Νοοτροπία Χιμένεθ, οι διαφορές με τον Μπάγεβιτς και το συμβόλαιο του Σκόκο
Τέτοια απελευθέρωση ενέργειας, είχε πάρα πολύ καιρό να βγάλει η ΑΕΚ. Επί Μπάγεβιτς, τόσο εμφατική νίκη και μάλιστα σε (καυτή) έδρα αντιπάλου με ποδόσφαιρο κυριαρχίας δεν είχε κάνει. Ο Γιάννης Ξενάκης σχολιάζει τη σπουδαία νίκη της Ένωσης στο "Κλ. Βικελίδης". Θερμή υποδοχή στο Ελευθέριος Βενιζέλος (vids).
Και τόσο επιβλητική πρεμιέρα προπονητή (μεσούσης της περιόδου) στον πάγκο της ΑΕΚ, είχα να δω από εκείνο το 6-0 (πάλι) επί του Άρη με Όλεγκ Μπλαχίν. Νοέμβριος του ’98, μόλις τον είχε φέρει ο Μελισσανίδης στη θέση του Στεπάνοβιτς.
Όχι, ο Χιμένεθ καλά το είπε ο άνθρωπος, δεν έχει κανένα μαγικό ραβδάκι. Και η ΑΕΚ δεν έγινε ξαφνικά υπερομάδα, γιατί ποτέ δεν ήταν του …πεταματού, μ’ όλες τις ατέλειες και τα κουσούρια του ρόστερ της. Πολύ απλά και όμορφα, ο Ισπανός έπραξε από την πρώτη στιγμή αυτό που δεν φρόντισε να κάνει ποτέ ο προκάτοχός του και το είχαμε επισημάνει αρκετές φορές (για την ανισορροπία ανάμεσα στο επιθετικό και ανασταλτικό κομμάτι, για το στοίχημα με την αμυντική θωράκιση).
Τα τρία αμυντικά χαφ ήταν μια καινούρια πατέντα – έμπνευση, που την λάνσαρε με το “καλημέρα”ο Χιμένεθ (χωρίς μάλιστα να έχει κάνει κανένα διπλό καθ όλη τη διάρκεια της εβδομάδας με 4-3-3 ή για να ακριβολογούμε 4-3-2-1) και όπως όλοι διαπιστώσαμε ορθότατα το σκέφτηκε και το εφάρμοσε.
Και ο Μπάγεβιτς είχε κάνει κάτι ανάλογο, μονάχα σ’ ένα ματς φέτος, στο οποίο κατά σύμπτωση έλειπε (όπως και χτες) ο Λυμπερόπουλος. Με Νταντί στο άδειο Καραϊσκάκη πριν από περίπου δυο μήνες. Με Ντιόπ, Καφέ, Μάκο στα χαφ. Και ουσιώδη διαφορά ότι τότε ο Σενεγαλέζος άντεχε μόνο για 45 λεπτά, ενώ την Κυριακή έκανε μακράν το πιο πληθωρικό, πιο γεμάτο παίξιμο από την μέρα που ήρθε στην ΑΕΚ.
Ο Χιμένεθ το έπιασε από την αρχή το νόημα και αυτό δημιουργεί προσδοκίες για ανάλογη συνέχεια. Δεν θα μοιράζει σε κάθε ματς “τεσσάρες” η ΑΕΚ, αλλά μπορεί σε κάθε ματς να μπαίνει με τη νοοτροπία συμπαγούς ομάδας. Με κοντινές γραμμές. Με συνοχή. Με τρεξίματα. Με αλληλοκαλύψεις. Με τους προωθημένους να σκίζονται και για το ανασταλτικό κομμάτι.
Όταν κλείνεις τους διαδρόμους, όταν εκνευρίζεις τον αντίπαλο και δεν του αφήνεις περιθώρια να σ’ απειλήσει, τότε σε 90 λεπτά θα σου κάνει “μισή φάση” (Κόκε) και αυτό θα διευκολύνει να μεταφέρεις το παιχνίδι σου στην απέναντι πλευρά.
