Ο απολογισμός της φάσης των 16 του Τσάμπιονς Λιγκ
Μετά από 16 αγώνες, 45 γκολ, μία παράταση και μία διαδικασία πέναλτι, οκτώ ομάδες έβγαλαν "εισιτήριο" για τον επόμενο γύρο και οκτώ αποχαιρέτησαν το Τσάμπιονς Λιγκ. Η φάση των 16 της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης αποτελεί παρελθόν και το contra.gr διατυπώνει τα συμπεράσματά του...
Τι είδαμε
– Το πρώτο που έρχεται στο μυαλό είναι αναπόφευκτα η λέξη γκολ. Μόνο και μόνο οι διπλές αναμετρήσεις της Μπάγερν Μονάχου με την Σπόρτινγκ Λισαβόνας (ρεκόρ ευρύτερης εκτός έδρας νίκης και από τις μεγαλύτερες νίκες γενικά ο επαναληπτικός) κάλυψαν τις ανάγκες των φιλάθλων. Με την Μπαρτσελόνα και τη Λιόν να έπονται και τα υπόλοιπα ματς, ειδικά στους επαναληπτικούς, να μην πηγαίνουν πίσω.
– Η κυριαρχία του αγγλικού ποδοσφαίρου συνεχίζεται. Από τους ημιτελικούς με τρεις ισπανικές ή τρεις ιταλικές ομάδες, εδώ και δύο χρόνια έχουμε περάσει στην εποχή της Αγγλίας. Πέρυσι στα προημιτελικά υπήρχαν και οι τέσσερις αγγλικές ομάδες και πιθανώς να είχαν προκριθεί και στα ημιτελικά, εάν δεν υπήρχε ο «εμφύλιος» της Αρσεναλ με τη Λίβερπουλ. Φέτος, οι ίδιοι τέσσερις πέρασαν και πάλι στους 8, τη στιγμή που η Ιταλία συνεχίζει με έναν εκπρόσωπο στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ (την Ουντινέζε που πιθανότατα αποκλείεται την άλλη εβδομάδα από την Ζενίτ) και η Ισπανία έχει Μπαρτσελόνα και Βιγιαρεάλ να πορεύεται μόνο στο Τσάμπιονς Λιγκ.
– Μία ελληνική ομάδα στη φάση των 16. Μετά από κάμποσα χρόνια που οι ελληνικές επιτυχίες περιορίζονταν στο τι θα κάνουν οι ομάδες μας στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ, πέρυσι ο Ολυμπιακός και φέτος ο Παναθηναϊκός απέδειξαν ότι είναι ρεαλιστικός ο στόχος της πρόκρισης από τη φάση των ομίλων. Το γεγονός, μάλιστα, ότι οι «πράσινοι» ανταγωνίστηκαν ως ίσος προς ίσος με ένα σύλλογο που τα τελευταία χρόνια συγκρίνεται με Μπαρτσελόνα και Ρεάλ Μαδρίτης δείχνει πολλά. Όπως επίσης η πίκρα της απώλειας μιας τέτοιας ευκαιρίας για πρόκρισης, μιας και ο αγωνιστικός πήχης σιγά-σιγά ανεβαίνει και πάλι στα επίπεδα που χρειάζεται το ελληνικό ποδόσφαιρο.
– Πέναλτι σε διπλούς αγώνες. Μπορεί να φαίνεται παράδοξο, ωστόσο από το 1992-93 όταν άρχισε το Τσάμπιονς Λιγκ, μόλις σε τέσσερις περιπτώσεις χρειάστηκε η διαδικασία των πέναλτι για τη νοκ άουτ φάση της διοργάνωσης. Οι δύο, μάλιστα, την περσινή χρονιά. Φέτος, στο Ρόμα-Αρσεναλ διεξήχθη η πέμπτη διαδικασία, τη στιγμή που οι τελικοί αποτελούν μία τελείως διαφορετική ιστορία, μιας και τα πέναλτι έχουν αναδείξει την κορυφαία ομάδα της Ευρώπης σε τέσσερις περιπτώσεις (1996, 2003, 2005, 2008).
Τι δεν είδαμε
– Το εξαιρετικό γκολ του Λιονέλ Μέσι, ένα σλάλομ (με τη βοήθεια του Σαμουέλ Ετό σε κάποια φάση) που μόνο αυτός μπορεί να πραγματοποιήσει στο σύγχρονο ποδόσφαιρο.
