Η πίεση του Καπέλο, οι ΗΠΑ και τα γκολ

Ο πιο ακριβοπληρωμένος προπονητής του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014, ο Φάμπιο Καπέλο, αποχωρεί με σκυμμένο κεφάλι και εν μέσω κατακραυγής από τους Ρώσους. Οι ΗΠΑ δείχνουν ότι υπάρχει και αυτό το ποδόσφαιρο, ενώ η απουσία αμυντικών... ογκόλιθων οδηγεί σε καταιγισμό τερμάτων.

Η πίεση του Καπέλο, οι ΗΠΑ και τα γκολ

Το πείραμα του Καπέλο

Η ανάγνωση έχει την αστεία πλευρά της: ο Φάμπιο Καπέλο εισπράττει περισσότερα από τους Αλεχάντρο Σαμπέλα (Αργεντινή), Όσκαρ Ταμπάρες (Ουρουγουάη), Μιγκέλ Ερέρα (Μεξικό), Βαχίντ Χαλίλχοτζιτς (Αλγερία), Μαρκ Βίλμοτς (Βέλγιο), Φερνάντο Σάντος (Ελλάδα), Χόρχε Λουίς Πίντο (Κόστα Ρίκα), Ρεϊνάλντο Ρουέδα (Εκουαδόρ), Λουίς Φερνάντο Σουάρες (Ονδούρα), Χονγκ Μιουνγκ Μπο (Νότια Κορέα), Νίκο Κόβατς (Κροατία), Σάφετ Σούσιτς (Βοσνία Ερζεγοβίνη), Στέφεν Κέσι (Νιγηρία), Φόλκερ Φίνκε (Καμερούν), Σαμπρί Λαμουσί (Ακτή Ελεφαντοστού) και Κουάσι Άπια (Γκάνα). Μαζί!

Ο... Βλάντιμιρ Πούτιν, όμως, δύσκολα θα αντιληφθεί το αστείο του πράγματος. Τέσσερα χρόνια πριν από τη διοργάνωση του καλύτερου Παγκοσμίου Κυπέλλου στην ιστορία, τουλάχιστον βάσει των απαιτήσεων του Ρώσου προέδρου, η ομάδα αποκλείστηκε στη φάση των ομίλων, δίχως να πείσει για το άδικο της έκβασης.

Ο Φάμπιο Καπέλο προσελήφθη διότι έχει μεγαλύτερο παλμαρέ από όλους τους προαναφερθέντες μουντιαλικούς προπονητές, μαζί. Μετά από μία αξιόλογη πορεία στα προκριματικά, όπου ανέλαβε το μερίδιο της επιτυχίας που του αντιστοιχεί, τώρα επέρριψε την ευθύνη της αποτυχίας στο ρωσικό πρωτάθλημα και στους παίκτες που παραμείνουν εκεί καθόλη την καριέρα τους και δεν κάνουν το βήμα στο εξωτερικό.

Οι συνεχείς δικαιολογίες (μέχρι και τα... λέιζερ κατηγόρησε για τις γκάφες του Ιγκόρ Ακινφέεφ) τον έχουν φέρει στο στόχαστρο και του Τύπου και με δεδομένες τις κακές σχέσεις με ορισμένους σημαντικούς διεθνείς, όπως ο Άλαν Τζαγκόεφ, θα κληθεί να αντιμετωπίσει πολλά εμπόδια στο μέλλον. Ο παχυλός μισθός του (περί τα 8.300.000 ευρώ ετησίως) δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από την πρώτη πρόκριση σε Μουντιάλ μετά από 12 χρόνια και εάν αντέξει μέχρι το Euro 2016, οι απαιτήσεις θα είναι πανύψηλες.

Η πίεση του Καπέλο, οι ΗΠΑ και τα γκολ

Ο ενθουσιασμός των ΗΠΑ

Εάν δεν λείπει κάτι από αυτήν τη διοργάνωση είναι η καλώς εννοούμενη ένταση. Η πόρωση, η εγρήγορση, το αίσθημα της ετοιμότητας των παικτών πιο μικρών χωρών για να κάνουν τα πάντα. Για να εκδηλωθούν αυτά τα συναισθήματα απαιτείται καλό ομαδικό πνεύμα και χώρες όπως οι ΗΠΑ έχουν αποδείξει ότι το διαθέτουν.

Για τους Αμερικανούς, μάλιστα, έχουν ακουστεί πολλά επί Γίργκεν Κλίνσμαν. Ο Γερμανός προπονητής έχει χρησιμοποιήσει πολλούς παίκτες με γερμανικές καταβολές στα χρόνια που βρίσκεται στο "τιμόνι" της ομάδας και υπήρξε πληθώρα δημοσιευμάτων που ήθελαν τα αποδυτήρια να έχουν διχαστεί στους... αυθεντικούς Αμερικανούς και εκείνους που γεννήθηκαν στην Ευρώπη, λόγω στρατιωτικών υποχρεώσεων των γονιών τους.

Η πίεση του Καπέλο, οι ΗΠΑ και τα γκολ

Στην πράξη, τίποτα τέτοιο δεν έχει διαφανεί στον αγωνιστικό χώρο. Ποδοσφαιριστές με τεράστια όρεξη, έτοιμοι να κοιτάξουν στα μάτια οποιονδήποτε αντίπαλο και να κυνηγήσουν όποιο αποτέλεσμα χρειαστεί. Η τεχνική κατάρτιση δεν είναι υψηλή, το φρόνημα, όμως, είναι και έχοντας την στήριξη των περισσοτέρων φιλοξενούμενων οπαδών στη Βραζιλία (αλλά και του Γουίλ Φέρελ και του Μπαράκ Ομπάμα), το μοτό τους δεν είναι άλλο από το "yes, we can". Οτιδήποτε...

Γκολ με τη σέσουλα

Το θερμό κλίμα που εξουθενώνει τους παίκτες και κάνουν λάθη, οι ιδιαιτερότητες της νέας μπάλας, το πιο γρήγορο παιχνίδι, οι αλλαγές συστημάτων, οι λιγότερες πάσες. Οι αιτίες που έχουν οδηγήσει σε αυτόν τον καταιγισμό τερμάτων στο Μουντιάλ 2014 είναι πολλοί, διαφορετικοί και αξιόλογες σχεδόν όλες τους.

Η βασική αυτών των 133 τερμάτων που επετεύχθησαν με την ολοκλήρωση της φάσης των ομίλων του Παγκοσμίου Κυπέλλου μοιάζει άλλη. Η έλλειψη στιβαρής ανασταλτικής λειτουργίας και από τις 32 ομάδες που συμμετέχουν στη διοργάνωση έχει προκαλέσει μία... μαύρη τρύπα στις εστίες των τερματοφυλάκων.

Οι ομάδες που είχαν τις πιο αξιοσημείωτες αμυντικές επιδόσεις σε έναν αγώνα, το Ιράν απέναντι στην Αργεντινή, η Ελλάδα απέναντι στην Ιαπωνία, η Χιλή απέναντι στην Ισπανία, έμειναν σε ένα παιχνίδι και δεν απέφυγαν τις αμυντικές αποτυχίες.

Όσο προχωράει η διοργάνωση, τόσο θα εντείνεται αυτό το φαινόμενο, με τις ομάδες όπως η Γερμανία, η Αργεντινή, το Βέλγιο και η Κολομβία να στηρίζονται σχεδόν αποκλειστικά στο τι θα κάνουν στην επίθεση, ώστε να καλύψουν τα κενά στα μετόπισθεν.

* Δεν περιλαμβάνει την τελευταία αγωνιστική.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