Και τώρα τι; Η επόμενη μέρα του αποκλεισμού
Παγιδεύτηκε πολύ νωρίς ο Ολυμπιακός... Και όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα, έστησε μόνος του τις παγίδες και βρήκε μπροστά του αδιέξοδα. Ο Λ. Μουρκάκος σχολιάζει την επόμενη μέρα του αποκλεισμού, στο ερυθρόλευκο στρατόπεδο. Αποδοκιμασίες κατά την άφιξη.
Το όνειρο για την δημιουργία μιας νέας ομάδας χτισμένη με την διάθεση για επιστροφή στις παλιές καλές μέρες, με τα λεφτά του Βαγγέλη Μαρινάκη που έπεσαν απλόχερα στο τραπέζι, με τις μεταγραφές Ριέρα, Ρόμενταλ, εισέβαλε πολύ απότομα. Η …υπόγεια ειρωνική ματιά ακολουθούσε τον Ολυμπιακό, αλλά η χρυσόσκονη των νέων αποκτημάτων, η πίστη για τη νέα ομάδα που ήδη έχουμε μπροστά μας, αφαιρούσε το παράλογο από τις σκέψεις …Και, όμως, υπήρχε ένα κομμάτι που δεν μπορούσε να …περπατήσει με την λογική. Φαντάζομαι πουθενά στον κόσμο δεν χτίσθηκε ομάδα σε ένα μήνα, όταν μάλιστα το …οικοδόμημα ήθελε γκρέμισμα και από την …αρχή.
Εκεί που μπερδεύεσαι και παράλληλα αναρωτιέσαι είναι αν ο Ολυμπιακός χρειάζεται να γίνει πολύ καλή ομάδα για να αποκλείσει συγκροτήματα σαν την Μακάμπι Τελ Αβίβ. Ασφαλώς και όχι, αλλά όταν δεν είσαι ομάδα κινδυνεύεις και από τους μέτριους. Ο κακός Ολυμπιακός θα μπορούσε να αποκλείσει τους Ισραηλινούς, αλλά εδώ έχουμε να κάνουμε με κάτι άλλο. Με μια …ομάδα που δεν είναι …ομάδα.
Δεν φτάνει ένα πρόσωπο για να μετατρέψει ένα δράμα σε αρχαία ελληνική τραγωδία. Το θέμα του Λίνεν έχει πολλές οπτικές γωνίες. Την προηγούμενη εβδομάδα, μετά το πρώτο ματς με την Μακάμπι, η θέση του Contra.gr σε ό,τι αφορά τον Λίνεν ξέρω ότι δυσαρέστησε πολλούς φίλους του Ολυμπιακού. Διάβασα σε πολλά e-mail που έλαβα ότι πολύ νωρίς βάλαμε στο τραπέζι ζήτημα προπονητή. Ακόμα και αν ο Ολυμπιακός ξεπερνούσε το εμπόδιο της Μακάμπι, θέμα Λίνεν θα βρίσκαμε μπροστά μας.
Αύριο, μεθαύριο, σε ένα μήνα… Ήταν ηλίου φαεινότερο από την πρώτη μέρα ότι ο Γερμανός ήταν καμένο χαρτί , ενώ στην πορεία δεν έκανε και ο ίδιος τίποτα για να αλλάξει το κλίμα,ή, για να ακριβολογούμε έκανε πολλά για να το κάνει ακόμα πιο βαρύ…
Ο Λίνεν από την πρώτη μέρα που ανέλαβε δεν λειτουργούσε ως προπονητής, αλλά ως ένας τεχνικός που θέλει από την πρώτη μέρα να αποδείξει ότι μπορεί να καθίσει στον πάγκο του Ολυμπιακού. Δέχτηκε το …άδειασμα με τον γαμπρό του που τον είχε φέρει στην Ελλάδα για βοηθό του, γιατί ήθελε να μείνει και γιατί ήξερε ότι δεν είναι επιλογή του νέου αφεντικού, αλλά του παλιού. Όλα αυτά φυσικά δεν μπορούν να λειτουργήσουν αθωωτικά για τις επιλογές του. Μας μπέρδεψε σε πολλά ο Γερμανός. Δήλωνε ότι θα παίζουν οι πιο έτοιμοι, αλλά είχαν θέση στην ενδεκάδα οι πιο ανέτοιμοι. Εκτέθηκε με την επιμονή του στο …δικό του παιδί, τον Χολέμπας, δεν μπόρεσε ούτε σε μια στιγμή να εμπνεύσει και αυτό ήταν το μεγάλο πρόβλημα.