– Ενα από τα χειρότερα πέναλτι που έχει εκτελεστεί ποτέ, αυτό του Μίρκο Βούτσινιτς, που δεν πρόλαβε να αποφασίσει εάν θα το εκτελέσει κανονικά, ή θα το κάνει “σκαφτό”.
– Το φάουλ του Ντιντιέ Ντρογκμπά ίσως επισπεύσει στην ΟΥΕΦΑ τη συζήτηση για την κάμερα που θα ελέγχει εάν η μπάλα πέρασε τη γραμμή ή όχι.
– Ο πανηγυρισμός των παικτών της Μπάγερν Μονάχου στη Λισαβόνα μετά το ματς, γονατιστοί στο έδαφος μπροστά στους φιλάθλους τους, ύστερα από απανωτά “χαστούκια” στις εντός των συνόρων υποχρεώσεις τους.
– Ο Φερνάντο Τόρες, στην Ατλέτικο Μαδρίτης και τον περισσότερο καιρό ηγέτης της, δεν είχε νικήσει ούτε μία φορά τη Ρεάλ. Στη Λίβερπουλ, τη συνέτριψε, σκόραρε εναντίον της και πανηγύρισε δείχνοντας τη φανέλα του μπροστά στους φίλους των “μερέγκες” που ταξίδεψαν στην Αγγλία.
– Οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού αναγνώρισαν την προσπάθεια της ομάδας στο ματς με τη Βιγιαρεάλ και την πορεία της με τα δύο διπλά σε Βρέμη και Μιλάνο και χειροκρότησαν την ομάδα τους παρά τον αποκλεισμό του “τριφυλλιού”.
– Ο Ζοζέ Μουρίνιο έχανε μόλις για δεύτερη φορά από τον σερ Αλεξ Φέργκιουσον σε 14 αναμετρήσεις τους, ωστόσο ο Σκοτσέζος είχε πάρει την εκδίκησή του για τον αποκλεισμό του στον ίδιο θεσμό, στην ίδια φάση και στο ίδιο γήπεδο πριν πέντε χρόνια, από την Πόρτο του “Special One”.
– Το Τσάμπιονς Λιγκ πηγαίνει στον Τιερί Ανρί που με τα δυο γκολ του έφτασε τα 50 στο θεσμό και είναι ο τέταρτος σκόρερ όλων των εποχών (πρώτος ο Ραούλ με 64).
– Το χειρότερο δυνατό “αντίο” στον θεσμό είπε ο Πάβελ Νέντβεντ. Ο σπουδαίος Τσέχος μέσος κρεμάει τα παπούτσια του το καλοκαίρι και αποχώρησε μόλις στο δεκάλεπτο τραυματίας και με δάκρυα από την αναμέτρηση της Γιουβέντους με την Τσέλσι, που σήμανε τον αποκλεισμό της “γηραιάς κυρίας”.
– Εκπλήξεις. Η Σπόρτινγκ Λισαβόνας ταπεινώθηκε από την Μπάγερν Μονάχου. Η Λιόν υποτάχθηκε στις ορέξεις της Μπαρτσελόνα. Η Ιντερ πήγε ως αουτσάιντερ στις δύο αναμετρήσεις με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και παρότι δεν ήταν χειρότερη των πρωταθλητών Ευρώπης, αποκλείστηκε. Η προσφάτως μαθημένη στις ευρωπαϊκές πορείες Τσέλσι έδειξε πως κατέχει καλύτερα αυτόν τον ρόλο από την πάλαι ποτέ κυρίαρχο αλλά πλέον απλώς επανακάμψασα Γιουβέντους. Η Βιγιαρεάλ είναι ανώτερη ποιοτικά από τον Παναθηναϊκό και επιβεβαίωσε τους μπουκ όταν έδιναν αποδόσεις μετά την κλήρωση του Δεκεμβρίου και ακόμα και η Λίβερπουλ δεν άλλαξε την παράδοση που τη θέλει εκείνη να πηγαίνει πολύ καλά στην Ευρώπη και η Ρεάλ Μαδρίτης να αποκλείεται στη φάση των 16 (για πέμπτη σερί χρονιά), κάτι που τη δεκαετία του ’90 και στις αρχές της τρέχουσας κάτι τέτοιο δεν ακουγόταν καλά ούτε ως αστείο. Οσον αφορά τα δύο εναπομείναντα ζευγάρια (Ατλέτικο Μαδρίτης-Πόρτο, Αρσεναλ-Ρόμα), εξ αρχής ήταν αμφίρροπα και εν τέλει κρίθηκαν στα σημεία.
