγεί τι ακριβώς συμβαίνει σε αυτόν τον οργανισμό που πιστοποιεί ακριβώς ότι τα όρια του Άρη διευρύνονται. Ο λόγος γίνεται για τα αίτια της γέννησης, το ρόλο στην ΠΑΕ, τους οργανωμένους οπαδούς, την Μπαρτσελόνα και το παράδειγμά της, καθώς το μοντέλο αυτό δε συναντάται σε άλλη ελληνική ομάδα.
– Κύριε Γρανούζη, τι είναι η Λέσχη Φίλων Άρη;
«Η Λέσχη είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός, ένα νομικό πρόσωπο δημοσίου Δικαίου που κατέχει το 30% των μετοχών της ΠΑΕ και άλλο 38% από ανέγκλητα πληρεξούσια. Επίσης, έχει το 30% του Α.Σ. Άρης, ο οποίος αύξησε το ποσοστό του μέσω μετοχοποίησης υποχρεώσεων».
– Πώς γεννήθηκε η ιδέα;
«Από τις δύσκολες καταστάσεις που πέρασε ο ποδοσφαιρικός Άρης. Η πρώτη γεύση για τη δύναμή της δόθηκε το 1998 με τα 12.000 εικοσαχίλιαρα που μαζεύτηκαν από τους φιλάθλους, προκειμένου να πάει η ομάδα στην προετοιμασία και να γίνουν δυο – τρεις μεταγραφές. Την κίνηση αυτή εκτίμησε ο κ. Κοντομηνάς, η εταιρία του οποίου επίσης βασίζεται στη λαϊκή απήχηση. Όταν έφυγε, όμως, άφησε ένα τεράστιο μπάτζετ το οποίο δεν μπορούσαν να στηρίξουν οι επόμενες διοικήσεις. Η ΠΑΕ μπήκε στο άρθρο 44, αλλά δεν μπόρεσε να σωθεί αγωνιστικά. Τότε δημιουργήθηκε διοίκηση Πρωτοδικείου και εννιά φυσικά πρόσωπα πήραμε τις μετοχές. Σήμερα έχουμε ακόμη το 4,5% που το δίνουμε με πληρεξούσια στη Λέσχη. Μάθαμε από τα παθήματα επενδυτών που έφυγαν αφήνοντας μεγάλα μπάτζετ πίσω τους, μελετήσαμε ευρωπαϊκές ομάδες, όπως την Μπαρτσελόνα και το Αμβούργο και δημιουργήθηκε η Λέσχη».
– Ακολουθείτε, το μοντέλο της Μπαρτσελόνα;
«Στη Βαρκελώνη, ξεκίνησε αυτή η ιστορία το 1928 και μέχρι το 1948 τα μέλη της ήταν σταθερά 5.000 μέλη. Σήμερα, έχει φτάσει να έχει 160.000 μέλη».
– Νομικά πώς στέκει η Λέσχη Φίλων Άρη;
«Πολλοί μπερδεύουν τη Λέσχη με τους συνδέσμους φιλάθλων, λόγω του αθλητικού νόμου, δεν έχουμε όμως καμία σχέση. Η Λέσχη ζήτησε με έγγραφο στην Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού για να πάρει έγκριση ως σύνδεσμος, κι έτσι αποκτήσαμε υπόσταση. Μέχρι το 33% των μετοχών της ΠΑΕ δεν απαιτείται business plan. Στην επόμενη φάση, θα καταρτίσει business plan και θα γίνει παράλληλη αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου».
– Ποιες είναι οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα ενός μέλους;
«Οι ειδικές τιμές στα εισιτήρια διαρκείας, η προτεραιότητα σε εκδρομές και στα εισιτήρια του τελικού. Τα δόκιμα μέλη μέχρι 18 ετών δεν πληρώνουν συνδρομή, αλλά συμμετέχουν σε εκδηλώσεις, όπως face painting έξω από το γήπεδο ή εκτέλεση πέναλτι στο ημίχρονο. Η συμμετοχή για το κανονικό μέλος ανέρχεται στα 100 ευρώ ετησίως και πρέπει να καταλάβουμε όλοι, πως όσο περισσότεροι γίνουμε, τόσο μεγαλύτερη θα γίνει η ΠΑΕ. Σε αυτές τις σχετικά δύσκολες οικονομικές συνθήκες, ο στόχος είναι από 5.500 σήμερα να γίνουμε 10-15.000».