Χωρίς ευρωπαϊκά πλάνα ο Ολυμπιακός από την Πέμπτη το βράδυ. Θα πρέπει να μάθει να ζει με αυτό, αλλά οφείλει και να διδαχτεί. Να κατανοήσει ότι άλλαξαν οι εποχές, ότι έχει βρεθεί στα …κάτω του και θέλει πολύ δουλειά για να σηκώσει κεφάλι. Δεν θα κάψουμε όλες τις νέες μεταγραφές, δεν είναι αυτό άλλωστε το πρόβλημα. Ο Ολυμπιακός θα πρέπει να κατανοήσει την θέση του. Ούτε ο Ριέρα, ούτε ο Ιμπαγάσα μπορούν να εμφανιστούν ως μάγοι στο χορτάρι. Οι ερυθρόλευκοι κουβαλούσαν του κόσμου τις αρρώστιες τα τελευταία χρόνια. Πώς πίστεψαν ότι ο οργανισμός έγινε υγιέστατος σε ένα μήνα, με κάποιες αλλαγές, με κάποιες προσθήκες;
“Ετρεξε” πολύ ο Ολυμπιακός. Παρασύρθηκε. Από τα ζήτω, από τον Tύπο, από τις προσδοκίες. Επιχείρησε να νικήσει νόμους ζωής. Πανηγύρισε την επιτυχία πριν ακόμα χτυπήσει την πόρτα του. Είναι μαχαιριά αυτό που έγινε, αλλά να είναι σίγουροι στον Ολυμπιακό ότι ομιλούμε απλά για μια ακόμα πληγή. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι δεν έκλεισαν αυτές του παρελθόντος. Ούτε ο Μαρέσκα έγινε καλύτερος, ούτε ο Ντιόγκο βρήκε τα πατήματα του και σε αυτό δεν φταίει ο Λίνεν ή, τουλάχιστον δεν φταίει μόνο αυτός…
Θέλει χρόνο για να ξεπεράσεις μια ερωτική απογοήτευση. Όποιος επιχείρησε να πνίξει τον πόνο στο ποτό, ή, στην αγκαλιά ενός άλλου ερωτικού συντρόφου την αμέσως επόμενη βραδιά του χωρισμού, δεν μπόρεσε να συνέλθει. Ο Ολυμπιακός πίστεψε ότι θα σβήσει συσσωρευμένα λάθη του παρελθόντος σε μια στιγμή. Ξεκίνησε για να γοητεύσει τα πλήθη, που έλεγε και ο μεγάλος Χορν και κάπου εκεί χάθηκε το τρένο. Για να το προλάβει στον επόμενο σταθμό θα πρέπει να αναθεωρήσει πολλά πράγματα ο Ολυμπιακός του Βαγγέλη Μαρινάκη. Πρέπει να το συνειδητοποίησε αυτό ο Πειραιώτης εφοπλιστής…
Εκεί που μπερδεύεσαι και παράλληλα αναρωτιέσαι είναι αν ο Ολυμπιακός χρειάζεται να γίνει πολύ καλή ομάδα για να αποκλείσει συγκροτήματα σαν την Μακάμπι Τελ Αβίβ. Ασφαλώς και όχι, αλλά όταν δεν είσαι ομάδα κινδυνεύεις και από τους μέτριους. Ο κακός Ολυμπιακός θα μπορούσε να αποκλείσει τους Ισραηλινούς, αλλά εδώ έχουμε να κάνουμε με κάτι άλλο. Με μια …ομάδα που δεν είναι …ομάδα.
Δεν φτάνει ένα πρόσωπο για να μετατρέψει ένα δράμα σε αρχαία ελληνική τραγωδία. Το θέμα του Λίνεν έχει πολλές οπτικές γωνίες. Την προηγούμενη εβδομάδα, μετά το πρώτο ματς με την Μακάμπι, η θέση του Contra.gr σε ό,τι αφορά τον Λίνεν ξέρω ότι δυσαρέστησε πολλούς φίλους του Ολυμπιακού. Διάβασα σε πολλά e-mail που έλαβα ότι πολύ νωρίς βάλαμε στο τραπέζι ζήτημα προπονητή. Ακόμα και αν ο Ολυμπιακός ξεπερνούσε το εμπόδιο της Μακάμπι, θέμα Λίνεν θα βρίσκαμε μπροστά μας.