– Διαιτησίες επιπέδου Τσάμπιονς Λιγκ. Την ίδια στιγμή που στην Ελλάδα γίνονται τα μύρια όσα εξαιτίας της διαιτησίας, η φράση «θα συνέβαινε ποτέ αυτό σε αγώνα Τσάμπιονς Λιγκ;» δεν στέκει πλέον. Οι διαιτητές που σφύριζαν στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση πάντα είχαν τον τρόπο τους να περνούν αυτό που θέλουν (όταν ήθελαν), αλλά τα τελευταία χρόνια πολλά πράγματα γίνονται απροκάλυπτα. Το σπρώξιμο στα πρώτα λεπτά του επαναληπτικού με τη Ρεάλ Μαδρίτης για τη Λίβερπουλ είναι χαρακτηριστικό, μιας και αποδείχθηκε ότι δεν το χρειαζόταν, απέναντι σε έναν αντίπαλο που θα έφευγε με κατεβασμένο το κεφάλι από το «Ανφιλντ» ούτως ή άλλως. Στη αναμέτρηση της Μπαρτσελόνα με τη Λιόν, ο Τιερί Ανρί μπορεί να μην φαίνεται ξεκάθαρα εάν είναι οφσάιντ στο δεύτερο τέρμα του, ωστόσο και να ήταν σε μία τέτοια οριακή φάση, δύσκολα ο βοηθός θα υποδείκνυε την παράβαση εναντίον των «μπλαουγκράνα». Και ίσως γι’ αυτό, για να ισοφαρίσει ένα λάθος που πίστευε πως έκανε, επέτρεψε μπροστά στα μάτια του στον Σέζαρ Ντελγκάδο να «γκρεμίσει» τον Αντρές Ινιέστα πριν δημιουργήσει το δεύτερο γκολ της Λιόν. Δεν λησμονούμε τις δύο αναμετρήσεις του Παναθηναϊκού με τη Βιγιαρεάλ. Γκολ που δεν καταλογίστηκε στους «πράσινους» και πέναλτι που δεν έπρεπε να δοθεί στο πρώτο ματς, γκολ των Ισπανών που ακυρώθηκε λανθασμένα στον επαναληπτικό. Φυσικά, υπάρχουν και περιπτώσεις όπως αυτές στο Γιουβέντους-Τσέλσι, με την μπάλα να φαίνεται πως περνά ολόκληρη, αλλά ο βοηθός να μην παίρνει τέτοιο ρίσκο και να συνεχίζει στο φάουλ του Ντιντιέ Ντρογκμπά.
– Παίκτες να ξεχωρίζουν. Το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα μεν, αλλά εδώ και δεκαετίες η αναζήτηση του one man show συνεχίζεται αδιάκοπα. Σε 16 αναμετρήσεις για την πρώτη νοκ άουτ φάση της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, δύσκολα μπορεί να σταθεί κάποιος στην απόδοση ενός συγκεκριμένους ποδοσφαιριστή που να οδήγησε την ομάδα του στην πρόκριση. Ο Λιονέλ Μέσι μπορεί να οδεύει ολοταχώς στην κατάκτηση όλων των ατομικών διακρίσεων του 2009, μπορεί να σημείωσε ένα γκολ σήμα-κατατεθέν της ποιότητάς του, ωστόσο δεν ήταν αυτός μόνο ο λόγος που η Μπαρτσελόνα απέκλεισε τη Λιόν. Ο Κριστιάνο Ρονάλντο παραμένει «φάντασμα» του περσινού εαυτού του, ο θρίαμβος της Μπάγερν Μονάχου ήταν ομαδικός, ο Στίβεν Τζέραρντ έχει τη συμπαράσταση του Φερνάντο Τόρες και ο Φερνάντο Τόρες του Στίβεν Τζέραρντ (και οι δυο μαζί του «Ανφιλντ», μιας και στο πρώτο ματς ο Ισπανός δεν έκανε κάτι σπουδαίο και ο Άγγλος μπήκε αλλαγή στο τέλος). Απομένει ο Αριελ Ιμπαγκάσα, ο οποίος στον επαναληπτικό του ΟΑΚΑ σημείωσε ένα γκολ και έβγαλε μια ασίστ, αλλά ως αποτέλεσμα της τυφλής συνεργασίας που έχουν μάθει οι Λεβαντίνοι, ο Λισάντρο Λόπες που μετά τα δυο του τέρματα που σημείωσε στο παιχνίδι της Μαδρίτης είπε και «ευχαριστώ» στην άμυνα της Ατλέτικο και ο Ντιντιέ Ντρογκμπά. Ο επιθετικός της Τσέλσι είναι ο μόνος ποδοσφαιριστής που ηγήθηκε της ομάδας του στη φάση των 16 και στα δύο ματς και που με ένα γκολ στο Λονδίνο και ένα στο Τορίνο, καθώς και με σπουδαία απόδοση έχοντας λάβει το «φιλί της ζωής» από τον Γκους Χίντινκ, μπορεί να περηφανεύεται για το έργο του.