Δεν θα μπω στη διαδικασία να ανοίξω συζήτηση για το αν κάποιοι ποδοσφαιριστές απελευθερώθηκαν, για το αν μερικοί παίκτες δεν θα σκίζονταν ποτέ για τον Μπάγεβιτς και τώρα θα τρέξουν με χίλια για να αποδείξουν πράγματα στον Χιμένεθ. Δεν ωφελεί και δεν βγάζει πουθενά αυτή η ιστορία. Αυτό που ωφελεί (την ομάδα) είναι να βλέπεις το χαρούμενο πρόσωπο του Σκόκο. Να τρέχει, να μαρκάρει, να ντριπλάρει, να πασάρει, να απολαμβάνει το παιχνίδι, να σουτάρει και να πετυχαίνει το γκολ της σεζόν. Μέχρι να βάλει το επόμενο (ακόμα πιο θεαματικό), γιατί εδώ που τα λέμε, κάτι τέτοιες ομορφιές στο γήπεδο, όταν είναι στις καλές του, μονάχα ο Αργεντινός ξέρει να ζωγραφίζει.
Κι επειδή γίνεται μεγάλος ντόρος για το νέο συμβόλαιο, την πρόταση της ΑΕΚ, τις απαιτήσεις του ιδίου, ταπεινή μου άποψη είναι ότι η διοίκηση του έχει κάνει σούπερ προσφορά με 850 χιλιάρικα τον χρόνο. Αλλά θεωρώ πως είναι και τουλάχιστον γελοίο να τα χαλάσουν οι δυο πλευρές, επειδή ο παίκτης αξιώνει ένα εκατομμύριο. Η διαφορά δεν είναι μεγάλη, με αμοιβαίες υποχωρήσεις μια χαρά μπορούν να τα βρουν. Πάντως αν τα χαλάσουν, το πρώτο πράγμα που θα μου έρθει στο μυαλό είναι ότι ο Σκόκο ρισκάρει. Εκ του ασφαλούς ρίσκο. Γιατί προφανώς θα έχει δεμένο τον γάιδαρό του.
Δεν γνωρίζω αν ο Χιμένεθ θα καθιερώσει αυτό το σύστημα με τα τρία αμυντικά χαφ. Το θεωρώ κομματάκι δύσκολο να το λανσάρει και στα εντός έδρας παιχνίδια. Σε ντέρμπι μπορεί. Σε εκτός έδρας ματς υψηλού κινδύνου πάλι μπορεί. Δουλειά του Ισπανού είναι να ζυγίσει τα πράγματα και να δει τι θα χρησιμεύσει στο παιχνίδι της ομάδας. Θα χρειάζεται για παράδειγμα σε κάθε ματς ο Ντιόπ δίπλα του (ακόμα) δυο αμυντικά χαφ για να ανεβάζει και ο ίδιος στροφές και να επαναλαμβάνει εμφανίσεις σαν αυτή που έκανε στο Χαριλάου; Ή θα κρίνει ο Χιμένεθ ότι ο υγιής Λυμπερόπουλος είναι δεσμευτικός για το παιχνίδι της ομάδας; Διότι με “Λύμπε” μέσα, δεν μπορεί να παιχτεί το 4-3-3. Εκτός κι αν στείλει στην κορυφή της επίθεσης τον Μεσσήνιο και τραβήξει έξω (από την περιοχή) τον Τζιμπούρ. Αυτά είναι υποθέσεις που θα μας απασχολήσουν προσεχώς και επί του παρόντος μικρή σημασία έχουν.
Εκείνο που έχει σημασία είναι να μπορέσει η ομάδα να απελευθερώσει ενέργεια και στα επόμενα παιχνίδια. Να γεμίσουν οι παίκτες από αυτοπεποίθηση. Να χτίσει ένα σερί αποτελεσμάτων. Και μέσα από το σερί, θα έρθει σιγά σιγά η καλή μπάλα, το θέαμα.
Με τον Άρη η ομάδα δεν έβγαλε μάτια με την απόδοσή της, αλλά λειτούργησε ως ομάδα και όλα τα καλά ξεκινούσαν από την επίδειξη δύναμης και επιβολή κυριαρχίας των χαφ. Όταν το κέντρο θα δουλεύει η ΑΕΚ θα ζει και θα αναπνέει και δεν θα είναι σκορποχώρι όπως πριν από 3 εβδομάδες στο Βόλο. Η ομάδα μπήκε με μέλημα να μην φάει γκολ και σταδιακά επιβλήθηκε. Εκτιμώ ότι ο Χιμένεθ το ίδιο θα πράξει και την Πέμπτη στις Βρυξέλλες, αλλά και στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό. Πρώτα σιγουριά πίσω, να φυλάξουμε τα νώτα και μετά να διεκδικήσουμε το καλύτερο επιθετικά. Κανείς ποτέ δεν έχασε (σε βάθος χρόνου) με τέτοια συνταγή.
