'La 12': Οι οργανωμένοι της Μπόκα έχουν δύο αρχηγούς και εμφύλιο

Η Μπόκα Τζούνιορς γιορτάζει τα 114 χρόνια από την ίδρυσή της με τους barra bravas της να υπακούν σε δύο αρχηγούς που βρίσκονται σε εμφύλιο πόλεμο. Μία ιστορία με πυροβολισμούς, συμπλοκές και φυλακίσεις για φόνο.

Boca Juniors' soccer fans celebrate winning Argentina's soccer league championship title after defeating Banfield 3-0 in Buenos Aires, Argentina, Sunday Dec. 4, 2011. (AP Photo/Natacha Pisarenko)
Boca Juniors' soccer fans celebrate winning Argentina's soccer league championship title after defeating Banfield 3-0 in Buenos Aires, Argentina, Sunday Dec. 4, 2011. (AP Photo/Natacha Pisarenko) AP PHOTO/NATACHA PISARENKO

Το λεωφορείο που μετέφερε την αποστολή της Μπόκα Τζούνιορς στον διεθνή αερολιμένα Εσέισα είχε περικυκλωθεί από χιλιάδες φιλάθλους της ομάδας, παρά το περασμένο της ώρας.

Οι φίλαθλοι επιφύλασσαν ιδανικό κατευόδιο για τους ποδοσφαιριστές του Γκιγέρμε Μπάρος Στσελότο, αφού οι ίδιοι δεν μπορούσαν να ταξιδέψουν στη Μαδρίτη για τη ρεβάνς του τελικού Copa Libertadores με αντίπαλο τη Ρίβερ Πλέιτ.

Το Superclásico σε τόσο προχωρημένο επίπεδο αποδείχθηκε επεισοδιακό, ως αναμενόταν. Πριν από τη ρεβάνς του 2-2 στο 'Μπομπονέρα', οι οπαδοί της Ρίβερ Πλέιτ επιτέθηκαν στο πούλμαν της Μπόκα, τραυμάτισαν παίκτες και κατέστησαν αδύνατη τη ρεβάνς στο 'Μονουμεντάλ'.

Ο αγώνας τελικά θα διεξαγόταν στο 'Σαντιάγο Μπερναμπέου', αλλά με απαγόρευση οργανωμένης μετακίνησης φιλάθλων από την Αργεντινή για λόγους ασφαλείας (ορισμένοι σεσημασμένοι που ταξίδεψαν, απελάθηκαν από την Ισπανία). Ως εκ τούτου, οι επικεφαλής των οργανωμένων της Μπόκα είχαν μια τελευταία ευκαιρία να χαιρετίσουν την αποστολή και να ζητήσουν τη νίκη εκείνο το βράδυ.

Όσο πιο ψηλά βρισκόταν κάποιος στην ιεραρχία, τόσο πιο κοντά στο πούλμαν μπορούσε να σταθεί. Μέχρι ο φωτογραφικός φακός να πιάσει δύο άτομα, που είχαν την άτυπη δικαιοδοσία ακόμα και να... μπουν στο πούλμαν. Το ενσταντανέ έδειχνε τον Ραφαέλ ντι Σέο και τον Μάουρο Μαρτίν μπροστά από το πούλμαν, να ανοίγουν δρόμο και να ηγούνται της πορείας.

Δύο ονόματα που δεν λένε τίποτα στον απλό φίλαθλο του ποδοσφαίρου, όμως στην Αργεντινή πρόκειται για κάτι παραπάνω από δύο οπαδούς. Πρόκειται για τους δύο αντιπάλους ηγέτες της 'La Doce', της... εγκληματικής οργάνωσης που προσδιορίζεται και ως ο νούμερο 1 σύνδεσμος φιλάθλων της Μπόκα.

Η ίδρυση από Ιταλούς και Έλληνες

Η ομάδα που υποστηρίζουν, δίνοντας κυριολεκτικά ακόμα και το αίμα τους οι δύο επιφανείς φίλαθλοι, ιδρύθηκε πάνω από έναν αιώνα νωρίτερα. Στις 3 Απριλίου του 1905, σε ένα σπίτι στο Μπουένος Άιρες, ο πατέρας ενός Ιταλού μετανάστη έδιωξε μία παρέα 5 ατόμων από το σπίτι, επειδή έκαναν φασαρία. Οι 3 Ιταλοί και οι 2 Έλληνες βρήκαν θέση σε ένα παγκάκι κοντινής πλατείας για να συνεχίσουν τη συζήτησή τους, που αφορούσε στην ίδρυση μιας ποδοσφαιρικής ομάδας.

