Η παραγωγική ΑΕΚ και το στοίχημα του Μπάγεβιτς
Η υπόθεση Μπλάνκο, το... αμαρτωλό ευρωπαϊκό παρελθόν και η ΑΕΚ που καταφέρνει να λειτουργεί ως ομάδα.Ο Γιάννης Ξενάκης αποκωδικοποιεί τα μηνύματα από την πρεμιέρα της Ενωσης στους ομίλους του Europa League.
Εντάξει, δεν είναι Ρεάλ και Μάντσεστερ η ΑΕΚ. Μπορεί να μην είναι ούτε Παναθηναϊκός ή Ολυμπιακός (σε ατομική ποιότητα). Μπορεί να κουβαλά ακόμα αρκετά από τα περσινά κουσούρια. Μπορεί να χρειάζεται να αποκτήσει επειγόντως μεγαλύτερη συνέπεια και διάρκεια. Αλλά μέχρι εκεί. Γιατί εγώ βλέπω πως τούτη η ΑΕΚ προσπαθεί και (ως ένα σημείο) τα καταφέρνει να λειτουργεί ως ομάδα.
Είναι ομάδα, είναι συνολική λειτουργία, είναι αποτέλεσμα δουλειάς το ότι καταφέρνει να αναποδογυρίσει στο δεύτερο ημίχρονο τη ροή του αγώνα. Να αφοπλίσει παίκτες αθλητές και (ολίγον) τεχνίτες της Χάιντουκ, μιας σαφέστατα πιο έτοιμης ομάδας (με 12 επίσημα ματς στα πόδια της) με αξιοπρόσεκτες επιθετικές αρετές.
Είναι στα υπέρ της ΑΕΚ, ότι δεν πέφτει ψυχολογικά από το χαμένο πέναλτι. Ανεβάζει ταχύτητα σταδιακά, γίνεται πιο συμπαγής, περιορίζει την επιθετική δραστηριότητα των Κροατών, δεν τους επιτρέπει να ξαναφτιάξουν ευκαιρίες. Η ΑΕΚ επιβάλλει ρυθμό, μπορεί όχι σαν εκείνον τον καταιγιστικό του πρώτου 15λέπτου, αλλά σίγουρα αποτελεσματικό. Από τη μια έχει το νου της στα νώτα, οι γραμμές είναι πιο μαζεμένες, από την άλλη επιτίθεται κι από ένα σημείο και μετά παράγει.
Είναι ατού σημαντικό τούτης της ομάδας ότι παράγει φάσεις. Η τριάδα Λυμπερόπουλου, Σκόκο, Τζιμπούρ είναι το βαρόμετρο. Ο καθρέφτης της φετινής ΑΕΚ. Αν παίξουν μπάλα και οι τρεις, η ΑΕΚ πάει και κερδίζει ακόμα και μέσα στην Αγία Πετρούπολη. Αν δεν βρουν τον ρυθμό και τα πατήματα τους, αν δεν έχουν συνεργασία, η ΑΕΚ είναι ικανή να “γκελάρει” ακόμα και με τον Αστέρα.
Ο Λυμπερόπουλος, ακόμα και σε βραδιά που δεν του πιάνει τίποτα, με μια ενέργεια κρίνει την έκβαση αγώνα. Έτσι όπως είναι δομημένο το παιχνίδι της ομάδας, ο Μπάγεβιτς δεν έχει την πολυτέλεια σε κανένα (σχεδόν) ματς να αφήνει εκτός ενδεκάδας τον “Λυμπε” για να του δώσει ανάσες, όπως ενδεχομένως να κάνει με τον Δέλλα, τον Ντιόπ, τον Καφέ.
Ο Σκόκο με πολλές πρωτοβουλίες, στο καλό διάστημα της ΑΕΚ, οι πιο πολλές σωστές. Με αλλαγμένη νοοτροπία ο Αργεντινός έχει να δώσει πράγματα πολλά, που ακόμα δεν τα έχει δει η ΑΕΚ. Ούτε στα περσινά 6-7 μεγάλα ματς που έκανε. Αν πειστεί ο Αργεντινός με τα 800 που του προσφέρει ο Αδαμίδης και υπογράψει, τότε έχω την εντύπωση ότι απαλλαγμένος από κάθε μορφή έννοιας και σκοτούρας, θα αφοσιωθεί αποκλειστικά στην ομάδα, θα παίξει για την ομάδα, θα δώσει πράγματα. Κι αν ακόμα έχει στην άκρη του μυαλού να παίξει σε ένα πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα, τούτη θα είναι μια φιλοδοξία που θα περνά μέσα από τα παιχνίδια της ΑΕΚ. Το κίνητρο για καλά παιχνίδια.
