Κρατώντας μικρό καλάθι όταν φυσάει Νοτιάς…
Το μόνο που μπορούν οι φίλοι της ΑΕΚ να κάνουν μετά την δέσμευση Νοτιά περί "οικονομικής στήριξης" είναι υπομονή.
Λίγη υπομονή, λοιπόν, χρειάζεται να κάνουν οι φίλοι της ΑΕΚ για να δουν αν το δίδυμο Νοτιά-Θανόπουλου (δεν εννοώ τον πρόεδρο, αλλά τον αδερφό του τον Νάσο, τον άνθρωπο που κινεί πλέον τα νήματα στην ΑΕΚ) θα μπορέσουν μέχρι το καλοκαίρι να ξανακάνουν ελκυστική την ΑΕΚ. Μαγαζί- γωνία. Ειλικρινά δεν ξέρω πως θα το καταφέρουν αυτό, όπως δεν γνωρίζω και το σχέδιο τους. Αν υπάρχει τέτοιο, διότι εσχάτως στην ΑΕΚ δίνουν την εντύπωση πως πορεύονται στα τυφλά. Δίχως συγκεκριμένο πλάνο, δίχως ενιαία γραμμή πλεύσης.
Δεν είμαι από εκείνους που πετούν στα σύννεφα και συμμερίζονται την αισιοδοξία όλων εκείνων που ποντάρουν χωρίς δεύτερη σκέψη στο “χαρτί Νοτιά”. Κρατώ μικρό καλάθι, διότι δεν ξέρω ποιον να πιστέψω και πότε να πιστέψω. Να πιστέψω τον Γιώργο Κιντή και τον Νίκο Κούλη που στις 13 Ιανουαρίου 2009 περιέγραψαν μια κατάσταση απελπιστική, ένα αδιέξοδο, ένα τέλμα; Ή να πιστέψω τρεις εβδομάδες μόνο αργότερα (4 Φεβρουαρίου) τον Νίκο Νοτιά που βγήκε και υποσχέθηκε “οικονομική στήριξη χωρίς ημερομηνία λήξης”; Έτσι γενικώς και αορίστως, χωρίς πολλές πολλές λεπτομέρειες κι ας έλεγε άλλα στις 31 Ιανουαρίου στην εκδήλωση των defenders, ο Νίκος Κούλης: “Θα γίνουν ανακοινώσεις για τα πάντα. Θα συζητηθεί και το θέμα του δανεισμού. Όλα θα γίνουν γνωστά και προς εσάς. Δεν πρόκειται να κρύψουμε τίποτα”.
Ανακοινώσεις για τα “πάντα όλα” δεν έγιναν και τα ερωτηματικά εξακολουθούν να υπάρχουν. Συγγνώμη, δεν πέρασαν χρόνια, δεν πέρασαν μήνες ή εβδομάδες. Είκοσι μέρες από την συνέντευξη Τύπου Κούλη- Κιντή: “Οι μέτοχοι πλέον αισθάνονται πως δεν θέλουν, δεν μπορούν να βάλουν παραπάνω χρήματα. Θα πείτε γιατί; Το ένα είναι γιατί έχουν ήδη βάλει ένα μεγάλο ποσό, το δεύτερο είναι γιατί κάποια στιγμή κουράζεσαι όταν κάθε χρόνο βάζεις απλά για να κλείνεις τρύπες και το τρίτο είναι γιατί, όπως όλοι ξέρουμε και δυστυχώς θα ζήσουμε, η οικονομική κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική από αυτή που ήταν πριν από λίγους μήνες”
Άλλο απόσπασμα των δηλώσεων που έγιναν τότε: “Αυτό που άλλαξε είναι αν δείτε τους δείκτες τις οικονομίας θα δείτε ότι έχουν μια τεράστια κατάρρευση, οι περισσότεροι μέτοχοι είναι εφοπλιστές. Αυτοί οι άνθρωποι είχαν τεράστια κέρδη μέχρι τον Ιούνιο…”
Και ρωτάω τώρα εγώ. Άλλαξε κάτι αυτές τις 20 μέρες και οι μέτοχοι δεν αισθάνονται πλέον κουρασμένοι αλλά θα συνεχίσουν να επενδύουν; Μήπως ανέβηκαν οι δείκτες της οικονομίας και δεν το πήραμε χαμπάρι; Πώς είναι δυνατόν στις 13 Ιανουαρίου να λες ότι κλείνεις την κάνουλα και στις 4 Φεβρουαρίου να υπόσχεσαι (γενικώς και αορίστως) πως θα την ανοίξεις ξανά;
Δεν θέλω να πιστέψω ότι οι μέτοχοι προσπαθούν να κερδίσουν χρόνο και να χαϊδέψουν τα αυτιά των οπαδών της ΑΕΚ. Έχει περάσει τόσα και τόσα ο οπαδός της ΑΕΚ, με καταστάσεις διοικητικής τρέλας, που δεν τρώει κουτόχορτο. Είναι σε θέση να καταλάβει ο οπαδός της ΑΕΚ, πολύ σύντομα, αν όλα αυτά που είπε ο κ.Νοτιάς θα υλοποιηθούν ή αν (ξανα) σηκώσουν τα χέρια ψηλά και θα ψάχνουν για άλλες λύσεις.
