Η συγκίνηση του Μαρινάκη και η άνεση του Κόκκαλη

Το πόσο αληθινό, πόσο γενναίο είναι για μια προσωπικότητα με τα βιώματα του Σωκράτη Κόκκαλη να μιλά για τα 20 καλύτερα χρόνια της ζωής του, φάνηκε από τον κόμπο στο λαιμό.

Το πόσο βαραίνει την ιστορία του Ολυμπιακού το τέλος αυτής της διαδρομής, φάνηκε στο χειροκρότημα. Και μολονότι, στο αντίο, το συναίσθημα που κυριαρχεί είναι η συγκίνηση, ο απερχόμενος πρόεδρος συγκρατήθηκε. Και ήταν ο επερχόμενος, ο Βαγγέλης Μαρινάκης, το πρόσωπο που σηματοδοτεί τη νέα αρχή, που βούρκωσε. Το έκανε ενθυμούμενος τον πατέρα του, τον Μιλτιάδη, τον Σταύρο Νταϊφά που είχε ακριβώς απέναντί του, το παλιό Καραϊσκάκη και γενικά τις “ερυθρόλευκες” παιδικές (του) εικόνες.

Υπάρχει μια νέα πραγματικότητα στον Ολυμπιακό. Ο Σωκράτης Κόκκαλης μίλησε ως… απερχόμενος πρόεδρος και ο Βαγγέλης Μαρινάκης ως… αφεντικό. Μαθημένος ο Κόκκαλης, ήταν πιο άνετος στο μικρόφωνο, σε αντίθεση με τον Μαρινάκη ο οποίος φαινόταν σε κάποιες στιγμές κουμπωμένος. Ο Κόκκαλης, τη στιγμή του αντίο, φρόντισε με τον πλέον έξυπνο τρόπο να υπερασπιστεί την υστεροφημία του, ενώ ο νέος ιδιοκτήτης μίλησε στην καρδιά και τη λογική του οπαδού του Ολυμπιακού. Το contra.gr επιχειρεί να αναλύσει τις ατάκες των Κόκκαλη και Μαρινάκη που προκάλεσαν ενδιαφέρον. Ταυτόχρονα, επιχειρεί να ξεκλειδώσει τις μύχιες σκέψεις τους…

1. Δεν είχε απολογιστικό χαρακτήρα η ομιλία του Κόκκαλη. Θα μπορούσε να μιλήσει έτσι ο απερχόμενος ιδιοκτήτης, αλλά δεν το έκανε. Θα μπορούσε να επικεντρωθεί στο τι πέτυχε στα 20 χρόνια της παρουσίας του. Προτίμησε να τα αφήσει όλα αυτά σε άλλους να τα σκεφτούν και να τα αποτιμήσουν. Επικοινωνιακή μαγκιά του. Σημείο αναφοράς, επίσης, ότι ανέβασε στα μάτια του κόσμου του Ολυμπιακού τον Μαρινάκη, και -ακόμα πιο σημαντικό- ότι ζήτησε συσπείρωση γύρω από τη νέα τάξη πραγμάτων.

2. Τα όσα είπε ο Κόκκαλης ήταν μελετημένα. Ακόμα και το λάθος του με τον… Παναθηναϊκό. Αξίζει πάντως να σταθεί κανείς στο παράπονο που εξέφρασε σχετικά με τη στάση του κόσμου απέναντί του σε περιόδους που η ομάδα σάρωνε τα πρωταθλήματα. Οι εις βάρος του αποδοκιμασίες σε κάποιες φιέστες τίτλων είναι το αγκάθι από το οποίο δεν πρόκειται ποτέ να απαλλαγεί ο Κόκκαλης. Υπήρξαν, πράγματι, στιγμές που ο κόσμος του Ολυμπιακού έβαλε τον Ριβάλντο και τον Λεμονή πάνω από τον πρόεδρο των τίτλων και αυτό ο Κόκκαλης ούτε θα το ξεχάσει ούτε θα το ξεπεράσει.

3. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης ήταν ρεαλιστής στις εξαγγελίες του. Σε σημείο μάλιστα που μερίδα οπαδών του Ολυμπιακού, που αρέσκεται σταμεγάλα λόγια, δενείδε με την καλύτερη διάθεση το χαμηλό ύψος στο οποίο τοποθέτησε ο νέος μεγαλομέτοχος τον πήχη των μεταγραφών. Δεν το είπε ακριβώς έτσι, το υπονόησε όμως. Στους οπαδούς του Ολυμπιακού έριξε πάντως ένα μπαλάκι για την επόμενη μέρα. Προς όσους δημιουργούν προβλήματα έστειλε μήνυμα ότι σε οποιαδήποτεπαρεκτροπή θα τον βρουν απέναντι τους. Δεν παρέλειψε φυσικά να απευθύνει κάλεσμα στους φιλάθλους να στηρίξουν την ομάδα γεμίζοντας το Καραϊσκάκη σε όλα τα παιχνίδια ή έχοντας μια φανέλα παίκτη της ομάδας στα σπίτια τους.

Υ.Γ.: Δεν έλειψαν τα “καρφιά” στην κοινή συνέντευξη Τύπου των Μαρινάκη – Κόκκαλη . Σε ποιους π.χ. απευθυνόταν ο Μαρινάκης όταν έλεγε “δεν θα ανεχτώ φαινόμενα του παρελθόντος, όταν διάφοροι εκμεταλλεύθηκαν την αγάπη του κ. Κόκκαλη για τον Ολυμπιακό”; “Ταβανόπροκα” και όχι απλά “καρφί” ήταν, εξάλλου, η έμμεση αναφορά του Κόκκαλη στον Λαυρέντη.