Όταν απέρριψαν μερικά ονόματα, κατέληξαν σε αυτό της γειτονιάς τους: 'Μπόκα Τζούνιορς'. Οι 'Νέοι της Μπόκα', τα καμάρια ενός λιμανίσκου όπου καθημερινά η επιβίωση οφειλόταν σε κάματο, σε μία γειτονιά γεμάτη μετανάστες κάθε εθνικότητας, που μπάρκαραν από τη Γένοβα και έβρισκαν καταφύγιο πρώτα στην Ουρουγουάη και από εκεί στο Μπουένος Άιρες.

Boca Juniors fans cheer before an Argentine soccer league match against Belgrano in Buenos Aires, Argentina, Sunday, Oct. 16, 2011. (AP Photo/Victor R. Caivano)
Boca Juniors fans cheer before an Argentine soccer league match against Belgrano in Buenos Aires, Argentina, Sunday, Oct. 16, 2011. (AP Photo/Victor R. Caivano) AP PHOTO/VICTOR R. CAIVANO

Χωρίς να το γνωρίζουν, οι Σαντιάγο Σάνα, Αλφρέντο Σκαρπάτι, Εστεμπάν Μπαγλιέτο και τα αδέρφια Χουάν Αντόνιο και Τεόντορο Σεμπαστιάν Φαρένγκα (Γιάννης και Θοδωρής Φαρέγγας από τη Χίο), μαζί με μερικούς ακόμα Ιταλούς μετανάστες, Έλληνες και όχι μόνο, σχημάτιζαν ένα κοινωνικό φαινόμενο, μια από τις μεγαλύτερες ομάδες του κόσμου.

Δεν το γνώριζαν τότε, όμως έναν αιώνα αργότερα, όλα πια έχουν καταγραφεί. Πολλά καλά, αλλά και πολλά άσχημα. Οι τίτλοι, το θεαματικό ποδόσφαιρο, το πρώτο τουρνέ στην Ευρώπη το μακρινό 1925, το πάθος, η ατμόσφαιρα, το 'Μπομπονέρα', αλλά και οι barra bravas, τα μαχαιρώματα, οι χούλιγκαν, τα επεισόδια, οι θάνατοι. Όλα αυτά συνέθεσαν τη μαγιά που μπήκε στον φούρνο, ψήθηκε, φούσκωσε, και έβγαλε την Μπόκα Τζούνιορς.

Ο πρώτος... δωδέκατος παίκτης

Η προέλευση της ονομασίας 'La 12' μοιάζει προφανής, όμως χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά το 1925, όταν ο σύλλογος ταξίδεψε για 2 μήνες στην Ευρώπη για περιοδεία 19 αγώνων.

Ορμώμενη από την επιτυχία αντίστοιχης περιοδείας το 1924 της εθνικής Ουρουγουάης, κορυφαίας ομάδας του πλανήτη εκείνη την εποχή, με χρυσά ολυμπιακά μετάλλια, η ομοσπονδία της Αργεντινής επιχείρησε να πράξει το ίδιο, όμως τελικά ματαιώθηκε το ταξίδι.

Η Μπόκα προσφέρθηκε να κάνει εκείνη την τουρνέ και τον Μάρτιο του 1925 αναχώρησε για τη 'γηραιά Ήπειρο'. Μαζί της ταξίδεψε και ένας φίλαθλος ονόματι Βικτοριάνο Καφαρένα, ο οποίος χρηματοδότησε μέρος του ταξιδιού και βοηθούσε τους παίκτες ως περιστασιακός μασέρ και φροντιστής.

Οι άνθρωποι της ομάδας αναγνώρισαν την προσφορά του και τον αποκαλούσαν "δωδέκατο παίκτη" της Μπόκα, με συνέπεια η ιστορία του να εξελιχθεί σε θρύλο.

Η ανέλιξη του Ντι Σέο λόγω Μαραντόνα

Περίπου 5 δεκαετίες αργότερα, το 1973, γεννήθηκε η 'La 12', με πρώτο ηγέτη τον Κίκε με το παρατσούκλι 'χασάπης', εξαιτίας του επαγγέλματός του. Για πολύ καιρό ταξίδευε με την άκρως επιτυχημένη ομάδα της δεκαετίας του '70 ως 'δωδέκατος παίκτης' και όταν ίδρυσε τον σύνδεσμο, η ονομασία ήταν αυτονόητη.

