ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Κοιτάμε μπροστά

Η περιπέτεια της Εθνικής στο Euro ολοκληρώθηκε με οδυνηρό τρόπο. Τρίτη ήττα σε τρίτο παιχνίδι, μηδέν βαθμοί και μόνο ένα γκολ. Η πρωταθλήτρια Ευρώπης είχε τις δυνατότητες να συνεχίσει, αλλά έστω και έτσιελπίζουμε το πάθημα να έδωσε πολύτιμα διδάγματα τα οποία θα εκτιμηθούν σωστά τόσο από τον Ότο Ρεχάγκελ όσο και από τους διεθνείς.

Κοιτάμε μπροστά
Ασφαλώς και ανήκω σε εκείνους που πίστευαν και περίμεναν περισσότερα από την εθνική μας ομάδα σε αυτό το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Μετά την κλήρωση που μας ήθελε να παίζουμε τελευταία αγωνιστική με την Ισπανία, κάπου μέσα μου θεωρούσα ότι ίσως υπάρχει κι ένα ανοικτό παράθυρο για πρόκριση στην προημιτελική φάση, αφού ήμουν βέβαιος ότι παρ’ όλη τη φόρμα των Ρώσων, οι “φούριας ρόχας” θα ήταν αδιαφιλονίκητα πρώτοι και αδιάφοροι στο φινάλε της φάσης των ομίλων.



Δεν θα κρυφτώ πίσω από το δάκτυλό μου, ούτε θα το παίξω μ.Χ προφήτης που προέβλεψε το Βατερλό και δικαιώθηκε. Και γιατί να το κάνω άλλωστε, αφού ακόμη και απόψε πιστεύω ότι η εθνική μας μπορούσε να δώσει πολλά περισσότερα και ίσως να διεκδικήσει την παραμονή της για λίγες ακόμη ημέρες στην διοργάνωση.

Φυσικά και δεν ήμασταν καλύτερη ομάδα από τη Ρωσία, αλλά η βαριά της ήττα από την Ισπανία, ίσως μας επέτρεπε να περάσουμε εις βάρος της. Δεν θα με πείσει όμως κανείς ότι ήμασταν χειρότερη ομάδα από τη Σουηδία, όπως επίσης δεν μπορώ (και δεν θέλω) να πιστέψω ότι αν θέλαμε πάση θυσία το παιχνίδι της τελευταίας ημέρας δεν ήμασταν σε θέση να το πάρουμε. Ξέρω ότι σχεδόν το σύνολο των παικτών που παρέταξε ως «δεύτερα» η Ισπανία στο μεταξύ μας παιχνίδι, έπαιζαν άνετα βασικοί στο δικό μας αντιπροσωπευτικό συγκρότημα, αλλά το ίδιο και σε μεγαλύτερο βαθμό ίσχυε και το καλοκαίρι του 2004.

Απλά τότε το θέλαμε περισσότερο και το φοβόμασταν λιγότερο. Τότε ήμασταν απελευθερωμένοι από οποιοδήποτε άγχος, ενώ τώρα φέραμε βαρέως τον τίτλο μας, αν και αρνούμαστε να δεχθούμε κριτική βάσει αυτού. Και εν πάση περιπτώσει, αν οι διεθνείς δεν αισθάνονται την παραμικρή ανάγκη να υπερασπιστούν όσα κατάφεραν πριν από τέσσερα χρόνια, ας μας επιτρέψουν να το κάνουμε εμείς, που πιστεύαμε όχι ότι θα το επαναλάβουν, αλλά ότι θα το προστατεύσουν.

Μία πολύ μεγάλη ομάδα, όπως η Ιταλία, μπορεί να συνέλθει από ένα αγωνιστικό σοκ στην πρεμιέρα ενός τέτοιου πρωταθλήματος και να αναπληρώσει στον υπόλοιπο σύντομο χρόνο το χαμένο έδαφος. Για μία εθνική που παλεύει για την καθιέρωσή της στην ελίτ του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, δεν είναι το ίδιο εύκολο και γι’ αυτό δεν θα κουραστώ να επαναλαμβάνω ότι όλα χάθηκαν στην πρώτη αγωνιστική, στο θεωρητικά ευκολότερο παιχνίδι του ομίλου.

Μπροστά μας υπάρχει η προκριματική φάση του παγκοσμίου κυπέλλου του 2010 και δυστυχώς για κάποιους, όσοι κατηγορούμαστε για προσπάθεια αποκαθήλωσης των πρωταθλητών Ευρώπης, πιστεύουμε ότι θα τα καταφέρουν και θα δώσουμε το παρών στην ακόμη μεγαλύτερη (ως παγκόσμια) ποδοσφαιρική γιορτή.

Γιατί πολύ απλά υπάρχουν οι δυνατότητες, γιατί πολύ απλά είναι τεράστιο κίνητρο για όλους η παρουσία για πρώτη φορά σ’ ένα Μουντιάλ και γιατί θέλουμε να πιστεύουμε ότι αυτό το Euro έδωσε πολύτιμα διδάγματα τα οποία θα εκτιμηθούν σωστά και θα αποδειχθούν ωφέλιμα για το μέλλον. Μπορεί να μην διαχειριστήκαμε σωστά την μέγιστη επιτυχία (όπως άλλωστε συμβαίνει σχεδόν σε όλους τους τομείς στην Ελλάδα), αλλά συνήθως βγαίνουμε πιο δυνατοί μέσα από τις αποτυχίες.

Αυτό θα συμβεί και τώρα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

24MEDIA NETWORK