Ιδιο τέλος, άλλη ΑΕΚ
Μία χρονιά τόσο ίδια και τόσο διαφορετική από τη προηγούμενη έφτασε στο τέλος της. Το “ίδια” αφορά τη θέση της ομάδας στο πρωτάθλημα. Δεύτερη, πίσω από τον Ολυμπιακό, με το εισιτήριο για τα προκριματικά του Champions Leaggue ανά χείρας. Ο τρόπος όμως που έφτασε μέχρι εκεί είναι εντελώς διαφορετικός.
Η απόσταση ανάμεσα στη προπονητική φιλοσοφία του Λορέντσο Σέρα Φερέρ με τον Φερνάντο Σάντος είναι τέτοια που φάνηκε μέσα στο γήπεδο. Το πάθος, η αμυντική φιλοσοφία και η επιλογή να στηριχθεί η ομάδα σε έναν σχετικά περιορισμένο αριθμό ποδοσφαιριστών, αντικαταστάθηκαν από την ηρεμία, την επιθετική φιλοσοφία και το περίφημο rotation. Κανείς όμως δεν πρέπει να μπει στη σύγκριση των δύο προπονητών. Ο καθένας με τον τρόπο του είναι πετυχημένος. Ποια είναι όμως τα στοιχεία που πρέπει να αλλάξει η ΑΕΚ και ποια αυτά που πρέπει να κρατήσει ούτως ώστε να κάνει ακόμα περισσότερα βήματα προόδου την επόμενη αγωνιστική περίοδο;
ΤΙ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ
* Να συνεχίσει να δίνει ευκαιρίες στους νεαρούς ποδοσφαιριστές της ομάδας. Ο κόσμος “διψάει” για νέα πρόσωπα που μπορούν να αποτελέσουν την ΑΕΚ του μέλλοντος.
* Να κρατήσει την επιθετική φιλοσοφία, που την οδήγησε σε μία πολύ παραγωγική χρονιά, σε ότι αφορά τα γκολ που πέτυχε στο πρωτάθλημα.
* Να συνεχίσει τη σκληρή δουλειά στις προπονήσεις. Η φετινή μέθοδος μπορεί να κόστισε σε τραυματισμούς, αλλά είναι βέβαιο ότι την επόμενη χρονιά οι παίκτες θα είναι πιο… εκπαιδευμένοι σ’ αυτό το είδος, που έδινε ανταγωνισμό στις προπονήσεις με συνέπεια όλοι να προσπαθούν για το καλύτερο, γνωρίζοντας ότι έτσι θα έπαιρναν εισιτήριο για την ενδεκάδα.
* Να δούμε και πάλι το rotation, που τόσο καλό έκανε στην ομάδα ειδικά στη περίοδο που ήταν συνεχείς οι αγώνες σε Ελλάδα και Ευρώπη. Από την άλλη, μ’ αυτή τη τακτική ο προπονητής κρατούσε “ζεστούς” όλους τους παίκτες.
* Τον επιθετικό οίστρο του Λυμπερόπουλου. Ο διεθνής επιθετικός ήταν η αιχμή του δόρατος(χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα στο κέντρο) και έκανε τη δουλειά του με τον καλύτερο τρόπο.
* Τον ενθουσιασμό του Καμπάνταη. Ήρθε από τον πάγκο για να γίνει βασικός και αναντικατάστατος. Παράδειγμα προς μίμηση για όλους όσοι απογοητεύονται με το παραμικρό.
* Τη ποιότητα και τη φαντασία του Γκουστάβο Μαντούκα. Έχει ανάγκη από τέτοιους παίκτες η ομάδα.
* Τις ποιοτικές εναλλακτικές λύσεις. Ακόμα κι αν δεν χωρούν στην ενδεκάδα, κανείς δεν μπορεί να με πείσει ότι παίκτες όπως ο Μόρας, ο Λάκης, ο Χιώτης, ο Ίβιτς, δεν μπορούν να βοηθήσουν σε μία ομάδα που θέλει να κάνει “τρόπο ζωής” το rotation.
ΤΙ ΝΑ ΠΕΤΑΞΕΙ
* Την ατυχία που της χτύπησε τη πόρτα ουκ ολίγες φορές, με κορυφαία παραδείγματα τους τραυματισμούς του Αλεξόπουλου, του Λαγού και του Γεωργέα.
* Τον αγωνιστικό χώρο του προπονητικού κέντρου στους Θρακομακεδόνες, στον οποίο οφείλεται ένα μεγάλο μέρος από τους περίπου 40 μυϊκούς τραυματισμούς της φετινής αγωνιστικής περιόδου.
* Το… νεκρό διάστημα από τη διακοπή των Χριστουγέννων και για περίπου δύο μήνες, που ουσιαστικά της κόστισε την ευκαιρία να διεκδικήσει τον τίτλο μέχρι τέλους.
* Τη συνεχιζόμενη κόντρα μερίδας οργανωμένων οπαδών με τη διοίκηση που μόνο καλό δεν κάνει στην ομάδα.