Το 1981 ανέλαβε τα 'ηνία' ο Χοσέ Μπαρίτα, γνωστός και ως 'παππούς'. Η αλλαγή 'σκυτάλης' πραγματοποιήθηκε με βίαιο τρόπο και μεγάλο ρόλο σε αυτό έπαιξαν δύο αδέρφια, ο Ράφα ντι Σέο και ο Φερνάντο ντι Σέο, τα δύο πρωτοπαλίκαρα του Μπαρίτα. Όταν ο τελευταίος πέθανε, το 1994, ο Ράφα έγινε ο επόμενος ηγέτης της 'La 12', αν και δεν κατέστη ευρέως αποδεκτός μέχρι το 1996.

Argentine soccer ace Diego Maradona waves to the crowd wearing the shirt of his former club Boca Juniors at the end of his farewell game in Buenos Aires, Argentina Saturday, Nov. 10, 2001. (AP Photo/Mario Cocchi)
Argentine soccer ace Diego Maradona waves to the crowd wearing the shirt of his former club Boca Juniors at the end of his farewell game in Buenos Aires, Argentina Saturday, Nov. 10, 2001. (AP Photo/Mario Cocchi) AP PHOTO/MARIO COCCHI

Στην τελική αποδοχή του έπαιξε ρόλο και η επαφή του με τον Ντιέγκο Μαραντόνα. Ο... Θεός των φίλων της Μπόκα διατηρεί πολύ καλές σχέσεις με τον Ντι Σέο, όπως παραδέχθηκε και σε συνέντευξή του στο 'BBC': "Οι σχέσεις μου με αυτούς τους αδερφούς είναι εξαιρετική. Τα βρίσκουμε με τα συνθήματά τους, μέσα από το πάθος για τα χρώματα της ομάδας μας. Μετά πηγαίνουν και κάνουν τα λάθη τους κι εγώ τα δικά μου. Σίγουρα δεν μπορούμε να ενταχθούμε στην κατηγορία των εγκληματιών, δεν είναι αυτό το στιλ μου".

Ο Ντι Σέο ανταπέδωσε την αγάπη του Μαραντόνα εμπράκτως, με όσα είχε οργανώσει στο αποχαιρετιστήριο παιχνίδι του μύθου του ποδοσφαίρου, τον Νοέμβριο του 1999. Η 'La 12' είχε ξεδιπλώσει και πανό τα οποία έγραφαν "Ευχαριστώ τον Θεό που γεννήθηκε Αργεντινός".

"Το παιχνίδι διεκόπη επειδή ανάψαμε βεγγαλικά. Και ο Ντιέγκο δεν άντεξε και ξέσπασε σε κλάματα. Μετά ήρθε εκεί που στεκόμασταν και μας ευχαρίστησε. Αυτή ήταν η έκπληξή του. Ποτέ δεν θα το ξεχάσει", έλεγε ο Ντι Σέο.

Κατέληξε στη φυλακή για βιαιοπραγία

Ο Ραφαέλ ντι Σέο θεωρείται ένας από τους πιο σκληρούς και βάρβαρους οπαδούς στη Νότια Αμερική. Τα επεισόδια στα οποία έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο είναι αμέτρητα. Η φήμη του συχνά προηγείτο των πράξεών του και ποτέ δεν δίσταζε να παραβεί τον νόμο για να επιβάλει τον δικό του, σχεδόν πάντοτε με επιτυχία.

Όπως συνέβη και με τον ίδιο, όταν ανέλαβε την εξουσία, είχε δίπλα του δύο πρωτοπαλίκαρα. Ο ένας ήταν ο Μαρτίν, ένας γυμνασμένος φανατικός φίλαθλος, που φορούσε μόνιμα ένα καπέλο ψαρά σήμα κατατεθέν, με ραμμένη τη φράση "Boca Juniors Una Passion". Ο Μαρτίν ξεχώριζε και για το τατουάζ στο χέρι με το όνομα Μπλας Χιούντα, από το παιδικό είδωλο που είχε, τον μέσο της Μπόκα τη δεκαετία του '90. Αυτό είναι και το όνομα του γιου του...

'La 12': Οι οργανωμένοι της Μπόκα έχουν δύο αρχηγούς και εμφύλιο
AP PHOTO/DANIEL LUNA

Μαζί με τον Μαξιμιλιάνο Ματσάρο συνόδευαν τα αδέρφια Ντι Σέο σε κάθε σύρραξη, σε κάθε καυγά, σε κάθε επίδειξη δύναμης της 'La 12' εις βάρος άλλων barra bravas ('σκληροπυρινικοί αντίπαλοι' με βάση την ακριβή μετάφραση).

