Λυμπερόπουλος: “Ήμουν διστακτικός να επιστρέψω”
Πεπεισμένος πως η ΑΕΚ θα είναι ανταγωνιστή και τη νέα σεζόν και θα διεκδικήσει με αξιώσεις το πρωτάθλημα, παρουσιάστηκε ο Νίκος Λυμπερόπουλος λίγα 24ωρα μετά και την επίσημη επιστροφή του στους “κιτρινόμαυρους”.
Ο Μεσσήνιος επιθετικός σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Novasports, αρχικά μίλησε για τις ενστάσεις που είχε στην πρόταση που του έγινε απο την Ένωση: “
Είχαν γίνει πολλές συζητήσεις με τον κ. Αδαμίδη. Στην αρχή ήμουν πολύ διστακτικός στο να επιστρέψω γιατί παρακολουθούσα τις εξελίξεις στην ΑΕΚ. Ειδικά τον Δεκέμβριο, επικρατούσε αλαλούμ… Μου παρουσιάστηκε ένα πλάνα με μίξη παλιών και νέων παικτών, με έμφαση στις ακαδημίες. Αυτό το είχα ζήσει και το 2004. Και τότε είχα πειστεί… Πιστεύω στην υπάρχουσα διοίκηση και θεωρώ ότι θα είμαστε ανταγωνιστικοί του χρόνου. Αν γίνουν όλα όπως πρέπει και δεν έχουμε τραυματισμούς, θα πάμε για το πρωτάθλημα. Αυτός είναι ο στόχος μας ”.
Αναφορικά με το νέο προπονητικό κέντρο της ομάδας, είπε: “
Θα δώσει ώθηση και στις ακαδημίες και στην ομάδα. Προηγουμένως δεν θα ερχόταν παίκτης αξίας αν έβλεπε τις συνθήκες που επικρατούσαν”, ενώ στο τί έλλειπε απο την ΑΕΚ όλο αυτό το διάστημα, τόνισε: “
Η ΑΕΚ είχε έλλειψη προσωπικοτήτων.
Όποιος έχει πρόβλημα πάει και το λέει αντρίκεια. Αυτό είναι το ζητούμενο”. Όσον αφορά τους στόχους της ΑΕΚ; “Θα πρέπει να φτιάχνει παίκτες και να πουλάει έναν κάθε δύο χρόνια στο εξωτερικό”.
Φυσικά, δεν θα μπορούσε να μην ρωτηθεί για το κεφάλαιο της Εθνικής ομάδας: “
Δεν έχω πικρία. Σκεφτόμουν να σταματήσω καιρό. Δεν είχα καλές σχέσεις με το προπονητικό τιμ. Ήθελα να έχω πιο ενεργό ρόλο, αγωνιστικά και όχι μόνο. Η μεγάλη πίκρα ήταν το 2004, όταν ήμουν 28 χρονών και ελεύθερος. Αν ήμουν τότε στην Εθνική θα ερχόταν πιο εύκολα πρόταση και θα έκανα καριέρα στο εξωτερικό ”, ενώ για την εικόνα του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος, είπε: “
Πιστεύω ότι στα επίσημα θα παίξουμε με τρεις σέντερ μπακ. Είμαι αισιόδοξος. Το πρώτο παιχνίδι με τη Νότιο Κορέα είναι το πιο σημαντικό“.
Τέλος, κάνοντας έναν μίνι απολογισμό της μέχρι στιγμής καριέρας του, είπε: “
Το πιο σημαντικό που έχω όλα αυτά τα χρόνια μέσα στο χώρο, είναι οι φιλίες που έφτιαξα και κράτησα. Φυσικά και η αγάπη του κόσμου, την οποία πήρα χωρίς ποτέ να ανέβω στα κάγκελα ή να φιλήσω φανέλες..
.“.
Είχαν γίνει πολλές συζητήσεις με τον κ. Αδαμίδη. Στην αρχή ήμουν πολύ διστακτικός στο να επιστρέψω γιατί παρακολουθούσα τις εξελίξεις στην ΑΕΚ. Ειδικά τον Δεκέμβριο, επικρατούσε αλαλούμ… Μου παρουσιάστηκε ένα πλάνα με μίξη παλιών και νέων παικτών, με έμφαση στις ακαδημίες. Αυτό το είχα ζήσει και το 2004. Και τότε είχα πειστεί… Πιστεύω στην υπάρχουσα διοίκηση και θεωρώ ότι θα είμαστε ανταγωνιστικοί του χρόνου. Αν γίνουν όλα όπως πρέπει και δεν έχουμε τραυματισμούς, θα πάμε για το πρωτάθλημα. Αυτός είναι ο στόχος μας ”.
Αναφορικά με το νέο προπονητικό κέντρο της ομάδας, είπε: “
Θα δώσει ώθηση και στις ακαδημίες και στην ομάδα. Προηγουμένως δεν θα ερχόταν παίκτης αξίας αν έβλεπε τις συνθήκες που επικρατούσαν”, ενώ στο τί έλλειπε απο την ΑΕΚ όλο αυτό το διάστημα, τόνισε: “
Η ΑΕΚ είχε έλλειψη προσωπικοτήτων.
Όποιος έχει πρόβλημα πάει και το λέει αντρίκεια. Αυτό είναι το ζητούμενο”. Όσον αφορά τους στόχους της ΑΕΚ; “Θα πρέπει να φτιάχνει παίκτες και να πουλάει έναν κάθε δύο χρόνια στο εξωτερικό”.
Φυσικά, δεν θα μπορούσε να μην ρωτηθεί για το κεφάλαιο της Εθνικής ομάδας: “
Δεν έχω πικρία. Σκεφτόμουν να σταματήσω καιρό. Δεν είχα καλές σχέσεις με το προπονητικό τιμ. Ήθελα να έχω πιο ενεργό ρόλο, αγωνιστικά και όχι μόνο. Η μεγάλη πίκρα ήταν το 2004, όταν ήμουν 28 χρονών και ελεύθερος. Αν ήμουν τότε στην Εθνική θα ερχόταν πιο εύκολα πρόταση και θα έκανα καριέρα στο εξωτερικό ”, ενώ για την εικόνα του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος, είπε: “
Πιστεύω ότι στα επίσημα θα παίξουμε με τρεις σέντερ μπακ. Είμαι αισιόδοξος. Το πρώτο παιχνίδι με τη Νότιο Κορέα είναι το πιο σημαντικό“.
Τέλος, κάνοντας έναν μίνι απολογισμό της μέχρι στιγμής καριέρας του, είπε: “
Το πιο σημαντικό που έχω όλα αυτά τα χρόνια μέσα στο χώρο, είναι οι φιλίες που έφτιαξα και κράτησα. Φυσικά και η αγάπη του κόσμου, την οποία πήρα χωρίς ποτέ να ανέβω στα κάγκελα ή να φιλήσω φανέλες..
.“.
