Η… νέα Εθνική ομάδα, οι υπερβολές και ο Φετφατζίδης του μέλλοντος
Η τεχνική και ταχύτητα μαζί με τη γρήγορη αντίληψη, του δίνουν αν έχει την ανάλογη εξέλιξη, δικαιωματικά τη φανέλα με το 10 στο μέλλον. Ο Γιώργος Βαβρίτσας σχολιάζει το ταλέντο του Γιάννη Φετφατζίδη, τη νέα Εθνική ομάδα του Φερνάντο Σάντος στη μετά-Ρεχάγκελ εποχή και τη χώρα των... υπερβολών. (video)
Μπορεί στη δίψα για ανανέωση σε πρόσωπα, αλλά και την “κάψα” των οπαδών του Ολυμπιακού για μία ρελάνς στον αιώνιο σχετικά με το
“φαινόμενο Νίνη”, να έφερε κάποιους στο φαληρικό γήπεδο, αλλά κυρίως η οργανωμένη ποδοσφαιρικά εικόνα παρά το ισχνό 1-0 κόντρα στους φοβερά αμυντικογενείς και επιθετικά ακίνδυνους Λετονούς, και η ελπίδα να ξεκολλήσουμε από τον άχαρο τρόπο παιχνιδιού μας, έκανε ίσως περισσότερο το περιβόητο κλικ στον κόσμο.
Μπορεί οι συγκρίσεις με την εποχή της
“Οτοκρατίας” να έχουν αρκετό οπαδικό ή προσωπικό χρώμα, αδικώντας αν μη τι άλλο την όλη σταθερά επιτυχημένη πορεία του ικανότατου Γερμανού τεχνικού, από την άλλη όμως έστω κι έτσι η πανταχόθεν στήριξη στο Φερνάντο Σάντος είναι σαφώς μέγα κέρδος για τη νεοσύστατη ομάδα. Μπορεί στην Ελλάδα ο έμπειρος Πορτογάλος τεχνικός να έχει τη ρετσινιά του “λούζερ”, αλλά δεν είμαστε ούτε Βραζιλία, ούτε Γερμανία να περιμένουμε τίτλους. Προέκυψε το θαύμα του 2004 με όλες τις υπερβολές που το ακολούθησαν, αλλά το ζητούμενο για την Ελλάδα είναι όντας πλέον σταθερά στην πρώτη 20άδα της ΦΙΦΑ, να συμμετέχει συνεχώς σε μεγάλες διοργανώσεις.
Καθαρά αγωνιστικά σαφώς και υπάρχει πιο οργανωμένο πλάνο και όχι κάποιες ιδέες της στιγμής. Σαν θετικά συμπεράσματα και από τα δύο ματς κρατάμε το δίδυμο Τοροσίδη/Νίνη στη δεξιά πτέρυγα, τη σταθερότητα του Σηφάκη, την θεαματική και εμφανή βελτίωση του μόλις 22χρονου Παπασταθόπουλου στο κέντρο της άμυνας, αλλά και τη διπλή επιλογή στο αριστερό άκρο με τους Τζαβέλλα και Σπυρόπουλο, όπως και την επιστροφή του Σαλπιγγίδη ως άλλου Κλόζε στα σημαντικά γκολ με την Εθνική παρά την αφλογιστία στο σύλλογο. Όσο για το Φετφατζίδη για χάρη του οποίου στη χώρα της υπερβολής τείνουμε να ξεχάσουμε κάποιες στιγμές και την ουσία αυτής της ομάδας, ίσως η θέση του οργανωτή, όπου χρόνια πάσχουμε μετά την αποχώρηση του Τσιάρτα, του ταιριάζει καλύτερα. Η τεχνική και ταχύτητα μαζί με τη γρήγορη αντίληψη, του δίνουν αν έχει την ανάλογη εξέλιξη σχεδόν δικαιωματικά τη φανέλα με το 10 στο μέλλον.
Όλα τα παραπάνω με δύο λόγια αριθμών μεταφράζονται και σε 3.500 επιπλέον φιλάθλους μέσα σε τέσσερις μέρες. Σίγουρα κάποιοι παίκτες θα προστεθούν κι ίσως και κάποιοι μείνουν στο δρόμο. Όμως όλη η εικόνα με τα εσωτερικά προβλήματα να έχουν σε χρόνο ρεκόρ ως δια μαγείας εξανεμιστεί δίνει ένα τόνο αισιοδοξίας για το μέλλον. Μπορεί και κόντρα στο Ισραήλ να μη μάγεψε η Εθνική, αλλά οι έξι βαθμοί την έφεραν έστω και συγκυριακά εκεί όπου θέλει να βρεθεί σε ένα χρόνο: στην κορυφή του ομίλου. Και καθώς το μεγάλο όνομα του ομίλου μας είναι η Κροατία κι όχι κάποια Ολλανδία, Ισπανία, Γερμανία, δικαίως μπορούμε να ελπίζουμε ότι και το καλοκαίρι του 2012 θα είμαστε παρόντες σε ένα ακόμη μεγάλο ποδοσφαιρικό ραντεβού. Ως τότε είναι σχεδόν βέβαιο ότι όλο και περισσότεροι παλιοί και νέοι φίλοι της Εθνικής θα βρίσκονται στο πλευρό της.
Υ.Γ.: Αν κάποιος θεώρησε υπερβολική την πρόσφατη κριτική για την αποχώρηση των τριών διεθνών, ας κρατήσει δύο στοιχεία: την προθυμία των “γερόλυκων” Καφέ, Λυμπερόπουλου (αποκαταστάθηκε μία ιστορική αδικία) και του Χαριστέα (αν χρειαστούμε ψηλό φορ κάποια στιγμή) να προσφέρουν όπου και όσο τους ζητηθεί, αλλά και τη σχετική χτεσινή δήλωση του Νικοπολίδη των 90 συμμετοχών: “Νομίζω ότι οι ίδιοι έθεσαν τον εαυτό τους εκτός ομάδας. Μου προξένησε πολύ μεγάλη εντύπωση το συγκεκριμένο γεγονός. Ήταν τελείως ανώριμη η συγκεκριμένη απόφαση. Είναι ύψιστη τιμή για έναν παίκτη να παίζει στην Εθνική ομάδα και εκείνοι αποφάσισαν να αποχωρήσουν. Σίγουρα μπορεί να γίνει ένα βήμα πίσω από όλους, όμως θα πρέπει οι ίδιοι να παίξουν και να προσφέρουν τις υπηρεσίες του. Νομίζω με αμοιβαίες εξηγήσεις θα λυθεί η παρεξήγηση που υπάρχει ανάμεσα σε κάποιους παίκτες, αφού ο κ. Σάντος δεν γνώρισε τίποτα για αυτό. Αν θέλουν να επιστρέψουν, ο κ. Σάντος θα τους ακούσει. Τέτοια θέματα επηρεάζουν το κλίμα μέσα στην ομάδα και όσων ασχολούνται με αυτή”.
Υ.Γ. 2: Η διακριτικότητα και ο αφανής για τον κόσμο ρόλος του Βρύζα είναι ένα ακόμη δείγμα υγείας στην ομάδα.
*Ο Γιώργος Βαβρίτσας εργάζεται στο έγκυρο γερμανικό περιοδικό “Κicker” και αποτελεί συνεργάτη του contra.gr από το 2001.