Κέρδος για τον ίδιο, μα πάνω απ’ όλα κέρδος για την ομάδα. Αν δεν υπογράψει, αν “παγώσουν” οι συνομιλίες, αυτή θα είναι μια εξέλιξη που δεν θα ευνοήσει την προσπάθεια που κάνει η ΑΕΚ να επανέλθει σε υψηλό επίπεδο πρωταθλητισμού. Δεν προδικάζω τίποτα, αλλά δεν είναι και ό,τι καλύτερο να ξέρεις ότι ο πιο χαρισματικός παίκτης της ομάδας σου, θα φύγει σε λίγους μήνες, πιθανότατα με προορισμό μια ανταγωνίστρια ελληνική ομάδα.
Ο Τζιμπούρ είναι απολαυστικός! Καμία σχέση με τον επιπόλαιο, ατομιστή και-βάζω-το-κεφάλι-κάτω-και-δεν-βλέπω-δίπλα-μου παίκτη. Σε κάθε ματς έχει κι ένα γκολ, δεν θα αργήσει να τα βάζει και δυο-δυο! Εκρηκτικός, διεισδυτικός, αλλά και συνάμα ενταγμένος στο σύνολο, ομαδικός, με διάθεση να συνεργαστεί εντός και εκτός περιοχής.
Ένα καλό ερώτημα τώρα είναι τι γίνεται με τον Μπλάνκο. Καλώς ή κακώς, δικαίως ή αδίκως ο Αργεντινός αυτή την εποχή είναι στον πάγκο. Ταπεινή μου άποψη και καλώς και δικαίως. Ο Μπάγεβιτς διάλεξε να παίξει ένα σύστημα με έναν καθαρόαιμο επιθετικό και τρεις από πίσω. Οι πιο πολλές ομάδες, λίγο πολύ το ίδιο κάνουν πλέον, όλο και σπανίζουν οι ομάδες που παίζουν με δυο στην κορυφή και τα πέριξ αυτής. Στο 4-2-3-1 που καθιέρωσε ο Μπάγεβιτς, ο Μπλάνκο θα μπορούσε να “χωρέσει” υπό προϋποθέσεις μονάχα δεξιά στο “3”.
Έπαιξε πέρσι σε αρκετά ματς δεξί χαφ ο Μπλάνκο και οι πιο πολλοί έβριζαν τον Μπάγεβιτς που καταστρέφει και αχρηστεύει τον “Ζορό”. Και μένα δεν μου άρεσε ο ρόλος που του ανέθεσε, γιατί μπορεί ο Μπλάνκο να ήταν όντως μαχητικός, να έβγαζε “βρώμικη” δουλειά, αλλά στην πραγματικότητα δεν μπορεί να σταθεί (επαρκώς) σ’ αυτή τη θέση διότι έχει κραυγαλέες ποδοσφαιρικές ατέλειες.
Ποδοσφαιριστής που 7 στις 10 φορές εκτός περιοχής δεν κάνει σωστό κοντρόλ, θα σου “πουλήσει” (θα χαραμίσει) 7 στις 10 επιθέσεις. Ο Μπλάνκο είναι αποκλειστικά και μόνο για τα όρια της μεγάλης περιοχής. Να του έρθει η μπάλα και να το “καρφώσει”. Τα πρώτα δυο χρόνια (αρχικώς με Ριβάλντο, Λυμπερόπουλο και κατόπιν με Σκόκο, Τζιμπούρ) σπαταλούσε λιγότερες ευκαιρίες για να “δει” δίχτυα. Την τρίτη χρονιά (πέρσι) ήθελε πιο πολλές ευκαιρίες για να σκοράρει. Οι αριθμοί δεν λαθεύουν. Πρώτη σεζόν, 43 επίσημα ματς-21 γκολ. Δεύτερη σεζόν, 44 επίσημα ματς-23 γκολ. Τρίτη σεζόν η περσινή, 43 επίσημα ματς-13 γκολ.
Φυσικά και είναι κέρδος για την ΑΕΚ να καταφέρει να πείσει τον Μπλάνκο να ανανεώσει. Αλλιώς χάνει τζάμπα ένα περιουσιακό στοιχείο, που ενδεχομένως να θελήσει να γίνει “μπακ-απ” του Σισέ ή του (οποιουδήποτε) Πάντελιτς. Είναι αναφαίρετο δικαίωμα του, να αναζητά το καλύτερο δυνατό συμβόλαιο, να μην είναι ικανοποιημένος με τα 500 χιλιάρικα της ΑΕΚ και να εκτιμά πως πρέπει να πάρει 700. Από την άλλη όμως διατηρεί και η ΑΕΚ το δικαίωμα να κρίνει με βάση κάποια δεδομένα (λίγο πολύ τα αναλύσαμε πιο πάνω) ποια προσφορά πρέπει να κάνει σε έναν ποδοσφαιριστή τον οποίο είχε απορρίψει ο Φερέρ και (καλώς) επέμενε να αποκτηθεί ο Ντέμης.
