Κόκκαλης και Ολυμπιακός σε κρίσιμο σταυροδρόμι
Ακριβώς 17 έτηστην προεδρία του Ολυμπιακού ο Σωκράτης Κόκκαλης είναι εδώ... κουρασμένος, δυνατός. Ο Λ. Μουρκάκος αναλύει τις παραμέτρους των τελευταίων προεδρικών επιλογών σε σχέση με την επόμενη μέρα του συλλόγου.
Σα να ήταν χθες, λέμε πολλές φορές – τις πιο πολλές για να διασκεδάσουμε και να φιλοσοφήσουμε το πόσο εύκολα περνά ο χρόνος. Πολλά, πάρα πολλά, συνέβησανεπί Κόκκαλη όλα αυτά τα (17) χρόνια. Οι φίλοι της πειραϊκής ομάδας πανηγύρισαν 12 πρωταθλήματα, εκ των οποίων τα πέντε συνδυάστηκαν και με νταμπλ, ο σύλλογος εξυγιάνθηκε οικονομικά, το -σύγχρονο πλέον- Καραϊσκάκη έγινε και πάλι το σπίτι του Ολυμπιακού, ενώ τον Νοέμβριο του 2003 έγιναν τα εγκαίνια του αθλητικού κέντρου του Ρέντη.
Πέρασε και δύσκολες στιγμές ο Κόκκαλης, όχι μόνο τις πρώτες χρονιές αλλά και στην περίοδο της παντοκρατορίας του. Ποιος δεν θυμάται την φιέστα για την κατάκτηση του τίτλουμε τονκόσμο της ομάδαςνα βρίσκεταιαπέναντι στονπρόεδρομε αφορμήτην απόφαση του τελευταίουνα μην ανανεώσει το συμβόλαιο του Ριβάλντο. Αυτή και άλλες τέτοιες στιγμές ήταν,βέβαια, σταγόνες στον ωκεανό των συναισθημάτων που ένιωσε ο οπαδός του Ολυμπιακού επί Κόκκαλη.
Η φετινή σεζόν δεν είναι απλά μια άσχημη χρονιά. Aν ήταν μόνο αυτό δεν θα έβλεπες παντού ανήσυχα πρόσωπα. Για να ακριβολογούμε, ήταν μια περίεργη χρονιά από τη στιγμή που έβγαλε και βγάζει ανασφάλεια. Δεν είναι φυσικά η απώλεια του πρωταθλήματος αυτό που υποχρεώνει τον φίλο της ομάδας να κάθεται σε αναμμένα κάρβουνα, αλλά το αβέβαιο της επόμενης μέρας. Να το πούμε πιο απλά: οοπαδός του Ολυμπιακού με τον Κόκκαλη ένιωθε ήσυχος ακόμα και στις δύσκολες στιγμές. Δεν χάθηκε η εμπιστοσύνη, έχει όμως κλονιστεί.
Απόκαιρόείχαμε προβλέψει ότι ο Κόκκαλης, μετά το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων με τον Λαυρεντιάδη για αγορά 10% του μετοχικού κεφαλαίου (με αυτό που ήδη κατέχει θα έφτανε το 20%), θα τραβήξει μόνος του το κουπί. Περιμέναμε, λοιπόν, να βάλει ο ίδιος ο Κόκκαλης τα δέκα εκ. ευρώ για να ολοκληρωθεί η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου που τελικά ήταν έντεκα εκ., όπως φαίνεται και στην ανακοίνωση που εξέδωσε ο σύλλογος, Παρά το γεγονόςότι ο Κόκκαλης με τις κινήσεις του -με το να βάλει δηλαδή 15 εκ. ευρώ- στέλνει το μήνυμα πως είναι εδώ, το αίσθημα της σιγουριάς δεν επανήλθε.
Ο Ολυμπιακός βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι για πρώτη φορά επί προεδρίας Κόκκαλη. Αν και γιακάποια πράγματα θα πρέπει προηγουμένως να δούμε τον πρόεδρο του Ολυμπιακού να ανοίγει τα χαρτιά του, ας επισημάνουμε μερικά.
