Η χημεία Μουνιόθ-παικτών

Η αλήθεια είναι ότι με έχει τόσο πολύ κουράσει ο φετινός Παναθηναϊκός, που δεν μου περισσεύει διάθεση για να παρακολουθήσω ποδόσφαιρο και δη ελληνικό. Από αυτά που έχω δει πάντως και όσα διαβάζω στις δευτεριάτικες εκδόσεις, θα πρέπει το παιχνίδι της Ξάνθης να ήταν ένα από τα καλύτερα της χρονιάς.

Για τον Παναθηναϊκό, σίγουρα ήταν το καλύτερο. Και μάλιστα έρχεται σε μία περίοδο, που υπήρχαν κάποιοι «μικροτριγμοί», σε ό,τι αφορά στην αποδοτικότητα των επιλογών και των κινήσεων του Μουνιόθ από τον πάγκο.

Το απόγευμα του Σαββάτου, όχι μόνο έδειξε με το σχήμα που παρέταξε ότι ήταν απόλυτα διαβασμένος για το παιχνίδι, αλλά κατάφερε να μην φρενάρει τον ρυθμό των «πρασίνων», παρ’ ότι ανακάτευε διαρκώς την τράπουλα, ψάχνοντας το νικητήριο γκολ.

Έστειλε ένα δυνατό μήνυμα αυτό το ενενηντάλεπτο, σχετικά με την χημεία που κερδίζει ο Ισπανός με το έμψυχο υλικό που έχει στα χέρια του. Ασχέτως εάν επιμένει στην απόκτηση ενός επιθετικού…

Υ.Γ.: Ένας ακόμη προπονητής βάζει στα στήθη του μπροστά για τον Λουκά Βύντρα. Ο Βίκτορ Μουνιόθ είναι ο τέταρτος κατά σειρά, που όχι μόνο αδιαφορεί για τις μουρμούρες της εξέδρας, αλλά μοιάζει ολοένα και περισσότερο να ψάχνει απλώς τους υπόλοιπους τρεις της άμυνας.

Έλειπαν ο Σέριτς και ο Δάρλας και στα ρεπορτάζ της εβδομάδας γινόταν λόγος για την ανακούφιση του Ισπανού τεχνικού από την επιστροφή του Νίλσον, αφού έχει καλύψει με επιτυχία στο παρελθόν το αριστερό άκρο, ακόμη και στην εθνική ομάδα της χώρας του. Αμ δε…

Στα αριστερά τοποθέτησε τον Βύντρα και του ανέθεσε το μαρκάρισμα του πιο φορμαρισμένου και επικίνδυνου παίκτη της Ξάνθης, του Κιντάνα! Το αποτέλεσμα όλοι το γνωρίζουμε. Ο Αργεντινός έγινε αλλαγή από τον Κωφίδη με την συμπλήρωση μιας ώρας αγώνα.

Κάποιοι ψάχνουν ακόμη τις ασίστ (!) που έχει μοιράσει ο Βύντρα, αλλά κατά τα άλλα όταν δοκιμάζει να… γεμίσει στην αντίπαλη περιοχή, αναρωτιούνται ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ;