Νίκη… διαρκείας!

Όσο κερδίζει, τόσο θα αποκτούν αυτοπεποίθηση οι παίκτες της και θα… ψαρώνουν οι αντίπαλοί της. Η ΑΕΚ κατάφερε να αποφύγει το έμφραγμα στην αρχή του αγώνα και μετέτρεψε τελικά το ματς με τον Λεβαδειακό σε παράσταση για έναν ρόλο. Όσο κερδίζει και μάλιστα με τον Φερέρ να κάνει τα πρώτα δειλά βήματα του rotation, όλο και περισσότερο θα την εμπιστεύονται οι φίλοι της.

Οσο κερδίζει τόσο θα πείθει τους πάντες ότι οι φετινές δηλώσεις για κατάκτηση πρωταθλήματος δεν έγιναν εθιμοτυπικά αλλά εμπερικλείουν πίστη και πάθος. Όσο κερδίζει με τόσο πειστικές εμφανίσεις του Ριβάλντο σε ότι αφορά το κάτι παραπάνω που μπορεί να δώσει σε μία ομάδα που είναι ήδη καλή, τόσο θα δικαιώνονται όλοι όσοι πίστευαν ότι ο βραζιλιάνος ξέρει να παίρνει τίτλους. Όσο κερδίζει τόσο θα μεγαλώνει.

Τα αναφέρω όλα αυτά γιατί θεωρώ πως η ευρεία νίκη επί του Λεβαδειακού δεν πρέπει να κριθεί μεμονωμένα, αλλά ως μία διαρκής νίκη της ΑΕΚ –από αγώνα σε αγώνα- στην πορεία της προς τον τίτλο. Μετά από πολλά χρόνια αρχίζει με τρεις νίκες σε ισάριθμους αγώνες και δείχνει έτοιμη για επιστροφή στην κορυφή.

Πιστεύω όμως ότι το πραγματικό crash test για την φετινή ΑΕΚ θα είναι το ματς της τέταρτης αγωνιστικής με τον Πανιώνιο. Αν κερδίσει μία τόσο καλή ομάδα όπως οι «κυανέρυθροι» τότε πραγματικά θα γίνει το μεγάλο φαβορί για τον τίτλο, όχι για λόγους βαθμολογικούς, αλλά για πιο ουσιαστικούς που αφορούν την μεγάλη ποιότητα του αντιπάλου τον οποίο δεν ξέρω αν θα τον κερδίσει καμία ομάδα στη Νέα Σμύρνη.

Αν το ματς τελειώσει ισόπαλο τότε θα αποδειχθεί ότι είναι μία ομάδα «θνητή» την ώρα που το μεγάλο στοίχημα των «κιτρινόμαυρων» είναι να φαίνονται «αθάνατοι» για να αγχώνουν τους υπόλοιπους διεκδικητές του τίτλου. Αν χάσει θα απωλέσει μεγάλο μέρος από την αυτοπεποίθηση των παικτών της και την ίδια στιγμή θα δώσει θάρρος στους διώκτες της.

Ραντεβού λοιπόν σε μία εβδομάδα για να δούμε το πραγματικό σημείο στο οποίο βρίσκεται η ΑΕΚ σε σχέση με την προσπάθειά της να κόψει πρώτη το νήμα στο φετινό ελληνικό πρωτάθλημα.