Το 4-0 στο Χαριλάου ήρθε στο σωστό τάιμινγκ. Ανεξαρτήτως αποτελέσματος στις Βρυξέλλες, αλλά πολύ περισσότερο αν γυρίσει με αποτέλεσμα από το Βέλγιο, η ΑΕΚ θα παίξει την άλλη Κυριακή με τον Παναθηναϊκό σε σχεδόν γεμάτο Στάδιο, για πρώτη φορά μάλιστα από την εποχή του Ντέμη. Ο Χιμένεθ ήρθε και από την αρχή μετέδωσε θετική αύρα. Καιρός να την μεταδώσει και ο φίλαθλος της ΑΕΚ γεμίζοντας το γήπεδο.
Όχι, ο Χιμένεθ καλά το είπε ο άνθρωπος, δεν έχει κανένα μαγικό ραβδάκι. Και η ΑΕΚ δεν έγινε ξαφνικά υπερομάδα, γιατί ποτέ δεν ήταν του …πεταματού, μ’ όλες τις ατέλειες και τα κουσούρια του ρόστερ της. Πολύ απλά και όμορφα, ο Ισπανός έπραξε από την πρώτη στιγμή αυτό που δεν φρόντισε να κάνει ποτέ ο προκάτοχός του και το είχαμε επισημάνει αρκετές φορές (για την ανισορροπία ανάμεσα στο επιθετικό και ανασταλτικό κομμάτι, για το στοίχημα με την αμυντική θωράκιση).
Τα τρία αμυντικά χαφ ήταν μια καινούρια πατέντα – έμπνευση, που την λάνσαρε με το “καλημέρα”ο Χιμένεθ (χωρίς μάλιστα να έχει κάνει κανένα διπλό καθ όλη τη διάρκεια της εβδομάδας με 4-3-3 ή για να ακριβολογούμε 4-3-2-1) και όπως όλοι διαπιστώσαμε ορθότατα το σκέφτηκε και το εφάρμοσε.
Και ο Μπάγεβιτς είχε κάνει κάτι ανάλογο, μονάχα σ’ ένα ματς φέτος, στο οποίο κατά σύμπτωση έλειπε (όπως και χτες) ο Λυμπερόπουλος. Με Νταντί στο άδειο Καραϊσκάκη πριν από περίπου δυο μήνες. Με Ντιόπ, Καφέ, Μάκο στα χαφ. Και ουσιώδη διαφορά ότι τότε ο Σενεγαλέζος άντεχε μόνο για 45 λεπτά, ενώ την Κυριακή έκανε μακράν το πιο πληθωρικό, πιο γεμάτο παίξιμο από την μέρα που ήρθε στην ΑΕΚ.
Ο Χιμένεθ το έπιασε από την αρχή το νόημα και αυτό δημιουργεί προσδοκίες για ανάλογη συνέχεια. Δεν θα μοιράζει σε κάθε ματς “τεσσάρες” η ΑΕΚ, αλλά μπορεί σε κάθε ματς να μπαίνει με τη νοοτροπία συμπαγούς ομάδας. Με κοντινές γραμμές. Με συνοχή. Με τρεξίματα. Με αλληλοκαλύψεις. Με τους προωθημένους να σκίζονται και για το ανασταλτικό κομμάτι.
Όταν κλείνεις τους διαδρόμους, όταν εκνευρίζεις τον αντίπαλο και δεν του αφήνεις περιθώρια να σ’ απειλήσει, τότε σε 90 λεπτά θα σου κάνει “μισή φάση” (Κόκε) και αυτό θα διευκολύνει να μεταφέρεις το παιχνίδι σου στην απέναντι πλευρά.
Δεν θα μπω στη διαδικασία να ανοίξω συζήτηση για το αν κάποιοι ποδοσφαιριστές απελευθερώθηκαν, για το αν μερικοί παίκτες δεν θα σκίζονταν ποτέ για τον Μπάγεβιτς και τώρα θα τρέξουν με χίλια για να αποδείξουν πράγματα στον Χιμένεθ. Δεν ωφελεί και δεν βγάζει πουθενά αυτή η ιστορία. Αυτό που ωφελεί (την ομάδα) είναι να βλέπεις το χαρούμενο πρόσωπο του Σκόκο. Να τρέχει, να μαρκάρει, να ντριπλάρει, να πασάρει, να απολαμβάνει το παιχνίδι, να σουτάρει και να πετυχαίνει το γκολ της σεζόν. Μέχρι να βάλει το επόμενο (ακόμα πιο θεαματικό), γιατί εδώ που τα λέμε, κάτι τέτοιες ομορφιές στο γήπεδο, όταν είναι στις καλές του, μονάχα ο Αργεντινός ξέρει να ζωγραφίζει.