Οι συμπλοκές με οπαδούς ακόμα και με αστυνομικούς έφεραν τον Ράφα ντι Σέο αρκετές φορές στο κρατητήριο, ωστόσο διέμενε εκεί μόνο για μερικές ημέρες. Εν τέλει, το 2005 καταδικάστηκε σε 4ετή φυλάκιση για την επίθεση με οπλισμό εναντίον οπαδού της Τσακαρίτα Τζούνιορς το 1999, σε σύρραξη που κατέληξε σε 14 τραυματισμούς.

Αν και αντιμετώπισε και κατηγορίες περί σύστασης συμμορίας (και αποκαλύφθηκαν στενές σχέσεις με τον 'βασιλιά της εφεδρίνης', Μάριο Σεγόβια), απαλλάχθηκε από αυτήν την κατηγορία και κατέληξε στη φυλακή για 3 χρόνια, μέχρι να αποφυλακιστεί το 2010.

Ο Μαρτίν νίκησε επίδοξο αρχηγό σε μονομαχία

Εν τη απουσία του, όλα άλλαξαν. Ο Μαρτίν ανέλαβε την εξουσία, χωρίς να διαταράξει -αρχικά- τις σχέσεις του με τον Ντι Σέο. Εξάλλου, ο τελευταίος τον είχε εμπιστευτεί ως δάσκαλο πυγμαχίας στο κλαμπ Λεοπάρντι όπου σύχναζαν, όταν ακόμα είχαν τον ίδιο τρόπο σκέψης.

Η σχέση τους ήταν άψογη και όταν ο Ντι Σέο βρέθηκε πίσω από τα κάγκελα της φυλακής, ο Μαρτίν έπρεπε να γεμίσει το δυσαναπλήρωτο κενό. Δεν το έκανε εύκολα, αφού χρειάστηκε να περάσει από μία συγκεκριμένη διαδικασία, μία μονομαχία με έναν άλλον επίδοξο αρχηγό.

Boca Juniors' fans cheer before the game against Argentinos Juniors during an Argentina's league soccer match in Buenos Aires, Argentina, Sunday, Sept. 9, 2012. (AP Photo/Eduardo Di Baia)
Boca Juniors' fans cheer before the game against Argentinos Juniors during an Argentina's league soccer match in Buenos Aires, Argentina, Sunday, Sept. 9, 2012. (AP Photo/Eduardo Di Baia) AP PHOTO/EDUARDO DI BAIA

Το σκηνικό στήθηκε στο Πόρτο Αλέγκρε, όπου η Μπόκα θα ταξίδευε για τη ρεβάνς του 3-0, στον διπλό τελικό Copa Libertadores 2007. Με τον τίτλο σχεδόν βέβαιο, οι φίλαθλοι της αργεντίνικης ομάδας είχαν πιο... σοβαρές υποθέσεις να επιλύσουν.

Πριν από τον αγώνα (όπου η Μπόκα νίκησε με 2-0 χάρη σε δύο γκολ του Χουάν Ρομάν Ρικέλμε), ο Μαρτίν έπρεπε να λύσει τις διαφορές του με τον Φαλσίγνιο Αλεσάντερ για τη διαδοχή του Ντι Σέο. Ο καλά εκπαιδευμένος Μαρτίν δεν αντιμετώπισε μεγάλες δυσκολίες, νίκησε στη μονομαχία και πήρε το χρίσμα.

"Η φιλία μου με τον Ράφα είναι πέρα από το γήπεδο. Είμαστε φίλοι, όμως σήμερα ανέλαβα τη διοίκηση", εξήγησε σε συνέντευξή του στην 'Olé' ο νέος επικεφαλής της 'La 12'.

Εμφύλιος μέσα στο γήπεδο

Τον Μάιο του 2010 ο Ντι Σέο αποφυλακίστηκε με όρους, αλλά όταν επιχείρησε να ανακτήσει την ηγεσία της οργάνωσης, βρήκε σθεναρή αντίσταση από τον άλλοτε προστατευόμενό του. Ο Μαρτίν απολάμβανε για 3 χρόνια τους καρπούς (οικονομικούς και ουχί μόνον) που συνόδευαν ένα τέτοιο αξίωμα και συνεπαρμένος γαρ, δεν είχε σκοπό να εγκαταλείψει τον... θρόνο του.