Τι θα δούμε
– Σπουδαία ζευγάρια. Το ό,τι δεν είχαμε εκπλήξεις στη φάση των 16 συνεπάγεται πως στην κληρωτίδα της Νιόν την Παρασκευή 20 Μαρτίου (κλήρωση τόσο για τα προημιτελικά, όσο και για τα ημιτελικά) θα μπουν οι αντικειμενικά πιο δυνατές ομάδες τη φετινή σεζόν. Η τελική οκτάδα, λοιπόν, θα μας προσφέρει τέσσερα συναρπαστικά ζευγάρια, όπερ το καλύτερο φώτο φίνις στο δρόμο για τη Ρώμη (ο τελικός διεξάγεται στο «Ολίμπικο» στις 27 Μαΐου.
– Απαντήσεις σε ορισμένα ερωτήματα. Η Μπαρτσελόνα έχει αλλάξει όντως σελίδα και μπορεί στα κρίσιμα (και με δύσκολο αντίπαλο, τον πρώτο στην Ευρώπη για φέτος) ο Πεπ Γκουαρντιόλα, με τον Λιονέλ Μέσι να την καθοδηγήσουν στην πρόκριση; Η Μπάγερν Μονάχου τι μπορεί να κάνει απέναντι σε έναν… πραγματικό αντίπαλο; Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έχει τα φόντα να γίνει η πρώτη ομάδα που θα κατακτήσει το Τσάμπιονς Λιγκ για δεύτερη σερί χρονιά; Η Τσέλσι που την περσινή σεζόν έφτασε μέχρι τον τελικό ήταν αποτέλεσμα του χρόνιου έργου του Ζοζέ Μουρίνιο ή των διαδόχων του και των παικτών του κορμού της και μπορεί και φέτος να κάνει ανάλογη πορεία, μιας και δεν έχουν αλλάξει πολλά πράγματα στη βασική σύνθεσή της (και διαθέτει σπουδαίο προπονητή); Η υπ’ ατμόν διοίκηση, ο με ημερομηνία λήξης εκτελεστικός διευθυντής, ο υπό διωγμόν προπονητής μήπως αποτελούν… γούρι για τη Λίβερπουλ και όχι ανασταλτικούς παράγοντες για μία νέα αξιόλογη ευρωπαϊκή πορεία;
– Πολύ κλειστά παιχνίδια. Σε αυτό το σημείο και με αυτές τις ομάδες, πολύ δύσκολα θα δούμε κάτι θεαματικό στην επόμενη φάση. Η Μπάγερν Μονάχου δεν θα έχει απέναντί της κάποιον… θίασο κι έτσι θα περιοριστεί, η Μπαρτσελόνα θα βρει δυσκολίες, ενώ και η επιθετικογενής Βιγιαρεάλ θα χρειαστεί να κοιτάξει ακόμα περισσότερο τα νώτα της. Από τη στιγμή, μάλιστα, που υπήρξε αγώνας της Πόρτο που έληξε δίχως σκορ, οι… ελπίδες για μεγάλα σκορ στα προημιτελικά εξαλείφονται. Φυσικά από τους τέσσερις Άγγλους και κυρίως τους πολύπειρους προπονητές τους δεν περιμένουμε «ακροβασίες» σε ένα τέτοιο κρίσιμο στάδιο του θεσμού.