– Για ποιό λόγο δεν ακολουθούν ομάδες όπως η ΑΕΚ ή ο ΠΑΟΚ αυτό το μοντέλο διοίκησης;
«Στον Άρη υπήρξε η ευτυχής συγκυρία να έχουν δοθεί οι μετοχές σε φυσικά πρόσωπα. Αλλά κι από την άλλη μεριά, οι διαδοχικές σφαλιάρες από λεγόμενους μεγαλομετόχους τύπου Ζαχουδάνη και Καρακίτσου – Σερπάνου, μας οδήγησαν εκεί».
– Για ποιό λόγο τα μέλη μένουν στα 5.500;
«Στην Μπαρτσελόνα έμειναν έτσι για 25 χρόνια. Δεν είναι εύκολο να το συνειδητοποιήσει ο κόσμος, κυρίως γιατί η ελληνική πραγματικότητα θέλει τον Πατέρα, τον Κόκκαλη και τον Βαρδινογιάννη. Στη Θεσσαλονίκη, όμως, δεν υπάρχουν τέτοιοι επιχειρηματίες. Άλλωστε, μιλάμε για μοντέρνες επιχειρήσεις και μία ΠΑΕ ποτέ δεν δίνει κέρδος. Άρα, σημασία έχει το μάνατζμεντ, όχι οι μετοχές. Απλά, η Λέσχη είναι ταυτόχρονα χορηγός, επενδυτής, αλλά και μέτοχος της ομάδας».
– Ξεκινάτε εξορμήσεις με στόχο την αύξηση των μελών;
«Ασφαλώς, το κυριότερο όμως είναι να καταλάβει ο κόσμος τί είναι η Λέσχη του Άρη, αλλά και ο θεσμός αυτός για όλο το ελληνικό πρωτάθλημα. Δεν υπάρχει αντίστοιχο μοντέλο και, ειλικρινά, πέρασε αρκετός καιρός μέχρι να το καταλάβουν κάποιοι. Όταν, για παράδειγμα, πήγε στο υπουργείο έγγραφο που ζητούσε να κατέχει η Λέσχη το 32.99% της ΠΑΕ, ρωτούσαν περί τίνος πρόκειται».
– Πρακτικά, πώς λειτουργεί η Λέσχη και δίνει το προεδρείο της ΠΑΕ Άρης;
«Την πρώτη εβδομάδα του Ιουνίου, κάθε χρόνο η Λέσχη κάνει εκλογές, και κάθε δύο χρόνια προτείνει μέλη της για την ανάληψη της διοίκησης στην ΠΑΕ Άρης. Η Λέσχη με το 68% των μετοχών στην κατοχή της, τα προτείνει στη γενική συνέλευση των μετόχων και βγαίνει η διοίκηση της ΠΑΕ με βάση το νόμο και το εμπορικό Δίκαιο. Η διοίκηση Αθανασιάδη προέκυψε από την ιστορική γενική συνέλευση των μετόχων, όπου η Λέσχη πρότεινε τα στελέχη του ψηφοδελτίου. Και στις επόμενες εκλογές, κάτι οργανωμένο θα παρουσιάσει η λέσχη, πιθανότατα το σχήμα Αθανασιάδη πλαισιωμένο από κάποιους ανθρώπους. Αυτά είδαν στην Μπαρτσελόνα και είπαν πως οι Έλληνες διδάσκουν δημοκρατία στο ποδόσφαιρο».
– Τα δεδομένα, βέβαια, δεν συγκρίνονται με αυτά της Μπαρτσελόνα.
«Εκεί είναι 160.000 μέλη και βγάζουν 600 εκλέκτορες, είναι πιο αμερικανικό το σύστημα. Αν γίνουμε κι εμείς 10-15.000 ίσως λειτουργήσουμε έτσι. Άλλο όμως είναι το θέμα. Αν γίνουμε τόσοι, θα προσφέρουμε στην ΠΑΕ 1,5 εκατομμύριο ευρώ, και με διαφορετική δύναμη θα μιλάμε με την ελληνική Πολιτεία, ή με άλλους συνομιλητές».