Ο Κόκκαλης έχει να λέει -όπως και πολλοί στον Ολυμπιακό- ότι στη δημόσια πρόσκληση που έκανε για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου ανταποκρίθηκε μόνο ο Λαυρεντιάδης. Δεν τα βρήκαν για το 20%, αλλά για το 10% ο νέος “παίκτης” έδωσε δέκα εκ. ευρώ. Και ο (παλιός) Σαλονίκης ένα εκ. ευρώ. Ακόμα κι αν έρθουν λοιπόν δύσκολες στιγμές, ποιος θα μπορεί να κάνει κριτική στον Κόκκαλη;
Αυτή είναι η μια πλευρά του νομίσματος. Η άλλη έχει να κάνει με τις ουσιαστικές αδυναμίες που υπάρχουν. Ο Σωκράτης Κόκκαλης δεν έγινε φανατικός Ολυμπιακός όταν κάθισε στην προεδρική καρέκλα του συλλόγου, όπως προφανώς θασυμβεί αν αναλάβει κάποτε ο Λαυρεντιάδης. Δεν είναι κακό για ένα επιχειρηματία να μην έχειισχυρούς συναισθηματικούς δεσμούς με την ομάδα που αναλαμβάνει, αλλά ο Κόκκαλης είναι “άρρωστος γάβρος” και αυτό πολλές φορές τονοδήγησε σε επιλογές που έκαναν θόρυβο καιατάκεςπου έγραψαν ιστορία.
Επειτα, όμως, από 17 χρόνια είναι φυσιολογικό να υπάρχει και φθορά και κόπωση. Μπορεί ο Κόκκαλης να μην θέλει να επενδύσει ακόμα περισσότερο, μολονότιη κίνησή του σχετικά με την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου δείχνειπως θα κάνει ό,τι περνά από το χέρι του και από την τσέπη τουπροκειμένουναεξομαλυνθεί η κατάσταση (μην ακούω ανοησίες για δάνεια, διότιακόμα και σε αυτή την περίπτωση ο Κόκκαλης θα τα πληρώσει) .
Οπως και να ‘χει, μαζεύτηκαν πολλές αδυναμίες και κενά τα τελευταία χρόνια. Ταχρήματα από την πώληση του Καστίγιο και τα έσοδα από το Τσάμπιονς Λιγκ δεν έπιασαν τόπο. Όχι μόνο εφέτος, αλλά τα τελευταία τρία χρόνια, η έννοια της λέξης προγραμματισμός στον Ολυμπιακό είναι άγνωστη. Αποκτήθηκαν πολλοί παίκτες που δεν… ακούμπησαν, δεν υπήρξε ορθολογική σκέψη, με συνέπεια να εμφανίζεται σήμερα ο Ολυμπιακόςέχων την ανάγκη τουλάχιστον έξι πρωτοκλασάτων στελεχών. Όλα αυτά σε περίοδο οικονομικής κρίσης και μεεπιπλέον πρόβλημα τονέο τρόπο φορολόγησης στα συμβόλαιατων παικτών.
Σε εποχή όπου η αβεβαιότητα συνοδεύει κάθε βήμα,ακόμα και η πιογκρίζασκέψη είναι λογικό να υφίσταται. Το αυτό ισχύεικαι για τον Ολυμπιακό. Δεν μιλούμε, όμως, για τηνεπισφάλεια των καιρών, αλλά για το προστατευτικό δίχτυ που δεν προνόησαν οι “ερυθρόλευκοι” να απλώσουν τα τελευταία χρόνια για τα δύσκολα.
Και φυσικά δεν αναφερόμαστε στο αγωνιστικό κομμάτι, αλλά στα πολύ δύσκολα. Είναι ένα ερώτημα αν ο Κόκκαλης καταφέρει ξανά να φτιάξει πολλά πράγματα, όπως έκανε κατά τη διάρκεια των 17 χρόνων της προεδρίας του. Το βέβαιο είναιότι ο Ολυμπιακόςχρειάζεται έναν “Κόκκαλη”, όπως κι αν αυτός λέγεται…
