Με τη φανέλα και τη μαγκιά του

Ναι, αυτός ήταν Ολυμπιακός που θέλει να βλέπει ο κόσμος του. Απλούστατα, γιατί οι «ερυθρόλευκοι» στο Καυτανζόγλειο, κατάφεραν να συνδυάσουν το στόχο (που ήταν η κατάκτηση του τροπαίου) αλλά και το κάτι παραπάνω, δηλαδή να συνοδευθεί με καλή εμφάνιση η νίκη επί του Άρη. Τα πράγματα ήταν ξεκάθαρα. Ο Ολυμπιακός επικράτησε στον τελικό για τέσσερις λόγους.

Ο πρώτος, γιατί δεν έκανε λάθος στην τακτική. Δεν βγήκε μπροστά να «σκοτώσει» μία ομάδα του Μπάγεβιτς, που ξέρει να σε τιμωρεί αν την αγνοήσεις. Ο Ολυμπιακός σεβάστηκε τον Άρη. Του έδωσε χώρο, τον περίμενε και όταν του δόθηκαν οι ευκαιρίες τον «καθάρισε». Έστω κι αν σε αυτό, έπαιξε σημαντικό ρόλο και η αμυντική λειτουργία των παικτών του Άρη, που… λύγισαν και ήταν επιρρεπείς στο λάθος.

Ο δεύτερος γιατί αποδείχθηκε πως πάνω από τα… μπουζούκια υπάρχουν άλλα πράγματα. Ναι, ωραία. Και αντί για ένα μπουκάλι, ήπιαν τρία οι «ερυθρόλευκοι» και το παραέκαναν. Αλήθεια είναι. Αν γινόταν έλεγχος στα σπίτια, εντεκάδα δεν θα συμπλήρωναν με τους βασικούς; «Ας κάνουμε το νταμπλ και για δέκα ημέρες θα κοιμάμαι στα κλαμπ και στα μπουζούκια», έλεγε χαρακτηριστικά ένας «ερυθρόλευκος». Στο γήπεδο, όμως, παίζουν όσοι έχουν ψυχή, μαγκιά και πάθος. Αυτά τα στοιχεία τα είχε ο Ολυμπιακός, «βρέθηκε» μέσα στο γήπεδο, κόντρα σε μία ομάδα που κατά γενική ομολογία έδειχνε σε πολύ καλύτερη κατάσταση, λόγω της συμμετοχής της στα πλέι οφ. Οι… πολύ ύποπτοι, ας αναζητήσουν για τα κρεβάτια στους χώρους διασκέδασης.

Ο τρίτος λόγος, είναι ότι αυτή η φανέλα έχει το κάτι παραπάνω, μία διαφορετική ιστορία, όποιος κι αν την φοράει. Ο Ολυμπιακός κατάφερε να κατακτήσει τίτλους, αρκετές φορές, όχι γιατί ήταν ο καλύτερος σε όλη τη χρονιά, αλλά όταν έπρεπε. Όπως έκανε και στο Καυταντζόγλειο. Ένα ματς ήταν, μπήκε, το πήρε και τώρα, οι παίκτες του (αυτοί που θα μείνουν δηλαδή) έχουν κάθε λόγο να πανηγυρίζουν και να το ρίξουν στη διασκέδαση (πλην των διεθνών βέβαια).

Ο τέταρτος λόγος, είναι η διαφορά ποιότητας. Όπως και να το κάνουμε, παίκτης του τύπου Γκαλέτι, είναι πολυτέλεια για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Ακόμη και ο καλός Ραούλ Μπράβο που δείχνει μεταμορφωμένος προς το καλύτερο, επί Σεγκούρα (πάει κι αυτός παρεμπιπτόντως). Ποτέ δεν μπορείς να υποτιμάς τον Κοβάσεβιτς, τον Τζόρτζεβιτς, τον Στολτίδη, παίκτες «μπολιασμένους» με επιτυχίες.

Ο Άρης, εδώ και αρκετές ημέρες είχε τον ενθουσιασμό, αλλά τον… έκοψε και το άγχος. Κάτι που δεν είχε ο Ολυμπιακός, που ίσως από το… πρόβλημα του αντιπάλου του, άντλησε περισσότερες δυνάμεις. Όπως και να έχει η ιστορία έγραψε, νταμπλούχο Ελλάδας τον Ολυμπιακό, κι αυτό λέει πολλά, έστω κι αν σε κάποιους δεν αρέσει.

Κλείνουμε, με μία εντεκάδα… διαπιστώσεων, όπως συνηθίζουμε.

1)Συγχαρητήρια στους αρμόδιους που κατάφεραν να μην συμβεί τίποτα. Δεν είναι απλό πράγμα να μετακινηθούν 8.000 οπαδοί του Ολυμπιακού στη Θεσσαλονίκη. Σημαντική και η αντίδραση των οπαδών του Άρη παρά το ατυχές αποτέλεσμα γι’ αυτούς.
2)Έξυπνος ο Σεγκούρα. Έφυγε πριν τον… φύγουν. Το ένστικτό μας λέει ότι ο Ισπανός κάτι έχει «μαγειρέψει» και μάλιστα καλό.
3) «Ντούσαν βαζέλα πέτα τη φανέλα», φώναζαν οι οπαδοί των «ερυθρολεύκων». Για να μην πάει στον Παναθηναϊκό ο πρίγκιπας;
4)Περιμέναμε κάτι περισσότερο στον οργανωτικό τομέα και όχι δύο τύπους freestyle soccer. Ούτε τσιρλίντερ, ούτε τραγούδι και τη… βγάλαμε με βεγγαλικά του Πάσχα.
5)Τελικά, θα λείψει ή όχι ο Λούα Λούα από τον Ολυμπιακό;
6)Με διαφορά ο Ζεβλάκοφ η πιο καλή μεταγραφή του Σόλιντ. Σταθερός και σκόρερ στα δύσκολα (σε Ξάνθη για το πρωτάθλημα και στο κύπελλο τώρα).
7)Αντέχουν τα χέρια του Τζόρτζεβιτς και για άλλες κούπες;
8)Ισπανός αμυντικός, έτοιμος για τη Μύκονο; Πως είπατε;
9)Μήπως το καλοκαίρι πρέπει να έρθουν κι άλλοι «τελειωμένοι» σαν τον Κοβάσεβιτς;
10)Μεγάλη υπόθεση για τον Ολυμπιακό της νέας περιόδου ο Γκαλίτσιος. Κρατήστε το αυτό.
11)Και τώρα προπονητής ποιος; Κούπερ; Κάτι άλλο; Ισπανικό μοντέλο ή… σέρβικο;