Κατόρθωμα που προκαλεί… ανατριχίλα

Σε ανατριχιάζει και μόνο να το σκέφτεσαι. Στα τελευταία 13 χρόνια ο Ολυμπιακός κατέκτησε 12 πρωταθλήματα. Είναι ένα κατόρθωμα, ποιος μπορεί να το αμφισβητήσει; Η υπογραφή στο φετινό μπήκε στη Νέα Σμύρνη με το 3-2 επί του Πανιωνίου σε ένα… τρελό ματς όπου υπήρχαν ανατροπές στο σκορ και οι δυο ομάδες μπήκαν στο γήπεδο για να παίξουν ποδόσφαιρο χωρίς όμως διάθεση να… μαρκάρουν.

Το σημαντικό για τον Ολυμπιακό, όπως αποδεικνύεται, είναι ότι ξέρει να ορίζει την τύχη του και συνειδητοποιημένος στο ότι η απόλυτη ευτυχία είναι μια ψευδαίσθηση, γνωρίζει να δημιουργεί την κατάλληλη ατμόσφαιρα για να ζει ευτυχισμένες στιγμές. Ακόμα και όσοι παραδοσιακά είναι απέναντι του, ομολογούν ότι ο φετινός τίτλος ήρθε στον Πειραιά γιατί το άξιζε. Τώρα αν αυτό έχει να κάνει περισσότερο με το ότι Παναθηναϊκός και ΑΕΚ δεν κάνουν βήματα μπροστά, ούτε καν σημειωτόν, είναι άλλο θέμα και θα απασχολήσει τους «ερυθρόλευκους» μόνο όταν νιώσουν ότι απειλούνται. Επί του παρόντος η απόσταση εξακολουθεί να είναι μεγάλη.

Εχουμε την εντύπωση ότι το «έργο» που ανέβηκε φέτος στο ελληνικό πρωτάθλημα μας έκανε συνειδητοποιημένους για το τι θα ακολουθήσει, από την πρώτη σκηνή. Ο Ολυμπιακός πάτησε σανίδι για τον πρωταγωνιστικό ρόλο, δεν έχασε ούτε μια στιγμή τα… λόγια του. Από μια άποψη, σε αυτά τα έργα η ποίηση χάνεται, ο θεατής δεν νιώθει τα δυνατά συναισθήματα, αλλά να επαναλάβουμε ότι αυτό δεν είναι πρόβλημα του Ολυμπιακού, αλλά των άλλων που δεν μπορούν να τον… τσαλακώσουν.

Η νίκη του Ολυμπιακού επί του Πανιωνίου έδωσε στους φίλους της ομάδας την ίδια γεύση που αφήνει στον ουρανίσκο μας η σαντιγί και τα κερασάκια της τούρτας. Το πάρτι τίτλου που στήθηκε στη Νέα Σμύρνη ήρθε με μια νίκη, που γοήτευσε όπως ήρθε, όχι τόσο λόγω εμφάνισης όσο λόγω ανατροπών. Και δεν αναφερόμαστε μόνο στο 2-1 που το έκανε ο Ολυμπιακός 2-3, αλλά και στο 0-1 που μετέτρεψε ο Πανιώνιος σε 2-1. Ο Βαλβέρδε είπε στο τέλος του αγώνα ότι ήταν ένα «περίεργο» παιχνίδι, αλλά έχουμε την εντύπωση ότι ήθελε να δώσει την εικόνα της αναρχίας που υπήρχε στο μυαλό όλων των παικτών και αυτό βγήκε στον αγωνιστικό χώρο, καθώς για το ανασταλτικό κομμάτι του ματς ουδόλως ενδιαφέρθηκε κανείς. Δεν είναι τυχαίο ότι ο κορυφαίος παίκτης του Ολυμπιακού ήταν ο Ντουντού, όχι για αυτά που έκανε στο ματς στον αμυντικό τομέα, αλλά στον δημιουργικό.

Στα υπόλοιπα ματς του πρωταθλήματος, ο Ολυμπιακός έχει την δυνατότητα και ο Βαλβέρδε την ευχέρεια να δώσει ευκαιρίες σε παίκτες που μέχρι τώρα δεν είχαν συχνή παρουσία στην ενδεκάδα αλλά και να ξεκουράσει, όπως και να προφυλάξει, εν όψει του δεύτερου ημιτελικού του κυπέλλου με τον Αστέρα, όπως και του τελικού, αν φυσικά ξεπεράσει το εμπόδιο της ομάδας της Τρίπολης. Δεν είναι μόνο αυτό που δίνει το δικαίωμα στους «ερυθρόλευκους» να πανηγυρίζουν για ένα τίτλο που ήρθε πολύ πιο νωρίς, αλλά και για την γαλήνια σκέψη που αποκτούν, προκειμένου να αρχίσει ο σχεδιασμός της ομάδας για τη νέα σεζόν.

Το ματς με τον Πανιώνιο δεν μπορείς να το κριτικάρεις σαν ποδοσφαιρικό ματς από την άποψη ότι οι «ερυθρόλευκοι» το έβλεπαν σαν γιορτή, σαν ευκαιρία για να… τελειώνουμε μια ώρα νωρίτερα. Ηρθε και η ισοπαλία του Παναθηναϊκού για να… δέσει το γλυκό ενώ και από την πλευρά τους, οι παίκτες του Πανιωνίου, δίχως βαθμολογικό κίνητρο έπαιξαν για τους εαυτούς τους, για να ικανοποιήσουν την εξέδρα και να αποδείξουν ότι άξιζαν κάτι περισσότερο. Με αυτήν την ψυχολογία βγήκαν στο γήπεδο και οι δυο ομάδες και αυτό φάνηκε από τον τρόπο που αμύνονταν ή για να ακριβολογούμε από τον τρόπο που δεν αμύνονταν.

Θα σταθώ στην παρουσία του Ντάρμπισαϊρ. Πέτυχε ένα γκολ από αντικανονική θέση αλλά απέδειξε σε ένα ακόμα ματς, αυτήν την φορά σε ενενηντάλεπτη παρουσία, ότι είναι κίνδυνος-«θάνατος» στην αντίπαλη εστία. Θα ήταν ό,τι καλύτερο για τον Ολυμπιακό να πετύχει τον δανεισμό του για μια ακόμα σεζόν, γιατί για την απόκτηση του με μεταγραφή από την Μπλάκμπερν, το βρίσκω κομματάκι δύσκολο.