Ισπανία-ΗΠΑ 0-2 (vid)

Οι Αμερικανοί δεν φοβήθηκαν το παιχνίδι και παρουσιάστηκαν εξόχως απειλητικοί στο πρώτο δεκάλεπτο. Οι ευκαιρίες που δημιούργησαν έδειξαν τις διαθέσεις τους, αλλά φυσικά ο απόλυτος έλεγχος του αγώνα ήταν εξ αρχής στο ισπανικό “στρατόπεδο”. Το πρόβλημα που γρήγορα εντοπίστηκε ήταν το διπλό μαρκάρισμα πάνω στον Τσάβι, με συνέπεια η ακρίβεια στις πάσες του μέσου της Μπαρτσελόνα να τόσο μεγάλη όσο στα προηγούμενα ματς (αν και πάλι ήταν ο πρώτος πασέρ). Ο Τσεσκ Φάμπρεγκας συνέκλινε προς το κέντρο για να βοηθήσει, αλλά η άμυνα των Αμερικανών παρέμενε αδιαπέραστη.

Στην αντεπίθεση, οι παίκτες του Μπομπ Μπράντλεϊ λειτουργούσαν συνήθως σωστά, αλλά αντιμετώπιζαν δυσκολίες στην τελική προσπάθεια, η οποία συνήθως ήταν άστοχη. Εκτός από μία φορά, στο 27ο λεπτό, όταν με εξαιρετική κίνηση ο Τζόζι Αλτιντορ ξέφυγε εκπληκτικά από τον συμπαίκτη του στη Βιγιαρεάλ, Τζουάν Καπντεβίλα, και άνοιξε το σκορ. Το τέρμα αυτό δεν άλλαξε την εικόνα του αγώνα, με τους Ισπανούς να εξακολουθούν να πασχίζουν να βρουν κενά στην άμυνα των Αμερικανών. Οταν τα έβρισκαν, τότε είτε θα ήταν οφσάιντ (οι Αμερικανοί έπαιξαν πολύ καλά το τεχνικό οφσάιντ), είτε μία προβολή της τελευταίας στιγμής θα στερούσε το γκολ.

Στο δεύτερο μέρος, το μόνο που άλλαξε ήταν οι θέσεις των Αμερικανών, οι οποίοι οπισθοχώρησαν ακόμα περισσότερο. Αυτό άφησε την μπάλα στα πόδια των Ισπανών για ακόμα μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, αλλά χωρίς κάτι το ουσιαστικό. Η παραδειγματική αλληλοκάλυψη των παικτών του Μπράντλεϊ δυσκόλευε αφάνταστα τους “φούριας ρόχας”, οι οποίοι μπορεί να σταμάτησαν να βγαίνουν συνεχώς οφσάιντ, ωστόσο υιοθέτησαν μία τακτική βιαστικών σουτ, τα οποία δεν προκάλεσαν μεγάλες ανησυχίες στους αμυνόμενους των ΗΠΑ.

Οι μπαλιές προς τον Φερνάντο Τόρες και τον Νταβίντ Βίγια δεν ήταν πάντα καλές και όταν έβρισκαν στόχο, τότε οι δύο επιθετικοί λειτουργούσαν υπό καθεστώς πίεσης. Ο Αλμπερτ Ριέρα και ο Σέρχιο Ράμος που πήραν κι αυτοί πάνω τους προσπάθειες, δεν κατάφεραν να νικήσουν τον Τιμ Χάουαρντ και για να αλλάξουν τα πράγματα ο Βιθέντε ντελ Μπόσκε έριξε στο ματς τον Σάντι Καθόρλα στο 68′. Ο μέσος της Βιγιαρεάλ δεν βελτίωσε την εικόνα των Ισπανών, που αδυνατούσαν απέναντι σε δύο κεντρικούς αμυντικούς και τέσσερις εν δυνάμει (τα δύο ακραία μπακ και οι δύο αμυντικοί μέσοι) να μεταφέρουν το παιχνίδι τους εντός της αντίπαλης περιοχής. Και κάπου εκεί, ήρθε η “τιμωρία” για την κακή αμυντική εμφάνιση που διαφαινόταν από την αρχή του αγώνα, όταν στο 74′ ο πολύ καλός στον αγώνα Κλιντ Ντέμπσεϊ δέχθηκε το απλόχερο δώρο του Ράμος και έκανε το 2-0. Ο Χουάν Μάτα πέρασε στο ματς, ο Μπράντλεϊ επέλεξε τον Μπένι Φέιλαμπερ και τον Κόνορ Κέισι για “φρέσκα” πνευμόνια στην επίθεση και πριν προλάβουν οι Ισπανοί να αντιληφθούν ότι ο χρόνος είχε περάσει, ήρθε το τελικό σφύριγμα του διαιτητή.