Μετά την τροπή που πήραν οι διαπραγματεύσεις, το καλύτερο για την ΑΕΚ θα είναι να “ξαναζεστάνει” τον παίκτη. Πως; Όμορφα, φιλικά και ωραία να συμφωνήσουν να τα ξαναπούν τον χειμώνα ή στις αρχές της άνοιξης. Πιθανώς και σε άλλη βάση… Πόσο σημαντική είναι (πρωτίστως για την ψυχολογία της ομάδας και ακολούθως για την προοπτική που ανοίγεται στον όμιλο) η νίκη επί της Χάιντουκ φαίνεται και από το πρόσφατο …αμαρτωλό παρελθόν της ΑΕΚ στα εντός έδρας ευρωπαϊκά παιχνίδια. Στα τελευταία 11 στην Αθήνα είχε κερδίσει μονάχα 3 αντιπάλους. Ζάλτσμπουργκ, Βασλούι και Μπενφίκα. Είχε ισοπαλίες και ήττες που την έριξαν ακόμα πιο χαμηλά στον ευρωπαϊκό συντελεστή.
Με τέτοιες επιτυχίες και μ΄ ένα σερί νικών που είναι απαραίτητο, η ΑΕΚ μπορεί να φτάσει σε υψηλότερα στάνταρ αγωνιστικής λειτουργίας, ακριβώς σ’ ένα μήνα από τώρα, όταν θα κάνει τα πρώτα ματς υψηλού κινδύνου. Με Άρη έξω, με Παναθηναϊκό γηπεδούχος. Μέχρι τότε ο Μπάγεβιτς καλείται να παρουσιάσει κάτι καλύτερο, πιο συμπαγές και πιο αξιόπιστο στην ανασταλτική λειτουργία. Και αυτό εξαρτάται πάνω απ όλα από τον άξονα, την απόδοση του κεντρικού διδύμου στα χαφ. Ο Ντιόπ, το είπε και ο προπονητής το μεσημέρι στην ΕΡΑ, πρέπει να χάσει άλλα δυο – τρία κιλά. Πιθανώς να μην τρέξει περισσότερο, αλλά αν μου πει κάποιος ότι ο Κατσουράνης έτρεχε, τρέχει ή θα τρέξει περισσότερο στον Παναθηναϊκό, τότε να προλάβουμε από τώρα να βγάλουμε “άχρηστη” μετεγγραφή τον Σενεγαλέζο.
Με την Χάιντουκ, στο λάθος που έκανε στο πέναλτι, ο Ντιόπ ήθελε να το παίξει …Βιεϊρά, ενώ δεν είναι. Ο Ντιόπ μόλις αποκτήσει την απαιτούμενη φρεσκάδα, θα γεμίσει τη μεσαία γραμμή. Θα προσδώσει δύναμη σε μια σοφτ περσινή κατάσταση. Θα βάζει το πόδι στην κόντρα, θα τον νιώθει ο αντίπαλος. “Τριαντάρα” μπαλιά μπορεί να μην έχει, αλλά διαθέτει τη σκέψη να βγάλει την πρώτη γρήγορη πάσα, να ανοίξει το παιχνίδι. Ποιο είναι το ζητούμενο από δω και πέρα; Με ποιον ταιριάζει δίπλα του ο Σενεγαλέζος. Με τον Καφέ η συνεργασία έβγαλε προβλήματα. Με τον Μάκο που έχει πιο καλά τρεξίματα, πιθανώς να ωφεληθεί ανασταλτικά η ΑΕΚ και να χάσει δημιουργικά.
Υπάρχει και ο Γκέντσογλου. Υπάρχει και ο Πατσατζόγλου, που μέσα σε 15 μέρες πρόλαβε να παίξει δεξί χαφ, δεξί μπακ, αμυντικό χαφ και στόπερ στο φιλικό με τον Θρασύβουλο! Καθόλου άσχημα, να έχει ο προπονητής τόσο πολυσύνθετο παίκτη και το κυριότερο να μπορεί σε όλες τις θέσεις να ανταποκριθεί αξιοπρεπώς.
Εν πάση περιπτώσει, η ΑΕΚ μέχρι στιγμής αφήνει το στίγμα της επιθετικά, δημιουργικά. Παράγει φάσεις (ακόμα και στο κακό παιχνίδι με την Κέρκυρα έχασε με το τσουβάλι τις ευκαιρίες) και σκοράρει. Το στοίχημα για τον Μπάγεβιτς είναι να βρει την ισορροπία με το ανασταλτικό κομμάτι. Με τα αμυντικά χαφ, με το ροτέισον που ενδεχομένως να κάνει στο κέντρο της άμυνας, με την καλύτερη δυνατή και σταθερή λύση που θα δώσει στο δεξί άκρο, με τη διάθεση που θα πρέπει να έχουν οι προωθημένοι να συνεισφέρουν και αμυνόμενοι.