Αύριο, μεθαύριο, σε ένα μήνα… Ήταν ηλίου φαεινότερο από την πρώτη μέρα ότι ο Γερμανός ήταν καμένο χαρτί , ενώ στην πορεία δεν έκανε και ο ίδιος τίποτα για να αλλάξει το κλίμα,ή, για να ακριβολογούμε έκανε πολλά για να το κάνει ακόμα πιο βαρύ…
Ο Λίνεν από την πρώτη μέρα που ανέλαβε δεν λειτουργούσε ως προπονητής, αλλά ως ένας τεχνικός που θέλει από την πρώτη μέρα να αποδείξει ότι μπορεί να καθίσει στον πάγκο του Ολυμπιακού. Δέχτηκε το …άδειασμα με τον γαμπρό του που τον είχε φέρει στην Ελλάδα για βοηθό του, γιατί ήθελε να μείνει και γιατί ήξερε ότι δεν είναι επιλογή του νέου αφεντικού, αλλά του παλιού. Όλα αυτά φυσικά δεν μπορούν να λειτουργήσουν αθωωτικά για τις επιλογές του. Μας μπέρδεψε σε πολλά ο Γερμανός. Δήλωνε ότι θα παίζουν οι πιο έτοιμοι, αλλά είχαν θέση στην ενδεκάδα οι πιο ανέτοιμοι. Εκτέθηκε με την επιμονή του στο …δικό του παιδί, τον Χολέμπας, δεν μπόρεσε ούτε σε μια στιγμή να εμπνεύσει και αυτό ήταν το μεγάλο πρόβλημα.
Χωρίς ευρωπαϊκά πλάνα ο Ολυμπιακός από την Πέμπτη το βράδυ. Θα πρέπει να μάθει να ζει με αυτό, αλλά οφείλει και να διδαχτεί. Να κατανοήσει ότι άλλαξαν οι εποχές, ότι έχει βρεθεί στα …κάτω του και θέλει πολύ δουλειά για να σηκώσει κεφάλι. Δεν θα κάψουμε όλες τις νέες μεταγραφές, δεν είναι αυτό άλλωστε το πρόβλημα. Ο Ολυμπιακός θα πρέπει να κατανοήσει την θέση του. Ούτε ο Ριέρα, ούτε ο Ιμπαγάσα μπορούν να εμφανιστούν ως μάγοι στο χορτάρι. Οι ερυθρόλευκοι κουβαλούσαν του κόσμου τις αρρώστιες τα τελευταία χρόνια. Πώς πίστεψαν ότι ο οργανισμός έγινε υγιέστατος σε ένα μήνα, με κάποιες αλλαγές, με κάποιες προσθήκες;
“Ετρεξε” πολύ ο Ολυμπιακός. Παρασύρθηκε. Από τα ζήτω, από τον Tύπο, από τις προσδοκίες. Επιχείρησε να νικήσει νόμους ζωής. Πανηγύρισε την επιτυχία πριν ακόμα χτυπήσει την πόρτα του. Είναι μαχαιριά αυτό που έγινε, αλλά να είναι σίγουροι στον Ολυμπιακό ότι ομιλούμε απλά για μια ακόμα πληγή. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι δεν έκλεισαν αυτές του παρελθόντος. Ούτε ο Μαρέσκα έγινε καλύτερος, ούτε ο Ντιόγκο βρήκε τα πατήματα του και σε αυτό δεν φταίει ο Λίνεν ή, τουλάχιστον δεν φταίει μόνο αυτός…
Θέλει χρόνο για να ξεπεράσεις μια ερωτική απογοήτευση. Όποιος επιχείρησε να πνίξει τον πόνο στο ποτό, ή, στην αγκαλιά ενός άλλου ερωτικού συντρόφου την αμέσως επόμενη βραδιά του χωρισμού, δεν μπόρεσε να συνέλθει. Ο Ολυμπιακός πίστεψε ότι θα σβήσει συσσωρευμένα λάθη του παρελθόντος σε μια στιγμή. Ξεκίνησε για να γοητεύσει τα πλήθη, που έλεγε και ο μεγάλος Χορν και κάπου εκεί χάθηκε το τρένο. Για να το προλάβει στον επόμενο σταθμό θα πρέπει να αναθεωρήσει πολλά πράγματα ο Ολυμπιακός του Βαγγέλη Μαρινάκη. Πρέπει να το συνειδητοποίησε αυτό ο Πειραιώτης εφοπλιστής…
