Η τελευταία αποστολή της καριέρας του Κατσουράνη…

Η καριέρα του Κατσουράνη διέπεται από επαγγελματισμό, αγωνιστική σταθερότητα και απρόσκοπτη προσπάθεια για ομαδική επιτυχία. Συμμετέχει τόσο στην ανασταλτική λειτουργία όσο και στην τροφοδότηση των επιτελικών, εκτελώντας αθόρυβα τις οδηγίες του πάγκου. Η εγκεφαλική αντιμετώπιση των δύσκολων καταστάσεων και η ικανότητα να «καλύπτει τρύπες» στο γήπεδο τον έχρισαν αναντικατάστατο στέλεχος της εθνικής, ενώ η αξία της παρουσίας του επιβεβαιωνόταν (ως συνήθως) όταν απουσίαζε.Οι συνθήκες το απαιτούν.

Μέχρι σήμερα, ο Κατσουράνης αποτελούσε ένα πολύτιμο εργαλείο στη φαρέτρα των προπονητών. Ποτέ, όμως, δεν αναγκάστηκε να πάρει την ομάδα στις πλάτες του. Ανέκαθεν, αποτελούσε ένα ρολίστα πολυτελείας που προλείαινε το έδαφος για να αναδειχτούν οι ικανότητες των συμπαικτών του. Ίσως είναι θέμα χαρακτήρα, ίσως θέμα συγκυριών, ίσως θέμα προπονητικών οδηγιών. Όπως και να ‘χει, ο διεθνής αμυντικός χαφ δε χρειάστηκε ποτέ να ηγηθεί μίας ηρωικής προσπάθειας.

Η απουσία του Καραγκούνη από τον προημιτελικό θα μεταφέρει αναγκαστικά τον Κατσουράνη σε θέση «τρίτου αμυντικού χαφ» μπροστά από τους Μανιάτη-Μάκο. Οφείλει, επομένως, να επωμισθεί τον πολυσύνθετο ρόλο του ποδοσφαιριστή που τρέχει περισσότερο από τους υπόλοιπους, εμπνέει τους συμπαίκτες του με την αγωνιστική του συμπεριφορά και αποτελεί στον συνδετικό κρίκο μεταξύ της μεσοεπιθετικής γραμμής. Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι να περιοριστεί στη συνεπή εφαρμογή ενός συγκεκριμένου ρόλου αλλά να επιδιώξει την ταυτόχρονη αποτελεσματικότητα σε όλες τις αγωνιστικές εκφάνσεις.

Οι ικανότητες το υποστηρίζουν;

Οι ηγετικές ικανότητες προκύπτουν από το χαρακτήρα και την ιδιοσυγκρασία του καθενός. Επομένως, ενδέχεται να βρίσκονται κρυμμένες στην ψυχή του Κατσουράνη και να εμφανιστούν ξαφνικά απέναντι στη Γερμανία. Αντίθετα, η εκτέλεση πολυσύνθετων ρόλων προκύπτει από τη σωματική κατάσταση του αθλητή διότι απαιτείται ταχυδύναμη, εκρηκτικότητα, αντοχή και περιορισμός των λαθών. Δηλαδή χαρακτηριστικά που είναι εξαιρετικά δύσκολο να εμφανιστούν ξαφνικά.

Αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα του Σάντος: οι ατομικές δεξιότητες του Κατσουράνη δεν του επιτρέπουν να κυνηγήσει όλες τις φάσεις στον άξονα, να «κουβαλήσει τη μπάλα» στα 10 μέτρα, να αναλάβει ρόλο οργανωτή και να μετατραπεί μέσα σε λίγες μέρες από στατικό σε box-to-box αμυντικό χαφ. Δε μπορεί, δηλαδή, να γίνει αντι-Καραγκούνης. Ακόμα κι αν να το καταφέρει σε ορισμένα χρονικά διαστήματα, είναι αδύνατο να επιδείξει διάρκεια στο παιχνίδι του. Δυστυχώς, όμως, η διάρκεια κάνει τη διαφορά σε τόσο υψηλό επίπεδο.

Συμπέρασμα

Ορισμένα πράγματα στο ποδόσφαιρο δεν επιτυγχάνονται μόνο από τη θέληση. Δυστυχώς, αν τα πόδια δεν ακολουθούν τη σκέψη το αποτέλεσμα δεν είναι το επιθυμητό. Στη χώρα των μεγάλων προσδοκιών και των άδικων αξιολογήσεων, ο Καραγκούνης υποτιμήθηκε όσο λίγοι. Έφτασε, λοιπόν, η στιγμή να αντιληφθούν οι φίλαθλοι τη χρησιμότητά του και να κατανοήσουν πως η Ελλάδα δε γέννησε ποδοσφαιριστή με αντίστοιχα ατομικά χαρακτηριστικά την τελευταία 10ετία.

Η ομορφιά του ποδοσφαίρου, όμως, ξεκινάει εκεί που τελειώνει η λογική. Γι’ αυτό η Ελλάδα είναι η πιο «όμορφη» ομάδα της Ευρώπης: διότι έχει στο DNA της το μότο «impossible is nothing». Ο Κατσουράνης οφείλει να εκπλήξει τον εαυτό του, να λειτουργήσει με αυταπάρνηση, να ξεπεράσει τις δυνατότητές του και να κάνει την καλύτερη εμφάνιση της καριέρας του. Το χρωστάει σε ένα λαό που επιζητά μετ’ επιτάσεως αυτή την πρόκριση. Σε τελική ανάλυση, είναι η τελευταία αποστολή της καριέρας του. Ακόμα κι αν δε σταματήσει το ποδόσφαιρο για την επόμενη 10ετία, είναι αδύνατο να του ζητηθεί να αναλάβει ρόλο ηγέτη με τόσο πολυσύνθετα καθήκοντα σε μία τόσο αναμέτρηση «χωρίς αύριο».