Κι επειδή γίνεται μεγάλος ντόρος για το νέο συμβόλαιο, την πρόταση της ΑΕΚ, τις απαιτήσεις του ιδίου, ταπεινή μου άποψη είναι ότι η διοίκηση του έχει κάνει σούπερ προσφορά με 850 χιλιάρικα τον χρόνο. Αλλά θεωρώ πως είναι και τουλάχιστον γελοίο να τα χαλάσουν οι δυο πλευρές, επειδή ο παίκτης αξιώνει ένα εκατομμύριο. Η διαφορά δεν είναι μεγάλη, με αμοιβαίες υποχωρήσεις μια χαρά μπορούν να τα βρουν. Πάντως αν τα χαλάσουν, το πρώτο πράγμα που θα μου έρθει στο μυαλό είναι ότι ο Σκόκο ρισκάρει. Εκ του ασφαλούς ρίσκο. Γιατί προφανώς θα έχει δεμένο τον γάιδαρό του.
Δεν γνωρίζω αν ο Χιμένεθ θα καθιερώσει αυτό το σύστημα με τα τρία αμυντικά χαφ. Το θεωρώ κομματάκι δύσκολο να το λανσάρει και στα εντός έδρας παιχνίδια. Σε ντέρμπι μπορεί. Σε εκτός έδρας ματς υψηλού κινδύνου πάλι μπορεί. Δουλειά του Ισπανού είναι να ζυγίσει τα πράγματα και να δει τι θα χρησιμεύσει στο παιχνίδι της ομάδας. Θα χρειάζεται για παράδειγμα σε κάθε ματς ο Ντιόπ δίπλα του (ακόμα) δυο αμυντικά χαφ για να ανεβάζει και ο ίδιος στροφές και να επαναλαμβάνει εμφανίσεις σαν αυτή που έκανε στο Χαριλάου; Ή θα κρίνει ο Χιμένεθ ότι ο υγιής Λυμπερόπουλος είναι δεσμευτικός για το παιχνίδι της ομάδας; Διότι με “Λύμπε” μέσα, δεν μπορεί να παιχτεί το 4-3-3. Εκτός κι αν στείλει στην κορυφή της επίθεσης τον Μεσσήνιο και τραβήξει έξω (από την περιοχή) τον Τζιμπούρ. Αυτά είναι υποθέσεις που θα μας απασχολήσουν προσεχώς και επί του παρόντος μικρή σημασία έχουν.
Εκείνο που έχει σημασία είναι να μπορέσει η ομάδα να απελευθερώσει ενέργεια και στα επόμενα παιχνίδια. Να γεμίσουν οι παίκτες από αυτοπεποίθηση. Να χτίσει ένα σερί αποτελεσμάτων. Και μέσα από το σερί, θα έρθει σιγά σιγά η καλή μπάλα, το θέαμα.
Με τον Άρη η ομάδα δεν έβγαλε μάτια με την απόδοσή της, αλλά λειτούργησε ως ομάδα και όλα τα καλά ξεκινούσαν από την επίδειξη δύναμης και επιβολή κυριαρχίας των χαφ. Όταν το κέντρο θα δουλεύει η ΑΕΚ θα ζει και θα αναπνέει και δεν θα είναι σκορποχώρι όπως πριν από 3 εβδομάδες στο Βόλο. Η ομάδα μπήκε με μέλημα να μην φάει γκολ και σταδιακά επιβλήθηκε. Εκτιμώ ότι ο Χιμένεθ το ίδιο θα πράξει και την Πέμπτη στις Βρυξέλλες, αλλά και στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό. Πρώτα σιγουριά πίσω, να φυλάξουμε τα νώτα και μετά να διεκδικήσουμε το καλύτερο επιθετικά. Κανείς ποτέ δεν έχασε (σε βάθος χρόνου) με τέτοια συνταγή.
Το 4-0 στο Χαριλάου ήρθε στο σωστό τάιμινγκ. Ανεξαρτήτως αποτελέσματος στις Βρυξέλλες, αλλά πολύ περισσότερο αν γυρίσει με αποτέλεσμα από το Βέλγιο, η ΑΕΚ θα παίξει την άλλη Κυριακή με τον Παναθηναϊκό σε σχεδόν γεμάτο Στάδιο, για πρώτη φορά μάλιστα από την εποχή του Ντέμη. Ο Χιμένεθ ήρθε και από την αρχή μετέδωσε θετική αύρα. Καιρός να την μεταδώσει και ο φίλαθλος της ΑΕΚ γεμίζοντας το γήπεδο.