Το έργο της Λέσχης Φίλων Άρη και η ανταπόκριση στην Ευρώπη
Έχοντας συμμετάσχει αλλά και οργανώσει συνέδρια με τη συμμετοχή φορέων όπως τους Supporters Direct, Fight Against Racism in Europe, Kick it Out, Football Supporters of Europe, το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και την ΓΓΑ, αλλά και ομάδες όπως η Μπαρτσελόνα, ο Άγιαξ, το Αμβούργο και η Μπέρμιγχαμ, η Λέσχη Φίλων Άρη έφτασε και μέχρι το Κοινοβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες.
– Ποιά συμπεράσματα έχουν εξαχθεί από όλα αυτά τα συνέδρια;
«Έχουν καταγραφεί και κωδικοποιηθεί σε 22 προτάσεις για την αντιμετώπιση της βίας και του ρατσισμού στο ελληνικό πρωτάθλημα. Μετά τον τελικό του Κυπέλλου θα κατατεθούν στη ΓΓΑ, το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και όλες τις αρχές των αθλημάτων. Θα προσφέρουμε βοήθεια για να εξαλειφθούν αυτά τα φαινόμενα από τα γήπεδα».
– Δώστε μας μια κεντρική πρόταση.
«Όλοι είδαμε τί συμβαίνει με τις απαγορεύσεις μετακίνησης οπαδών. Στην Ευρώπη, όμως, είδαμε πως πρώτα οι οπαδοί ήταν που έλυσαν το θέμα. Κι αυτό επειδή είχαν στο μυαλό τους τις ποινές, για τους ίδιους και τις ομάδες τους. Η λύση είναι να τους κάνεις ομότιμα μέλη στο διάλογο. Όταν τους περιθωριοποιούμε προκύπτει πρόβλημα. Αλλά όταν τους δώσουμε αρμοδιότητες μαζί με τις υποχρεώσεις τους, θα λυθεί το θέμα της βίας και θα δούμε αυτό που συμβαίνει στην Αγγλία, να υπάρχει ένα εκδοτήριο για γηπεδούχους και φιλοξενούμενους».
– Αρκετοί πιστεύουν πως η λέσχη είναι ο Super 3. Τι ισχύει στην πραγματικότητα;
«Θα σας παραπέμψω στα λόγια του Λαμπριάκου, ο οποίος προσήλθε εκούσια για να γίνει μέλος της Λέσχης (σ.σ. Ο παίκτης είχε δηλώσει τότε: Η Λέσχη είναι ο αιμοδότης της ομάδας και πρέπει κάποιοι να το καταλάβουν και να μην την ταυτίζουν με τον S uper 3. Είναι μια πρωτοπορία και σε λίγο καιρό, θα μας αντιγράψουν κι άλλες ομάδες, όπως εμείς αντιγράψαμε μεγάλες, ευρωπαϊκές ). Η Λέσχη έχει μέλη από συνδεσμίτες μέχρι 80άχρονους, είναι κάτι με πολύ μεγαλύτερη και γενικευμένη έννοια.
– Ίσως να βοηθά και στο να ξεπεραστούν διαφορές μεταξύ φίλων του Άρη;
«Η Λέσχη δεν είναι ρεύμα αντί, της ΠΑΕ, του Super 3, ή κάτι άλλου. Το καταστατικό της ορίζει τη διάδοση της ιδέας του Άρη».
– Αναφέρομαι σε επεισόδια μεταξύ ομοϊδεατών, όπως στο Αλεξάνδρειο προ διετίας.
«Έχει αποδειχθεί σε κάθε φάση της ζωής, ότι η λύση μπορεί να έρθει μέσα από το διάλογο. Στις εκλογές της ΠΑΕ υπήρξαν δύο ψηφοδέλτια, ακούστηκαν επιχειρήματα, και μέσα από το διάλογο προέκυψε η διοίκηση. Γίνεται, λοιπόν, κατανοητό, πως όσο μεγαλώνει η Λέσχη γιγαντώνεται ο Άρης».