Μετά από μήνες αντεγκλήσεων, στις 30 Οκτωβρίου 2011, ο Ντι Σέο επέστρεψε για πρώτη φορά στο γήπεδο της Μπόκα. Το παιχνίδι κόντρα στην Ατλέτικο Ραφαέλα πέρασε σε δεύτερη μοίρα, όχι επειδή δεν αγωνίζονταν οι τραυματίες Ρικέλμε, Λούκας Βιάτρι και Νταρίο Τσβίτανιτς, αλλά επειδή για πρώτη φορά ο Ντι Σέο δεν θα βρισκόταν στη γνώριμη θέση του, στο κιγκλίδωμα του βόρειου πετάλου όπου κάθονται επί δεκαετίες οι φανατικοί. Εκεί οργάνωνε το πλήθος ένας γεροδεμένος άντρας με ένα γνώριμο ψαράδικο καπέλο, ο τύποις αρχηγός της 'La 12', ο Μαρτίν.

Ο Ντι Σέο και η περίφημη άσπρη κόμη του βρισκόταν στο νότιο πέταλο, από όπου έδινε εντολές στους πιστούς ακολούθους του να τραγουδούν το "Boca mi vida es la alegría" και το "Dale, Boca" πιο δυνατά από τους... αντιπάλους τους, σε έναν πρωτόγνωρο εμφύλιο που άρχιζε μεταξύ του παλιού και του νέου αρχηγού.

Ο αγώνας αυτός έμεινε στην ιστορία ως η μάχη μεταξύ Ντι Σέο και Μαρτίν, ωστόσο δεν ανέδειξε νικητή. Οι φωνητικές χορδές των φιλάθλων στα δύο πέταλα υπέστησαν... κακοποίηση από τη δύναμη με την οποία φώναζαν υπέρ της Μπόκα, θέλοντας να επικαλύψουν την απέναντι μεριά, ωστόσο όλα κύλησαν ομαλά στο τέλος, ειδικά μετά και από τη νίκη με 3-1 για την πρωτοπόρο του Apertura και αήττητη για 23 αγώνες.

Ο Ντι Σέο πυροβόλησε τον Μαρτίν

Υπήρχε ένα σύνθημα, όμως, που προϊδέαζε γι' αυτό που θα ακολουθούσε και προερχόταν από το νότιο πέταλο και τους 2.000 πιστούς του Ντι Σέο. "Ο λελε, ο λαλά, θα σκοτώσουμε τους προδότες", ήταν η προειδοποίηση που ηχούσε στο 'Μπομπονέρα', σε συνδυασμό με άλλα προσβλητικά επίθετα με σαφή αποδέκτη. Ο Μαρτίν απάντησε σε αυτά τα συνθήματα με μία χαρακτηριστική χειρονομία... αποκεφαλισμού.

Μετά από τον αγώνα, ο Ντι Σέο δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι κάθισε στην κερκίδα των φιλοξενουμένων για να μην υπάρξει κάποιο πρόβλημα. Η εισαγγελέας του Μπουένος Άιρες, Κάρλα Καβαλιέρε, είχε διαφορετική άποψη και στις 4 Νοεμβρίου εξέδωσε περιοριστικά μέτρα, σύμφωνα με τα οποία απαγόρευε στους δύο άντρες να βρίσκονται σε απόσταση μικρότερη των 500 μέτρων εν ώρα αγώνα, τουλάχιστον μέχρι το τέλος της σεζόν. Ως εκ τούτου, δεν μπορούσαν να βρεθούν ταυτόχρονα στο ίδιο γήπεδο.

Στις 12 Αυγούστου 2012, στο 21ο χιλιόμετρο του αυτοκινητόδρομου που ενώνει Ροσάριο και Σάντα Φε, ο Ντι Σέο μαζί με ορισμένους υποστηρικτές του βρήκαν τον Μαρτίν και κάποιους φιλάθλους της Μπόκα και τους επιτέθηκαν.

Ο Ντι Σέο πυροβόλησε στην κοιλιά τον αντίπαλό του και τα επεισόδια συνεχίστηκαν μέχρι να καταφθάσει η αστυνομία. Ο Μαρτίν διακομίστηκε στο νοσοκομείο και επέζησε. Μερικές ημέρες αργότερα πήρε εξιτήριο και συνέχισε να λειτουργεί ως ηγέτης της 'La 12'. Όμως πλέον δεν ήταν μόνος...