Κλειδί

Ο τρόπος με τον οποίο αμύνθηκαν οι Αμερικανοί ήταν υποδειγματικός. Στο πρώτο μέρος “κλείδωσαν” τον “κινητήριο μοχλό” των Ισπανών, τον Τσάβι, και στο δεύτερο, όταν πιέστηκαν περισσότερο, οι επιθετικοί ήταν αυτοί που μάρκαραν τον Ισπανό άσο και οι αμυντικοί μέσοι μαζί με τους ακραίους μπακ λειτουργούσαν ως υποβοηθητικοί κεντρικοί αμυντικοί. Με τόση πολυκοσμία στην περιοχή του Τιμ Χάουαρντ, σπανίως κάποιο σουτ των “φούριας ρόχας” έφτανε μέχρι τον Αμερικανό τερματοφύλακα με αξιώσεις.

MVP

Θα ήταν αδικία να ξεχωρίσουμε κάποιον παίκτη των Αμερικανών. Ο Τζέι Ντεμέριτ και ο Ογκούτσι Ονιέγου ήταν αδιαπέραστοι, ο Τζόναθαν Σπέκτορ βελτιώθηκε αισθητά σε σχέση με τα ματς των ομίλων και ο Κάρλος Μποκανέγκρα απέδειξε ότι η εμπειρία σε τέτοια ματς είναι πιο σημαντική από τις αντοχές του Τζόναθαν Μπόρνστεϊν. Δεν παραλείπουμε τους Μάικλ Μπράντλεϊ και Ρικάρντο Κλαρκ, που για δεύτερο σερί παιχνίδι σχημάτισαν ένα εξαιρετικό δίδυμο στα αμυντικά χαφ και άφησαν το δημιουργικό κομμάτι στον ακούραστο Κλιντ Ντέμπσεϊ.

Αδύναμος κρίκος

Το “καθαρό” μυαλό έλειπε από τους Ισπανούς, από το πρώτο λεπτό μέχρι το τελευταίο. Η χώρα που τα τελευταία χρόνια διδάσκει passing game πότε ξεχνούσε να δώσει πάσα, πότε έστελνε την μπάλα συστημένη στον αντίπαλο, ενώ, παρότι έχανε κατά κράτος όλες τις μονομαχίες στον “αέρα”, επέμενε να παίζει με την μπάλα ψηλά στο πρώτο μέρος και στα πρώτα λεπτά του δευτέρου ημιχρόνου. Με μοναδική εξαίρεση τον Τσεσκ Φάμπρεγκας, ο οποίος “θυσιάστηκε” για να ανοίξει το παιχνίδι των Ισπανών στις πτέρυγες, οι υπόλοιποι Ισπανοί υστέρησαν σε σχέση με τα όσα είχαν δείξει στα προηγούμενα ματς (και όλη τη σεζόν).

Οι συνθέσεις

Ισπανία: Κασίγιας, Ράμος,Πουγιόλ, Πικέ, Καπντεβίλα, Αλόνσο, Φάμπρεγκας (68′ Καθόρλα), Ριέρα (78′ Μάτα), Τσάβι, Βίγια, Τόρες

ΗΠΑ: Χάουαρντ, Σπέκτορ, Ονιέγου, Μποκανέγκρα, Ντεμέριτ, Κλαρκ, Μπράντλεϊ, Ντέμπσεϊ (88′ Μπόρνστεϊν), Ντόνοβαν, Ντέιβις (69′ Φέιλαμπερ), Αλτιντορ (83′ Κέισι)

Διαιτητής: Χόρχε Λαριόντα (Ουρουγουάη)