Ντόμινο ρίσκου με (+) πρόσημο

Η αγωνιστική τακτική είναι μια αλληλουχία σκέψεων και προθέσεων, που δικαιώνεται πάντα -και μόνο- εκ του αποτελέσματος. Μία αλυσίδα στην οποία δεν επιτρέπονται αδύναμοι κρίκοι.

Το σύστημα της εθνικής άλλαξε στο Παγκρήτιο, σε σχέση με το παιχνίδι του προηγούμενου Σαββάτου στο Ισραήλ. Το 5-3-2 του εκτός έδρας αγώνα, έγινε 3-4-3 στο Ηράκλειο και για την ασφαλέστερη απορρόφηση των κραδασμών έως την πλήρη προσαρμογή και ανταπόκριση στα νέα δεδομένα, ο Ρεχάγκελ επέλεξε να δώσει μεγαλύτερη ταχύτητα στο αρχικό σχήμα.

Εφ’ όσον δεν επιθυμούσε να αλλάξει την κεντρική αμυντική τριπλέτα (αριθμητικά), το πρόσωπο που ήθελε να κερδίσει στην επίθεση θα προερχόταν μοιραία από τη μεσαία γραμμή. Ο Αλέξανδρος Τζιόλης από βασικός στο Ισραήλ βρέθηκε εκτός δεκαοκτάδας στο Ηράκλειο και ο πιο ξεκούραστος (και με καλύτερο αγωνιστικό ρυθμό – λόγω συμμετοχών με την Μπενφίκα) Κατσουράνης πήρε τη θέση του Μπασινά.

Η κάλυψη του αριθμητικού μειονεκτήματος στη μεσαία γραμμή έπρεπε να έρθει από τους Σεϊταρίδη και Τοροσίδη και η αμυντική τριπλέτα ήθελε πλέον περισσότερη ταχύτητα για την αλληλοκάλυψη και τις απαραίτητες βοήθειες (Μόρας αντί Δέλλα).

Είπαμε, το ένα φέρνει το άλλο. Μ’ αυτά και μ’ αυτά κατέπεσαν και τα προτελευταία «οχυρά» των προπονητικών εμμονών σε πρόσωπα και απέμεινε μόνο ο Χαριστέας να κρατάει τα προσχήματα του μύθου (οι Σεϊταρίδης και Καραγκούνης παίζουν χωρίς αντίπαλο στη θέση τους).

Παράλογη δεν την λες. Υψηλού ρίσκου μπορείς να την χαρακτηρίσεις την ανάγνωση του παιχνιδιού από τον Γερμανό εκλέκτορα και αυτό το ρίσκο παραλίγο να το πληρώσει από ένα γκολ από το πουθενά που σημείωσαν οι Ισραηλινοί με την συμπλήρωση μιας ώρας αγώνα.

Και το ρίσκο έγκειται στο γεγονός ότι ενώ δεν πήρε επιθετικά αυτά τα οποία προσδοκούσε ανακατεύοντας την τράπουλα (οι διεθνείς μας δεν… σκότωσαν τον αντίπαλο μετά την επίτευξη του 1-0, αλλά στρογγυλοκάθισαν σ’ αυτό), πλήρωσε το αριθμητικό μειονέκτημα στο κέντρο του γηπέδου, όταν οι φιλοξενούμενοι έριξαν στο παιχνίδι τον Μπεναγιούν.

Ό,τι δεν πήρε ο Ρεχάγκελ από τους τρεις καθαρόαιμους επιθετικούς, του το πρόσφερε ο απελευθερωμένος Τοροσίδης κερδίζοντας το πέναλτι στην πλάτη της αντίπαλης άμυνας. Η πολυετής εμπειρία του στους πάγκους δεν του επέτρεπε να την πάθει για δεύτερη φορά στο ίδιο μάλιστα παιχνίδι. Με τον αυστηρά πειθαρχημένο Πατσατζόγλου, αντί του αναρχοαυτόνομου (λιγότερο από ποτέ πάντως το βράδυ της Τετάρτης) Καραγκούνη και την είσοδο του Μπασινά στο τελευταίο δεκάλεπτο «κλείδωσαν» οριστικά το παιχνίδι και το τρίποντο, που μας επιτρέπει πλέον να ταξιδέψουμε για δύο αποτελέσματα στην Ελβετία.

Υπάρχουν στοιχεία που προσφέρουν αφορμές προβληματισμού στο τεχνικό επιτελείο, που έχει μπροστά του πέντε μήνες για διεξοδική ανάλυση. Πάντως το αμέσως επόμενο παιχνίδι δεν προσφέρεται για γενναίες αλλαγές και θεαματικές παρεκκλίσεις από την κλασική συνταγή. Ούτε στην Ελβετία θα αποχωριστεί το κεντρικό αμυντικό τρίο και λογικά δεν θα έχει και την πολυτέλεια της απουσίας του Μπασινά από το αρχικό σχήμα.