Στη φυλακή κι οι Μαρτίν - Ματσάρο λόγω φόνου

Τον Ιανουάριο του ο Μαρτίν συνελήφθη για τον θάνατο του γείτονά του, Ερνέστο Σιρίνο, τον Αύγουστο του 2011, σε μία διαμάχη που είχαν οι δυο τους.

Μαζί του συνελήφθησαν και ορισμένοι συνεργοί από τη 'La 12', ακόμα και ο τερματοφύλακας της Σαν Λορένσο και πρώην της Μπόκα, Πάμπλο Μιγλιόρε, με την κατηγορία της υπόθαλψης εγκληματία, αφού έκρυψε έναν από τους δράστες της δολοφονικής επίθεσης εις βάρος του 56χρονου.

Με τον Μαρτίν στη φυλακή, την οργάνωση ανέλαβε ο Ματσάρο, μέχρι τις 8 Ιουνίου, όταν συνελήφθη κι αυτός. Ο Ματσάρο παραδόθηκε στις αρχές μετά από 6 μήνες που τον καταζητούσαν και ομολόγησε ότι εκείνος ήταν ο επικεφαλής της δολοφονίας Σιρίνο.

Οι 'υπασπιστές' του Ματσάρο συνέχισαν τη δράση του και μάλιστα οδήγησαν το γκρουπ που υπάκουε στον κουνιάδο του, τον Μαρτίν, στην επόμενη μονομαχία με τον Ντι Σέο, στις 21 Ιουνίου 2013. Η συμπλοκή σημειώθηκε 5 τετράγωνα μακριά από το γήπεδο της Σαν Λορένσο, πριν από φιλικό αγώνα με την Μπόκα, με αρκετούς τραυματίες.

Τη 'La 12' ανέλαβε ο 3ος στην επίσημη ιεραρχία, Φίντο ντε Βο, μέχρι τον Οκτώβριο του 2014, όταν αποφυλακίστηκε ο Μαρτίν (ακολούθησε μετά από λίγο και ο Ματσάρο λόγω αμφιβολιών). Ο τελευταίος ανέκτησε την εξουσία (όχι με ευκολία, πάντως) από τον Ντε Βο και έκτοτε συντηρείται το δίπολο Μαρτίν - Ντι Σέο, με τους δύο να εμφανίζονται ακόμα και δίπλα δίπλα σε κερκίδα πια.

Η ανακωχή των δύο αρχηγών

Τα 114α γενέθλια της Μπόκα Τζούνιορς βρίσκει τον μεγαλύτερο σύνδεσμο οπαδών της, τους barra bravas της, να τελούν υπό καθεστώς διαρχίας. Ουδείς μπορεί να διαχωρίσει ποιος είναι στην πραγματικότητα ανώτερος από τον άλλον και ακόμα και σε κοινές εκδηλώσεις, όπως ο αποχαιρετισμός της αποστολής πριν από τον τελικό Copa Libertadores, Ντι Σέο και Μαρτίν βρίσκονται στο ίδιο σημείο, χωρίς περαιτέρω εχθροπραξίες.

Η ανακωχή που επιβλήθηκε μετά από τους πυροβολισμούς του 2012 και τη μεγάλη σύρραξη του 2013 μοιάζει μόνιμη. Εξάλλου, η χώρα διανύει πολύ δύσκολες ώρες, με συνεχιζόμενη οικονομική κρίση και λιγότερα χρηματικά οφέλη για να απομυζήσουν οι οργανωμένοι οπαδοί από τις ομάδες τους.

Το βέβαιο είναι ότι η βία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι για την Αργεντινή, το ποδόσφαιρό της και την Μπόκα Τζούνιορς, παρά την πάροδο των ετών.

Ο Ντι Σέο το περιέγραψε με τον πιο γλαφυρό τρόπο πριν μπει στη φυλακή το 2007, σε συνέντευξή του στον δημοσιογράφο Γκουστάβο Γκράμπια, γνωστό για το βιβλίο του σχετικά με τον χουλιγκανισμό στην Αργεντινή:

Νομίζεις ότι με εμένα στη φυλακή η βία θα σταματήσει; Πιστεύεις ότι αν μας βάλεις όλους μαζί σε μια πλατεία και μας σκοτώσεις, η βία θα σταματήσει; Όχι, ποτέ δεν θα σταματήσει. Ξέρεις γιατί; Επειδή αυτό αποτελεί ένα σχολείο. Είναι κληρονομιά, κληρονομιά, κληρονομιά

Photo credits: AP Photo/Mario Cocchi, Natacha Pisarenko, Eduardo Di Baia, Victor R. Caivano

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