Η ταυτότητα των αντιπάλων της Ελλάδας

Η κληρωτίδα του Ντέρμπαν… προσέφερε στην Ελλάδα πέντε αντιπάλους κομμένους στα μέτρα της. Ισραήλ, Ελβετία, Μολδαβία, Λετονία και Λουξεμβούργο μπορούν να αντιμετωπιστούν εύκολα από μία Εθνική όπως αυτή της τελευταίας προκριματικής φάσης του Euro, αλλά που μπορούν να επιφέρουν προβλήματα σε μία Εθνική όπως αυτή των προκριματικών του Μουντιάλ. Η ταυτότητά τους, όμως, αφήνει μία πρώτη, θετική για τη χώρα μας, εντύπωση…

---

Ισραήλ

Στα προκριματικά του Euro 2008 το Ισραήλ ήταν άρχισε εξαιρετικά και διεκδικούσε μέχρι και κάποιο σημείο την πρόκριση. Ωστόσο η απουσία πολλών παικτών ποιότητας αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα για το συγκρότημα του Ντρορ Κάσταν, ο οποίος στηρίζεται κυρίως ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στη χώρα, με ορισμένες… φωτεινές εξαιρέσεις, όπως ο αρχηγός Γιόσι Μπεναγιούν της Λίβερπουλ. Ο Ντούντου Αουάτε στο τέρμα, ο Ταλ Μπεν Χάιμ της Τσέλσι στην άμυνα και ο επιθετικός Ελιανίβ Μπαρντά είναι μαζί με τον Μπεναγιούν οι πλέον αξιοπρόσεκτοι παίκτες του Ισραήλ.

Η χώρα δεν έχει πλούσια προϊστορία στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Μόλις μία φορά έχει κάνει την εμφάνισή της στην τελική φάση, το 1970, όταν και αποκλείστηκε από τον πρώτο γύρο με δύο ισοπαλίες και μια ήττα στον όμιλο. Στην ευρωπαϊκή ζώνη όπου αγωνίζεται από το 1996 δεν έχει καταφέρει να προκριθεί σε τελική φάση του Euro.

Ελβετία

Η συνδιοργανώτρια του Euro 2008 δεν αποτελεί το τεράστιο όνομα, αλλά έχει καταφέρει αθόρυβα να δηλώνει «παρών» στις τελευταίες μεγάλες διοργανώσεις. Ο Κέμπι Κουν, ο δεύτερος σε παρουσίες στον πάγκο της Ελβετίας προπονητής, πραγματοποιεί εξαιρετική δουλειά με ποδοσφαιριστές που έχουν… σκορπίσει στις τέσσερις γωνιές της Ευρώπης. Ομάδα με δύναμη αλλά και τεχνική, στηρίζεται στην καλή άμυνα και στις εμπνεύσεις παικτών όπως το «πολυβόλο» της Αλεξάντερ Φράι, οι πολύπειροι μέσοι Χακάν Γιακίν και Ρικάρντο Καμπάνας και ο Τρανκουίλο Μπαρνέτα της Ντόρτμουντ. Οσο για την άμυνα, οι Φίλιπ Σεντέρος (Αρσεναλ), Βαλόν Μπεράμι (Λάτσιο), Λουντοβίκ Μανέν (Στουτγκάρδη) και Πάτρικ Μίλερ (Λιόν), εγγυώνται ένα ανταγωνιστικό επίπεδο.

Αξιοσημείωτη η παρουσία της χώρας σε τελική φάση Μουντιάλ. Το 1934, το 1938 και το 1954 κατάφερε να φτάσει μέχρι τα προημιτελικά, το 1950, το 1962 και το 1966 δεν κατάφερε να προχωρήσει από τον πρώτο γύρο, εν αντιθέσει με το 1994 και το 2006 που έφτασε μέχρι τον δεύτερο. Στη διοργάνωση της Γερμανίας, ειδικότερα, ήρθε ισόπαλη με τη Γαλλία και νίκησε Τόγκο και Νότια Κορέα στον όμιλο, αλλά στη συνέχεια αποκλείστηκε από την Ουκρανία με 3-0 στα πέναλτι.

Μολδαβία

Για δεύτερη σερί κλήρωση προκριματικών μεγάλης διοργάνωσης η Ελλάδα βρίσκει στο δρόμο της τη Μολδαβία. Η ομάδα του Ιγκόρ Ντομπροβόλσκι τερμάτισε στην έκτη θέση του 3ου προκριματικού ομίλου του Euro 2008, επιδεικνύοντας ένα αρκετά «σκληροτράχηλο» πρόσωπο τόσο στην έδρα της, όσο και εκτός, αλλά και πολύ μεγάλη αστάθεια. Ο Βιορέλ Φρούντζα και ο Σεργκέι Ρογκατσιόφ στην επίθεση αποτελούν τις πλέον αξιόπιστες πηγές κινδύνου στο ρόστερ, ο Σεργκέιο Κόβαλτσιουκ είναι ο «εγκέφαλος» στο κέντρο και ο Αλεξάντρου Επουρεάνου ο ηγέτης της άμυνας, ωστόσο εν τω συνόλω του το συγκρότημα της πρώην Σοβιετικής Ενωσης δεν μπορεί προκαλέσει φόβο στην Εθνική Ελλάδας.