Αν ο Νίκος Νοτιάς δίνει υπόσχεση για την “οικονομική συνέχεια” της ΑΕΚ, τότε ΧΤΕΣ κιόλας έπρεπε να είχαν ανακοινώσει ότι καλύπτουν την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου που εξήγγειλαν στις 13 Ιανουαρίου. Την πρόσκληση ενδιαφέροντος στην οποία ουδείς ανταποκρίθηκε. Μέχρι τις 23 Ιανουαρίου που εξέπνεε η προθεσμία δεν είχαν το δικαίωμα να πάρουν οι ίδιοι μετοχές 15 εκατομμυρίων. Τώρα, ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. Εφόσον μιλάνε για “οικονομική στήριξη χωρίς ημερομηνία λήξης”, ας καλύψουν με την καταβολή μετρητών την αύξηση του μ.κ. Όχι σαν εκείνη που είχαν εξαγγείλει πριν από δυο χρόνια, και δεν κάλυψαν ποτέ.
Μακάρι όλα όσα είπε ο κ.Νοτιάς να γίνουν. Να μπουν στην ομάδα τα χρήματα που απαιτούνται. Βασικά να καλυφθεί ο προϋπολογισμός που έφτιαξε πέρσι ο Νικολαίδης και οι ίδιοι ενέκριναν. Μακάρι να πληρωθούν οι παίκτες, έτσι ώστε να μην συντρέχει κίνδυνος προσφυγής ειδικά από παίκτες που έχουν μεταπωλητική αξία και είναι περιουσιακά στοιχεία της ομάδας.
Κρατώ όμως μικρό καλάθι διότι κάπου αισθάνομαι ότι υποτιμούν την νοημοσύνη μου. Την νοημοσύνη όλων. Δεν είναι δυνατόν στις 4 Φεβρουαρίου ο κ.Νοτιάς να εγγυάται για το οικονομικό σκέλος που τόσο πολύ καίει την ΑΕΚ και στις 31 Ιανουαρίου να έχει λήξει μια μετεγγραφική περίοδος στην οποία ο κ.Νοτιάς και οι υπόλοιποι μέτοχοι ήταν αμέτοχοι. Απόντες.
Δεν είναι δυνατόν στις 13 Ιανουαρίου ο κ.Κούλης να λέει ότι: “Το τρίτο ποσό είναι το μετεγγραφικό. Είναι Ιανουάριος, η ομάδα χρειάζεται να κάνει ορισμένες μετεγγραφές και κάνουμε ένα μπάτζετ εύλογο, όχι 200 εκ. ευρώ, ούτε 10.000 ευρώ για να μπορέσουμε να γίνουν κάποιες μετεγγραφές. Η δική μου γνώμη και όλου του Δ. Σ είναι ότι είμαστε πάρα πολύ ευχαριστημένοι με την πρόοδο της ομάδας αλλά καταλαβαίνουμε ότι χρειάζονται και κάποιες ενισχύσεις και αυτό θα πρέπει να γίνει…”
Και στις 31 Ιανουαρίου να λήγουν οι μετεγγραφές, η ΑΕΚ να έχει εξασφαλίσει περίπου 350.000 ευρώ από την πώληση Ράμος, να γλιτώνει 500 χιλιάρικα από το (εφετινό) συμβόλαιο του Μπασινά και οι αμέτοχοι – μέτοχοι να αφήνουν την ομάδα χωρίς μπακ. Καμία ενίσχυση, λες και θα ξόδευαν περιουσίες. Δεν μπορώ να δεχτώ ότι στις πέντε γωνιές της ηπείρου δεν υπάρχει ένα μπακ των πεντακοσίων χιλιάδων που να μην κάνει για την ΑΕΚ. Δεν μπορώ να δεχτώ ότι πας την τελευταία στιγμή στον Κομπότη για τον Λεονάρντο, χωρίς να είσαι έτοιμος να δώσεις (με κάποια παζάρια) τα λεφτά που απαιτούνται. Δεν μπορώ να δεχτώ ότι στηρίζεις την δουλειά που κάνει ο προπονητής, όταν δεν του δημιουργείς τις προϋποθέσεις να διεκδικήσει το κάτι παραπάνω, το καλύτερο.
Λες και ξέγραψαν την σεζόν οι μέτοχοι, που κουμαντάρουν μια ΑΕΚ με την υποχρέωση να διεκδικήσει και να πάρει το Κύπελλο. Με την υποχρέωση να διεκδικήσει (στα πλέι οφ) και να πάρει την δεύτερη θέση. Αλήθεια, τους ενδιαφέρει η δεύτερη θέση ή μήπως θα τους βάλει πρόσθετους μπελάδες το καλοκαίρι;
Στο δια ταύτα: Το «στηρίζω οικονομικά» την ομάδα, όταν το λένε στις 4 Φεβρουαρίου, μου ακούγεται κάπως υποκριτικό. Ο κ.Νοτιάς όφειλε να το πει στις 4 Ιανουαρίου. Αμέσως μετά να ανταμώσει με τον Μπάγεβιτς, να πάρει στα χέρια του την λίστα και να πράξει τα δέοντα. Αντ’ αυτού βγήκαν στην γύρα και έψαχναν για αγοραστή με ένα ευρώ. Αντιφατικά πράγματα σε μια ΑΕΚ που πρέπει επιτέλους να της ξημερώσει κάτι καλό, κάτι πολύ δυνατό. Υπομονή μέχρι τον Μάιο…