Η παρουσία της Μολδαβίας σε τελική φάση μεγάλων διοργανώσεων είναι… ανύπαρκτη. Στα Παγκόσμια Κύπελλα από το 1930 μέχρι το 1938 ήταν μέρος της Ρουμανίας, μέχρι το 1994 ήταν μέρος της ΕΣΣΔ και στις διοργανώσεις του 1998 και έπειτα δεν κατάφερε να προκριθεί, αφού ούτως ή άλλως είναι πάντα μία από τις πιο αδύναμες ομάδες κάθε ομίλου. Το αυτό ισχύει και για τα προκριματικά του Euro, όπου από το 1996 μέχρι σήμερα που αγωνίζεται ως αυτόνομο κράτος δεν έχει καταφέρει να πάρει πρόκριση στα τελικά.

Λετονία

Από τα προκριματικά του Euro 2000, όταν και η Ελλάδα αντιμετώπισε την Λετονία, μέχρι σήμερα, η χώρα της Βαλτικής έχει αλλάξει αρκετά. Τότε ήταν σε ανοδική πορεία (εξάλλου τερμάτισε κάτω από τη χώρα μας στην τέταρτη θέση), με αποκορύφωμα το 2004, όταν και βρέθηκε κι αυτή στα τελικά της Πορτογαλίας. Εκτοτε έχει πάρει την κατιούσα και στα προκριματικά του Euro 2008 φαίνεται να έφτασε στο ναδίρ, αφού γλίτωσε στις τελευταίες αγωνιστικές τη διόλου τιμητική θέση του ουραγού του 6ου προκριματικού ομίλου. Η λάμψη του επιθετικού διδύμου των Μάριαν Πάχαρς και Μάρις Βεπακόφσκις έχει ξεφτίσει, ο αρχηγός και πρώτος σε συμμετοχές Βιτάλις Αστάφιεφς έχει πατήσει τα 36 και είναι αμφίβολο εάν θα είναι «παρών» στα προκριματικά του Μουντιάλ και από μία γενικά γηρασμένη ομάδα ξεχωρίζει ο Γιούρις Λάιζανς στο χώρο του κέντρου.

Εμπειρίες από τελικές φάσεις Μουντιάλ δεν υπάρχουν για τη Λετονία, αφού για σαράντα χρόνια ανήκε στην ΕΣΣΔ και στα υπόλοιπα προκριματικά, τις περιόδους που ήταν ανεξάρτητο κράτος, είτε δεν συμμετείχε, είτε δεν κατάφερε να προκριθεί. Το ίδιο συμβαίνει και με τα προκριματικά του Euro, με μοναδική εξαίρεση την αναλαμπή του Euro 2004.

Λουξεμβούργο

Ομάδα συνηθισμένη να αγωνίζεται για να ξεφύγει από τις τελευταίες θέσεις των προκριματικών ομίλων όπου βρίσκεται, το Λουξεμβούργο δεν φαίνεται να έχει διαφορετική τύχη και στα προκριματικά του Μουντιάλ. Η ομάδα του Χάι Χέλερς βρέθηκε στην επικαιρότητα όταν κέρδισε στα προκριματικά του Euro 2008 εκτός έδρας την Λευκορωσία, μία από τις λιγοστές νίκες που έχει κάνει στα περισσότερα από 80 χρόνια ιστορίας. Ο αρχηγός Τζεφ Στράσερ αποτελεί τον ηγέτη στο χώρο του κέντρου, ο αμυντικός Τζέραρντ Γκάισμπους έχει την… τιμή να αγωνίζεται στην Ligue 1 για λογαριασμό της Μετς και από εκεί και πέρα, το Λουξεμβούργο δεν έχει να επιδείξει κάτι ιδιαίτερο, πέραν μιας συνολικής βελτιωμένης αμυντικής γραμμής σε σχέση με προηγούμενες διοργανώσεις.

Πλην του 1930, όταν και δεν συμμετείχε, το Λουξεμβούργο γνωρίζει αποκλεισμούς από τα προκριματικά Παγκοσμίων Κυπέλλων κάθε τέσσερα χρόνια. Αντιθέτως, στο Euro του 1964 κατάφερε να κάνει μία αξιοσημείωτη πορεία, να αποκλείσει την Ολλανδία στο δρόμο του και να φτάσει μέχρι τον τελικό προκριματικό γύρο, που στο συγκεκριμένο ιδιόρρυθμο σύστημα διεξαγωγής ήταν η προημιτελική φάση. Φυσικά αυτός είναι και ο μοναδικός λόγος που μπορούν να υπερηφανεύονται στο Λουξεμβούργο, την χώρα όπου τα πάντα ευημερούν, εκτός από τον αθλητισμό.